Ella Stína er bara sjö ára en hún rekur brúðuleikhús. Hún stjórnar brúðunum með strengjunum. Brúðurnar eru allar flæktar saman í strengjunum svo það er mjög erfitt að hafa nokkurt leikhús. Ein brúðan liggur í gröf, það er pabbi hennar en Ella Stína togar reglulega í spottann sem liggja í pabbann í gröfinni svo hann þeytist uppúr gröf sinni og hún þrýstir honum að brjósti sér og skrækir: Ó pabbi, hvernig gastu dáið.
Brúðan af henni sjálfri.
Ella Stína er auðvitað löngu búin að búa til brúðu af sjálfri sér og setja hana ofaní gröfina hjá pabba sínum en brúðan hverfur alltaf því pabbabrúðan virðist ýta henni í burtu eða kannski éta hana. Svo Ella Stína þarf alltaf að vera búa sjálfa sig til uppá nýtt. Jafnvel á hverju augnabliki.
Kærastinn.
Svo eignaðist hún kærasta og hún taldi þá rétt að taka aðra gröf. Ekki spyrja mig afhverju, Ella Stína er bara sjö ára og vill alvöru dramatík. Hún setti sig og kærastann ofaní gröfina en fljótlega fann hún að kærastinn myndi ekki fá nægilegt pláss svo hún byrjaði að tálga af sjálfri sér og loks var bara ein lítil flís eftir sem passaði einsog flís við rass. Enginn þarf að spyrja hvaða rass. Nema þá var kærastinn búinn að fá allt plássið í gröfinni og Ella Stína gat allsekki togað flísina upp, spottinn slitnaði í hvert sinn. En Ella Stína gafst ekki upp, hún var ekki sú manngerð. Hún hafði líka lesið Zorro, Superman og Batman þegar hún var yngri og glæsilegri.
Viðhaldið.
En þótt Ella Stína væri svona svakalega góð að vilja gefa kærastanum allt plássið í gröfinni þá var hún líka ógeðslega vond og hún hellti sér reglulega yfir kærastann fyrir að taka allt plássið í gröfinni. Kærastinn botnaði ekkert í því, hann hélt hann lægi í sófanum að horfa á Skjá einn í átta klukkutíma. Svo góða Ella Stína var orðin svo vond að hún ákvað einmitt að búa til vondu Ellu Stínu og sú var nú til alls vís. Hún skrifaði manni í bankanum sem átti sér einskis ills von þarsem hann var að reikna út laun bankastjóranna þegar hann fékk kvörtunarbréf Ellu Stínu sem í stað þess að spyrja hann hvort hann vildi sofa hjá henni í hefndarskyni fyrir hvað hún átti leiðinlegan kærasta en þá skrifaði hún svohljóðandi skáldlegt kjaftæði um eitthvert farg sem lá ofaná henni umleið og hún þrýsti bankamannsbrúðunni svo að sér að það rifnaði á henni maginn. En Ellu Stínu var alveg sama, hún glápti bara inní magann og hló. En svona var ímeilið hennar:
Ímeilið.
Elsku hinn
Mér líður einsog ég sé í kremju eða undir fargi af hugsunum, og bíð
eftir að einhver nái í mig, að ég geti allsekki lyft þessu fargi
sjálf, heldur verði einhver að koma og bjarga því, því þessar
hugsanir séu hvort sem er ekki raunverulegar og ekkert að marka þær
og aðalvinnan felst semsagt í því að telja mér trú um að þetta sé
ekkert farg, og ég sé ekki í kremju, og í staðinn fyrir einsog núna
að skrifa þér bréf, þá skuli ég hugsa mig til helvítis og hugsa
þetta allt í burtu þangað til ekki ein einasta hugsun er eftir í
höfðinu, og allt orðið tómt og dimmt, og þá sé fargið farið, en þá
er einmitt allt farið og einhver ýtir krossinum á gröfinni lengra
niður í jörðina svo hann þrýstist niður í höfuðkúpuna, svo hún
klofnar og það er það eina sem frelsar hugann eða líkamann eða
jörðina, einn klofningurinn enn.
En málið er að ég eignaðist það sem ég kalla kærasta og er búin að
vera búa mig undir að jarða hann, með því að afmá sjálfa mig, svo
hann fái allt plássið í gröfinni.
Kær kveðja, Elísabet
Hún laug svo miklu.
Ella Stína minntist ekki orði á brúðuleikhúsið og svo hékk hún í tölvunni og beið eftir svari frá hinum sem ekki kom. Ella Stína varð brjáluð en hún gat ekki stjórnað hinum. Hún laug svo miklu að honum.
Þræðirnir.
Það voru margir fleiri þræðir og ótal persónur hnýttar í Ellu Stínu. Það voru börnin, tengdabörnin, barnabörnin, skólafélagar, kennarar, vinir, mamma hennar, bræður, lesendur, aa-félagar og já, á einum stað hékk guð, alveg svoleiðis í flækju að hann var einsog rækja eða eitthvað. Ella Stína hristi stundum hrúguna. Eða togaði í einn og einn spotta og æpti reglulega: Við erum öll í sama sjónvarpsþættinum.
Puttarnir.
Puttarnir á Ellu Stínu voru marðir og djúp för eftir spottana en henni var sama. Hún sagði: Puttar skipta engu máli. Og svo duttu þeir af einn af öðrum. Þá sagði litla rækjan: Ætlarðu að gefast upp? Aldrei í lífinu, sagði Ella Stína og blóðið spýttist yfir leikhúsið. Svo storknaði blóðið og það kom þögn.
Ætlar enginn að segja neitt, æpti Ella Stína.
Blóðköggull.
Og þannig gekk þetta árum saman og Ella Stína var alltaf sjö ára og átti ekkert líf af því hún var alltaf upptekin af því að leika sjálfa sig. Missa puttana, missa blóðið úr sér, hún þurfti alltaf vera byrja uppá nýtt eða auðvitað byrjaði hún ekki uppá nýtt, hún hélt bara áfram og leikhúsið hennar var þegar hér er komið sögu einn lítill blóðköggull.
Uppgjöfin.
Þá loksins gafst hún upp. Það var nú bara útaf aðsókninni. Það voru allir hættir að koma og hún fór í bað og bað guð um hjálp, að hún mætti gefast upp en það hafði hún lært í AA-samtökunum. Guð sagði: Fáðu þér útidyrahurð!
Útidyrahurð!
Já.
Ókei, og svo fékk hún sér útidyrahurð og guð lét fortíðina hanga fyrir utan á tröppunum semsagt. En Ella Stína var inni að reyna stjórna gömlu brúðunum með gömlu aðferðunum og vissi ekkert að guð hafi sett fortíðina á tröppurnar fyrir utan útidyrahurðina. Ella Stína tók ekkert eftir fortíðinni á tröppunum þegar hún fór í skólann á morgnana enda var hún bara sjö ára.
Fortíðin slapp inn.
Svo einn daginn eignaðist hún kærasta og þegar hún opnaði fyrir honum slapp fortíðin inn með honum. Til að gera langa sögu stutta fór Ella Stína að stjórna kærastanum uppá líf og dauða og fannst hún hefði aldrei lent í þessu áður. Þetta er það erfiðasta sem ég hef lent í, sagði Ella Stína milli þess sem hún reyndi að stjórna í skólanum með því að þykjast ekki kunna talnarunur í Maraþoni eða vera klárari en Fúkó. Eða hún sagðist vera alkóhólisti, eða með geðhvörf, þá þorði enginn að segja neitt og allir urðu andaktugir yfir því hvað Ella Stína var opinská og bara sjö ára og þetta hlaut að vera álag á henni, ef öll sund lokuðust sagðist hún vera Elísabet Jökulsdóttir en þá einmitt lokuðust sundin. En nú er sagan orðin of löng.
Guð sendi Ellu Stínu í bað eitt kvöldið þegar hún átti að gera gjörning.
Bað!
Já, sagði guð.
Og þar gafst Ella Stína upp. Ég get ekki stjórnað honum, ég get ekki stjórnað sjálfri mér.
Um sjálfa þig, sagði guð.
Já, sagði guð, þetta er nefnilega um þig, ekki hann.
Um mig, skrækti Ella Stína og fann að hún var með þræði sem lágu í alla sem henni þóttu vænt um og alla sem skiptu hana máli svo hún þyrfti ekki að finna ást, enda var hún löngu farin að trúa að ást væri stjórnun en ást væri ekki tildæmis að vera og leyfa öðrum að vera.
Ella Stína hélt áfram að gefast upp eftir hún kom úr baðinu. Enda hafði hún aldrei farið í bað, þetta var ný reynsla fyrir manneskju sem býr í brúðuleikhúsi. En þá sagði hún: Guð. Ég gefst upp. Og hún fann að guð ætlaði að taka við. Guð ætlaði að taka þetta frá henni. Guð elskaði hana. Guð ætlaði að taka við.
Kannski gæti Ella Stína einhverntíma búið til leikhús.
09 júní 2007
Sirkus Ellu Stínu
Sirkus Ellu Stínu stoppaði aldrei og byrjaði aldrei. Það var einn áhorfandi í þessum sirkus. Hann sofnaði alltaf og þá gat Ella Stína skemmt sér verulega, skrattast um og púkast og gert það sem henni sýndist. Annars þurfti hún alltaf að vera gleypa eld, saga fólk í tvennt, sveifla sér í rólum, ganga á línu, dansa á fílum og guð veit hvað. Áhorfandanum fannst það svo leiðinlegt að hann steinsofnaði og þá gat Ella Stína semsagt farið að gera það sem henni sýndist. Þangað til eitt kvöldið að það bættist við nýr áhorfandi. Þessi áhorfandi truflaði sirkusinn með sögu sem hann var að segja. Ellu Stínu rann kalt vatn milli skinns og hörunds og læddist framá brúnina tilað heyra söguna. Og það var þetta sem hún heyrði: Veistu hvernig mér líður. Ég er viss um að þú veist ekkert hvernig mér líður, þér er alveg sama hvernig mér líður. Ella Stína hugsaði sér að hún yrði að finna uppá alveg nýju atriði handa þessum áhorfanda og hugsaði sig lengi um. Og hún er enn að hugsa. Það er reyndar ekki rétt því hún settist niður og saumaði út vasaklút handa þessum áhorfenda og hún er enn að þurrka tárin hans og hefur engan tíma fyrir sirkusinn sinn því tárin streyma viðstöðulaust og ef lát verður á þeim þá kreistir hún áhorfandann svo hann grætur meira og á meðan er sviðið autt.
Ella Stína og ræninginn
Einn daginn ákvað Ella Stína að hætta að gráta og þá
uppgötvaði hún raunverulegt ástand sitt, hún hafði verið
rænd. Hún hafði samt ekki verið að gráta yfir því. Hún hafði
verið að gráta yfir því að ræninginn var dáinn.
Þetta hafði samt ekkert verið sérlega elskulegur ræningi,
hann hafði varla veitt henni eftirtekt, hann yrti varla á
hana, hann hlustaði aldrei á hana, hann mætti ekki einusinni
í afmælið hennar. En Ella Stína neitaði að sjá þetta. Það var
útaf því að hann var búinn að ræna úr henni augunum. Og hún vissi ekki hvar hann hafði látið þau. Hún hafði líka
fljótlega gleymt að spyrja hann, það hefði verið svo
óþægilegt fyrir ræningjann ef hún sagt: Fyrirgefðu, þú ert
búinn að ræna úr mér augunum, geturðu sagt mér hvar þú lést þau.
Ræninginn hefði getað farið alveg í kerfi.
Ella Stína komst fljótlega að því að það var búið að ræna
sögunni hennar svo hún einsetti sér að grafast fyrir um hana
og byrjaði í Landnámsskálanum en fann hana svo í píkunni, þar fann hún eina perlu, skeið, og brot úr diski. Hvað átti hún nú að gera við þetta, hún varð að hitta norn sem gæti hjálpað henni, en það var búið að ræna úr henni norninni svo Ella Stína fór að leita að norninni en þá byrjaði að hún hugsa svo mikið en það fyrsta sem henni hafði dottið í hug var spegillinn svo hún leit í spegilinn og þar sá hún nornina.
Ella Stína fór að hlæja. Nornin sagði: Settu þetta á
Þjóðminjasafnið. Ella Stína gerði það, hún læddist eina
nóttina inná Þjóðminjasafnið og setti skeiðina, perluna og
brotið úr diskinum og skrifaði: Þetta fannst í píku á sjö ára
barni. Er ég ekki annars sjö ára, hugsaði Ella Stína því það
var ekki von að hún myndi hvað hún var gömul því árunum hafði verið rænt frá henni. Æ, skiptir ekki máli, sagði Ella Stína og fór. Daginn eftir varð allt vitlaust því það kom í ljós að það mátti ekki hver sem er setja eitthvað á Þjóðminjasafnið.
Ella Stína rétt gat náð í dótið sitt og ákvað að stofna
Þjóðminjasafn heima hjá sér. Líka ef hún skyldi finna
eitthvað meira í sjálfri sér.
Og Ella Stína vissi aldrei hvað hún átti að segja því hann
var búinn að ræna frá henni málinu. Og hún hafði svo miklar áhyggjur því það var búið að ræna hana traustinu en verst fannst Ellu Stínu þótt hún vissi varla af því því ræninginn hafði rænt frá henni meðvitundinni svo hún var meðvitundarlaus en samt fannst henni verst að hann hafði rænt hana ákveðninni svo hún vissi aldrei hvað hún átti að gera eða hvernig hún átti að vera. Uppáhaldsbókin hennar var Bláskjár en Bláskjá var einmitt rænt af ræningjum og ólst upp hjá ræningjum. Ella Stína lifði sig svoleiðis inní þetta. En það var eitt sem var ekki hægt að ræna af Ellu Stínu og það var lífið.
Ella Stína vissi samt ekkert um lífið. Hún vissi samt að
lífið var útum allt.
Hún hafði verið rænd gleðinni og þessvegna var hún alltaf
sorgmædd og alltaf að gráta en hún vildi ekki að neinn sæi
að hún væri að gráta svo hún skrifaði í staðinn, hún
skrifaði heilu búnkana og heilu staflana og herbergið hennar
var fullt af þessu. Svo nú ákvað hún að hætta að gráta. En
þá tók ekki betra við, hún hét sjálfri sér því að fara elska
sig því ástin veitir manni gleði en það var bara fyrstu
dagana sem hún setti á sig krem, en samt var það nú
svoleiðis að þegar skammirnar dundu yfir hana frá henni
sjálfri, þá sagði hún ella stína ég elska þig.
En víkjum nú að því þegar Ella stína var alltaf skrifandi,
hún var ekkert að skrifa fyrir sjálfa sig, hún var að skrifa
einsog hún hélt að aðrir vildu að hún skrifuðu og hún þorði
ekki að gefa neitt út sem henni sjálfi fannst gott, ekki
nema hún hefði hugsað um það í heila öld, hugsanir voru sama og svefn er fyrir aðra, já hugsanir voru svefn fyrir Ellu
Stínu, og hún hugsaði ofboðslega mikið, lífið komst ekki að
því hún var alltaf að hugsa, guð komst ekki að, Ella stína
hugsaði svoleiðis og svoleiðis að hún var farin að halda að
hún væri snillingur, Ella stína er auðvitað snillingur, en
hún hugsaði samt of mikið, því það var þannig sem hún svaf
og hún varð að halda sér sofandi, hún var eiginlega í
öndunarvél þarsem henni var haldið sofandi, og hún varð
auðvitað að bíða eftir einhverri frelsun, hún var að bíða
eftir prinsinum, hún sá þá svoleiðis þjóta hjá en enginn
stoppaði ekki einu sinni þótt hún vínkaði enda þorði hún því
ekki fyrir sitt litla líf, svo var hún að bíða eftir að
verða fræg, og eða rík, og allaveganna, þegar hún var
unglingur hafði hún beðið eftir að verða uppgötvuð en fannst það svo barnalegt að hún hætti því, en samt í hvert skipti sem komu útlendingar urðu augun í henni svolítið stærri og hún vonaðist eftir að þeir sæju eitthvað í henni sem enginn annar hafði séð, já þannig hugsaði hún og svaf, og skrifaði, hugsanirnar voru líka grátur, það var allt
grátur í Ellu Stína, líka allskonar þráhyggjur einsog hún
gæti bjargað fótboltasigrum og allskonar, það var sama hvað hún gerði, hún var alltaf grátandi, og kannski var það
fyrsta sem kveikti á perunni hjá henni þegar strákarnir
hennar sögðu: fáðu þér tissjú.
Eftirað ræninginn var dáinn var Ella Stínu í stöðugu tölvusambandi við hann. Ræninginn var með hotmeil sem á stóð: ellastina@hotmail.com Aha, hugsaði Ella Stína, ræninginn heitir Ella Stína.
Ella Stína fór að gröf ræningjans en þá komst hún að því að hún var búin að ræna gröfina og ræninginn lá heima hjá henni undir rúmi og saug úr röri.
Ella Stína var rænd guði og það tók hana smá tíma að gera sjálfa sig að guði. Hún tilbað sjálfa sig og hugsaði stöðugt um sjálfa sig í staðinn fyrir gefa út blað sem héti: Smáfuglinn fagri.
Ella Stína var rænd svipunni sem hún notaði á sjálfa sig. Hún var heilt sumar að safna sér fyrir nýrri svipu, en mikið varð hún glöð þegar hún fékk loksins svipuna, hún gat ekki drukkið kaffi, ekki reykt, ekki opnað hurð, ekki strokið einhverjum um vangann, ekki slökkt á sjónvarpinu, ekki greitt á sér hárið, bara skrifað með vinstri hendi, ekki talað í símann, ekki skrúfað frá kalda krananum, og svo framvegis því hún var alltaf að berja sig með svipunni.
