Mánadís á afmæli

Yngsta barnabarnið mitt á afmæli í dag, hún Mánadís, Mánadís, Mánadís, - til hamingju hamingju hamingju hamingjusól. Mánadís er sjö ára og er sumarbarn. Hún býr á Spáni. Og skrifaði mér einu sinni póstkort sem er svona:

Elsku amma Elísabet

Þetta er spænsk geit, hún er með sólgleraugu. Því það er svo mikil sól núna. Ég er orðin sex ára og er komin með tvær fullorðinstennur. Niðri á vatni á ég lítinn kastala. Bláu drekaflugurnar passa hann fyrir mig.

Mánadís

Einu sinni þegar ég kom að heimsækja þau öll og var að fara heim sagði Mánadís þegar hún kvaddi mig: Gættu þín.

TIL HAMINGJU MÁNADÍS. SYNGJUM AFMÆLISSÖNGINN.

Ég elska þig.

Ég skil hann ekki

Vinátta okkar Heiðars er að þróast en hefur hingað til einkennst af því að við tölum saman, frá þremur tímum uppí sex tíma og þá kemur ein setning sem gerir gæfumuninn. Hluti af samræðunum fer í það að horfa útí loftið, hika, stama, taka skorpur og svo allt í einu kviknar eitthvað. Einsog á Café París um daginn segir Heiðar: Veistu ég skil hann ekki, ég skil bara allsekki þennan mann.

Þessi hann er maðurinn sem ég er skotin í.

Já, þegar ég var búin að snyrta

á mér neglurnar var klukkan orðin hálfsjö.

Leiðin

Ég hélt að pabbi minn hefði átt að vísa mér leiðina. Svo ætti ég að fara hana. En núna var ég á gamals aldri að uppgötva að ég ætla sjálf að finna leiðina og fara hana. Ég er farin, bless!!!!!!!!!!!!!

Þetta er mín leið. Og ég ætla fara hana. Og ég ætla gera hana að minni. Leiðin mín, leiðin mín, la la la.

Og hvert liggur hún? Til mín?

Ó, egóbústið sæta Elísabet....namm.

ps. ég er óóóógeeeeeeeeeeeðslega þreytt.

Einsog tilæmis leiðin til pabba. Já, ég lagði af stað en þá vissi ég að ég var ekki nógu vel greidd svo ég fór heim að greiða mér og lagði aftur af stað og hafði ekki gengið lengi þegar ég vissi að ég var ekki nógu vel máli farin svo ég sneri við og fór heim og lærði góða íslensku og lagði aftur af stað en hafði ekki gengið lengi þegar ég sá að neglurnar á mér voru ekki nógu vel hirtar svo ég sneri við og snyrti á mér neglurnar....

Viðhorf til karlmanna

Tilfinningar okkar og hugmyndir mótast af viðhorfum okkar. Það gleymist stundum. Ég sat í þrjá tíma á Hressó í dag með vini mínum og hann var að tala um viðhorf sitt til kvenna, sem hann sagði helgast af því að þær ættu að vera heilagar og væru jafnframt dómarar yfir honum. Svo ég fór að hugsa um viðhorf mitt til karlmanna:

1. Þeir eru mikilvægir. - Það á að hugsa stöðugt um þá.

2. Þeir eru fjarlægir. - Það á stöðugt að vera reyna nálgast þá eftir öllum kúnstrarinnar reglum. Og alltaf reyna að ráða í háttalag þeirra.

3. Þeir eru dómarar. - Þeir dæma mig og þannig er ég.

4. Þeir stjórna með þögn og augnaráði. Þögnin er valdatæki.

5. ÉG ER HRÆDD VIÐ KARLMENN. Ég var hrædd við pabba minn og held ég eigi að vera hrædd við karlmenn, ég er ekki jafningi þeirra, ég á að vera á nálum gagnvart þeim.

Það er þessi hræðsla já.

