Ella Stína í bíó

Sjóræningjamyndin mikla greip hug og hjörtu Ellu Stínu en hún var svo heppin að tvíburasynir hennar ásamt tengdadætrum hennar buðu henni í bíó tilað sjá algjört bíó, þetta voru Garpur og Ingunn, Jökull og Kristín, og svo bróðir Kristínar ásamt vinum hans. Og guess who, Keith Richard, Ella Stína finnur hjarta hafsins og hjarta gyðjunnar í sínu hjarta eftir þessa mynd og svo meiraðsegja miðnætursól og akkúrat núna er bleik rönd bak við Akrafjallið...

og tunglið gægist á milli trjánna á Drafnarstíg. En það var innflutningspartý hjá Ingunni og Garpi í dag, og það var eitt flottasta partý í heimi, og margar tegundir af fjölskyldum og kökum og atriðum og skemmtilegheitum.

Já, það er gaman að vera til. Og eiga fjölskyldu. Og lífið í brjóstinu.

Ella Stína er að springa af hamingju og kom hlæjandi úr bíóinu.

Keisarinn er einmana

Keisarinn situr einn í turnherberginu og skrifar eftirfarandi því það finnst ekki fyrren á Írlandi eftir þúsund ár, ég er einmana og held ég geti ekki skrifað, held ég ætti að vera í fríi, hringdi í barnabörnin og enginn svaraði, kannski sáu þau númerið og vildu ekki svara, tel mér trú um að ég sé ekki ástfangin lengur, finnst ég ætti að fara í kvöldgöngu en tilhvers eða skrifa smásögu eða ljóðahandrit, ég ætla ekki að byrja á leikritinu mínu fyrren fyrsta júní, og saga sem ég lét til lestrar bíður þess að vera lesin, má nokkuð segja á þessu bloggi, en það er rosalega fínt að vera laus undan ástinni, en svo er það stóra spurningin hvernig eigi að komast í sund, og einhver sýning í Þjóðleikhúsinu á morgun, ég er búin að heyra á hverjum degi í tvö ár, elísabet jökulsdóttir og að sumu leyti finnst mér ég bara huglaus og ringluð eftir þennan skóla, ef ég hefði ekki fengið hrós frá samnemendum mínum vissi ég ekki hvað ég ætti að halda, ég skil ekki afhverju ég er að blogga þetta, ég ætti að skrifa um eitthvað sem ég þekki, einsog að vera mamma, einsog að vera ástfangin, ég er í nettu paranojukasti og held að allir séu á móti mér, þessi geðsjúkdómur sem ég er haldin lætur stundum kræla á sér, einmitt sona, að enginn elski mig, að allir séu á móti mér, en um leið og ég skrifa það verður það fyndið, um leið og ég prenta það verður það fyndið, en ég var að horfa á bíómynd með skott jopplin, ragtime, mér líður ágætlega að vera ein, ég á bara eftir að sætta mig við eða finnast það fínt, svona er penninn stundum, titrar og ég held að einhver lesi þetta, algjört blaður, ég hræðist það að vera hreinskilin og segja hvernig mér líður, ég vil bara vera sniðug, en nú ætla ég að segja ykkur eina sögu sem er svona: og ég sakna þess að vera ekki heltekin af einhverju leikriti eða sögu. einsog jopplin sem var umkringdur nótnablöðunum sínum, en ég hresstist nú svo mikið við að sjá Víkingsleik í gær að ég færði til bókaskáp í vinnuherberginu svo leikritið mitt fái veggpláss. það er einmitt þetta. það er stífla í höfðinu á mér og ég býð hana velkomna. ég trúi ekki á þetta stífla flæði. ég er búin að komast að því að ég reisi stíflurnar sjálf svo ég geti látið flæða. eða það getur verið að guð geri það... ég allavega elska lífið.

Vinstra augað

Ella Stína hafði fengið loftstein í vinstra augað, það var allavega rák í staðinn fyrir vinstra augað einsog eftir loftstein. Vinstri hlið manneskjunnar speglar hina kvenlegu hlið og hægri hliðin hina karllegu hlið. Og Ella Stína hafði semsagt fengið rák eða loftstein í vinstra augað, og þessvegna vildi hún aldrei fara í rauðu skóna sína, eða setja á sig varalitinn sinn, eða vera svolítið grimm einsog hún gat stundum verið í huganum, af því konan í henni var orðin að rák á himni.