En þess ber að geta í sögulok að hún gat auðvitað allsekki
haldið á svipunni því hnefinn á henni var svo krepptur því hún var alltaf að berja sig í andlitið svo hún myndi ekki missa andlitið. Þið haldið kannski að þetta hafi allsekki verið svona en Ella Stína bjó inní píningarklefa og lá þar á píningarbekk, svo lá hún á sálfræðibekk, svo lá hún á ljósabekk, svo lá hún á rónabekk, og hún elskaði píningarbekkinn mest því hún hélt að það væri hennar eigin uppfinning og hún hefði fæðst þar.
uppgötvaði hún raunverulegt ástand sitt, hún hafði verið
rænd. Hún hafði samt ekki verið að gráta yfir því. Hún hafði
verið að gráta yfir því að ræninginn var dáinn.
Þetta hafði samt ekkert verið sérlega elskulegur ræningi,
hann hafði varla veitt henni eftirtekt, hann yrti varla á
hana, hann hlustaði aldrei á hana, hann mætti ekki einusinni
í afmælið hennar. En Ella Stína neitaði að sjá þetta. Það var
útaf því að hann var búinn að ræna úr henni augunum. Og hún vissi ekki hvar hann hafði látið þau. Hún hafði líka
fljótlega gleymt að spyrja hann, það hefði verið svo
óþægilegt fyrir ræningjann ef hún sagt: Fyrirgefðu, þú ert
búinn að ræna úr mér augunum, geturðu sagt mér hvar þú lést þau.
Ræninginn hefði getað farið alveg í kerfi.
Ella Stína komst fljótlega að því að það var búið að ræna
sögunni hennar svo hún einsetti sér að grafast fyrir um hana
og byrjaði í Landnámsskálanum en fann hana svo í píkunni, þar fann hún eina perlu, skeið, og brot úr diski. Hvað átti hún nú að gera við þetta, hún varð að hitta norn sem gæti hjálpað henni, en það var búið að ræna úr henni norninni svo Ella Stína fór að leita að norninni en þá byrjaði að hún hugsa svo mikið en það fyrsta sem henni hafði dottið í hug var spegillinn svo hún leit í spegilinn og þar sá hún nornina.
Ella Stína fór að hlæja. Nornin sagði: Settu þetta á
Þjóðminjasafnið. Ella Stína gerði það, hún læddist eina
nóttina inná Þjóðminjasafnið og setti skeiðina, perluna og
brotið úr diskinum og skrifaði: Þetta fannst í píku á sjö ára
barni. Er ég ekki annars sjö ára, hugsaði Ella Stína því það
var ekki von að hún myndi hvað hún var gömul því árunum hafði verið rænt frá henni. Æ, skiptir ekki máli, sagði Ella Stína og fór. Daginn eftir varð allt vitlaust því það kom í ljós að það mátti ekki hver sem er setja eitthvað á Þjóðminjasafnið.
Ella Stína rétt gat náð í dótið sitt og ákvað að stofna
Þjóðminjasafn heima hjá sér. Líka ef hún skyldi finna
eitthvað meira í sjálfri sér.
Og Ella Stína vissi aldrei hvað hún átti að segja því hann
var búinn að ræna frá henni málinu. Og hún hafði svo miklar áhyggjur því það var búið að ræna hana traustinu en verst fannst Ellu Stínu þótt hún vissi varla af því því ræninginn hafði rænt frá henni meðvitundinni svo hún var meðvitundarlaus en samt fannst henni verst að hann hafði rænt hana ákveðninni svo hún vissi aldrei hvað hún átti að gera eða hvernig hún átti að vera. Uppáhaldsbókin hennar var Bláskjár en Bláskjá var einmitt rænt af ræningjum og ólst upp hjá ræningjum. Ella Stína lifði sig svoleiðis inní þetta. En það var eitt sem var ekki hægt að ræna af Ellu Stínu og það var lífið.
Ella Stína vissi samt ekkert um lífið. Hún vissi samt að
lífið var útum allt.
Hún hafði verið rænd gleðinni og þessvegna var hún alltaf
sorgmædd og alltaf að gráta en hún vildi ekki að neinn sæi
að hún væri að gráta svo hún skrifaði í staðinn, hún
skrifaði heilu búnkana og heilu staflana og herbergið hennar
var fullt af þessu. Svo nú ákvað hún að hætta að gráta. En
þá tók ekki betra við, hún hét sjálfri sér því að fara elska
sig því ástin veitir manni gleði en það var bara fyrstu
dagana sem hún setti á sig krem, en samt var það nú
svoleiðis að þegar skammirnar dundu yfir hana frá henni
sjálfri, þá sagði hún ella stína ég elska þig.
En víkjum nú að því þegar Ella stína var alltaf skrifandi,
hún var ekkert að skrifa fyrir sjálfa sig, hún var að skrifa
einsog hún hélt að aðrir vildu að hún skrifuðu og hún þorði
ekki að gefa neitt út sem henni sjálfi fannst gott, ekki
nema hún hefði hugsað um það í heila öld, hugsanir voru sama og svefn er fyrir aðra, já hugsanir voru svefn fyrir Ellu
Stínu, og hún hugsaði ofboðslega mikið, lífið komst ekki að
því hún var alltaf að hugsa, guð komst ekki að, Ella stína
hugsaði svoleiðis og svoleiðis að hún var farin að halda að
hún væri snillingur, Ella stína er auðvitað snillingur, en
hún hugsaði samt of mikið, því það var þannig sem hún svaf
og hún varð að halda sér sofandi, hún var eiginlega í
öndunarvél þarsem henni var haldið sofandi, og hún varð
auðvitað að bíða eftir einhverri frelsun, hún var að bíða
eftir prinsinum, hún sá þá svoleiðis þjóta hjá en enginn
stoppaði ekki einu sinni þótt hún vínkaði enda þorði hún því
ekki fyrir sitt litla líf, svo var hún að bíða eftir að
verða fræg, og eða rík, og allaveganna, þegar hún var
unglingur hafði hún beðið eftir að verða uppgötvuð en fannst það svo barnalegt að hún hætti því, en samt í hvert skipti sem komu útlendingar urðu augun í henni svolítið stærri og hún vonaðist eftir að þeir sæju eitthvað í henni sem enginn annar hafði séð, já þannig hugsaði hún og svaf, og skrifaði, hugsanirnar voru líka grátur, það var allt
grátur í Ellu Stína, líka allskonar þráhyggjur einsog hún
gæti bjargað fótboltasigrum og allskonar, það var sama hvað hún gerði, hún var alltaf grátandi, og kannski var það
fyrsta sem kveikti á perunni hjá henni þegar strákarnir
hennar sögðu: fáðu þér tissjú.
Eftirað ræninginn var dáinn var Ella Stínu í stöðugu tölvusambandi við hann. Ræninginn var með hotmeil sem á stóð: ellastina@hotmail.com Aha, hugsaði Ella Stína, ræninginn heitir Ella Stína.
Ella Stína fór að gröf ræningjans en þá komst hún að því að hún var búin að ræna gröfina og ræninginn lá heima hjá henni undir rúmi og saug úr röri.
Ella Stína var rænd guði og það tók hana smá tíma að gera sjálfa sig að guði. Hún tilbað sjálfa sig og hugsaði stöðugt um sjálfa sig í staðinn fyrir gefa út blað sem héti: Smáfuglinn fagri.
Ella Stína var rænd svipunni sem hún notaði á sjálfa sig. Hún var heilt sumar að safna sér fyrir nýrri svipu, en mikið varð hún glöð þegar hún fékk loksins svipuna, hún gat ekki drukkið kaffi, ekki reykt, ekki opnað hurð, ekki strokið einhverjum um vangann, ekki slökkt á sjónvarpinu, ekki greitt á sér hárið, bara skrifað með vinstri hendi, ekki talað í símann, ekki skrúfað frá kalda krananum, og svo framvegis því hún var alltaf að berja sig með svipunni.
En þess ber að geta í sögulok að hún gat auðvitað allsekki
haldið á svipunni því hnefinn á henni var svo krepptur því hún var alltaf að berja sig í andlitið svo hún myndi ekki missa andlitið. Þið haldið kannski að þetta hafi allsekki verið svona en Ella Stína bjó inní píningarklefa og lá þar á píningarbekk, svo lá hún á sálfræðibekk, svo lá hún á ljósabekk, svo lá hún á rónabekk, og hún elskaði píningarbekkinn mest því hún hélt að það væri hennar eigin uppfinning og hún hefði fæðst þar.
Kínverska boxið
Kínverska boxið
I
Það var einn daginn að Ella Stína stóð á þröskuldnum hjá mér og vantaði að fá skrifaða söguna sína. Henni finnst hún eiga svo hrikalega fortíð að henni finnst hún alltaf þurfa að vera í stríði, það er einsog hún búi í fortíðinni, einsog fortíðin sé hús sem hún komist ekki út úr. Svo ég ætla að skrifa söguna hennar uppá nýtt tilað láta hana vita að hún eigi ekkert svona hrikalega fortíð, að hún eigi í raun afskaplega góða fortíð svo hún þurfi ekki alltaf að vera í stríðinu og ekki alltaf inní húsinu. Ég veit ekki alveg hvar ég á að byrja en ég gæti byrjað í fjósinu þarsem kýrnar eru, Stundvís, Huppa og fleiri og hún fær að reka þær útí móa, og það er svo kæruleysisleg stund, gott veður og hún ein í heiminum með kýrnar sem dóla og sletta halanum og með þessar stórkostlegu klaufir, stóra maga og heimspekilegu augu. Eða það segir mamma hennar. Mamma hennar sér heiminn skemmtilega einsog þetta með kýrnar að þær séu heimspekilegar. Það eru hrafnar í fjallinu og Ella Stína þarf ekki að hafa áhyggjur af nokkrum sköpuðum hlut.
II
Ella Stína er blind en það er alltílagi, mamma hennar er alltaf að tálga blindrastafi handa henni þegar hún er ekki að baka pönnukökur eða lesa reyfara.
III
Pabbi Ellu Stínu hafði tekið augun úr henni en mamma hennar setti þau í kínverskt box sem þær Ella Stína höfðu keypt á tombólu og mamma hennar sagði að Ella Stína fengi augun þegar hún yrði stór.
IV
Svo einusinni þegar mamma hennar var að mjólka sló eldingu niðurí fjósið og mamma hennar dó ásamt öllum kúnum. EllaStína leitaði að augunum tilað geta slökkt eldinn en fann hvergi boxið. Hún vissi ekki að mamma hennar var alltaf með augun á sér. En Ella Stína jarðaði allar kýrnar og mömmu sína og var heillengi að því og söng svo sálma og lóur í túninum og hrafnar í fjallinu og álfar í klettunum og lækurinn rann hjá. Ella Stína grét heillengi þegar mamma hennar dó en ekki nóg til að slökkva eldinn.
I
Það var einn daginn að Ella Stína stóð á þröskuldnum hjá mér og vantaði að fá skrifaða söguna sína. Henni finnst hún eiga svo hrikalega fortíð að henni finnst hún alltaf þurfa að vera í stríði, það er einsog hún búi í fortíðinni, einsog fortíðin sé hús sem hún komist ekki út úr. Svo ég ætla að skrifa söguna hennar uppá nýtt tilað láta hana vita að hún eigi ekkert svona hrikalega fortíð, að hún eigi í raun afskaplega góða fortíð svo hún þurfi ekki alltaf að vera í stríðinu og ekki alltaf inní húsinu. Ég veit ekki alveg hvar ég á að byrja en ég gæti byrjað í fjósinu þarsem kýrnar eru, Stundvís, Huppa og fleiri og hún fær að reka þær útí móa, og það er svo kæruleysisleg stund, gott veður og hún ein í heiminum með kýrnar sem dóla og sletta halanum og með þessar stórkostlegu klaufir, stóra maga og heimspekilegu augu. Eða það segir mamma hennar. Mamma hennar sér heiminn skemmtilega einsog þetta með kýrnar að þær séu heimspekilegar. Það eru hrafnar í fjallinu og Ella Stína þarf ekki að hafa áhyggjur af nokkrum sköpuðum hlut.
II
Ella Stína er blind en það er alltílagi, mamma hennar er alltaf að tálga blindrastafi handa henni þegar hún er ekki að baka pönnukökur eða lesa reyfara.
III
Pabbi Ellu Stínu hafði tekið augun úr henni en mamma hennar setti þau í kínverskt box sem þær Ella Stína höfðu keypt á tombólu og mamma hennar sagði að Ella Stína fengi augun þegar hún yrði stór.
IV
Svo einusinni þegar mamma hennar var að mjólka sló eldingu niðurí fjósið og mamma hennar dó ásamt öllum kúnum. EllaStína leitaði að augunum tilað geta slökkt eldinn en fann hvergi boxið. Hún vissi ekki að mamma hennar var alltaf með augun á sér. En Ella Stína jarðaði allar kýrnar og mömmu sína og var heillengi að því og söng svo sálma og lóur í túninum og hrafnar í fjallinu og álfar í klettunum og lækurinn rann hjá. Ella Stína grét heillengi þegar mamma hennar dó en ekki nóg til að slökkva eldinn.
Hið fína komment
Nú getið þið góðir gestir gefið komment í gríð og erg. Það er búið að laga kommentdótið og það var snillingurinn hún Elísabet Ronaldsdóttir sem gerði það, og fær hún krilljón kossa og knús.
Ég talaði við Mánadís og hún hafði fengið RUGGUHEST í afmælisgjöf og hún sagðist elska mig. :)
Svo gerði Víkingur jafntefli í kvöld. Það var gaman að horfa á leikinn og sérstaklega á Jökul númer tíu.
En svo er það sagan hér að neðan um manninn sem vill ekki bjóða konunni í kaffi af því honum finnst ekki nógu fínt hjá sér og konunni finnst hún ekki nógu fín tilað fara útað borða. Hvernig eiga þau að ná saman??? Því það gæti verið að manninum fyndist ALDREI nógu fínt hjá sér og konunni fyndist hún ALDREI nógu fín. Og þá eiga þau á hættu að fjarlægjast?
Er þetta þeirra leið til að fjarlægjast?
Hvaða tilgangi þjónar fjarlægðin?
Vilja breyta þessu?
Hversu fínn verður maður að vera?
Hvað er fínt?
Er þetta aðferð til að lifa af, þe. maður er aldrei tilbúinn tilað deyja, maður er aldrei tilbúinn tilað fá konu í kaffi til sín, kona er aldrei tilbúin að fara borða með manni, - þetta er kannski hræðslan við dauðann.
Og ef þetta er táknrænt dauði sem drepur spennu og kemur fólkinu á jörðina, já hvað þá.
Og ef þetta er hræðsla við nálægð, - er eitthvað í því að gera. Hvað er svona gott við nálægð? Þau gætu hreinlega klesst á eða klesstst saman. ´
Hræðsla við nálægð. Það hljómar nottla einsog maraþonnámskeið í samskiptum. Nútímamaðurinn má ekki vera hræddur við nálægð, hann á sýna tómleikann og allt eins nálægt og hægt er, til hvers, svo hægt sé að:
Skoða?
Lækna?
Deila?
Skafa burt?
Færa í letur?
Ég er hrædd við nálægð. Nálægð tekur tíma. Ég er líka stundum hrædd við tímann. En ekki ef ég sest niður og horfi á sjóinn. Þá kemur andardráttur.
Nú er ég orðin úrvinda og það farið að bitna á textanum. Og ég farin að analýsera, en geðlæknirinn minn stakk uppá því að ég hætti að analýsera og bara gerði það sem mig langaði til, ekki misskilja þetta, tildæmis ef mér fyndist ég ekki nógu fín, þá færi ég að hugsa afhverju ég væri ekki fín og hvað ég gæti gert tilað verða fín, og ef ég hætti að analýsa þá er ég bara fín og samkvæmt því get ég hringt í manninn en hann er sennilega farinn að sofa.
ÞETTA ER ORÐIÐ FÍNT.
Ég talaði við Mánadís og hún hafði fengið RUGGUHEST í afmælisgjöf og hún sagðist elska mig. :)
Svo gerði Víkingur jafntefli í kvöld. Það var gaman að horfa á leikinn og sérstaklega á Jökul númer tíu.
En svo er það sagan hér að neðan um manninn sem vill ekki bjóða konunni í kaffi af því honum finnst ekki nógu fínt hjá sér og konunni finnst hún ekki nógu fín tilað fara útað borða. Hvernig eiga þau að ná saman??? Því það gæti verið að manninum fyndist ALDREI nógu fínt hjá sér og konunni fyndist hún ALDREI nógu fín. Og þá eiga þau á hættu að fjarlægjast?
Er þetta þeirra leið til að fjarlægjast?
Hvaða tilgangi þjónar fjarlægðin?
Vilja breyta þessu?
Hversu fínn verður maður að vera?
Hvað er fínt?
Er þetta aðferð til að lifa af, þe. maður er aldrei tilbúinn tilað deyja, maður er aldrei tilbúinn tilað fá konu í kaffi til sín, kona er aldrei tilbúin að fara borða með manni, - þetta er kannski hræðslan við dauðann.
Og ef þetta er táknrænt dauði sem drepur spennu og kemur fólkinu á jörðina, já hvað þá.
Og ef þetta er hræðsla við nálægð, - er eitthvað í því að gera. Hvað er svona gott við nálægð? Þau gætu hreinlega klesst á eða klesstst saman. ´
Hræðsla við nálægð. Það hljómar nottla einsog maraþonnámskeið í samskiptum. Nútímamaðurinn má ekki vera hræddur við nálægð, hann á sýna tómleikann og allt eins nálægt og hægt er, til hvers, svo hægt sé að:
Skoða?
Lækna?
Deila?
Skafa burt?
Færa í letur?
Ég er hrædd við nálægð. Nálægð tekur tíma. Ég er líka stundum hrædd við tímann. En ekki ef ég sest niður og horfi á sjóinn. Þá kemur andardráttur.