Þetta er alkóhólískt samfélagslegt viðhorf. Ég er hætt að sofa hjá. Ég tildæmis er mest að pæla í einum karlmanni sem gæti lesið þessa síðu og pæli stöðugt í hvað honum finnst, og hvað ætla ég að gera ef ég þarf að bjarga lífi mínu og hrópa á hjálp, þegar andlit prinsessunnar afmyndast af hjálparbeiðninni.

Prinsessan: (Afskræmd af öskrinu, hræðslunni og öllu því) HJÁÁÁÁÁLP.

Prinsinn: Því miður, þú ert ekki nógu sæt.

Þá er mjög gott að geta sagt: FUCK IT.

Prinsessan: FUCK YOU.

Prinsinn: Fyrirgefðu, ert þú ekki heilög?

Prinsessan: Fuck you, fuck you, fuck you.

Prinsinn: ÞÚ ERT HEILÖG OG ÁTT AÐ VERA HEILÖG. (Byrjar að berja prinsessuna)

Karlmenn ráða draumana mína

Vinkonur mínar hafa ekki ráðið drauminn minn um Leonardo, ekki nema Kristín sem sagði að henni sýndist lausnin vera fólgin í lýsingunni sjálfri. Það held ég nefnilega líka. Hinsvegar réði Gummi vinur minn með lærið drauminn á þann veg að ég hætti að idolíséra karlmenn !!!! og hætti að fara eftir áliti annarra!!!!

Heiðar vinur minn sagði að draumurinn táknaði að ég gæti fengið það sem ég teldi ófáanlegt og allar þessar vinkonur mínar væru ég sjálf sem tryði ekki á sjálfa mig og þyrði ekki að rífa niður vegginn. !!!!

Indíana útskrifast

Hún Indíana var svo falleg þegar hún var að útskrifast, og mér þykir svo undur vænt um hana, hún er elsta ömmubarnið mitt 15 ára og var að útskrifast frá Grunnskóla Hveragerðis. Svo er ég að athuga hvort þetta festist á síðunni. Af því það gerðist margt á leiðinni.

Sporðdrekinn og DiCaprio

Sporðdrekinn og Leonardo DiCaprio

Mig dreymdi sporðdreka í nótt, hann var heill, sást vel, virkaði stór í draumnum. Þegar ég fletti upp á Sjamanisma-síðunni kom í ljós að Sporðdrekinn þýðir:


Attacking from the rear

Death and rebirth

Transmutation of poison

Reflecting dark and negative energy back to its sender


Þetta er semsagt lækningarmáttur Sporðdrekans.

Það merkilega er að mig dreymdi líka Leonardo DiCaprio og þegar ég gúgglaði hann kom í ljós að hann er fæddur í Sporðdrekamerkinu 11.nóvember 1974. Leonardo var hér í hálfsíðum frakka og var á hóteli á Íslandi, hann var eitthvað að þvælast í anddyrinu en hékk mest upp við upplýsingaborðið. Ég átti að fara með honum í bíó. Við fórum í bíó, ég man ekki hvaða mynd við sáum en það fór bara vel á með okkur, eina setningin sem ég man eftir að hafa sagt við hann er:

Stundum þekki ég þig, stundum ekki.

Sometimes I know you, sometimes dont.

Hann var bara einsog venjulegur maður og þá þekkti ég hann ekki sem heimsfrægan leikara. Stundum sá ég að þetta var hann. Mér fannst einsog hann ætlaði að koma aftur, því svo kvöddumst við og þetta voru svona góðir straumar á milli okkar, eitthvað nýtt og spennandi en ekkert endilega kynferðislegt en gæti samt verið. Aðallega var það eitthvað plain. Eitthvað opið, streit, fallegt. En líka dularfullt.

Nema svo hitti ég vinkonur mínar nokkrar sem stóðu í hnapp, þám. Elísabet Ronaldsdóttir og svo einhver Þóra sem bjó víst í kjallaranum á húsinu mínu. Ég sagði þeim að ég hefði farið í bíó með Leonardo DiCaprio og nú ætlaði ég að rífa niður vegginn milli eldhússins og borðstofunnar. Þá urðu þær reiðar og þessi Þóra í kjallaranum hótaði að flytja.

