Írafellsmóri opnar skápana

Einn daginn opnuðust allir skápar, ég held það hafi verið Írafellsmóri að sýna mér hvað ég lokaði inni, - aðrir sögðu að frosthörkur hefðu þessi áhrif á viðinn, - en þessar frosthörkur höfðu verið viðvarandi dögum saman, og svo bara vissi ég einhvernveginn um leið.

Írafellsmóri

Írafellsmóri... ættaður frá Írlandi, ekki vera hrædd við sprellið, ... sprellið... Írafellsmóri hvað heldur að ég sé, er drama frá toppi til táar... Ókei, segir Írafellsmóri, sprell heimspeki... hm.

Dans

Ég er ekki hlutur, ég er dans
Ég er ekki hlutur, ég er dans
Ég er ekki hlutur, ég er dans

Fimmta hestaljóð

Bara ef ég mætti vera hestur og þeysa beint af augum, og þyrfti ekki alltaf að vera í símanum eða Facebook, heldur hófarirnir leystust úr álögum og breyttust í tíu fingur.

Fjórða hestaljóð

Bara ef ég mætti vera hestur væri allt í lagi og ég væri að skrifa ódauðlegt snilldarverk, úr lendunum, sveigjunni á hryggnum, sterklegum hnjánum og öllum þessum vöðvum sem ég veit ekki hvað heita.

Þriðja hestaljóð

Bara ef ég mætti vera
hestur
væri allt í lagi
og ég prjónandi.

Annað hestaljóð

Undir hrosshúðinni
og þarf ekki nema að segja
hókus pókus
til að þeysa af stað.

Eitt af hestaljóðunum mínum

Með tagl og fax
og hófa
húki ég
inní skáp.

Ekki hestur

Það hefur komið í ljós að þessi sem ég hélt að væri Eiríksjökull heitir Geitlandsjökull og það er til Geitlandsjökull eitt og tvö, og nú er ég að fá mér kaffi af því ég kom heim í gær, dauðþreytt af því ég hafði ekki sofið en gat svo ekki sofnað þegar ég kom heim og sá fyrir mér kindurnar í fjárhúsinu, öll þessi augu, allar þessar nasir, öll þessi horn.

Svo það má segja ég hafi sofnað í fjárhúsunum.

Og þegar ég vaknaði sá ég fyrir mér hestana í freðnum móunum, eitthvað að bíta, eða horfa útí loftið, svo það má segja að ég hafi vaknað í móanum og komist að því að ég er ekki hestur.

Dögun og miðnætti

Það er einsog himinninn sé blátt flauelshaf sem tunglið dansar í og vefur sig hverri slæðunni af annarri.

*

Dögun yfir Langjökli, ... bleikar línur skrifaðar á himininn.

Andleg vakning í gilinu

Frosinn lækurinn hlykkjast einsog kirkjutröppur upp gilið, að fossinum þar sem brúðurin stendur í klakaböndum og hlær að mér.

Ógleymanlegt vonandi

Fylgdist með tunglgaldri hér í Lundarreykjardal, tunglið kom eldrautt uppúr potti Skjaldsbreiðs, færði sig hikandi uppá himinhvolfið og dansar nú með stjörnuhirð

Sólarupprásin

Hér er allt vaðandi í jöklum
og sólarupprás.

Hausinn

Frosinn lækurinn
hlykkjaðist einsog kirkjutröppur
upp gilið
að fossinum
ekki hemaður eða hélaður
heldur frosinn
svo hann sýndist
úr marmara eða silki
og efst í gilinu
stóð fossinn
eða var það brúður
í hvítum kjól
eða var það bara pilsið
það vantaði
allavega á hana
hausinn.

Myrkrið

Í myrkrinu
heyrðist aðeins

hljóð í svönum

og ein stjarna hrapaði.

Morgunverk

Hvítdröfnótt fjöllin

og enn meiri kyrrð

ekki kvak eða söngur

best að ávarpa

þessi fjöll.

Gilið

Í gilinu fann ég leyndarmálið mitt

frosinn lækurinn hlykkjaðist
einsog kirkjutröppur
upp að fossinum

sem stóð þar einsog brúður

frosin af hamingju
hræðslu

eða leyndarmálinu.

Pípulykt.... þrisvar sinnum

Leiðinn

Þetta er búið að standa yfir í meiren þrjátíu ár, og alltíeinu fékk ég leið á því, þessi seigdrepandi hugsun sem hefur verið einsog stálkló um heilann og lagt undir sig tilfinningalífið, frumurnar og innyflin, fjöllin núna og myrkrið, himintunglin og hendurnar á mér, - og þá kemur þessi leiði einsog frelsandi engill, - og ég eignast sjálfa mig, að minnsta kosti til hálfs....

ég elska mig, ég er svo æðisleg, skemmtilega hugsandi, töfrandi falleg og einstök og mikið undur hér á jörð með heilan heim á bak við mig... og næ stundum í alla aðra heima líka.

Hamingjan.

Norðurljós á himni

Norðurljósin eru einsog veggir í höll alheimsins....

og tunglið er að koma upp.... eldrautt

og ég er að fara að sofa.