Nú er ég orðin úrvinda og það farið að bitna á textanum. Og ég farin að analýsera, en geðlæknirinn minn stakk uppá því að ég hætti að analýsera og bara gerði það sem mig langaði til, ekki misskilja þetta, tildæmis ef mér fyndist ég ekki nógu fín, þá færi ég að hugsa afhverju ég væri ekki fín og hvað ég gæti gert tilað verða fín, og ef ég hætti að analýsa þá er ég bara fín og samkvæmt því get ég hringt í manninn en hann er sennilega farinn að sofa.
ÞETTA ER ORÐIÐ FÍNT.
08 júní 2007
Fínt eða ekki fínt
Einu sinni var kona sem hringdi í mann og spurði hvort hún mætti kíkja í kaffi til hans, hún væri samasem fyrir utan en maðurinn sagði að það væri ekki nógu fínt inni hjá honum en hann væri á leiðinni út að borða og spurði hvort konan væri búin að borða. Þá sagðist hún ekki vera nógu fín.
Spurningin er: Mun þetta fólk einhverntíma ná saman. Og hvað þarf að gerast tilað svo verði?
Ég á ekki von á svörum frekar en venjulega. (Biturleiki!!!) En ég bið ykkur um að íhuga málið. Og fara fínt í þetta.
ps. Konan sagðist vera komúr afmæli sem var satt en málið var að henni fannst hún ekki nógu fín en sagði það ekki. Svo allra heimilda sé getið.
Spurningin er: Mun þetta fólk einhverntíma ná saman. Og hvað þarf að gerast tilað svo verði?
Ég á ekki von á svörum frekar en venjulega. (Biturleiki!!!) En ég bið ykkur um að íhuga málið. Og fara fínt í þetta.
ps. Konan sagðist vera komúr afmæli sem var satt en málið var að henni fannst hún ekki nógu fín en sagði það ekki. Svo allra heimilda sé getið.
Mánadís á afmæli
Yngsta barnabarnið mitt á afmæli í dag, hún Mánadís, Mánadís, Mánadís, - til hamingju hamingju hamingju hamingjusól. Mánadís er sjö ára og er sumarbarn. Hún býr á Spáni. Og skrifaði mér einu sinni póstkort sem er svona:
Elsku amma Elísabet
Þetta er spænsk geit, hún er með sólgleraugu. Því það er svo mikil sól núna. Ég er orðin sex ára og er komin með tvær fullorðinstennur. Niðri á vatni á ég lítinn kastala. Bláu drekaflugurnar passa hann fyrir mig.
Mánadís
Einu sinni þegar ég kom að heimsækja þau öll og var að fara heim sagði Mánadís þegar hún kvaddi mig: Gættu þín.
TIL HAMINGJU MÁNADÍS. SYNGJUM AFMÆLISSÖNGINN.
Ég elska þig.
Elsku amma Elísabet
Þetta er spænsk geit, hún er með sólgleraugu. Því það er svo mikil sól núna. Ég er orðin sex ára og er komin með tvær fullorðinstennur. Niðri á vatni á ég lítinn kastala. Bláu drekaflugurnar passa hann fyrir mig.
Mánadís
Einu sinni þegar ég kom að heimsækja þau öll og var að fara heim sagði Mánadís þegar hún kvaddi mig: Gættu þín.
TIL HAMINGJU MÁNADÍS. SYNGJUM AFMÆLISSÖNGINN.
Ég elska þig.
Ég skil hann ekki
Vinátta okkar Heiðars er að þróast en hefur hingað til einkennst af því að við tölum saman, frá þremur tímum uppí sex tíma og þá kemur ein setning sem gerir gæfumuninn. Hluti af samræðunum fer í það að horfa útí loftið, hika, stama, taka skorpur og svo allt í einu kviknar eitthvað. Einsog á Café París um daginn segir Heiðar: Veistu ég skil hann ekki, ég skil bara allsekki þennan mann.
Þessi hann er maðurinn sem ég er skotin í.
Þessi hann er maðurinn sem ég er skotin í.
07 júní 2007
Leiðin
Ég hélt að pabbi minn hefði átt að vísa mér leiðina. Svo ætti ég að fara hana. En núna var ég á gamals aldri að uppgötva að ég ætla sjálf að finna leiðina og fara hana. Ég er farin, bless!!!!!!!!!!!!!
Þetta er mín leið. Og ég ætla fara hana. Og ég ætla gera hana að minni. Leiðin mín, leiðin mín, la la la.
Og hvert liggur hún? Til mín?
Ó, egóbústið sæta Elísabet....namm.
ps. ég er óóóógeeeeeeeeeeeðslega þreytt.
Einsog tilæmis leiðin til pabba. Já, ég lagði af stað en þá vissi ég að ég var ekki nógu vel greidd svo ég fór heim að greiða mér og lagði aftur af stað og hafði ekki gengið lengi þegar ég vissi að ég var ekki nógu vel máli farin svo ég sneri við og fór heim og lærði góða íslensku og lagði aftur af stað en hafði ekki gengið lengi þegar ég sá að neglurnar á mér voru ekki nógu vel hirtar svo ég sneri við og snyrti á mér neglurnar....
Þetta er mín leið. Og ég ætla fara hana. Og ég ætla gera hana að minni. Leiðin mín, leiðin mín, la la la.
Og hvert liggur hún? Til mín?
Ó, egóbústið sæta Elísabet....namm.
ps. ég er óóóógeeeeeeeeeeeðslega þreytt.
Einsog tilæmis leiðin til pabba. Já, ég lagði af stað en þá vissi ég að ég var ekki nógu vel greidd svo ég fór heim að greiða mér og lagði aftur af stað og hafði ekki gengið lengi þegar ég vissi að ég var ekki nógu vel máli farin svo ég sneri við og fór heim og lærði góða íslensku og lagði aftur af stað en hafði ekki gengið lengi þegar ég sá að neglurnar á mér voru ekki nógu vel hirtar svo ég sneri við og snyrti á mér neglurnar....
Viðhorf til karlmanna
Tilfinningar okkar og hugmyndir mótast af viðhorfum okkar. Það gleymist stundum. Ég sat í þrjá tíma á Hressó í dag með vini mínum og hann var að tala um viðhorf sitt til kvenna, sem hann sagði helgast af því að þær ættu að vera heilagar og væru jafnframt dómarar yfir honum. Svo ég fór að hugsa um viðhorf mitt til karlmanna:
1. Þeir eru mikilvægir. - Það á að hugsa stöðugt um þá.
2. Þeir eru fjarlægir. - Það á stöðugt að vera reyna nálgast þá eftir öllum kúnstrarinnar reglum. Og alltaf reyna að ráða í háttalag þeirra.
3. Þeir eru dómarar. - Þeir dæma mig og þannig er ég.
4. Þeir stjórna með þögn og augnaráði. Þögnin er valdatæki.
5. ÉG ER HRÆDD VIÐ KARLMENN. Ég var hrædd við pabba minn og held ég eigi að vera hrædd við karlmenn, ég er ekki jafningi þeirra, ég á að vera á nálum gagnvart þeim.
Það er þessi hræðsla já.
Þetta er alkóhólískt samfélagslegt viðhorf. Ég er hætt að sofa hjá. Ég tildæmis er mest að pæla í einum karlmanni sem gæti lesið þessa síðu og pæli stöðugt í hvað honum finnst, og hvað ætla ég að gera ef ég þarf að bjarga lífi mínu og hrópa á hjálp, þegar andlit prinsessunnar afmyndast af hjálparbeiðninni.
Prinsessan: (Afskræmd af öskrinu, hræðslunni og öllu því) HJÁÁÁÁÁLP.
Prinsinn: Því miður, þú ert ekki nógu sæt.
Þá er mjög gott að geta sagt: FUCK IT.
Prinsessan: FUCK YOU.
Prinsinn: Fyrirgefðu, ert þú ekki heilög?
Prinsessan: Fuck you, fuck you, fuck you.
Prinsinn: ÞÚ ERT HEILÖG OG ÁTT AÐ VERA HEILÖG. (Byrjar að berja prinsessuna)
1. Þeir eru mikilvægir. - Það á að hugsa stöðugt um þá.
2. Þeir eru fjarlægir. - Það á stöðugt að vera reyna nálgast þá eftir öllum kúnstrarinnar reglum. Og alltaf reyna að ráða í háttalag þeirra.
3. Þeir eru dómarar. - Þeir dæma mig og þannig er ég.
4. Þeir stjórna með þögn og augnaráði. Þögnin er valdatæki.
5. ÉG ER HRÆDD VIÐ KARLMENN. Ég var hrædd við pabba minn og held ég eigi að vera hrædd við karlmenn, ég er ekki jafningi þeirra, ég á að vera á nálum gagnvart þeim.
Það er þessi hræðsla já.
Þetta er alkóhólískt samfélagslegt viðhorf. Ég er hætt að sofa hjá. Ég tildæmis er mest að pæla í einum karlmanni sem gæti lesið þessa síðu og pæli stöðugt í hvað honum finnst, og hvað ætla ég að gera ef ég þarf að bjarga lífi mínu og hrópa á hjálp, þegar andlit prinsessunnar afmyndast af hjálparbeiðninni.
Prinsessan: (Afskræmd af öskrinu, hræðslunni og öllu því) HJÁÁÁÁÁLP.
Prinsinn: Því miður, þú ert ekki nógu sæt.
Þá er mjög gott að geta sagt: FUCK IT.
Prinsessan: FUCK YOU.
Prinsinn: Fyrirgefðu, ert þú ekki heilög?
Prinsessan: Fuck you, fuck you, fuck you.
Prinsinn: ÞÚ ERT HEILÖG OG ÁTT AÐ VERA HEILÖG. (Byrjar að berja prinsessuna)
Karlmenn ráða draumana mína
Vinkonur mínar hafa ekki ráðið drauminn minn um Leonardo, ekki nema Kristín sem sagði að henni sýndist lausnin vera fólgin í lýsingunni sjálfri. Það held ég nefnilega líka. Hinsvegar réði Gummi vinur minn með lærið drauminn á þann veg að ég hætti að idolíséra karlmenn !!!! og hætti að fara eftir áliti annarra!!!!
Heiðar vinur minn sagði að draumurinn táknaði að ég gæti fengið það sem ég teldi ófáanlegt og allar þessar vinkonur mínar væru ég sjálf sem tryði ekki á sjálfa mig og þyrði ekki að rífa niður vegginn. !!!!
Heiðar vinur minn sagði að draumurinn táknaði að ég gæti fengið það sem ég teldi ófáanlegt og allar þessar vinkonur mínar væru ég sjálf sem tryði ekki á sjálfa mig og þyrði ekki að rífa niður vegginn. !!!!
Indíana útskrifast
Hún Indíana var svo falleg þegar hún var að útskrifast, og mér þykir svo undur vænt um hana, hún er elsta ömmubarnið mitt 15 ára og var að útskrifast frá Grunnskóla Hveragerðis. Svo er ég að athuga hvort þetta festist á síðunni. Af því það gerðist margt á leiðinni.
06 júní 2007
Sporðdrekinn og DiCaprio
Sporðdrekinn og Leonardo DiCaprio
Mig dreymdi sporðdreka í nótt, hann var heill, sást vel, virkaði stór í draumnum. Þegar ég fletti upp á Sjamanisma-síðunni kom í ljós að Sporðdrekinn þýðir:
Attacking from the rear
Death and rebirth
Transmutation of poison
Reflecting dark and negative energy back to its sender
Þetta er semsagt lækningarmáttur Sporðdrekans.
Það merkilega er að mig dreymdi líka Leonardo DiCaprio og þegar ég gúgglaði hann kom í ljós að hann er fæddur í Sporðdrekamerkinu 11.nóvember 1974. Leonardo var hér í hálfsíðum frakka og var á hóteli á Íslandi, hann var eitthvað að þvælast í anddyrinu en hékk mest upp við upplýsingaborðið. Ég átti að fara með honum í bíó. Við fórum í bíó, ég man ekki hvaða mynd við sáum en það fór bara vel á með okkur, eina setningin sem ég man eftir að hafa sagt við hann er:
Stundum þekki ég þig, stundum ekki.
Sometimes I know you, sometimes dont.
Hann var bara einsog venjulegur maður og þá þekkti ég hann ekki sem heimsfrægan leikara. Stundum sá ég að þetta var hann. Mér fannst einsog hann ætlaði að koma aftur, því svo kvöddumst við og þetta voru svona góðir straumar á milli okkar, eitthvað nýtt og spennandi en ekkert endilega kynferðislegt en gæti samt verið. Aðallega var það eitthvað plain. Eitthvað opið, streit, fallegt. En líka dularfullt.
Nema svo hitti ég vinkonur mínar nokkrar sem stóðu í hnapp, þám. Elísabet Ronaldsdóttir og svo einhver Þóra sem bjó víst í kjallaranum á húsinu mínu. Ég sagði þeim að ég hefði farið í bíó með Leonardo DiCaprio og nú ætlaði ég að rífa niður vegginn milli eldhússins og borðstofunnar. Þá urðu þær reiðar og þessi Þóra í kjallaranum hótaði að flytja.
Nú væri gaman að fá ráðningu á draumnum.
Mig dreymdi sporðdreka í nótt, hann var heill, sást vel, virkaði stór í draumnum. Þegar ég fletti upp á Sjamanisma-síðunni kom í ljós að Sporðdrekinn þýðir:
Attacking from the rear
Death and rebirth
Transmutation of poison
Reflecting dark and negative energy back to its sender
Þetta er semsagt lækningarmáttur Sporðdrekans.
Það merkilega er að mig dreymdi líka Leonardo DiCaprio og þegar ég gúgglaði hann kom í ljós að hann er fæddur í Sporðdrekamerkinu 11.nóvember 1974. Leonardo var hér í hálfsíðum frakka og var á hóteli á Íslandi, hann var eitthvað að þvælast í anddyrinu en hékk mest upp við upplýsingaborðið. Ég átti að fara með honum í bíó. Við fórum í bíó, ég man ekki hvaða mynd við sáum en það fór bara vel á með okkur, eina setningin sem ég man eftir að hafa sagt við hann er:
Stundum þekki ég þig, stundum ekki.
Sometimes I know you, sometimes dont.
Hann var bara einsog venjulegur maður og þá þekkti ég hann ekki sem heimsfrægan leikara. Stundum sá ég að þetta var hann. Mér fannst einsog hann ætlaði að koma aftur, því svo kvöddumst við og þetta voru svona góðir straumar á milli okkar, eitthvað nýtt og spennandi en ekkert endilega kynferðislegt en gæti samt verið. Aðallega var það eitthvað plain. Eitthvað opið, streit, fallegt. En líka dularfullt.
Nema svo hitti ég vinkonur mínar nokkrar sem stóðu í hnapp, þám. Elísabet Ronaldsdóttir og svo einhver Þóra sem bjó víst í kjallaranum á húsinu mínu. Ég sagði þeim að ég hefði farið í bíó með Leonardo DiCaprio og nú ætlaði ég að rífa niður vegginn milli eldhússins og borðstofunnar. Þá urðu þær reiðar og þessi Þóra í kjallaranum hótaði að flytja.
Nú væri gaman að fá ráðningu á draumnum.
05 júní 2007
Rauðu skórnir
Ég hef soldið verið að ganga í rauðu skónum svona heima hjá mér, já, þeir eru með slaufu og hællinn er guðdómlegur, svo verða tærnar svo sætar í þessum rauðu skóm og kemur svo flott sveigja á ristina, sveigja á ristina, ég ætla endurtaka þetta, það eru svo margir flottir smávöðvar í fótunum, jamm, og kynlíf er mjög gott staðsetningartæki, svona tilað vita hvar maður er staddur, hvort maður sé á Norðurpólnum, Framnesveginum, hægra megin, í skýjunum, eða já hvar maður er staddur, kynlíf er staðsetningartæki, hvar maður er staddur í lífinu, hvar maður er staddur sem kona og manneskja, já staðsetningartæki, og svo er ég líka að rannsaka hvað kynlíf er annað en kynlíf og ég mun bráðlega birta niðurstöður mínar.
Því ég hef ekki bara sterka tjáningarþörf, ég hef líka sterka birtingarþörf.
Því ég hef ekki bara sterka tjáningarþörf, ég hef líka sterka birtingarþörf.
Konan í mér
1. Hún vill eiga bað
2. Hún vill eiga varalit
3. Hún vill eiga maskara
4. Hún vill eiga krem
5. Hún vill eiga sápu
6. Hún vill eiga sjampó
7. Hún vill eiga naglalakk
8. Hún vill eiga sléttujárn
9. Hún vill eiga hárbursta
10. Hún vill hafa aðgang að sinni frumstæðu visku
2. Hún vill eiga varalit
3. Hún vill eiga maskara
4. Hún vill eiga krem
5. Hún vill eiga sápu
6. Hún vill eiga sjampó
7. Hún vill eiga naglalakk
8. Hún vill eiga sléttujárn
9. Hún vill eiga hárbursta
10. Hún vill hafa aðgang að sinni frumstæðu visku
Bloggað um að renna í bað
Ég er búin að láta renna í bað og með smá sting í hjartanu af því ég er ekki farin í baðið, þegar ég læt renna í bað læt ég renna í bað og svo sest ég niður tilað hugsa, þeas. undirbúa mig andlega og sat einmitt hérna á stigaskörinni og hugsaði um konunni í sjálfri mér en ég er nú að hugsa um að hugsa meira um hana í baði og nú er ég er ekki að fara að ráðum geðlæknisins og bara gera í staðinn fyrir að hugsa og ætti kannski að fara spila smá rapp tónlist, Naz eða eitthvað. Já ég ætla setja Naz á fóninn. Hey, það er tónlist á fóninum, rapp meina ég, here is a song for ladies. Þetta var best of Ennimenns sem er einn af diskum sem Jökull forritaði í Karólínu, en hér kemur Naz... get get down...
A really storyteller einsog Gísli Galdur hann.
Annars er ég að fara á Gróttuleik. Garpur er í byrjunarliðinu skilst mér.