Nú væri gaman að fá ráðningu á draumnum.

Rauðu skórnir

Ég hef soldið verið að ganga í rauðu skónum svona heima hjá mér, já, þeir eru með slaufu og hællinn er guðdómlegur, svo verða tærnar svo sætar í þessum rauðu skóm og kemur svo flott sveigja á ristina, sveigja á ristina, ég ætla endurtaka þetta, það eru svo margir flottir smávöðvar í fótunum, jamm, og kynlíf er mjög gott staðsetningartæki, svona tilað vita hvar maður er staddur, hvort maður sé á Norðurpólnum, Framnesveginum, hægra megin, í skýjunum, eða já hvar maður er staddur, kynlíf er staðsetningartæki, hvar maður er staddur í lífinu, hvar maður er staddur sem kona og manneskja, já staðsetningartæki, og svo er ég líka að rannsaka hvað kynlíf er annað en kynlíf og ég mun bráðlega birta niðurstöður mínar.

Því ég hef ekki bara sterka tjáningarþörf, ég hef líka sterka birtingarþörf.

Konan í mér

1. Hún vill eiga bað
2. Hún vill eiga varalit
3. Hún vill eiga maskara
4. Hún vill eiga krem
5. Hún vill eiga sápu
6. Hún vill eiga sjampó
7. Hún vill eiga naglalakk
8. Hún vill eiga sléttujárn
9. Hún vill eiga hárbursta
10. Hún vill hafa aðgang að sinni frumstæðu visku

Bloggað um að renna í bað

Ég er búin að láta renna í bað og með smá sting í hjartanu af því ég er ekki farin í baðið, þegar ég læt renna í bað læt ég renna í bað og svo sest ég niður tilað hugsa, þeas. undirbúa mig andlega og sat einmitt hérna á stigaskörinni og hugsaði um konunni í sjálfri mér en ég er nú að hugsa um að hugsa meira um hana í baði og nú er ég er ekki að fara að ráðum geðlæknisins og bara gera í staðinn fyrir að hugsa og ætti kannski að fara spila smá rapp tónlist, Naz eða eitthvað. Já ég ætla setja Naz á fóninn. Hey, það er tónlist á fóninum, rapp meina ég, here is a song for ladies. Þetta var best of Ennimenns sem er einn af diskum sem Jökull forritaði í Karólínu, en hér kemur Naz... get get down...

A really storyteller einsog Gísli Galdur hann.

Annars er ég að fara á Gróttuleik. Garpur er í byrjunarliðinu skilst mér.

NAZ ER STÓRKOSTLEGUR...fúff, ég var næstum búin að gleyma því. Hreyfir líkamann af sjálfu sér, þeas. líkama minn. Ég mæli með Naz. Best að hækka í græjunum og fara í bað.

ps. búin að vera í áttunda sporin í allan dag með trúnaðarkonunni minni.

Baðið er fullt. Get down.

Bloggað um læri

Ég hef svo sterka tjáningarþörf að nú ætla ég að blogga um lærið. Geðlæknirinn minn hringdi hérna áðan tilað segja mér að mitt ágæta steinefni líþíumið væri komið í apótekið. Og svo bætti hann við og ítrekaði það sem hann sagði í síðasta tíma að ég ætti að hætta að analýsa og gera hlutina. Það er eins gott að ekki margir lesa þetta blogg. En mér láðist að segja þessum ágæta lækni það að alltaf þegar ég hætti að analýsa þá færi ég í maníu, nú væri ég tildæmis búin að skrifa vini mínum þrjú ímeil, og einmitt alveg tóma dellu en ég er alltaf að reyna að þróa delluna. Annars er ég búin að þrífa baðið, klósettið og vaskinn og fara í bankann og selja bækur í bókasöfn og hitti meiraðsegja Hrafn bróður minn í bankanum og hann leit út einsog strákur, svo vakti Fréttablaðið mig í morgun og bað mig um að segja eitthvað um landsliðið, og það vafðist eitthvað fyrir mér. En ég er búin að vera í þunglyndi sem hefur lýst sér svona:

1. Hrædd við að deyja í svefni
2. Hrædd við að fá krabbamein
3. Hrædd um að fá aldrei jafnvægi í peningamálin
4. Hrædd við að eiga ekki fyrir þessum risa tannviðgerðum

Já, aðallega þetta þrennt, man ekki eftir meiru. Verða kannski sjötíu ára og alltaf á kúpunni. En ráð geðlæknisins kann að breyta því. Just do it. Adidas stal þessu slagorði frá mér á sínum tíma. Það vekur mér undrun í hvert sinn þegar einhver segist elska mig, hey já það var eitt, ég var að labba Laugaveginn í gær og kynntist því hvað reykingabannið er sniðugt, það voru nokkrir útað reykja og einn sagði:

Þarna er Elísabet Jökulsdóttir fegursta kona í heimi.

Takk fyrir reykingabannið.

En ég ætlaði að blogga um lærið, mamma, Jökull, Kristín, Garpur og Ingunn eru á leiðinni í mat og ég er í kasti, stresskasti, nei ég hlakka tilað sjá þau. En Gummi vinur minn í Nóatúni selur mér læri og ég var á leiðinni í bæinn og ætlaði að fara Sólvallagötuna þegar ég ákvað að fara Holtsgötuna af því mig langaði aða heilsa gamla gráhærða manninum sem er búinn að vera nágranni minn í 17 ár og ég setti í skáldsögu og ég er nýbyrjuð að heilsa honum og veit aldrei hvort hann tekur undir kveðju mína, en hann heilsaði, þetta er fallegur maður með skip í glugganum hjá sér, nokkur skip og báta, seglskip líka, svo kom Gummi labbandi á móti mér og ég tilkynnti honum ég ætlaði að koma og kaupa læri af honum því ég verð alltaf að hafa serímóníu þegar ég kaupi læri, helst að skrifa skáldsögu á undan og fara til New York, og svona, og ég vil kaupa lærið af Gumma og engum öðrum og það kemur í ljós seinna í þessari sögu hversvegna, það er reyndar gaman að kaupa læri í Melabúðinni en það verður að vera gaman að kaupa læri, hann sagði mér að koma við, hann ætlaði strax að taka út læri og geyma það handa mér við stofuhita en þegar ég sagðist þurfa að elda það í dag sagðist ekki taka út lærið en hafa tilbúið gott læri handa mér og hvað þarftu fyrir marga, jæja jæja, þetta var á Holtsgötunni, svo fór ég í Nóatún og Gummi tilkynnti mér þau ógnartíðindi að það væru ENGIN LÆRI TIL í búðinni, ég vissi ekki hvert ég ætlaði og spurði hvort ég ætti að hringja í Fréttablaðið eða Sjónvarpið, og þá fór hann að benda mér á krydduð og marineruð læri og líka vakúmpökkuð læri og það runnu á mig tvær grímur, ég sagði honum að tvíburarnir vildu helst fá læri kryddað af mér, bara salt og pipar, og þá kemur kjötbragðið í ljós, mamma er betri en öll maríneríng, og svo eftir löng fundahöld fyrir framan kælinn og eitt símtal til Jökuls sló ég mér á læri sem var kryddað með íslenskum kryddjurtum, soldið grænt en ókei, og svo ræddum við um hvernig ætti að steikja það, ég sagðist steikja það á hundrað í fimm tíma og snarhækkaði í áliti hjá Gumma, fór svo heim með lærið, tók utanaf því en viti menn, fannst lyktin skrítin svo ég hringdi í Gumma, (ég er auðvitað með farsímann hans!!!!) og þegar ég sagði það væri í lagi með dagsetninguna sagði hann það væri bara betra ef það væri svona lykt af lærinu. Svo var ég á leið út í apótek tilað ná í líþíumlyfin mín og þurfti að fara þrjár leiðir aftur inní húsið, fyrst til að ná í lykil en þá tók ég óvart nikótíntyggjóið mitt og svo tilað gá hvort væri læst og svo tilað ná örugglega í lykilinn, - kemur þá ekki Gummi á móti mér og ég spurði hvort hann vildi koma inn og tjékka á lærinu, hann var á leið heim úr vinnunni, en viti menn, hann kom hérna inn og viti menn: HANN KRAUP VIÐ OFNINN, KRAUP, já segi og skrifa, hann kraup við ofninn og opnaði hann, og sagði þetta væri allt í besta lagi, fallegt læri og góð lykt. Og ég sagði honum hann gerði allt svo fallega, ég hef aldrei kropið við ofinn, ég krýp yfirhöfuð ekki nóg, bara við bænirnar mínar á morgnana en ég þarf að krjúpa meira, krjúpa við ofninn.