Ellu Stínu saga

Það má enginn vita hvað ég er að skrifa um, sagði Ella Stína. Þá gæti líka sést að ég hafi skrifað þetta, bætti hún við. Og lýk ég hér Ellu Stínu sögu.

Augun í Ellu Stínu

Augun í Ellu Stínu voru helaum því hún var alltaf að leika guð og fylgjast með öllu. Hún hafði glatað augunum sínum en svo spurði hún guð, má ég fá augun mín aftur, og þá setti guð augun í Ellu Stínu og þá sá Ella Stína að hún var gömul og þreytt.

Heitstrenging Ellu Stínu

Ella Stína ólst upp á alkóhólistaheimili og hún strengdi þess heit að yfirgefa aldrei þetta alkólistaheimili, bæði tilað sýna hvað hún þrautseig og hún myndi komast lífs af þótt hún myndi farast, og eins hitt, það hafði bara vaxið inní henni, þessi heitstrenging og hún vissi ekki hvaðan hún kom, að hún skyldi aldrei yfirgefa alkóhólistaheimilið. Það má auðvitað spyrja afhverju Ella Stína hafi ekki strengt heit í hina áttina: Einn daginn mun ég YFIRGEFA þetta alkóhólistaheimili. Kannski hafði Ella Stína misst alla von einsog börnin á munaðarleysingjahælunum en samt hefur maður alltaf lesið um það að þau sofni í þeim draumi að Brad Pitt og Angelíka muni birtast, allavega bréf frá þeim, að einn daginn, já að einn daginn, - svo ef Ella Stína hafði misst vonina, hvar og hvernig hafði gerst, eða vildi hún fá eitthvað útúr því að búa alla ævina á alkóhólistaheimilinu. Var það útaf því að hún var alltaf að finna flóttaleiðir og hver flóttaleið endaði útí mýri, já í mýrarflákum og þarsem Ella Stína stakkst á kaf í mýrina og fann gamalt skyr, eða lenti á Þjóðminjasafninu og viðvörunarbjöllur fóru í ljós og hún sagðist bara hafa verið að leita að píkunni úr sér, hún hefði haldið hún væri hér í sýningarboxi, því hún hefði einusinni gefið Þjóðminjasafninu þessa umræddu píku, nú eða puttana sem var búið að höggva af henni, það hefði maður gert, hvítur miðaldra karlmaður sem hún hefði hitt og þetta hefði bara verið leikur, og nú er lesandann farið að renna í grun um að þetta sé allt táknrænt texti, TÁKNRÆNN TEXTI, og það sé merking á bak við þetta, og það er það sem Ella Stína dundaði sér við í barnæskunni og oft síðar, það var að leita að hinni duldu merkingu hlutanna, afhverju pabbi hennar eða mamma horfðu eða hreyfðu sig svona eða hinsegin, hvað þýddu orðin sem þau sögðu, svo það má kannski segja að hér sé komin fram orsökin fyrir því að Ella Stína vildi halda áfram að búa á alkóhólísku heimili, ÞAÐ VAR TIL AÐ GETA HALDIÐ ÁFRAM AÐ HUGSA OG TALA OG SKRIFA TÁKNRÆNT. Og táknrænan telst intróvert. Ekki sattt. Komment óskast.

Í einræðisríkjum blómstruðu hinir táknrænu höfundar,
rétt einsog hinir rómantísku, er það bull,
Ella Stína er enn með hausverk,
það er eitthvað sem hún er að halda inni,
hún lítur á fingurnar á sér og sér þá ekki,

Ella Stína vildi semsagt ekki hafa heiminn extróvert, hún vildi ekki vita hvað hlutirnir hétu, ókei að vera táknrænn en að vera alltaf táknrænn, það er einsog vera alltaf með krossinn, og Ella Stína var alltaf með krossinn, og hafði alltaf verið með hann, og stöðugt að spyrja:

Afhverju er ég með þennan kross,
og hvað táknar þessi kross.

Ef hún hefði tekið hann af sér hefði hún kannski fattað að einumegin stóð Grímsey, hinumegin stóð Fáskrúðsfjörður, og svo stóð eitthvað uppi og niðri einsog tildæmis uppi og niðri. En Ella Stína trúði ekki á uppi og niðri, hún trúði frekar að upp væri niður og niður væri upp og upp þýddi supp.