NAZ ER STÓRKOSTLEGUR...fúff, ég var næstum búin að gleyma því. Hreyfir líkamann af sjálfu sér, þeas. líkama minn. Ég mæli með Naz. Best að hækka í græjunum og fara í bað.
ps. búin að vera í áttunda sporin í allan dag með trúnaðarkonunni minni.
Baðið er fullt. Get down.
A really storyteller einsog Gísli Galdur hann.
Annars er ég að fara á Gróttuleik. Garpur er í byrjunarliðinu skilst mér.
NAZ ER STÓRKOSTLEGUR...fúff, ég var næstum búin að gleyma því. Hreyfir líkamann af sjálfu sér, þeas. líkama minn. Ég mæli með Naz. Best að hækka í græjunum og fara í bað.
ps. búin að vera í áttunda sporin í allan dag með trúnaðarkonunni minni.
Baðið er fullt. Get down.
04 júní 2007
Bloggað um læri
Ég hef svo sterka tjáningarþörf að nú ætla ég að blogga um lærið. Geðlæknirinn minn hringdi hérna áðan tilað segja mér að mitt ágæta steinefni líþíumið væri komið í apótekið. Og svo bætti hann við og ítrekaði það sem hann sagði í síðasta tíma að ég ætti að hætta að analýsa og gera hlutina. Það er eins gott að ekki margir lesa þetta blogg. En mér láðist að segja þessum ágæta lækni það að alltaf þegar ég hætti að analýsa þá færi ég í maníu, nú væri ég tildæmis búin að skrifa vini mínum þrjú ímeil, og einmitt alveg tóma dellu en ég er alltaf að reyna að þróa delluna. Annars er ég búin að þrífa baðið, klósettið og vaskinn og fara í bankann og selja bækur í bókasöfn og hitti meiraðsegja Hrafn bróður minn í bankanum og hann leit út einsog strákur, svo vakti Fréttablaðið mig í morgun og bað mig um að segja eitthvað um landsliðið, og það vafðist eitthvað fyrir mér. En ég er búin að vera í þunglyndi sem hefur lýst sér svona:
1. Hrædd við að deyja í svefni
2. Hrædd við að fá krabbamein
3. Hrædd um að fá aldrei jafnvægi í peningamálin
4. Hrædd við að eiga ekki fyrir þessum risa tannviðgerðum
Já, aðallega þetta þrennt, man ekki eftir meiru. Verða kannski sjötíu ára og alltaf á kúpunni. En ráð geðlæknisins kann að breyta því. Just do it. Adidas stal þessu slagorði frá mér á sínum tíma. Það vekur mér undrun í hvert sinn þegar einhver segist elska mig, hey já það var eitt, ég var að labba Laugaveginn í gær og kynntist því hvað reykingabannið er sniðugt, það voru nokkrir útað reykja og einn sagði:
Þarna er Elísabet Jökulsdóttir fegursta kona í heimi.
Takk fyrir reykingabannið.
En ég ætlaði að blogga um lærið, mamma, Jökull, Kristín, Garpur og Ingunn eru á leiðinni í mat og ég er í kasti, stresskasti, nei ég hlakka tilað sjá þau. En Gummi vinur minn í Nóatúni selur mér læri og ég var á leiðinni í bæinn og ætlaði að fara Sólvallagötuna þegar ég ákvað að fara Holtsgötuna af því mig langaði aða heilsa gamla gráhærða manninum sem er búinn að vera nágranni minn í 17 ár og ég setti í skáldsögu og ég er nýbyrjuð að heilsa honum og veit aldrei hvort hann tekur undir kveðju mína, en hann heilsaði, þetta er fallegur maður með skip í glugganum hjá sér, nokkur skip og báta, seglskip líka, svo kom Gummi labbandi á móti mér og ég tilkynnti honum ég ætlaði að koma og kaupa læri af honum því ég verð alltaf að hafa serímóníu þegar ég kaupi læri, helst að skrifa skáldsögu á undan og fara til New York, og svona, og ég vil kaupa lærið af Gumma og engum öðrum og það kemur í ljós seinna í þessari sögu hversvegna, það er reyndar gaman að kaupa læri í Melabúðinni en það verður að vera gaman að kaupa læri, hann sagði mér að koma við, hann ætlaði strax að taka út læri og geyma það handa mér við stofuhita en þegar ég sagðist þurfa að elda það í dag sagðist ekki taka út lærið en hafa tilbúið gott læri handa mér og hvað þarftu fyrir marga, jæja jæja, þetta var á Holtsgötunni, svo fór ég í Nóatún og Gummi tilkynnti mér þau ógnartíðindi að það væru ENGIN LÆRI TIL í búðinni, ég vissi ekki hvert ég ætlaði og spurði hvort ég ætti að hringja í Fréttablaðið eða Sjónvarpið, og þá fór hann að benda mér á krydduð og marineruð læri og líka vakúmpökkuð læri og það runnu á mig tvær grímur, ég sagði honum að tvíburarnir vildu helst fá læri kryddað af mér, bara salt og pipar, og þá kemur kjötbragðið í ljós, mamma er betri en öll maríneríng, og svo eftir löng fundahöld fyrir framan kælinn og eitt símtal til Jökuls sló ég mér á læri sem var kryddað með íslenskum kryddjurtum, soldið grænt en ókei, og svo ræddum við um hvernig ætti að steikja það, ég sagðist steikja það á hundrað í fimm tíma og snarhækkaði í áliti hjá Gumma, fór svo heim með lærið, tók utanaf því en viti menn, fannst lyktin skrítin svo ég hringdi í Gumma, (ég er auðvitað með farsímann hans!!!!) og þegar ég sagði það væri í lagi með dagsetninguna sagði hann það væri bara betra ef það væri svona lykt af lærinu. Svo var ég á leið út í apótek tilað ná í líþíumlyfin mín og þurfti að fara þrjár leiðir aftur inní húsið, fyrst til að ná í lykil en þá tók ég óvart nikótíntyggjóið mitt og svo tilað gá hvort væri læst og svo tilað ná örugglega í lykilinn, - kemur þá ekki Gummi á móti mér og ég spurði hvort hann vildi koma inn og tjékka á lærinu, hann var á leið heim úr vinnunni, en viti menn, hann kom hérna inn og viti menn: HANN KRAUP VIÐ OFNINN, KRAUP, já segi og skrifa, hann kraup við ofninn og opnaði hann, og sagði þetta væri allt í besta lagi, fallegt læri og góð lykt. Og ég sagði honum hann gerði allt svo fallega, ég hef aldrei kropið við ofinn, ég krýp yfirhöfuð ekki nóg, bara við bænirnar mínar á morgnana en ég þarf að krjúpa meira, krjúpa við ofninn.
1. Hrædd við að deyja í svefni
2. Hrædd við að fá krabbamein
3. Hrædd um að fá aldrei jafnvægi í peningamálin
4. Hrædd við að eiga ekki fyrir þessum risa tannviðgerðum
Já, aðallega þetta þrennt, man ekki eftir meiru. Verða kannski sjötíu ára og alltaf á kúpunni. En ráð geðlæknisins kann að breyta því. Just do it. Adidas stal þessu slagorði frá mér á sínum tíma. Það vekur mér undrun í hvert sinn þegar einhver segist elska mig, hey já það var eitt, ég var að labba Laugaveginn í gær og kynntist því hvað reykingabannið er sniðugt, það voru nokkrir útað reykja og einn sagði:
Þarna er Elísabet Jökulsdóttir fegursta kona í heimi.
Takk fyrir reykingabannið.
En ég ætlaði að blogga um lærið, mamma, Jökull, Kristín, Garpur og Ingunn eru á leiðinni í mat og ég er í kasti, stresskasti, nei ég hlakka tilað sjá þau. En Gummi vinur minn í Nóatúni selur mér læri og ég var á leiðinni í bæinn og ætlaði að fara Sólvallagötuna þegar ég ákvað að fara Holtsgötuna af því mig langaði aða heilsa gamla gráhærða manninum sem er búinn að vera nágranni minn í 17 ár og ég setti í skáldsögu og ég er nýbyrjuð að heilsa honum og veit aldrei hvort hann tekur undir kveðju mína, en hann heilsaði, þetta er fallegur maður með skip í glugganum hjá sér, nokkur skip og báta, seglskip líka, svo kom Gummi labbandi á móti mér og ég tilkynnti honum ég ætlaði að koma og kaupa læri af honum því ég verð alltaf að hafa serímóníu þegar ég kaupi læri, helst að skrifa skáldsögu á undan og fara til New York, og svona, og ég vil kaupa lærið af Gumma og engum öðrum og það kemur í ljós seinna í þessari sögu hversvegna, það er reyndar gaman að kaupa læri í Melabúðinni en það verður að vera gaman að kaupa læri, hann sagði mér að koma við, hann ætlaði strax að taka út læri og geyma það handa mér við stofuhita en þegar ég sagðist þurfa að elda það í dag sagðist ekki taka út lærið en hafa tilbúið gott læri handa mér og hvað þarftu fyrir marga, jæja jæja, þetta var á Holtsgötunni, svo fór ég í Nóatún og Gummi tilkynnti mér þau ógnartíðindi að það væru ENGIN LÆRI TIL í búðinni, ég vissi ekki hvert ég ætlaði og spurði hvort ég ætti að hringja í Fréttablaðið eða Sjónvarpið, og þá fór hann að benda mér á krydduð og marineruð læri og líka vakúmpökkuð læri og það runnu á mig tvær grímur, ég sagði honum að tvíburarnir vildu helst fá læri kryddað af mér, bara salt og pipar, og þá kemur kjötbragðið í ljós, mamma er betri en öll maríneríng, og svo eftir löng fundahöld fyrir framan kælinn og eitt símtal til Jökuls sló ég mér á læri sem var kryddað með íslenskum kryddjurtum, soldið grænt en ókei, og svo ræddum við um hvernig ætti að steikja það, ég sagðist steikja það á hundrað í fimm tíma og snarhækkaði í áliti hjá Gumma, fór svo heim með lærið, tók utanaf því en viti menn, fannst lyktin skrítin svo ég hringdi í Gumma, (ég er auðvitað með farsímann hans!!!!) og þegar ég sagði það væri í lagi með dagsetninguna sagði hann það væri bara betra ef það væri svona lykt af lærinu. Svo var ég á leið út í apótek tilað ná í líþíumlyfin mín og þurfti að fara þrjár leiðir aftur inní húsið, fyrst til að ná í lykil en þá tók ég óvart nikótíntyggjóið mitt og svo tilað gá hvort væri læst og svo tilað ná örugglega í lykilinn, - kemur þá ekki Gummi á móti mér og ég spurði hvort hann vildi koma inn og tjékka á lærinu, hann var á leið heim úr vinnunni, en viti menn, hann kom hérna inn og viti menn: HANN KRAUP VIÐ OFNINN, KRAUP, já segi og skrifa, hann kraup við ofninn og opnaði hann, og sagði þetta væri allt í besta lagi, fallegt læri og góð lykt. Og ég sagði honum hann gerði allt svo fallega, ég hef aldrei kropið við ofinn, ég krýp yfirhöfuð ekki nóg, bara við bænirnar mínar á morgnana en ég þarf að krjúpa meira, krjúpa við ofninn.
03 júní 2007
Hjartað í garðinum
Ella Stína var á göngu í garðinum sínum að huga að blómunum sem voru svo undurfögur, ilmandi og litskrúðug þegar hún gekk fram á hjarta og sá að það var hjartað úr henni.
Mín eigin rödd
Ég er alltaf að vera sniðug og með stæla, ég er ekki að skamma mig en svona er þetta, ég get alveg verið sniðug og allt það, en ég er bara að pæla samt í minni eigin rödd, kannski er ég heill kór, það getur alveg verið, en mín rödd, hvað langar mig tilað segja, hvað kviknar í brjóstinu, kannski einhver stuna bara, sem líður útí nóttina og ég er orðin syfjuð og samt er nóttin björt, og samt langar mig að segja eitthvað og geðlæknirinn minn sagði mér að hætta að analýsa, og þá vaknar þessi eldur, eða vatn, eitthvað sem ryður sér leið, ég er bara svo sterk og svona er mín eigin rödd í kvöld, þvæld og ruglingsleg, ég hef legið undir fargi í dag og fundið hvað ég er þreytt, komst varla útí búð, en það er eitthvað sem mig langar tilað segja og mig langar að vera góð. og mig langar að lífið komist að.
og mig langar til að hlýða.
og mig langar til að hlýða.
Rödd í bréfpoka
Ef rödd þýðir líkami og bréfpoki eitthvað gamalt og viðkvæmt og bréf þýðir skilaboð eða tenging og poki... hvað þýðir poki, safn eða heild eða ílát, stundum er líkaminn þýddur sem ílát. Er líkami minn ílát sem hægt er að hella úr.
þá þýðir þetta gömul, viðkvæm skilaboð frá líkamanum.
í poka uppá hól. hóll er augljós staður. skilaboðunum er komið fyrir á augljósum stað.
en hvað þýðir poki. ílát. stendur í orðabókinni.
og sá sem hefur hreint mjöl í pokahorninu er saklaus.
hann hefur eigin rödd í pokanum. það þýðir að hann er saklaus.
sakleysi er eitt dularfyllsta sem til er.
þú getur treyst honum.
þá þýðir þetta gömul, viðkvæm skilaboð frá líkamanum.
í poka uppá hól. hóll er augljós staður. skilaboðunum er komið fyrir á augljósum stað.
en hvað þýðir poki. ílát. stendur í orðabókinni.
og sá sem hefur hreint mjöl í pokahorninu er saklaus.
hann hefur eigin rödd í pokanum. það þýðir að hann er saklaus.
sakleysi er eitt dularfyllsta sem til er.
þú getur treyst honum.
02 júní 2007
Bréfpokinn
Einu sinni var kona og hún elskaði bréfpoka. Það kom rödd úr þessum bréfpoka. Karlmannsrödd. Konan greindi ekki orðaskil en hún elskaði þennan bréfpoka. Hún var alltaf að hugsa um þennan bréfpoka og hvað það táknaði að hún elskaði rödd í bréfpoka. Og hvað bréfpokinn táknaði. Hún bara elskaði þennan bréfpoka og þessa rödd í bréfpokanum og bréfpokinn var uppá hól. Kannski var þetta bréfpokinn sem gleymdist. Hún bara elskaði bréfpokann og elskaði bréfpokann og botnaði ekkert í sjálfri sér hvernig hún gat elskað bréfpoka. En hún gat ekki hætt að elska þennan bréfpoka og röddina sem kom úr bréfpokanum. Hún fór um allt með bréfpokann og hún opnaði einu sinni bréfpokann tilað hleypa röddinni út og svo hugsaði hún hvað þýðir bréf og hvað þýðir poki. Hvað þýðir poki? Afhverju var röddin hans í bréfpoka og svona verður allt ruglað ef einhver elskar bréfpoka.
Og vill sjá meininguna að bréfpoki þýðir eitthvað gamalt og viðkvæmt, að rödd þýðir líkami og bréf þýðir ímeil, að rödd í poka þýðir niðurbæld rödd, niðurbældur líkami, en samt er eitthvað fyndið og hvað myndi Snorri Goði segja.
Fjórði maður þinn verður rödd í bréfpoka. Opnaðu pokann, ekki fleygja honum inní himnaríki, opnaðu pokann eða hlustaðu á pokann og talaðu við hann. Og þá breytist hann í prins einn daginn.
Ónei, ég er búin að fá nóg af prinsum, var ekki númer þrjú prins og gott ef ekki líka númer sjö eða eitt, sagði konan við Snorra Goða hinn mikla draumráðningameistara.
Segðu pokanum að þú elskir hann, sagði Snorri goði.
Og hvað þá, sagði Elísabet ósvífna.
Að því það er bara alltílagi, sagði Snorri goði.
Breytist hann þá eitthvað, sagði Elísabet
Já kannski í fiðrildi, sagði Snorri goði.
Fiðrildi, gapti Elísabet.
Notaðu ímyndunaraflið, ef þú værir poki og einhver segðist elska þig, hvernig myndir þú breytast?
Ekki í poka, sagði Elísabet
Og hvað þá, sagði Snorri goði.
Líkama með tilfinningum, sagði Elísabet.
Já tilfinningar eru í líkamanum, hitt er í höfðinu, tilfinningar eru eldsneyti fyrir hugmyndir.
Ég skil ekkert í þessu, sagði Elísabet. Í hvað myndi ég breytast ef ég væri poki og einhver segðist elska mig.
rödd í poka. leiðrétti snorri goði.
drekkingarhylur, sagði elísabet.
en þetta er maður, sagði snorri goði.
þetta er kannski maður sem syrgir konuna sína sem var drekkt í poka. hann elskaði hana svo mikið að hann samsamar sig henni. hættu að láta drekkja þér. segðu honum að þú elskir hann. bjóddu honum í mat, kveiktu á kerti, spilaðu tónlist, vertu í kjól og sætum skóm, þú gleymir alltaf þessu hlutverki, kannski ef þú ert góð í því verðurðu líka góð í hinum hlutverkunum.
kannski maður sem syrgir konuna sína sem var drekkt í poka? endurtók Elísabet.
Og vill sjá meininguna að bréfpoki þýðir eitthvað gamalt og viðkvæmt, að rödd þýðir líkami og bréf þýðir ímeil, að rödd í poka þýðir niðurbæld rödd, niðurbældur líkami, en samt er eitthvað fyndið og hvað myndi Snorri Goði segja.
Fjórði maður þinn verður rödd í bréfpoka. Opnaðu pokann, ekki fleygja honum inní himnaríki, opnaðu pokann eða hlustaðu á pokann og talaðu við hann. Og þá breytist hann í prins einn daginn.
Ónei, ég er búin að fá nóg af prinsum, var ekki númer þrjú prins og gott ef ekki líka númer sjö eða eitt, sagði konan við Snorra Goða hinn mikla draumráðningameistara.
Segðu pokanum að þú elskir hann, sagði Snorri goði.