Hjartað í garðinum

Ella Stína var á göngu í garðinum sínum að huga að blómunum sem voru svo undurfögur, ilmandi og litskrúðug þegar hún gekk fram á hjarta og sá að það var hjartað úr henni.

Mín eigin rödd

Ég er alltaf að vera sniðug og með stæla, ég er ekki að skamma mig en svona er þetta, ég get alveg verið sniðug og allt það, en ég er bara að pæla samt í minni eigin rödd, kannski er ég heill kór, það getur alveg verið, en mín rödd, hvað langar mig tilað segja, hvað kviknar í brjóstinu, kannski einhver stuna bara, sem líður útí nóttina og ég er orðin syfjuð og samt er nóttin björt, og samt langar mig að segja eitthvað og geðlæknirinn minn sagði mér að hætta að analýsa, og þá vaknar þessi eldur, eða vatn, eitthvað sem ryður sér leið, ég er bara svo sterk og svona er mín eigin rödd í kvöld, þvæld og ruglingsleg, ég hef legið undir fargi í dag og fundið hvað ég er þreytt, komst varla útí búð, en það er eitthvað sem mig langar tilað segja og mig langar að vera góð. og mig langar að lífið komist að.

og mig langar til að hlýða.

Rödd í bréfpoka

Ef rödd þýðir líkami og bréfpoki eitthvað gamalt og viðkvæmt og bréf þýðir skilaboð eða tenging og poki... hvað þýðir poki, safn eða heild eða ílát, stundum er líkaminn þýddur sem ílát. Er líkami minn ílát sem hægt er að hella úr.

þá þýðir þetta gömul, viðkvæm skilaboð frá líkamanum.

í poka uppá hól. hóll er augljós staður. skilaboðunum er komið fyrir á augljósum stað.

en hvað þýðir poki. ílát. stendur í orðabókinni.

og sá sem hefur hreint mjöl í pokahorninu er saklaus.

hann hefur eigin rödd í pokanum. það þýðir að hann er saklaus.

sakleysi er eitt dularfyllsta sem til er.

þú getur treyst honum.

Bréfpokinn

Einu sinni var kona og hún elskaði bréfpoka. Það kom rödd úr þessum bréfpoka. Karlmannsrödd. Konan greindi ekki orðaskil en hún elskaði þennan bréfpoka. Hún var alltaf að hugsa um þennan bréfpoka og hvað það táknaði að hún elskaði rödd í bréfpoka. Og hvað bréfpokinn táknaði. Hún bara elskaði þennan bréfpoka og þessa rödd í bréfpokanum og bréfpokinn var uppá hól. Kannski var þetta bréfpokinn sem gleymdist. Hún bara elskaði bréfpokann og elskaði bréfpokann og botnaði ekkert í sjálfri sér hvernig hún gat elskað bréfpoka. En hún gat ekki hætt að elska þennan bréfpoka og röddina sem kom úr bréfpokanum. Hún fór um allt með bréfpokann og hún opnaði einu sinni bréfpokann tilað hleypa röddinni út og svo hugsaði hún hvað þýðir bréf og hvað þýðir poki. Hvað þýðir poki? Afhverju var röddin hans í bréfpoka og svona verður allt ruglað ef einhver elskar bréfpoka.