Hvað þýðir það að ég sé alltaf og eilíflega á þessu alkóhólistaheimili, hugsaði Ella Stína. Það hlýtur að tákna eitthvað sérstakt. Þetta lokaði fyrir andardráttinn í Ellu Stínu, hún var í klemmu, algjörri klemmu og var nú alvarlega farin að hugsa um að yfirgefa þetta alkóhólistaheimili,

en þá þurfti hún að gera eitt:

Hætta að hugsa og skrifa og tala í táknum.

Og fara hugsa og tala og skrifa einsog venjuleg manneskja.

En þá er enginn skáldskapur lengur, emjaði Ella Stína.

Nú, er einhver búinn að telja þér trú um að skálskapurinn sé dularfullur, eða að þú þurfir einhver skáldskap.

Maður lifir ekki hér á jörðinni nema í skáldskap, emjaði Ella Stína.

Það var skáldsagnapersóna sem sagði þetta.

Hvernig á ég vera venjuleg manneskja, sagði Ella Stína.

Bara hvernig líður þér?

Ég er hrædd.

Og óðar hrundu veggirnir á alkóhólistaheimilinu niður.

Ég er enn hrædd.

Afhverju?

Af því það voru engir veggir en þeir hrundu samt.

Það er skáldskapurinn, hann kemur ef þú segir satt.

Ella Stina introvert

Ella Stína var alltaf að passa það sem var fyrir innan svo allt yrði í lagi. Hún gerði samning við guð: Ef ég passa að það sem er fyrir innan komist ekki út viltu þá passa að allt verði í lagi. Svo liðu árin og Ella Stína var búin að gleyma þessum samning. Og þá kom eitthvað uppá svo Ella Stína passaði allt sem var fyrir innan, og þá fékk hún bæði hausverk og hægðatregðu, það blés út á henni maginn og hausinn var einsog glóandi járn og hún gat varla blakað augnlokunum, en hún vildi samt passa það sem var fyrir innan útaf samningnum. Sem hún var samt búin að gleyma. Hlutirnir voru allsekki í lagi og Ella Stína botnaði ekkert í því, hún hafði gert þennan samning, og var búin að gleyma samningnum, það var svo fyrir sérstaka atburðarás að hún mundi eftir samningnum og þá riftaði hún honum. En Ella Stína vildi aldrei rifta neinu, hún var með aðskilnaðarótta á háu stigi og þessvegna er ekki enn búið að rífa niður vegginn heima hjá henni sem er fullur af tárum.

Það sem Ella Stína flaskar á aftur og aftur, er að hún hefur líkama, hún hefur kannski gert samning um að hafa ekki líkama en sá sem hún gerði samninginn við stendur ekki við sinn hluta samningsins.

Ella Stína má lítið vera að því að lifa lífinu því hún situr önnum kafin við samningaborðið og skrifar undir nýja og nýja samninga, ýmist við guð eða andskotinn og gott ef hún ruglar þeim ekki saman.

En eitt er á hreinu, Ella Stína er búin að rifta einum samningi og það er að ef hún passi allt fyrir innan þá passi guð uppá að allt verði í lagi.

Það getur þó verið að einn samningur í viðbót eigi eftir að koma í ljós og sá samningur gæti verið svohljóðandi: Ef þú, guð, leyfir mér, Ellu Stínu, að vera guð, ... seinni hluti samningsins er ekki enn kominn í leitirnar.

Það er líka eitt, hausverkurinn og hægðirnar, en svo eru það hugsanirnar, þær mega ekki komast út. Þær mega ekki komast út.

16.apríl

Í dag er 16.apríl. Þá á Ella Stína afmæli og 16.apríl hljómar einsog fuglasöngur, einsog töfraorð, einsog eitthvað undursamlegt, já, þá kom hún fljótandi í heiminn hjá ljósmóður, Chaplin á líka afmæli 16. apríl, Ella Stína og Chaplin og trúi því hver sem vill en Ella Stína var einu sinni máluð einsog Chaplin og kom svoleiðis í sjónvarpinu en allavega Ella Stína á afmæli í dag.

Og sérstaklega Elísabet, hún er 49 ára í dag,

með sól í hrúti
merkúr í hrúti
tungl í fiskum
venus í fiskum
marz í vatnsbera
júpíter í vog

rísandi krabbi og steingeit á miðhimni

og flugdreka í stjörnukortinu.