Og hvað þá, sagði Elísabet ósvífna.
Að því það er bara alltílagi, sagði Snorri goði.
Breytist hann þá eitthvað, sagði Elísabet
Já kannski í fiðrildi, sagði Snorri goði.
Fiðrildi, gapti Elísabet.
Notaðu ímyndunaraflið, ef þú værir poki og einhver segðist elska þig, hvernig myndir þú breytast?
Ekki í poka, sagði Elísabet
Og hvað þá, sagði Snorri goði.
Líkama með tilfinningum, sagði Elísabet.
Já tilfinningar eru í líkamanum, hitt er í höfðinu, tilfinningar eru eldsneyti fyrir hugmyndir.
Ég skil ekkert í þessu, sagði Elísabet. Í hvað myndi ég breytast ef ég væri poki og einhver segðist elska mig.
rödd í poka. leiðrétti snorri goði.
drekkingarhylur, sagði elísabet.
en þetta er maður, sagði snorri goði.
þetta er kannski maður sem syrgir konuna sína sem var drekkt í poka. hann elskaði hana svo mikið að hann samsamar sig henni. hættu að láta drekkja þér. segðu honum að þú elskir hann. bjóddu honum í mat, kveiktu á kerti, spilaðu tónlist, vertu í kjól og sætum skóm, þú gleymir alltaf þessu hlutverki, kannski ef þú ert góð í því verðurðu líka góð í hinum hlutverkunum.
kannski maður sem syrgir konuna sína sem var drekkt í poka? endurtók Elísabet.
Guðrún og Snorri goði
Eitt af því sem sannar að Laxdæla er skáldskapur er að Guðrúni skuli fá Snorra goða tilað ráða draumana sína, - annars hefði hún gert það sjálf. En í skáldskap verður einhver annar að gera það og verður þar með lykilpersóna. Snorri verður lykilpersóna og læsir Guðrúnu inní heiminum, draumaheiminum hennar sjálfrar. Sú setning sem kemur henni út úr þessum heimi öllum er frægasta setning sögunnar: Þeim var ég verst er ég unni mest. Þarna brýst Guðrún út úr heimi Snorra goða en aðeins með leyfi höfundar. Ef Guðrún hefði ráðið draumana sína sjálf einsog ég geri venjulega með mína, stundum þó ekki fyrren eftir á, (húlk) þá hefði ekki orðið nein saga, engin tengsl við aðrar persónur. Kannski var Guðrún að hugsa þetta allt eftir að hún heyrði ráðninguna og höfundurinn einhver írskur og desperat sem hafi viljað verða frægur og fá að ríða.
Móna Lísa og Tígulgosinn
Einu sinni fann Ella Stína spil.
Framaná var mynd af Mónu Lísu en hinu megin tígulgosinn. Hún réði gátuna þannig að bráðlega myndi tígulgosinn birtast í lífi hennar og það væri framtíðargosi því tígullinn þýddi framtíð en Ella Stína var reyndar mjög hrifin af tígulsteinaforminu af því það minnti hana á kristalformið. Og Móna Lísa táknaði dularfulla konu en var hún ekki líka frosin og áttu listaverk að vera svona dularfull, einsog Móna Lísa og Beðið eftir Godot. Ella Stína hafði reyndar aldrei lesið svona auðskiljanlegt verk einsog Godot þegar hún las Godot. Og svo var auðsætt að Guðrún ætti við Kjartan svo gátur heimsins voru nú ekki neitt hjá Ellu Stínu nema hún skyldi ekki Mónu Lísu fyrren hún skyldi Tígulgosann. Einsog flestir muna var Tígulgosinn háþróað klámrit hér á árum áður, svo Móna Lísa hlaut að tákna andstæðuna, hina siðprúðu konu (sem kannski var að lesa Tígulgosann) Þannig geta lausnir við gátum komið til manns á ótrúlegasta hátt, því ástin er þannig að hún þarf pláss fyrir drauma, og mesta plássið fyrir drauminn var í sambandi við Kjartan en þá er tekið mið af því að þetta var skáldskapur því í raunveruleikanum hefði hún elskað Snorra goða og verið fyrir eldri menn, nú eða þá Bolla því hún hafði sofið hjá honum og komið við hann og þau höfðu átt svona allskonar daga saman.
Svona er Hamlet líka. Ella Stína var Hamlet í mörg ár svo hún skilur Hamlet manna best.
Hún beið líka eftir Godot svo Godot er heimilisvinur hjá Ellu Stínu.
En gáturnar eru kannski búnar til svo þetta öðlist ljóðrænt gildi. Svo menn smíði sér lás og lykil í huganum, dyr og herbergi og ég veit ekki hvað.
En Ella Stína er helst á því núna að hún eigi að skrifa klámsögur tilað leysa Mónu Lísu úr álögum. Það er ekkert ljótt við það. Ella Stína gerði það þegar hún var lítil,... tilað koma því niður á blað sem var í huganum af því þegar eitthvað er í huganum endalaust og til eilífðar þá verður það svo þungt einsog hjartað er stundum þungt og þegar Nína Björk heitin sagði að Ella Stína væri þung meinti hún að hjartað í henni væri þungt því Ella Stína er líka eitt hjarta.
Framaná var mynd af Mónu Lísu en hinu megin tígulgosinn. Hún réði gátuna þannig að bráðlega myndi tígulgosinn birtast í lífi hennar og það væri framtíðargosi því tígullinn þýddi framtíð en Ella Stína var reyndar mjög hrifin af tígulsteinaforminu af því það minnti hana á kristalformið. Og Móna Lísa táknaði dularfulla konu en var hún ekki líka frosin og áttu listaverk að vera svona dularfull, einsog Móna Lísa og Beðið eftir Godot. Ella Stína hafði reyndar aldrei lesið svona auðskiljanlegt verk einsog Godot þegar hún las Godot. Og svo var auðsætt að Guðrún ætti við Kjartan svo gátur heimsins voru nú ekki neitt hjá Ellu Stínu nema hún skyldi ekki Mónu Lísu fyrren hún skyldi Tígulgosann. Einsog flestir muna var Tígulgosinn háþróað klámrit hér á árum áður, svo Móna Lísa hlaut að tákna andstæðuna, hina siðprúðu konu (sem kannski var að lesa Tígulgosann) Þannig geta lausnir við gátum komið til manns á ótrúlegasta hátt, því ástin er þannig að hún þarf pláss fyrir drauma, og mesta plássið fyrir drauminn var í sambandi við Kjartan en þá er tekið mið af því að þetta var skáldskapur því í raunveruleikanum hefði hún elskað Snorra goða og verið fyrir eldri menn, nú eða þá Bolla því hún hafði sofið hjá honum og komið við hann og þau höfðu átt svona allskonar daga saman.
Svona er Hamlet líka. Ella Stína var Hamlet í mörg ár svo hún skilur Hamlet manna best.
Hún beið líka eftir Godot svo Godot er heimilisvinur hjá Ellu Stínu.
En gáturnar eru kannski búnar til svo þetta öðlist ljóðrænt gildi. Svo menn smíði sér lás og lykil í huganum, dyr og herbergi og ég veit ekki hvað.
En Ella Stína er helst á því núna að hún eigi að skrifa klámsögur tilað leysa Mónu Lísu úr álögum. Það er ekkert ljótt við það. Ella Stína gerði það þegar hún var lítil,... tilað koma því niður á blað sem var í huganum af því þegar eitthvað er í huganum endalaust og til eilífðar þá verður það svo þungt einsog hjartað er stundum þungt og þegar Nína Björk heitin sagði að Ella Stína væri þung meinti hún að hjartað í henni væri þungt því Ella Stína er líka eitt hjarta.
Gröf Ellu Stínu
Þegar Ella Stína varð ástfangin byrjaði hún á því að grafa gröf handa sér og þeim sem hún var skotin í. En venjulega tók hann allt plássið í gröfinni og Ella Stína kenndi sér um, að hún væri ekki nógu góð í stærðfræði og hefði reiknað þetta allt vitlaust, en hún tróð sér samt ofaní gröfina hjá honum.
En venjulega sat hún inni hjá sér og lagði kapal (hékk á netinu) og beið þess að það væri bankað því það væri einsog venjulega Djákninn á Myrká.
En venjulega sat hún inni hjá sér og lagði kapal (hékk á netinu) og beið þess að það væri bankað því það væri einsog venjulega Djákninn á Myrká.
Lásar hafa ljóðrænt gildi
getur einhver svarað því hvernig lásar hafa ljóðrænt gildi? Kannski er það sem er dýrmætt læst inni og einhver með sérstaka fingur, sérstaka hæfileika, sérstaka reynslu sem getur opnað og fundið viskuna, - eða ljóðið. Og eitt lítið ljóð getur verið með vængi og flögrað um í hjartanu, einmitt þegar hjartað var svo þungt og fannst því ekki geta neitt.
En ég heyrði þetta í bíómynd í gær. Ameríkanar vita allt enda eru þeir alltaf að lesa Völuspá og gríska goðafræði. Og ljóðrænt gildi. Hvaða gildi hefur ljóðið? Lásinn? Að opna og loka. Hvort sem það er blekking eða ekki blekking. Maður heldur að maður sé lokaður inni en er það ekki, maður hefur búið til blekkingu sem er svo raunveruleg en þegar raunveruleikinn er skoðaður nánar kemur í ljós að þetta var blekking og maður rammlega læstur inni.
Lásar hafa ljóðrænt gildi. Hvað þá með lásasmiðinn.
En ég heyrði þetta í bíómynd í gær. Ameríkanar vita allt enda eru þeir alltaf að lesa Völuspá og gríska goðafræði. Og ljóðrænt gildi. Hvaða gildi hefur ljóðið? Lásinn? Að opna og loka. Hvort sem það er blekking eða ekki blekking. Maður heldur að maður sé lokaður inni en er það ekki, maður hefur búið til blekkingu sem er svo raunveruleg en þegar raunveruleikinn er skoðaður nánar kemur í ljós að þetta var blekking og maður rammlega læstur inni.
Lásar hafa ljóðrænt gildi. Hvað þá með lásasmiðinn.
28 maí 2007
Ella Stína í bíó
Sjóræningjamyndin mikla greip hug og hjörtu Ellu Stínu en hún var svo heppin að tvíburasynir hennar ásamt tengdadætrum hennar buðu henni í bíó tilað sjá algjört bíó, þetta voru Garpur og Ingunn, Jökull og Kristín, og svo bróðir Kristínar ásamt vinum hans. Og guess who, Keith Richard, Ella Stína finnur hjarta hafsins og hjarta gyðjunnar í sínu hjarta eftir þessa mynd og svo meiraðsegja miðnætursól og akkúrat núna er bleik rönd bak við Akrafjallið...
og tunglið gægist á milli trjánna á Drafnarstíg. En það var innflutningspartý hjá Ingunni og Garpi í dag, og það var eitt flottasta partý í heimi, og margar tegundir af fjölskyldum og kökum og atriðum og skemmtilegheitum.
Já, það er gaman að vera til. Og eiga fjölskyldu. Og lífið í brjóstinu.
Ella Stína er að springa af hamingju og kom hlæjandi úr bíóinu.
og tunglið gægist á milli trjánna á Drafnarstíg. En það var innflutningspartý hjá Ingunni og Garpi í dag, og það var eitt flottasta partý í heimi, og margar tegundir af fjölskyldum og kökum og atriðum og skemmtilegheitum.
Já, það er gaman að vera til. Og eiga fjölskyldu. Og lífið í brjóstinu.
Ella Stína er að springa af hamingju og kom hlæjandi úr bíóinu.
25 maí 2007
Keisarinn er einmana
Keisarinn situr einn í turnherberginu og skrifar eftirfarandi því það finnst ekki fyrren á Írlandi eftir þúsund ár, ég er einmana og held ég geti ekki skrifað, held ég ætti að vera í fríi, hringdi í barnabörnin og enginn svaraði, kannski sáu þau númerið og vildu ekki svara, tel mér trú um að ég sé ekki ástfangin lengur, finnst ég ætti að fara í kvöldgöngu en tilhvers eða skrifa smásögu eða ljóðahandrit, ég ætla ekki að byrja á leikritinu mínu fyrren fyrsta júní, og saga sem ég lét til lestrar bíður þess að vera lesin, má nokkuð segja á þessu bloggi, en það er rosalega fínt að vera laus undan ástinni, en svo er það stóra spurningin hvernig eigi að komast í sund, og einhver sýning í Þjóðleikhúsinu á morgun, ég er búin að heyra á hverjum degi í tvö ár, elísabet jökulsdóttir og að sumu leyti finnst mér ég bara huglaus og ringluð eftir þennan skóla, ef ég hefði ekki fengið hrós frá samnemendum mínum vissi ég ekki hvað ég ætti að halda, ég skil ekki afhverju ég er að blogga þetta, ég ætti að skrifa um eitthvað sem ég þekki, einsog að vera mamma, einsog að vera ástfangin, ég er í nettu paranojukasti og held að allir séu á móti mér, þessi geðsjúkdómur sem ég er haldin lætur stundum kræla á sér, einmitt sona, að enginn elski mig, að allir séu á móti mér, en um leið og ég skrifa það verður það fyndið, um leið og ég prenta það verður það fyndið, en ég var að horfa á bíómynd með skott jopplin, ragtime, mér líður ágætlega að vera ein, ég á bara eftir að sætta mig við eða finnast það fínt, svona er penninn stundum, titrar og ég held að einhver lesi þetta, algjört blaður, ég hræðist það að vera hreinskilin og segja hvernig mér líður, ég vil bara vera sniðug, en nú ætla ég að segja ykkur eina sögu sem er svona: og ég sakna þess að vera ekki heltekin af einhverju leikriti eða sögu. einsog jopplin sem var umkringdur nótnablöðunum sínum, en ég hresstist nú svo mikið við að sjá Víkingsleik í gær að ég færði til bókaskáp í vinnuherberginu svo leikritið mitt fái veggpláss. það er einmitt þetta. það er stífla í höfðinu á mér og ég býð hana velkomna. ég trúi ekki á þetta stífla flæði. ég er búin að komast að því að ég reisi stíflurnar sjálf svo ég geti látið flæða. eða það getur verið að guð geri það... ég allavega elska lífið.
Vinstra augað
Ella Stína hafði fengið loftstein í vinstra augað, það var allavega rák í staðinn fyrir vinstra augað einsog eftir loftstein. Vinstri hlið manneskjunnar speglar hina kvenlegu hlið og hægri hliðin hina karllegu hlið. Og Ella Stína hafði semsagt fengið rák eða loftstein í vinstra augað, og þessvegna vildi hún aldrei fara í rauðu skóna sína, eða setja á sig varalitinn sinn, eða vera svolítið grimm einsog hún gat stundum verið í huganum, af því konan í henni var orðin að rák á himni.
Ellu Stínu saga
Það má enginn vita hvað ég er að skrifa um, sagði Ella Stína. Þá gæti líka sést að ég hafi skrifað þetta, bætti hún við. Og lýk ég hér Ellu Stínu sögu.
Augun í Ellu Stínu
Augun í Ellu Stínu voru helaum því hún var alltaf að leika guð og fylgjast með öllu. Hún hafði glatað augunum sínum en svo spurði hún guð, má ég fá augun mín aftur, og þá setti guð augun í Ellu Stínu og þá sá Ella Stína að hún var gömul og þreytt.
Heitstrenging Ellu Stínu
Ella Stína ólst upp á alkóhólistaheimili og hún strengdi þess heit að yfirgefa aldrei þetta alkólistaheimili, bæði tilað sýna hvað hún þrautseig og hún myndi komast lífs af þótt hún myndi farast, og eins hitt, það hafði bara vaxið inní henni, þessi heitstrenging og hún vissi ekki hvaðan hún kom, að hún skyldi aldrei yfirgefa alkóhólistaheimilið. Það má auðvitað spyrja afhverju Ella Stína hafi ekki strengt heit í hina áttina: Einn daginn mun ég YFIRGEFA þetta alkóhólistaheimili. Kannski hafði Ella Stína misst alla von einsog börnin á munaðarleysingjahælunum en samt hefur maður alltaf lesið um það að þau sofni í þeim draumi að Brad Pitt og Angelíka muni birtast, allavega bréf frá þeim, að einn daginn, já að einn daginn, - svo ef Ella Stína hafði misst vonina, hvar og hvernig hafði gerst, eða vildi hún fá eitthvað útúr því að búa alla ævina á alkóhólistaheimilinu. Var það útaf því að hún var alltaf að finna flóttaleiðir og hver flóttaleið endaði útí mýri, já í mýrarflákum og þarsem Ella Stína stakkst á kaf í mýrina og fann gamalt skyr, eða lenti á Þjóðminjasafninu og viðvörunarbjöllur fóru í ljós og hún sagðist bara hafa verið að leita að píkunni úr sér, hún hefði haldið hún væri hér í sýningarboxi, því hún hefði einusinni gefið Þjóðminjasafninu þessa umræddu píku, nú eða puttana sem var búið að höggva af henni, það hefði maður gert, hvítur miðaldra karlmaður sem hún hefði hitt og þetta hefði bara verið leikur, og nú er lesandann farið að renna í grun um að þetta sé allt táknrænt texti, TÁKNRÆNN TEXTI, og það sé merking á bak við þetta, og það er það sem Ella Stína dundaði sér við í barnæskunni og oft síðar, það var að leita að hinni duldu merkingu hlutanna, afhverju pabbi hennar eða mamma horfðu eða hreyfðu sig svona eða hinsegin, hvað þýddu orðin sem þau sögðu, svo það má kannski segja að hér sé komin fram orsökin fyrir því að Ella Stína vildi halda áfram að búa á alkóhólísku heimili, ÞAÐ VAR TIL AÐ GETA HALDIÐ ÁFRAM AÐ HUGSA OG TALA OG SKRIFA TÁKNRÆNT. Og táknrænan telst intróvert. Ekki sattt. Komment óskast.