Og vill sjá meininguna að bréfpoki þýðir eitthvað gamalt og viðkvæmt, að rödd þýðir líkami og bréf þýðir ímeil, að rödd í poka þýðir niðurbæld rödd, niðurbældur líkami, en samt er eitthvað fyndið og hvað myndi Snorri Goði segja.

Fjórði maður þinn verður rödd í bréfpoka. Opnaðu pokann, ekki fleygja honum inní himnaríki, opnaðu pokann eða hlustaðu á pokann og talaðu við hann. Og þá breytist hann í prins einn daginn.

Ónei, ég er búin að fá nóg af prinsum, var ekki númer þrjú prins og gott ef ekki líka númer sjö eða eitt, sagði konan við Snorra Goða hinn mikla draumráðningameistara.

Segðu pokanum að þú elskir hann, sagði Snorri goði.

Og hvað þá, sagði Elísabet ósvífna.

Að því það er bara alltílagi, sagði Snorri goði.

Breytist hann þá eitthvað, sagði Elísabet

Já kannski í fiðrildi, sagði Snorri goði.

Fiðrildi, gapti Elísabet.

Notaðu ímyndunaraflið, ef þú værir poki og einhver segðist elska þig, hvernig myndir þú breytast?

Ekki í poka, sagði Elísabet

Og hvað þá, sagði Snorri goði.

Líkama með tilfinningum, sagði Elísabet.

Já tilfinningar eru í líkamanum, hitt er í höfðinu, tilfinningar eru eldsneyti fyrir hugmyndir.

Ég skil ekkert í þessu, sagði Elísabet. Í hvað myndi ég breytast ef ég væri poki og einhver segðist elska mig.

rödd í poka. leiðrétti snorri goði.

drekkingarhylur, sagði elísabet.

en þetta er maður, sagði snorri goði.

þetta er kannski maður sem syrgir konuna sína sem var drekkt í poka. hann elskaði hana svo mikið að hann samsamar sig henni. hættu að láta drekkja þér. segðu honum að þú elskir hann. bjóddu honum í mat, kveiktu á kerti, spilaðu tónlist, vertu í kjól og sætum skóm, þú gleymir alltaf þessu hlutverki, kannski ef þú ert góð í því verðurðu líka góð í hinum hlutverkunum.

kannski maður sem syrgir konuna sína sem var drekkt í poka? endurtók Elísabet.

Guðrún og Snorri goði

Eitt af því sem sannar að Laxdæla er skáldskapur er að Guðrúni skuli fá Snorra goða tilað ráða draumana sína, - annars hefði hún gert það sjálf. En í skáldskap verður einhver annar að gera það og verður þar með lykilpersóna. Snorri verður lykilpersóna og læsir Guðrúnu inní heiminum, draumaheiminum hennar sjálfrar. Sú setning sem kemur henni út úr þessum heimi öllum er frægasta setning sögunnar: Þeim var ég verst er ég unni mest. Þarna brýst Guðrún út úr heimi Snorra goða en aðeins með leyfi höfundar. Ef Guðrún hefði ráðið draumana sína sjálf einsog ég geri venjulega með mína, stundum þó ekki fyrren eftir á, (húlk) þá hefði ekki orðið nein saga, engin tengsl við aðrar persónur. Kannski var Guðrún að hugsa þetta allt eftir að hún heyrði ráðninguna og höfundurinn einhver írskur og desperat sem hafi viljað verða frægur og fá að ríða.

Móna Lísa og Tígulgosinn

Einu sinni fann Ella Stína spil.