La la la la la....

Lagið hennar Jóhönnu

Jóhanna barnabarn semur lög og texta, hún söng nýja lagið fyrir mig í símann á afmælilsdaginn 14.apríl og þetta man ég úr textanum.

"Hugsaðu um sjálfan þig, hvað þú ert heppinn að vera til..."

Ný Ella Stína bætist við?

Það er ný Ella Stína að bætast við:
Ella Stína með tárin í augunum.

Þið sem hafið fylgst með heimsveldinu frá upphafi munið eftir Ellu Stínu í lokaða herberginu, Ellu Stínu í hlekkjunum, Ellu Stínu í heiminum, Ellu Stínu í heimsveldinu, en nú sést móta fyrir nýrri Ellu Stínu:

Ellu Stínu með tárin í augunum.

Hahahahahahaha...:)

Dásamlegt tíu tíu ára afmæli

Í dag eiga Alexía og Jóhanna afmæli.

Þeim er hér með óskað innilega til hamingju með afmælið frá ömmu þeirra Elísabetu.

TIL HAMINGJU KRÚTT HEIMSINS, TIL HAMINGJU KRÚTT HEIMSINS,

ég elska ykkur,

ég reyndi að hringja og var tilbúin með ræðu og nokkur hljóðfæri sem ég ætlaði að spila á einsog kristalsglas, munnhörpu og píanó.

En Alexía og Jóhanna hafa ekki svarað símanum ennþá.

Þær búa á Spáni og verða vonandi heima á eftir.

Þær vekja mér svo mikla gleði, hamingju, skemmtilegheit, og eitthvað ótrúlegt líf.

Þegar ég varð amma vissi ég að ég var gjörsamlega gagnslaus og algjörlega ómissandi.

Þetta er tilfinning HLEKKSINS.

Ást og grín.

Þessar stelpur sýna mér heiminn uppá nýtt, grínið uppá nýtt, ástina uppá nýtt, ærnar kýr og smalinn.

Og tíu ár. Hvað getur maður sagt. Bara þakkað englunum og guði og ykkur fyrir að vera til.

Ella Stína Titanic

Ella Stína vill minna á að í dag strandaði Titanic og alltaf þegar Ella Stína hugsar um Titanic fer um hana dramatískur hrollur, ískaldur og hún brotnar í tvennt og sekkur þarsem hún finnur samhljóm með Titanic. Ella Stína er Titanic. Já hún sigldi af stað, svo rakst hún á ísjaka, svo sökk hún og hefur ekki jafnað sig síðan, það var svo mikið myrkur og þetta gerist aftur og aftur í huga Ellu Stínu. Ef Ella Stína fengi sér ættarnafn þá væri það Titanic.

Ella Stina Titanic.

Þegar Ella Stína var ellefu ár sat hún með tvöþúsund blaðsíðna doðrant í kjöltunni og las um örlög Titanic. Bókin sökk í tárum hennar. Ella Stína Titanic, Titanic Ellu Stínu. Þegar Ella Stína sá Titanic myndina sá hún að þetta var ekki svona, þetta var allt miklu stórfenglegra, miklu dramatískara, miklu kaldara, miklu erfiðara, miklu meira Titanic.

Þegar Ella Stína hefur lent í einhverju, segir hún alltaf, þetta er ekkert miðað við Titanic.

ElluStínuvæðingin

ElluStínuvæðingin er hafin. Kjósið Ellu Stínu á þing 12. maí. Það þarf 64 Ellu Stínur á þing.

Kenning Ellu Stínu

Það getur líka verið að líkaminn opni fyrir gleðina.