Í einræðisríkjum blómstruðu hinir táknrænu höfundar,
rétt einsog hinir rómantísku, er það bull,
Ella Stína er enn með hausverk,
það er eitthvað sem hún er að halda inni,
hún lítur á fingurnar á sér og sér þá ekki,
Ella Stína vildi semsagt ekki hafa heiminn extróvert, hún vildi ekki vita hvað hlutirnir hétu, ókei að vera táknrænn en að vera alltaf táknrænn, það er einsog vera alltaf með krossinn, og Ella Stína var alltaf með krossinn, og hafði alltaf verið með hann, og stöðugt að spyrja:
Afhverju er ég með þennan kross,
og hvað táknar þessi kross.
Ef hún hefði tekið hann af sér hefði hún kannski fattað að einumegin stóð Grímsey, hinumegin stóð Fáskrúðsfjörður, og svo stóð eitthvað uppi og niðri einsog tildæmis uppi og niðri. En Ella Stína trúði ekki á uppi og niðri, hún trúði frekar að upp væri niður og niður væri upp og upp þýddi supp.
Hvað þýðir það að ég sé alltaf og eilíflega á þessu alkóhólistaheimili, hugsaði Ella Stína. Það hlýtur að tákna eitthvað sérstakt. Þetta lokaði fyrir andardráttinn í Ellu Stínu, hún var í klemmu, algjörri klemmu og var nú alvarlega farin að hugsa um að yfirgefa þetta alkóhólistaheimili,
en þá þurfti hún að gera eitt:
Hætta að hugsa og skrifa og tala í táknum.
Og fara hugsa og tala og skrifa einsog venjuleg manneskja.
En þá er enginn skáldskapur lengur, emjaði Ella Stína.
Nú, er einhver búinn að telja þér trú um að skálskapurinn sé dularfullur, eða að þú þurfir einhver skáldskap.
Maður lifir ekki hér á jörðinni nema í skáldskap, emjaði Ella Stína.
Það var skáldsagnapersóna sem sagði þetta.
Hvernig á ég vera venjuleg manneskja, sagði Ella Stína.
Bara hvernig líður þér?
Ég er hrædd.
Og óðar hrundu veggirnir á alkóhólistaheimilinu niður.
Ég er enn hrædd.
Afhverju?
Af því það voru engir veggir en þeir hrundu samt.
Það er skáldskapurinn, hann kemur ef þú segir satt.
Í einræðisríkjum blómstruðu hinir táknrænu höfundar,
rétt einsog hinir rómantísku, er það bull,
Ella Stína er enn með hausverk,
það er eitthvað sem hún er að halda inni,
hún lítur á fingurnar á sér og sér þá ekki,
Ella Stína vildi semsagt ekki hafa heiminn extróvert, hún vildi ekki vita hvað hlutirnir hétu, ókei að vera táknrænn en að vera alltaf táknrænn, það er einsog vera alltaf með krossinn, og Ella Stína var alltaf með krossinn, og hafði alltaf verið með hann, og stöðugt að spyrja:
Afhverju er ég með þennan kross,
og hvað táknar þessi kross.
Ef hún hefði tekið hann af sér hefði hún kannski fattað að einumegin stóð Grímsey, hinumegin stóð Fáskrúðsfjörður, og svo stóð eitthvað uppi og niðri einsog tildæmis uppi og niðri. En Ella Stína trúði ekki á uppi og niðri, hún trúði frekar að upp væri niður og niður væri upp og upp þýddi supp.
Hvað þýðir það að ég sé alltaf og eilíflega á þessu alkóhólistaheimili, hugsaði Ella Stína. Það hlýtur að tákna eitthvað sérstakt. Þetta lokaði fyrir andardráttinn í Ellu Stínu, hún var í klemmu, algjörri klemmu og var nú alvarlega farin að hugsa um að yfirgefa þetta alkóhólistaheimili,
en þá þurfti hún að gera eitt:
Hætta að hugsa og skrifa og tala í táknum.
Og fara hugsa og tala og skrifa einsog venjuleg manneskja.
En þá er enginn skáldskapur lengur, emjaði Ella Stína.
Nú, er einhver búinn að telja þér trú um að skálskapurinn sé dularfullur, eða að þú þurfir einhver skáldskap.
Maður lifir ekki hér á jörðinni nema í skáldskap, emjaði Ella Stína.
Það var skáldsagnapersóna sem sagði þetta.
Hvernig á ég vera venjuleg manneskja, sagði Ella Stína.
Bara hvernig líður þér?
Ég er hrædd.
Og óðar hrundu veggirnir á alkóhólistaheimilinu niður.
Ég er enn hrædd.
Afhverju?
Af því það voru engir veggir en þeir hrundu samt.
Það er skáldskapurinn, hann kemur ef þú segir satt.
Ella Stina introvert
Ella Stína var alltaf að passa það sem var fyrir innan svo allt yrði í lagi. Hún gerði samning við guð: Ef ég passa að það sem er fyrir innan komist ekki út viltu þá passa að allt verði í lagi. Svo liðu árin og Ella Stína var búin að gleyma þessum samning. Og þá kom eitthvað uppá svo Ella Stína passaði allt sem var fyrir innan, og þá fékk hún bæði hausverk og hægðatregðu, það blés út á henni maginn og hausinn var einsog glóandi járn og hún gat varla blakað augnlokunum, en hún vildi samt passa það sem var fyrir innan útaf samningnum. Sem hún var samt búin að gleyma. Hlutirnir voru allsekki í lagi og Ella Stína botnaði ekkert í því, hún hafði gert þennan samning, og var búin að gleyma samningnum, það var svo fyrir sérstaka atburðarás að hún mundi eftir samningnum og þá riftaði hún honum. En Ella Stína vildi aldrei rifta neinu, hún var með aðskilnaðarótta á háu stigi og þessvegna er ekki enn búið að rífa niður vegginn heima hjá henni sem er fullur af tárum.
Það sem Ella Stína flaskar á aftur og aftur, er að hún hefur líkama, hún hefur kannski gert samning um að hafa ekki líkama en sá sem hún gerði samninginn við stendur ekki við sinn hluta samningsins.
Ella Stína má lítið vera að því að lifa lífinu því hún situr önnum kafin við samningaborðið og skrifar undir nýja og nýja samninga, ýmist við guð eða andskotinn og gott ef hún ruglar þeim ekki saman.
En eitt er á hreinu, Ella Stína er búin að rifta einum samningi og það er að ef hún passi allt fyrir innan þá passi guð uppá að allt verði í lagi.
Það getur þó verið að einn samningur í viðbót eigi eftir að koma í ljós og sá samningur gæti verið svohljóðandi: Ef þú, guð, leyfir mér, Ellu Stínu, að vera guð, ... seinni hluti samningsins er ekki enn kominn í leitirnar.
Það er líka eitt, hausverkurinn og hægðirnar, en svo eru það hugsanirnar, þær mega ekki komast út. Þær mega ekki komast út.
Það sem Ella Stína flaskar á aftur og aftur, er að hún hefur líkama, hún hefur kannski gert samning um að hafa ekki líkama en sá sem hún gerði samninginn við stendur ekki við sinn hluta samningsins.
Ella Stína má lítið vera að því að lifa lífinu því hún situr önnum kafin við samningaborðið og skrifar undir nýja og nýja samninga, ýmist við guð eða andskotinn og gott ef hún ruglar þeim ekki saman.
En eitt er á hreinu, Ella Stína er búin að rifta einum samningi og það er að ef hún passi allt fyrir innan þá passi guð uppá að allt verði í lagi.
Það getur þó verið að einn samningur í viðbót eigi eftir að koma í ljós og sá samningur gæti verið svohljóðandi: Ef þú, guð, leyfir mér, Ellu Stínu, að vera guð, ... seinni hluti samningsins er ekki enn kominn í leitirnar.
Það er líka eitt, hausverkurinn og hægðirnar, en svo eru það hugsanirnar, þær mega ekki komast út. Þær mega ekki komast út.
16 apríl 2007
16.apríl
Í dag er 16.apríl. Þá á Ella Stína afmæli og 16.apríl hljómar einsog fuglasöngur, einsog töfraorð, einsog eitthvað undursamlegt, já, þá kom hún fljótandi í heiminn hjá ljósmóður, Chaplin á líka afmæli 16. apríl, Ella Stína og Chaplin og trúi því hver sem vill en Ella Stína var einu sinni máluð einsog Chaplin og kom svoleiðis í sjónvarpinu en allavega Ella Stína á afmæli í dag.
Og sérstaklega Elísabet, hún er 49 ára í dag,
með sól í hrúti
merkúr í hrúti
tungl í fiskum
venus í fiskum
marz í vatnsbera
júpíter í vog
rísandi krabbi og steingeit á miðhimni
og flugdreka í stjörnukortinu.
La la la la la....
Og sérstaklega Elísabet, hún er 49 ára í dag,
með sól í hrúti
merkúr í hrúti
tungl í fiskum
venus í fiskum
marz í vatnsbera
júpíter í vog
rísandi krabbi og steingeit á miðhimni
og flugdreka í stjörnukortinu.
La la la la la....
15 apríl 2007
Lagið hennar Jóhönnu
Jóhanna barnabarn semur lög og texta, hún söng nýja lagið fyrir mig í símann á afmælilsdaginn 14.apríl og þetta man ég úr textanum.
"Hugsaðu um sjálfan þig, hvað þú ert heppinn að vera til..."
"Hugsaðu um sjálfan þig, hvað þú ert heppinn að vera til..."
14 apríl 2007
Ný Ella Stína bætist við?
Það er ný Ella Stína að bætast við:
Ella Stína með tárin í augunum.
Þið sem hafið fylgst með heimsveldinu frá upphafi munið eftir Ellu Stínu í lokaða herberginu, Ellu Stínu í hlekkjunum, Ellu Stínu í heiminum, Ellu Stínu í heimsveldinu, en nú sést móta fyrir nýrri Ellu Stínu:
Ellu Stínu með tárin í augunum.
Hahahahahahaha...:)
Ella Stína með tárin í augunum.
Þið sem hafið fylgst með heimsveldinu frá upphafi munið eftir Ellu Stínu í lokaða herberginu, Ellu Stínu í hlekkjunum, Ellu Stínu í heiminum, Ellu Stínu í heimsveldinu, en nú sést móta fyrir nýrri Ellu Stínu:
Ellu Stínu með tárin í augunum.
Hahahahahahaha...:)
Dásamlegt tíu tíu ára afmæli
Í dag eiga Alexía og Jóhanna afmæli.
Þeim er hér með óskað innilega til hamingju með afmælið frá ömmu þeirra Elísabetu.
TIL HAMINGJU KRÚTT HEIMSINS, TIL HAMINGJU KRÚTT HEIMSINS,
ég elska ykkur,
ég reyndi að hringja og var tilbúin með ræðu og nokkur hljóðfæri sem ég ætlaði að spila á einsog kristalsglas, munnhörpu og píanó.
En Alexía og Jóhanna hafa ekki svarað símanum ennþá.
Þær búa á Spáni og verða vonandi heima á eftir.
Þær vekja mér svo mikla gleði, hamingju, skemmtilegheit, og eitthvað ótrúlegt líf.
Þegar ég varð amma vissi ég að ég var gjörsamlega gagnslaus og algjörlega ómissandi.
Þetta er tilfinning HLEKKSINS.
Ást og grín.
Þessar stelpur sýna mér heiminn uppá nýtt, grínið uppá nýtt, ástina uppá nýtt, ærnar kýr og smalinn.
Og tíu ár. Hvað getur maður sagt. Bara þakkað englunum og guði og ykkur fyrir að vera til.
Þeim er hér með óskað innilega til hamingju með afmælið frá ömmu þeirra Elísabetu.
TIL HAMINGJU KRÚTT HEIMSINS, TIL HAMINGJU KRÚTT HEIMSINS,
ég elska ykkur,
ég reyndi að hringja og var tilbúin með ræðu og nokkur hljóðfæri sem ég ætlaði að spila á einsog kristalsglas, munnhörpu og píanó.
En Alexía og Jóhanna hafa ekki svarað símanum ennþá.
Þær búa á Spáni og verða vonandi heima á eftir.
Þær vekja mér svo mikla gleði, hamingju, skemmtilegheit, og eitthvað ótrúlegt líf.
Þegar ég varð amma vissi ég að ég var gjörsamlega gagnslaus og algjörlega ómissandi.
Þetta er tilfinning HLEKKSINS.
Ást og grín.
Þessar stelpur sýna mér heiminn uppá nýtt, grínið uppá nýtt, ástina uppá nýtt, ærnar kýr og smalinn.
Og tíu ár. Hvað getur maður sagt. Bara þakkað englunum og guði og ykkur fyrir að vera til.
Ella Stína Titanic
Ella Stína vill minna á að í dag strandaði Titanic og alltaf þegar Ella Stína hugsar um Titanic fer um hana dramatískur hrollur, ískaldur og hún brotnar í tvennt og sekkur þarsem hún finnur samhljóm með Titanic. Ella Stína er Titanic. Já hún sigldi af stað, svo rakst hún á ísjaka, svo sökk hún og hefur ekki jafnað sig síðan, það var svo mikið myrkur og þetta gerist aftur og aftur í huga Ellu Stínu. Ef Ella Stína fengi sér ættarnafn þá væri það Titanic.
Ella Stina Titanic.
Þegar Ella Stína var ellefu ár sat hún með tvöþúsund blaðsíðna doðrant í kjöltunni og las um örlög Titanic. Bókin sökk í tárum hennar. Ella Stína Titanic, Titanic Ellu Stínu. Þegar Ella Stína sá Titanic myndina sá hún að þetta var ekki svona, þetta var allt miklu stórfenglegra, miklu dramatískara, miklu kaldara, miklu erfiðara, miklu meira Titanic.
Þegar Ella Stína hefur lent í einhverju, segir hún alltaf, þetta er ekkert miðað við Titanic.
Ella Stina Titanic.
Þegar Ella Stína var ellefu ár sat hún með tvöþúsund blaðsíðna doðrant í kjöltunni og las um örlög Titanic. Bókin sökk í tárum hennar. Ella Stína Titanic, Titanic Ellu Stínu. Þegar Ella Stína sá Titanic myndina sá hún að þetta var ekki svona, þetta var allt miklu stórfenglegra, miklu dramatískara, miklu kaldara, miklu erfiðara, miklu meira Titanic.
Þegar Ella Stína hefur lent í einhverju, segir hún alltaf, þetta er ekkert miðað við Titanic.
ElluStínuvæðingin
ElluStínuvæðingin er hafin. Kjósið Ellu Stínu á þing 12. maí. Það þarf 64 Ellu Stínur á þing.
13 apríl 2007
Ella Stína fær í bakið
Ella Stína gerði ýmsar fleiri rannsóknir, einsog rannsóknir á gleðinni. Hún komst að því ef hún var glöð þá fékk hún í bakið. Það er að segja líkaminn reyndi að kæfa andann, því það er andinn sem verður glaður og smitar síðan líkamann af gleðinni. Ella Stína hafði ekki verið neitt glöð, og Nína Björk sem var dáin skáldkona hafði sagt um Ellu Stínu að hún væri svo þung, Ella Stína vissi útafhverju það var, það var svo hún myndi ekki fjúka burt úr heimsveldinu. Hún var þungamiðja heimsveldis og varð að vera þung, já heimsveldið gæti meiraðsegja fokið burt ef Ella Stína fyki burt. Svo hún var jafnan afar alvarleg en svo byrjaði hún að léttast og einn daginn ákvað hún að vera glöð. Og þá búmps!!! Fékk hún í bakið, hún fann heljarkrumlu þursans læsast um mjóhrygginn, þetta var þursabitið og Ella Stína varð sennilega að smyrja nesti handa heilum her tilað ráða niðurlögum þessa þursa, nema hún gæti glatt hann í burtu, já það er nú það. Ella Stína fékk í bakið ef hún var glöð. Því gleðin er þannig að hún hleypir öllu inn, og ef allt kemur inn getur heimsveldið hrunið til grunna og hvað er þá eftir, og gleðin mýkir mann og gerir mann vitran og lætur manni líða vel og vera áhyggjulausan og treysta og treysta guði, og Ella Stína var ekkert vön því svo hvernig átti hún að venjast því. Og hvort var betra að vera glaður eða fá í bakið. Átti hún að vera í 45 gráðu halla og vera glöð. Nei, bakið var að segja: Ekki vera glöð.
Ekki fara yfir landamærin, ekki fara yfir strikið, vertu á þínum stað.
Ella Stína fékk líka í axlirnar, líkaminn fór bara allur í kerfi ef hún ætlaði að vera glöð. Og hún varð að vera glöð því hitt virkaði ekki, þá var hún inní eigin heimi og enginn náði til hennar.
Já, þetta er orðið virkilega spennandi. Hvað gerist næst. Verður viðsnúningur. Hvernig ætlar Ella Stína að vera glöð og fá ekki í bakið. Gera teiknimynd?
Ekki getum við haft keisara sem labbar um boginn í baki? Og ekki getum við haft keisara sem er rosalega glaður? Þrennt kemur til greina:
1. Leggja niður heimsveldið
2. Leggja niður gleðina
3. Leggja niður bakið
*
Meira um þetta síðar. Og Ella Stína vill vekja athygli á því að bróðir hennar Illugi á afmæli í dag einsog Samuel Beckett. Til hamingju Illugi.
Ekki fara yfir landamærin, ekki fara yfir strikið, vertu á þínum stað.
Ella Stína fékk líka í axlirnar, líkaminn fór bara allur í kerfi ef hún ætlaði að vera glöð. Og hún varð að vera glöð því hitt virkaði ekki, þá var hún inní eigin heimi og enginn náði til hennar.
Já, þetta er orðið virkilega spennandi. Hvað gerist næst. Verður viðsnúningur. Hvernig ætlar Ella Stína að vera glöð og fá ekki í bakið. Gera teiknimynd?