Framaná var mynd af Mónu Lísu en hinu megin tígulgosinn. Hún réði gátuna þannig að bráðlega myndi tígulgosinn birtast í lífi hennar og það væri framtíðargosi því tígullinn þýddi framtíð en Ella Stína var reyndar mjög hrifin af tígulsteinaforminu af því það minnti hana á kristalformið. Og Móna Lísa táknaði dularfulla konu en var hún ekki líka frosin og áttu listaverk að vera svona dularfull, einsog Móna Lísa og Beðið eftir Godot. Ella Stína hafði reyndar aldrei lesið svona auðskiljanlegt verk einsog Godot þegar hún las Godot. Og svo var auðsætt að Guðrún ætti við Kjartan svo gátur heimsins voru nú ekki neitt hjá Ellu Stínu nema hún skyldi ekki Mónu Lísu fyrren hún skyldi Tígulgosann. Einsog flestir muna var Tígulgosinn háþróað klámrit hér á árum áður, svo Móna Lísa hlaut að tákna andstæðuna, hina siðprúðu konu (sem kannski var að lesa Tígulgosann) Þannig geta lausnir við gátum komið til manns á ótrúlegasta hátt, því ástin er þannig að hún þarf pláss fyrir drauma, og mesta plássið fyrir drauminn var í sambandi við Kjartan en þá er tekið mið af því að þetta var skáldskapur því í raunveruleikanum hefði hún elskað Snorra goða og verið fyrir eldri menn, nú eða þá Bolla því hún hafði sofið hjá honum og komið við hann og þau höfðu átt svona allskonar daga saman.

Svona er Hamlet líka. Ella Stína var Hamlet í mörg ár svo hún skilur Hamlet manna best.

Hún beið líka eftir Godot svo Godot er heimilisvinur hjá Ellu Stínu.

En gáturnar eru kannski búnar til svo þetta öðlist ljóðrænt gildi. Svo menn smíði sér lás og lykil í huganum, dyr og herbergi og ég veit ekki hvað.

En Ella Stína er helst á því núna að hún eigi að skrifa klámsögur tilað leysa Mónu Lísu úr álögum. Það er ekkert ljótt við það. Ella Stína gerði það þegar hún var lítil,... tilað koma því niður á blað sem var í huganum af því þegar eitthvað er í huganum endalaust og til eilífðar þá verður það svo þungt einsog hjartað er stundum þungt og þegar Nína Björk heitin sagði að Ella Stína væri þung meinti hún að hjartað í henni væri þungt því Ella Stína er líka eitt hjarta.

Gröf Ellu Stínu

Þegar Ella Stína varð ástfangin byrjaði hún á því að grafa gröf handa sér og þeim sem hún var skotin í. En venjulega tók hann allt plássið í gröfinni og Ella Stína kenndi sér um, að hún væri ekki nógu góð í stærðfræði og hefði reiknað þetta allt vitlaust, en hún tróð sér samt ofaní gröfina hjá honum.

En venjulega sat hún inni hjá sér og lagði kapal (hékk á netinu) og beið þess að það væri bankað því það væri einsog venjulega Djákninn á Myrká.

Lásar hafa ljóðrænt gildi

getur einhver svarað því hvernig lásar hafa ljóðrænt gildi? Kannski er það sem er dýrmætt læst inni og einhver með sérstaka fingur, sérstaka hæfileika, sérstaka reynslu sem getur opnað og fundið viskuna, - eða ljóðið. Og eitt lítið ljóð getur verið með vængi og flögrað um í hjartanu, einmitt þegar hjartað var svo þungt og fannst því ekki geta neitt.

En ég heyrði þetta í bíómynd í gær. Ameríkanar vita allt enda eru þeir alltaf að lesa Völuspá og gríska goðafræði. Og ljóðrænt gildi. Hvaða gildi hefur ljóðið? Lásinn? Að opna og loka. Hvort sem það er blekking eða ekki blekking. Maður heldur að maður sé lokaður inni en er það ekki, maður hefur búið til blekkingu sem er svo raunveruleg en þegar raunveruleikinn er skoðaður nánar kemur í ljós að þetta var blekking og maður rammlega læstur inni.

Lásar hafa ljóðrænt gildi. Hvað þá með lásasmiðinn.