Ella Stína fær í bakið

Ella Stína gerði ýmsar fleiri rannsóknir, einsog rannsóknir á gleðinni. Hún komst að því ef hún var glöð þá fékk hún í bakið. Það er að segja líkaminn reyndi að kæfa andann, því það er andinn sem verður glaður og smitar síðan líkamann af gleðinni. Ella Stína hafði ekki verið neitt glöð, og Nína Björk sem var dáin skáldkona hafði sagt um Ellu Stínu að hún væri svo þung, Ella Stína vissi útafhverju það var, það var svo hún myndi ekki fjúka burt úr heimsveldinu. Hún var þungamiðja heimsveldis og varð að vera þung, já heimsveldið gæti meiraðsegja fokið burt ef Ella Stína fyki burt. Svo hún var jafnan afar alvarleg en svo byrjaði hún að léttast og einn daginn ákvað hún að vera glöð. Og þá búmps!!! Fékk hún í bakið, hún fann heljarkrumlu þursans læsast um mjóhrygginn, þetta var þursabitið og Ella Stína varð sennilega að smyrja nesti handa heilum her tilað ráða niðurlögum þessa þursa, nema hún gæti glatt hann í burtu, já það er nú það. Ella Stína fékk í bakið ef hún var glöð. Því gleðin er þannig að hún hleypir öllu inn, og ef allt kemur inn getur heimsveldið hrunið til grunna og hvað er þá eftir, og gleðin mýkir mann og gerir mann vitran og lætur manni líða vel og vera áhyggjulausan og treysta og treysta guði, og Ella Stína var ekkert vön því svo hvernig átti hún að venjast því. Og hvort var betra að vera glaður eða fá í bakið. Átti hún að vera í 45 gráðu halla og vera glöð. Nei, bakið var að segja: Ekki vera glöð.

Ekki fara yfir landamærin, ekki fara yfir strikið, vertu á þínum stað.

Ella Stína fékk líka í axlirnar, líkaminn fór bara allur í kerfi ef hún ætlaði að vera glöð. Og hún varð að vera glöð því hitt virkaði ekki, þá var hún inní eigin heimi og enginn náði til hennar.

Já, þetta er orðið virkilega spennandi. Hvað gerist næst. Verður viðsnúningur. Hvernig ætlar Ella Stína að vera glöð og fá ekki í bakið. Gera teiknimynd?

Ekki getum við haft keisara sem labbar um boginn í baki? Og ekki getum við haft keisara sem er rosalega glaður? Þrennt kemur til greina:

1. Leggja niður heimsveldið
2. Leggja niður gleðina
3. Leggja niður bakið

*

Meira um þetta síðar. Og Ella Stína vill vekja athygli á því að bróðir hennar Illugi á afmæli í dag einsog Samuel Beckett. Til hamingju Illugi.

Vísindastörf í heimsveldinu

Einu sinni var fallegt og gott heimsveldi og þar uxu blóm allan daginn og sólin skein allan daginn og það var allt svo gott í þessu heimsveldi og alltaf verið að spila á hljóðfæri, munnhörpu og melodiku og ég veit ekki hvað, það voru allir svo góðir í heimsveldinu, eða það er reyndar sorgarsagan, það var bara ein Ella Stína í þessu heimsveldi og hún hélt að enginn gæti elskað sig og hún var að reyna að leysa þá gátu og þess vegna reif hún sig niður lag fyrir lag, lið fyrir lið, til að komast að því vísindalega afhverju enginn gat elskað hana, og hún reif sig niður og vigtaði sig og mældi sig og fletti ofan af sér, og já já já, og þegar hún var búin að rífa sig niður þá hugsaði hún: Einmitt.

Venus

er óvenjuskær á himninum núna, kvöldhimni, flauelsbláum himni, kíkið á hana og fyllist undrun og lotningu.

Orðabók Heimsveldisins

Ella Stína hafði látið útbúa Orðabók Heimsveldisins. Þau orð og skilningur á þeim samkvæmt orðabókinni giltu í heimsveldinu og ekki öðruvísi skilningur. Það voru alltaf minnst tvær merkingar á hverju orði og hér eru nefnd tvö orð:

Höfnun; þýðir niðurbrot og frelsi.

En Ella Stína þoldi ekki að orð hefðu tvær meiningar svo hún klastraði þessum tveimur orðum saman, frelsi og niðurbrot, svo úr varð niðurbrotsfrelsi, eða frelsisniðurbrot.


Ást; þýðir bilun og stjórnun.

Á sama hátt klastraði Ella Stína þessum tveimur orðum saman svo úr varð bilunarstjórnun, eða þá stjórnunarbilun.

Fyrir þá sem ekki átta sig á þessu máttuga tungumáli heimsveldisins þýðir bilunarstjórnun einfaldlega að hafa verður stjórn á allri bilun. Semsagt ástinni.

Hver er pabbi Ellu Stínu?