Ekki getum við haft keisara sem labbar um boginn í baki? Og ekki getum við haft keisara sem er rosalega glaður? Þrennt kemur til greina:
1. Leggja niður heimsveldið
2. Leggja niður gleðina
3. Leggja niður bakið
*
Meira um þetta síðar. Og Ella Stína vill vekja athygli á því að bróðir hennar Illugi á afmæli í dag einsog Samuel Beckett. Til hamingju Illugi.
12 apríl 2007
Vísindastörf í heimsveldinu
Einu sinni var fallegt og gott heimsveldi og þar uxu blóm allan daginn og sólin skein allan daginn og það var allt svo gott í þessu heimsveldi og alltaf verið að spila á hljóðfæri, munnhörpu og melodiku og ég veit ekki hvað, það voru allir svo góðir í heimsveldinu, eða það er reyndar sorgarsagan, það var bara ein Ella Stína í þessu heimsveldi og hún hélt að enginn gæti elskað sig og hún var að reyna að leysa þá gátu og þess vegna reif hún sig niður lag fyrir lag, lið fyrir lið, til að komast að því vísindalega afhverju enginn gat elskað hana, og hún reif sig niður og vigtaði sig og mældi sig og fletti ofan af sér, og já já já, og þegar hún var búin að rífa sig niður þá hugsaði hún: Einmitt.
10 apríl 2007
Venus
er óvenjuskær á himninum núna, kvöldhimni, flauelsbláum himni, kíkið á hana og fyllist undrun og lotningu.
Orðabók Heimsveldisins
Ella Stína hafði látið útbúa Orðabók Heimsveldisins. Þau orð og skilningur á þeim samkvæmt orðabókinni giltu í heimsveldinu og ekki öðruvísi skilningur. Það voru alltaf minnst tvær merkingar á hverju orði og hér eru nefnd tvö orð:
Höfnun; þýðir niðurbrot og frelsi.
En Ella Stína þoldi ekki að orð hefðu tvær meiningar svo hún klastraði þessum tveimur orðum saman, frelsi og niðurbrot, svo úr varð niðurbrotsfrelsi, eða frelsisniðurbrot.
Ást; þýðir bilun og stjórnun.
Á sama hátt klastraði Ella Stína þessum tveimur orðum saman svo úr varð bilunarstjórnun, eða þá stjórnunarbilun.
Fyrir þá sem ekki átta sig á þessu máttuga tungumáli heimsveldisins þýðir bilunarstjórnun einfaldlega að hafa verður stjórn á allri bilun. Semsagt ástinni.
Höfnun; þýðir niðurbrot og frelsi.
En Ella Stína þoldi ekki að orð hefðu tvær meiningar svo hún klastraði þessum tveimur orðum saman, frelsi og niðurbrot, svo úr varð niðurbrotsfrelsi, eða frelsisniðurbrot.
Ást; þýðir bilun og stjórnun.
Á sama hátt klastraði Ella Stína þessum tveimur orðum saman svo úr varð bilunarstjórnun, eða þá stjórnunarbilun.
Fyrir þá sem ekki átta sig á þessu máttuga tungumáli heimsveldisins þýðir bilunarstjórnun einfaldlega að hafa verður stjórn á allri bilun. Semsagt ástinni.
Hver er pabbi Ellu Stínu?
Einn daginn fékk Ella Stína að vita hver hinn raunverulegi pabbi hennar væri. Mamma hennar settist niður með henni og sagði henni það. Ella Stína beið spennt. Hún neri saman höndunum af æsingi.
Ekki núa svona saman höndunum Ella Stína.
Ég er svo spennt.
Ekki vera svona spennt.
Hvernig á ég að vera.
Ætlarðu að hlusta á mig.
Hver er pabbi minn?
Pabbi þinn.
Já, ég er svo spennt að fá að vita það.
Þú veist alveg hver pabbi þinn er.
Ætlarðu ekki að segja mér það.
Það þarf nú varla að segja þér það.
Baðstu mig ekki um að koma útaf því.
Ella Stína.
Já.
Ella Stína.
Já hvað.
Ella Stína.
Hvað.
Þú ert svo þreytandi.
Ella Stína verður hnípin.
Þú ert svo erfið.
Ha.
Já, þú ert svo erfið.
Á ég þá engan pabba?
Ella Stína.
Ég er alveg að fara gráta.
Tilhvers?
Mamma.
Já hvað nú.
Á ég þá engan pabba.
Auðvitað áttu pabba.
Og fæ ég ekki að vita hver það er.
Þú veist hver pabbi þinn er.
Já, en þú sagðist ætla að segja mér það svo ég hélt kannski að ég ætti annan pabba. Einhvern annan pabba?
Já.
Einhvern annan pabba en pabba þinn?
Já, þú sagðist ætla að segja mér hver hinn raunverulegi pabbi minn væri.
Þú veist hver hinn raunverulegi pabbi þinn er.
Viltu segja mér það.
Segja mér það?
Já, svo ég sé alveg viss?
Ertu ekki viss.
Viltu bara segja mér.
Ég get alveg sagt þér það.
Og hver er hann svo?
Ella Stína hættu þessu.
Hætta hverju.
Að tala alltaf um pabba þinn.
Ég verð að vita hver pabbi minn er.
Þú veist hver hann er.
Hvernig get ég vitað það?
Hver er pabbi þinn?
Pabbi minn?
Já, hvað heitir pabbi þinn.
Jökull Jakobsson.
Alveg rétt.
Er hann pabbi minn?
Ella Stína hvað er að þér.
En viltu þá segja mér hver hinn raunverulegi pabbi minn er?
Hinn raunverulegi pabbi þinn.
Já hinn raunverulegi pabbi minn?
Jökull Jakobsson.
Jökull Jakobsson?
Já Jökull Jakobsson.
Hinn eini og sanni Jökull Jakobsson!
Já Ella Stína hinn eini og sanni Jökull Jakobsson.
Er Jökull Jakobsson pabbi minn, er hann virkilega pabbi minn.
Já hann er pabbi þinn.
Jökull Jakobsson þetta heimsfræga leikritaskáld.
Já sá er maðurinn.
Jökull Jakobsson þessi heimsfrægi rithöfundur.
Jújú.
Hvernig getur hann verið pabbi minn.
Ella Stína.
Ég er bara svo glöð. Er hann virkilega pabbi minn. Jökull Jakobsson.
Já Jökull Jakobsson.
Hvenær fæ ég að hitta hann?
Ha?
Þarf ég að flytja til hans.
Ella Stína láttu ekki svona.
Vill hann ekki hafa mig.
Hvað er nú?
Flyt ég til hans.
Hann býr hérna.
Hérna hjá okkur.
Já en ekki hvað?
Jökull Jakobsson.
Já.
Býr Jökull Jakobsson hér?
En ekki hvað.
Hinn eini sanni Jökull Jakobsson, hinn heimsfrægi rithöfundur og leikritaskáld, maðurinn sem konur grétu yfir þegar hann dó, maðurinn sem á alla vinina, maðurinn sem allir kunna sögur af.
Já.
Býr hann hér.
Þú veist það.
Veit ég það?
Já auðvitað.
Hvernig veit ég það.
Ég veit það ekki.
Mamma.
Já Ella Stína.
Heiti ég raunverulega Ella Stína.
Ha?
Er ég hin raunverulega Ella Stína.
Ert þú.
Já er ég hin eina og sanna Ella Stína.
Ekki núa svona saman höndunum Ella Stína.
Ég er svo spennt.
Ekki vera svona spennt.
Hvernig á ég að vera.
Ætlarðu að hlusta á mig.
Hver er pabbi minn?
Pabbi þinn.
Já, ég er svo spennt að fá að vita það.
Þú veist alveg hver pabbi þinn er.
Ætlarðu ekki að segja mér það.
Það þarf nú varla að segja þér það.
Baðstu mig ekki um að koma útaf því.
Ella Stína.
Já.
Ella Stína.
Já hvað.
Ella Stína.
Hvað.
Þú ert svo þreytandi.
Ella Stína verður hnípin.
Þú ert svo erfið.
Ha.
Já, þú ert svo erfið.
Á ég þá engan pabba?
Ella Stína.
Ég er alveg að fara gráta.
Tilhvers?
Mamma.
Já hvað nú.
Á ég þá engan pabba.
Auðvitað áttu pabba.
Og fæ ég ekki að vita hver það er.
Þú veist hver pabbi þinn er.
Já, en þú sagðist ætla að segja mér það svo ég hélt kannski að ég ætti annan pabba. Einhvern annan pabba?
Já.
Einhvern annan pabba en pabba þinn?
Já, þú sagðist ætla að segja mér hver hinn raunverulegi pabbi minn væri.
Þú veist hver hinn raunverulegi pabbi þinn er.
Viltu segja mér það.
Segja mér það?
Já, svo ég sé alveg viss?
Ertu ekki viss.
Viltu bara segja mér.
Ég get alveg sagt þér það.
Og hver er hann svo?
Ella Stína hættu þessu.
Hætta hverju.
Að tala alltaf um pabba þinn.
Ég verð að vita hver pabbi minn er.
Þú veist hver hann er.
Hvernig get ég vitað það?
Hver er pabbi þinn?
Pabbi minn?
Já, hvað heitir pabbi þinn.
Jökull Jakobsson.
Alveg rétt.
Er hann pabbi minn?
Ella Stína hvað er að þér.
En viltu þá segja mér hver hinn raunverulegi pabbi minn er?
Hinn raunverulegi pabbi þinn.
Já hinn raunverulegi pabbi minn?
Jökull Jakobsson.
Jökull Jakobsson?
Já Jökull Jakobsson.
Hinn eini og sanni Jökull Jakobsson!
Já Ella Stína hinn eini og sanni Jökull Jakobsson.
Er Jökull Jakobsson pabbi minn, er hann virkilega pabbi minn.
Já hann er pabbi þinn.
Jökull Jakobsson þetta heimsfræga leikritaskáld.
Já sá er maðurinn.
Jökull Jakobsson þessi heimsfrægi rithöfundur.
Jújú.
Hvernig getur hann verið pabbi minn.
Ella Stína.
Ég er bara svo glöð. Er hann virkilega pabbi minn. Jökull Jakobsson.
Já Jökull Jakobsson.
Hvenær fæ ég að hitta hann?
Ha?
Þarf ég að flytja til hans.
Ella Stína láttu ekki svona.
Vill hann ekki hafa mig.
Hvað er nú?
Flyt ég til hans.
Hann býr hérna.
Hérna hjá okkur.
Já en ekki hvað?
Jökull Jakobsson.
Já.
Býr Jökull Jakobsson hér?
En ekki hvað.
Hinn eini sanni Jökull Jakobsson, hinn heimsfrægi rithöfundur og leikritaskáld, maðurinn sem konur grétu yfir þegar hann dó, maðurinn sem á alla vinina, maðurinn sem allir kunna sögur af.
Já.
Býr hann hér.
Þú veist það.
Veit ég það?
Já auðvitað.
Hvernig veit ég það.
Ég veit það ekki.
Mamma.
Já Ella Stína.
Heiti ég raunverulega Ella Stína.
Ha?
Er ég hin raunverulega Ella Stína.
Ert þú.
Já er ég hin eina og sanna Ella Stína.
09 apríl 2007
Ella Stína útí Gróttu
Ella Stína fann einu sinni engil útí Gróttu og síðan þá fann hún engil útí Gróttu í hvert einasta sinn sem hún fór þangað og nú hvíslaði engillinn og vindurinn bar orð hans til hennar: Ekki eyðileggja neitt, leyfðu þessu nýja að vera. Ella Stína?
Amen, sagði Ella Stína. Ég meina takk. Ég meina já.
Amen, sagði Ella Stína. Ég meina takk. Ég meina já.
Eyðilegging Ellu Stínu
Ella Stína þurfti að eyðileggja Ellu Stínu því hún var ekki nógu fullkomin. Fyrst bjó Ella Stína til Ellu Stínu tilað eyðileggja Ellu Stínu en hún var ekki nógu fullkomin. Þá bjó hún til mann og hann var svo fullkominn að Ella Stína varð samstundis ástfangin af honum. Það var nóg tilað eyðileggja Ellu Stínu.
Hvað sá Ella Stína í heiminum?
Ella Stína er búin að krúttast inni í allan dag, mest í sófanum, hún málaði fjórar jesúmyndir í gær, tók soldið til, bloggaði soldið, lagaði kafla í skáldsögu, já krúttaðist aðeins og nennti engu, lagði spil fyrir sjálfa sig, og svo ætlaði hún í sund, en sundið var lokað svo hún fór útí Gróttu, það var orðið skuggsýnt, brim við ströndina, úfinn sjór, vindur í hárinu, og Ella Stína sat í bílnum og kíkti út, fínn heimur hugsaði hún og bara einn bíll við hliðina á henni, einhver gæti verið í djúpum samræðum í næsta bíl og hún var að hugsa ef einhver sæti við hliðina á henni og þau væru að tala rosalega djúpt, það myndi eyðileggja allt, þennan fína gráa dumbung því Ella Stína ætlaði að hlaupa útí hann, útí fjöru, hún opnaði bílhurðina og vindurinn rauk í hurðina, þetta er ekkert, sagði Ella Stína og þá kom hún auga á mennina þrjá við bekkinn, þeir voru allir í gráum regnfrökkum og voru að fá sér kaffi, hún sá það einsog skot, þetta voru þeir Vladimar, Estragon og Godot.
Um haustið
Um haustið lenti Ella Stína í ástarsorginni, hún sat í bláa sófanum og fann að það streymdi blóð úr hjartanu og það hélt áfram að streyma og hún sá hvernig það streymdi yfir landið, yfir fjöllin, árnar, hólana, fjörurnar, jöklana, og það var einsog blóðið ætlaði aldrei að hætta að streyma og það var allt fljótandi í blóði og hún hafði ekki vitað hún ætti svona mikið blóð og svona stórt hjarta hún hafði haldið þessi ást væri bara í höfðinu á henni á einum manni en kannski var þetta eitthvað dularfyllra en það var þetta öll ástin í hjartanu eða hafði hún landið í hjartastað var hún búin til úr landi eða blóði og hún tæmdi hjartað tilað fylla það á ný.
Þetta var flóð tilað sýna henni að hún var búin til úr blóði.
Og hvað gerir maður við blóð?
Maður skrifar með því.
Þetta var flóð tilað sýna henni að hún var búin til úr blóði.
Og hvað gerir maður við blóð?
Maður skrifar með því.
Ástin var stopp
Ella Stína notaði ástina til að stífla sig með. Hjartað stoppaði, æðarnar stoppuðu, vöðvarnir stoppuðu og hugsunin stoppaði. Allt stoppaði. Stíflan varð til á augabragði og allt var stopp. Ástin var stopp.
Tökum dæmi og kíkjum á forn ástamál Ellu Stínu. Einu sinni hafði hún elskað mann í tíu ár ánþess að segja honum frá því. Þegar hún loksins sagði honum frá því komu tveir staðir til greina tilað lenda á: Ástarsorgin eða geðdeildin.
Geðdeildin var öruggari staður fyrir Ellu Stínu.
Tökum dæmi og kíkjum á forn ástamál Ellu Stínu. Einu sinni hafði hún elskað mann í tíu ár ánþess að segja honum frá því. Þegar hún loksins sagði honum frá því komu tveir staðir til greina tilað lenda á: Ástarsorgin eða geðdeildin.
Geðdeildin var öruggari staður fyrir Ellu Stínu.
08 apríl 2007
Fútt í heimsveldinu
Ella Stína var að hugsa um að leggja niður heimsveldið sitt þegar vinkona hennar sagði við hana: Æ, það vantar allt fútt í lífið hjá mér, kannski ég stofni bara heimsveldi!!!
07 apríl 2007
Ella Stína elskar
Ella Stína hvernig myndir þú elska.
Ég myndi bara elska.
Bara elska.
Einsog sjóinn. Og sóleyjar. Og lítið lag. Og allt.
Ég myndi bara elska.
Bara elska.
Einsog sjóinn. Og sóleyjar. Og lítið lag. Og allt.
Nornin í Ellu Stínu
Einsog þið munið var norn í Ellu Stínu og þegar hún sagði karlmanni frá því að hún elskaði hann spratt nornin út í hverjum andlitsdrætti, Ella Stína vissi ekki af því og hélt hún væri voða sæt þegar hún var að gefa þessar ástaryfirlýsingar, en svo fyrir tilviljun leit hún í spegil og sá þá þetta hatursfulla gerpi og það var bara ein hugsun sem komst að í henni: Ég elska engan. Þetta er eitthvað voða flókið og Ella Stína skilur þetta ekki. Nú voru nornir auðvitað brenndar á báli hér á öldum áður og það eru hinar hreinu meyjar sem gilda í hinum vestrænu nútímasamfélögum, og Ella Stína setti alltaf ástina svoleiðis upp: Einsog þetta væri hrein og tær, hrein og tær nútímaást, og ekkert gruggugt við hana, ekkert nornalegt, ekkert skemmtilegt, ekkert óvænt, nei gott ef hún var hún ekki búin að fara á ræðu hjá ræðuliði tilað steypa ást sinni yfir einhvern, ástaryfirlýsingar hennar voru svona álíka blóðheitar og ríkisstjórnarfundur. Einu sinni langaði hana að skvetta úr vatnsglasi yfir einhvern og það var einhverveginn það eina eðlilega í stöðunni miðað við allt romsið sem kom út úr henni. Það má líka leiða getum að því að Ella Stína hafi beinlínis hatað karlmenn og fyrirlitið, en þarsem konur eru svo góðar, við vitum það, konur eru góðar, menn eru slæmir, já konur eru góðar og eru frá venus, og konur eru svo góðar að þær eru alveg að deyja úr góðmennsku og þar með leiðindum, en ef þið munið eftir sögunni þarsem Ella Stína hataði pabba sinn en þorði ekki að sýna það svo hún andvarpaði djúpt af áhyggjum, og á meðan safnast hatrið og fyrirlitningin saman, já Ella Stína hafði auðvitað líka hatað og fyrirlitið sjálfa sig en yfir þetta allt breiddi hún úr rósrauðum teppum og óf stjörnur í teppið og nú þegar er þetta orðið óskiljanlegt bull,
- það sem ég ætlaði að segja var eitthvað um þessa norn sem elskaði engan. og ég veit ekkert hvað það þýðir.