Einn daginn fékk Ella Stína að vita hver hinn raunverulegi pabbi hennar væri. Mamma hennar settist niður með henni og sagði henni það. Ella Stína beið spennt. Hún neri saman höndunum af æsingi.
Ekki núa svona saman höndunum Ella Stína.
Ég er svo spennt.
Ekki vera svona spennt.
Hvernig á ég að vera.
Ætlarðu að hlusta á mig.
Hver er pabbi minn?
Pabbi þinn.
Já, ég er svo spennt að fá að vita það.
Þú veist alveg hver pabbi þinn er.
Ætlarðu ekki að segja mér það.
Það þarf nú varla að segja þér það.
Baðstu mig ekki um að koma útaf því.
Ella Stína.
Já.
Ella Stína.
Já hvað.
Ella Stína.
Hvað.
Þú ert svo þreytandi.
Ella Stína verður hnípin.
Þú ert svo erfið.
Ha.
Já, þú ert svo erfið.
Á ég þá engan pabba?
Ella Stína.
Ég er alveg að fara gráta.
Tilhvers?
Mamma.
Já hvað nú.
Á ég þá engan pabba.
Auðvitað áttu pabba.
Og fæ ég ekki að vita hver það er.
Þú veist hver pabbi þinn er.
Já, en þú sagðist ætla að segja mér það svo ég hélt kannski að ég ætti annan pabba. Einhvern annan pabba?
Já.
Einhvern annan pabba en pabba þinn?
Já, þú sagðist ætla að segja mér hver hinn raunverulegi pabbi minn væri.
Þú veist hver hinn raunverulegi pabbi þinn er.
Viltu segja mér það.
Segja mér það?
Já, svo ég sé alveg viss?
Ertu ekki viss.
Viltu bara segja mér.
Ég get alveg sagt þér það.
Og hver er hann svo?
Ella Stína hættu þessu.
Hætta hverju.
Að tala alltaf um pabba þinn.
Ég verð að vita hver pabbi minn er.
Þú veist hver hann er.
Hvernig get ég vitað það?
Hver er pabbi þinn?
Pabbi minn?
Já, hvað heitir pabbi þinn.
Jökull Jakobsson.
Alveg rétt.
Er hann pabbi minn?
Ella Stína hvað er að þér.
En viltu þá segja mér hver hinn raunverulegi pabbi minn er?
Hinn raunverulegi pabbi þinn.
Já hinn raunverulegi pabbi minn?
Jökull Jakobsson.
Jökull Jakobsson?
Já Jökull Jakobsson.
Hinn eini og sanni Jökull Jakobsson!
Já Ella Stína hinn eini og sanni Jökull Jakobsson.
Er Jökull Jakobsson pabbi minn, er hann virkilega pabbi minn.
Já hann er pabbi þinn.
Jökull Jakobsson þetta heimsfræga leikritaskáld.
Já sá er maðurinn.
Jökull Jakobsson þessi heimsfrægi rithöfundur.
Jújú.
Hvernig getur hann verið pabbi minn.
Ella Stína.
Ég er bara svo glöð. Er hann virkilega pabbi minn. Jökull Jakobsson.
Já Jökull Jakobsson.
Hvenær fæ ég að hitta hann?
Ha?
Þarf ég að flytja til hans.
Ella Stína láttu ekki svona.
Vill hann ekki hafa mig.
Hvað er nú?
Flyt ég til hans.
Hann býr hérna.
Hérna hjá okkur.
Já en ekki hvað?
Jökull Jakobsson.
Já.
Býr Jökull Jakobsson hér?
En ekki hvað.
Hinn eini sanni Jökull Jakobsson, hinn heimsfrægi rithöfundur og leikritaskáld, maðurinn sem konur grétu yfir þegar hann dó, maðurinn sem á alla vinina, maðurinn sem allir kunna sögur af.
Já.
Býr hann hér.
Þú veist það.
Veit ég það?
Já auðvitað.
Hvernig veit ég það.
Ég veit það ekki.
Mamma.
Já Ella Stína.
Heiti ég raunverulega Ella Stína.
Ha?
Er ég hin raunverulega Ella Stína.
Ert þú.
Já er ég hin eina og sanna Ella Stína.

Ella Stína útí Gróttu

Ella Stína fann einu sinni engil útí Gróttu og síðan þá fann hún engil útí Gróttu í hvert einasta sinn sem hún fór þangað og nú hvíslaði engillinn og vindurinn bar orð hans til hennar: Ekki eyðileggja neitt, leyfðu þessu nýja að vera. Ella Stína?

Amen, sagði Ella Stína. Ég meina takk. Ég meina já.