- en auðvitað þýðir þetta að hún elski guð.
og menn fá ekki að vera menn, menn þurfa að vera guðir og ella stína fær ekki að vera ella stína, ella stina þarf að vera guð, rigningin fær ekki að vera rigning, rigningin þarf að vera guð og hver getur lifað í þessum heimi sem fær ekki að vera heimur og maður bara labbar um í honum og segir hæ og er jurt á ókunnri strönd og segir góði guð láttu hann hringja í kvöld.
- það sem ég ætlaði að segja var eitthvað um þessa norn sem elskaði engan. og ég veit ekkert hvað það þýðir.
- en auðvitað þýðir þetta að hún elski guð.
og menn fá ekki að vera menn, menn þurfa að vera guðir og ella stína fær ekki að vera ella stína, ella stina þarf að vera guð, rigningin fær ekki að vera rigning, rigningin þarf að vera guð og hver getur lifað í þessum heimi sem fær ekki að vera heimur og maður bara labbar um í honum og segir hæ og er jurt á ókunnri strönd og segir góði guð láttu hann hringja í kvöld.
Guð í heimsveldinu
Einsog þið munið hafði guð verið inní lokaða herberginu en Ella Stína hafði úthýst guði. Fyrst sagði hún við hann: Guð ég skal gefa þér sóleyjarvönd ef þú opnar dyrnar, en guð vissi að Ella Stína hafði sjálf búið til dyrnar og að dyrnar voru blekking og ætlaði ekki að láta plata sig. Ókei, ég gef þér engan sóleyjarvönd, hreytti Ella Stína í guð og sparkaði í dyrnar og meiddi sig í tánum. Ég vil komast út úr lokaða herberginu, sagði hún. Hún gat auðvitað lítið annað en tönglast á því sama sem var einmitt leiðin tilað halda henni innilokaðri. Guð, ég skal gefa þér tíu dómkirkjur, ég skal gefa út bænakver, ég skal refsa sjálfri mér, ég skal fá mér ömurlega sjálfsmynd og stara á hana daginn út og daginn inn, er ég þá nógu góð ha guð, sagði hún og hvað með dómkirkjurnar tíu, bænakverin, en það var alveg sama hvað, guð hjálpaði Ellu Stínu ekki út úr lokaða herberginu eða svo fullyrti hún enda var hún ekkkert í lokuðu herbergi en henni fannst samt að guð ætti að hjálpa sér, viltu kannski að ég gangi í klaustur, æpti Ella Stína á guð, er það hin dulda meining á bak við lokaða herbergið og las um hvernig Írar höfðu látið múra sig inní veggjum og svo lét Ella Stína múra sig inní veggjum lokaða herbergisins og um tíma var lokaða herbergið tómt því Ella Stína var múruð inní veggina, hún var svo góð og með írskt blóð í æðum þótt það væri frosið, guð guð guð, emjaði Ella Stína, ég geri allt fyrir þig, þú gerir ekkert fyrir mig en ég skal gera allt ef þú hleypir mér út en guð hleypti henni ekki út, aha, sagði Ella Stína, það er meining fyrir þessu, uppgötvaði hún einn daginn, ég á að frelsa heiminn, guð hefur lokað mig inni tilað frelsa heiminn, best ég fari uppí sjónvarp og tilkynni það og svo gekk hún um allan bæinn og fékk endalaus skilaboð um að hún væri full af guðskrafti og ætti að frelsa heiminn en svo einn daginn greip mamma hennar í taumana og lokaði hana inná Kleppi og þá fyrst varð Ella Stína brjáluð.
Hún tilkynnti guði að hún væri hætt að trúa á hann og orðrétt er haft eftir henni: Guð ég ætla að hafa engan í staðinn fyrir þig. Og svo hafði hún engan í staðinn fyrir guð. Og hún elskaði engan jafnmikið og hún hafði elskað guð.
Hún tilkynnti guði að hún væri hætt að trúa á hann og orðrétt er haft eftir henni: Guð ég ætla að hafa engan í staðinn fyrir þig. Og svo hafði hún engan í staðinn fyrir guð. Og hún elskaði engan jafnmikið og hún hafði elskað guð.
Meðvirkni
Meðvirkni er að afhenda líf sitt öðrum. Og einsog Terry Cooper sagði: If you give somebody all your power he probably wants to kill you in the end.
Þess vegna stofnaði Ella Stína Heimsveldi því hún hafði einu sinni verið nýlenda og þurft að sitja undir hverjum nýlenduherranum á fætur öðrum. En nú átti hún hásæti sem hún gat skrúfað upp og niður. Hún var að vísu að hugsa um að henda því því hún nennti ekki lengur að sitja í því og þess vegna brá stundum fyrir einhverjum sem hún þekkti auðvitað ekki neitt en skrækti: Skrúfaðu mig upp.
Að öðru leyti: Lífið er dásamlegt.
Þess vegna stofnaði Ella Stína Heimsveldi því hún hafði einu sinni verið nýlenda og þurft að sitja undir hverjum nýlenduherranum á fætur öðrum. En nú átti hún hásæti sem hún gat skrúfað upp og niður. Hún var að vísu að hugsa um að henda því því hún nennti ekki lengur að sitja í því og þess vegna brá stundum fyrir einhverjum sem hún þekkti auðvitað ekki neitt en skrækti: Skrúfaðu mig upp.
Að öðru leyti: Lífið er dásamlegt.
06 apríl 2007
Ella Stína sigrar Ódysseif
Það var það sem var að. Hátíðleikinn. Stellingarnar. Alltaf þegar Ella Stína settist niður í sínu heimsveldi og ætlaði að segja söguna fór líkaminn í rosalegar stellingar, hún varð öll stíf af hátíðleika og heyrði sjálfa sig segja: Ég er rithöfundur og þetta á vera rosamerkileg saga. Samt var Ella Stína ekki rithöfundur, hún hafði bara gaman af því að segja sögur með puttunum, hún tók kannski vísifingur og sagði: Þetta er hann og hann segir, hæ og svo tók hún vísifingur hinu megin og sagði: Þetta er ég, ég eeeeeeeeeelska þig. Og það gat verið langt á milli þeirra en líka svo stutt, það var borð á milli þeirra og það voru hinir puttarnir sem beygðu sig, það var borðið og þá gátu þau alveg teygt sig yfir borðið og kysstsstttssst. Og það var tré og það heyrðist svona í laufskrúðinu af því það var svolítil gola og þá heyrðist soldið. Og hún lét heyrast með munninum.
Ella Stína burt með hátíðleikann. Stofnaðu bara Hómer og puttaleikhúsið. Þetta er Ódysseifur og nú lætur hann drepa þernurnar einmitt þegar þær ætluðu að segja söguna, að Ódysseifur hafði í raun aldrei lent í þessum hremmingum sem hann sagðist hafa lent í, heldur hafði hann setið við eldinn og sagt af sér gortsögur og Penelópa var orðin svo þreytt að hún varð skotin í öllum.
Já, það er sagt að dráp Óddyseifs á þernum marki lok mæðraveldins, það er hér með endurreist í puttunum á Ellu Stínu.
Vakandi?
Já, hvíslaði hún á móti.
Ekkert svar.
Ert þú sofandi? hvíslaði hún aftur.
Ella Stína burt með hátíðleikann. Stofnaðu bara Hómer og puttaleikhúsið. Þetta er Ódysseifur og nú lætur hann drepa þernurnar einmitt þegar þær ætluðu að segja söguna, að Ódysseifur hafði í raun aldrei lent í þessum hremmingum sem hann sagðist hafa lent í, heldur hafði hann setið við eldinn og sagt af sér gortsögur og Penelópa var orðin svo þreytt að hún varð skotin í öllum.
Já, það er sagt að dráp Óddyseifs á þernum marki lok mæðraveldins, það er hér með endurreist í puttunum á Ellu Stínu.
Vakandi?
Já, hvíslaði hún á móti.
Ekkert svar.
Ert þú sofandi? hvíslaði hún aftur.
Flóð og stífla
Ella Stína var stífla og stundum var Ella Stína flóð.
Meira um það síðar, hún er að fara sofa og vera ein með trénu.
Raunveruleikinn er á sínum stað. En þetta er svart tré og hvernig getur það verið, hugsar Ella Stína, er það sorgin, dulúðin eða tegundin.
Svart tré og ef notuð er ease up, dont freeze up aðferðin í þrjár línur þá vill þetta tré vera eitt í skóginum, það vill bera hvít blóm og það vill hafa fugla og síðan vill það að einhver komi og hnýti vasaklút í tréð svo það geti grátið því sagan þess er þannig að tréð skilur ekki eigin sögu - og nú eru komnar þrjár línur.
Tréð vill hafa reglu en veit ekki hvaða reglu.
Þetta er gert fyrir Ellu Stínu. Ritari Heimsveldisins á páskum.
Meira um það síðar, hún er að fara sofa og vera ein með trénu.
Raunveruleikinn er á sínum stað. En þetta er svart tré og hvernig getur það verið, hugsar Ella Stína, er það sorgin, dulúðin eða tegundin.
Svart tré og ef notuð er ease up, dont freeze up aðferðin í þrjár línur þá vill þetta tré vera eitt í skóginum, það vill bera hvít blóm og það vill hafa fugla og síðan vill það að einhver komi og hnýti vasaklút í tréð svo það geti grátið því sagan þess er þannig að tréð skilur ekki eigin sögu - og nú eru komnar þrjár línur.
Tréð vill hafa reglu en veit ekki hvaða reglu.
Þetta er gert fyrir Ellu Stínu. Ritari Heimsveldisins á páskum.
05 apríl 2007
Tréð hennar Ellu Stínu
Ella Stína heyrði einu sinni að við værum ekki að leita að tilgangi lífsins nema við hefðum týnt honum. Það var vinur hennar sem sagði henni þetta, hann Siggi Avatar. Þetta er auðvitað mjög lógískt og þá mundi Ella Stína eftir því að hún hafði fæðst með tilganginn einsog húmorinn en svo hafði þetta allt týnst hjá henni þegar hún var á leiðinni úr og í skólanum í hlekkjunum og hirti ekki einu sinni um að beygja sig eftir þessu þegar þetta hrundi allt af henni, svo gleymdist það og hún eyddi heilu árunum í að finna tilgang og húmor einsog hún hefði aldrei haft það og ætti bara alltíeinu að fá það. Annars langar Ellu Stínu bara að skrifa um uppljómaðan glugga, drauma og segja sögu. En hún er núna í rosa feimni og óöryggiplássunum sínum, en hún er líka ástfangin og þá er alltaf saga. Hvortveggja er gjöf sem Ella Stína verður að hugsa vel um. En Ella Stína heldur hún þurfi vernd tilað skrifa söguna. Já hana langar líka að skrifa um strákinn í Ellu Stínu. Stundum er einsog Ella Stína sé á gangi í skóginum og þá sér hún alltíeinu tré og þá er einsog það sé saga í trénu og þá þarf bara að tálga utanaf trénu, eða reyndar ekki tálga utan af því, heldur hlusta á tréð. Ella Stína viknar í þessum töluðum orðum. Því það er líka stundum svo erfitt að hlusta á tré, þau eru stundum lengi að segja söguna, þau taka sinn tíma, eða þau geta líka talað hratt, eða kannski það sem málið, maður þarf stundum að vera einn með trénu.
"Where the spirit does not work with the hand, there is no art." -Leonardo DaVinci
"Our greatest need & most difficult achievement is to find meaning in our lives. When we expose our hearts and minds to the fruitful contemplation of life experiences (ours and those of others), we become gifted with an invaluable measure of vision and understanding that can ultimately dazzle the imagination and stir the passions..." -Bruno Betelheim
"An act of love that fails is just as much a part of the divine life as an act of love that succeeds, for love is measured by fullness, not by reception." - Harold Lokes
"Our greatest need & most difficult achievement is to find meaning in our lives. When we expose our hearts and minds to the fruitful contemplation of life experiences (ours and those of others), we become gifted with an invaluable measure of vision and understanding that can ultimately dazzle the imagination and stir the passions..." -Bruno Betelheim
"An act of love that fails is just as much a part of the divine life as an act of love that succeeds, for love is measured by fullness, not by reception." - Harold Lokes
Ella Stína kommenterar á spakmæli
The past is history. The future is mystery. Every moment is a gift. Thats why its called PRESENT. (Shalidar Kumbaya)
Ella Stína gat ekki stillt sig um að bæta við, but the history and the mystery is also gifts. Hún er svo mikið krútt!!!
Ella Stína gat ekki stillt sig um að bæta við, but the history and the mystery is also gifts. Hún er svo mikið krútt!!!
Páskagreinarnar
Í dag er allt merkilegt sem ég geri og nú ætla ég að fara að horfa á páskagreinarnar. ....Mmmmmmmmm...
Hjarta í kremju
Ellu Stínu var illt í augunum, hún hafði verið að reyna sjá svo mikið með augunum, að hana verkjaði í augun og vöðvana kringum augun, hún hafði gleymt því sem refurinn sagði við Litla prinsinn: Maður sér ekki vel nema hjartanu, það mikilvægasta er ósýnilegt augunum. Hjartað í Ellu Stínu var í kremju og í staðinn fyrir að leyfa kremjunni að tala og fá sitt tungumál, þá reyndi hún að sjá allt með augunum og á meðan kramdist hjartað í henni enn meira.
Um ástina
Ástin er ekki tvær manneskjur sem horfa hvor á aðra, heldur tvær manneskjur sem horfa í sömu átt.
Tilvitnun í Antoine de Saint-Expéry höfund Litla Prinsins
Ennfremur eftir sama höfund:
Maður sér ekki vel nema hjartanu, það mikilvægasta er ósýnilegt augunum.
Það er tíminn sem þú hefur varið í rósina þína sem gerir rósina þína svo mikils virði.
Þú berð að eilífu ábyrgð á því sem þú hefur bundist böndum.
Tilvitnun í Antoine de Saint-Expéry höfund Litla Prinsins
Ennfremur eftir sama höfund:
Maður sér ekki vel nema hjartanu, það mikilvægasta er ósýnilegt augunum.
Það er tíminn sem þú hefur varið í rósina þína sem gerir rósina þína svo mikils virði.
Þú berð að eilífu ábyrgð á því sem þú hefur bundist böndum.
Undur og stórmerki
Ella Stína vaknaði á skírdag og fór að lesa í Nýja-Testamentinu; þér trúið ekki nema þér sjáið undur og stórmerki, sagði Jesú. Einmitt, sagði Ella Stína, þér trúið ekki ef þér sjáið litla Ellu Stínu.
03 apríl 2007
Ævintýrið Ella Stína
Ella Stína ákvað að halda regluna en sleppa undantekningunni. Hún kallaði því þann sem hún var skotin í prinsinn - í heilan dag. Nú er komið að kvöldi þess dags og Ella Stína hefur uppgötvað að hún lifir í ævintýri. Púffffff!!!! Linda vinkona hennar sagði henni fyrir mörgum árum: Þú þolir ekki hversdagsleikann, þú lifir í töfrum og ævintýri. Það var einsog þetta færi í taugarnar á Lindu en í eyrum Ellu Stínu hljómaði þetta einsog ævintýri, og í fyrra hafði vinur hennar Þorvaldur Davíð sagt við Garp Elísabetarson að hún væri ævintýri. Sagði Þorvaldur það virkilega, sagði Ella Stína með tárin í augunum, og bætti við: Mig dreymdi mig og Þorvald einu sinni, við vorum í útrýmingarbúðum, okkur leið illa, og nú hugsaði Ella Stína hvort þau Þorvaldur hefðu bæði verið í hlekkjum, en þau voru saman í Listaháskóla Íslands og það gat vel verið að skólinn væri að reyna að útrýma svona frægu fólki einsog Þorvaldi Davíð og Ellu Stínu sem voru ofboðslega dugleg við að vera Þorvaldur Davíð og Ella Stína þótt þau væru í hlekkjum. Já, þau gáfust ekki upp, ég heiti Þorvaldur Davíð, sagði Þorvaldur Davíð þótt hlekkirnir væru hann lifandi að drepa, hann var auðvitað ekki hlekkjaður við neinn nema Þorvald Davíð og sama sagði Ella Stína, hún sagðist meira að segja stundum heita Elísabet Jökulsdóttir og orðin heyrðust varla því hlekkirnir drógu hana til jarðar. Og Elísabet Jökulsdóttir var auðvitað hlekkjuð við Elísabetu Jökulsdóttur. Svo hætti Þorvaldur Davíð í skólanum og Ella Stína saknaði hans, hann kom henni nefnilega svo mikið á óvart einsog fræga fólkið gerir alltaf þegar maður fer að kynnast því einsog Ella Stína fékk alltaf að heyra: Þú ert búin að koma mér rosalega á óvart. Besta við Þorvald Davíð var að hann var Þorvaldur Davíð. Og með geisla í kringum sig, og þegar hann kom á horfa á dansinn hennar Ellu Stínu hafði hún ekki séð hann í margar vikur af því hann var hættur í skólanum en þegar hún sá Þorvald breyttist hún og varð einsog Jóhanna Líf barnabarnið sitt sem er sjálfstætt líf í heiminum, jurt sem vex á ókunnri strönd, já. Segir bara hæ og labbar sína leið. En það var á svona stundum þegar hún heyrði það frá mönnum einsog Þorvaldi Davíð að hún væri ævintýri að henni fannst hún vera Jóhann Sigurjónsson skáld endurborinn. Ella Stína var líka soldið snobbuð, fyrst Þorvaldur Davíð segir þetta getur enginn skammað mig fyrir að vera ævintýri, þá er ég ævintýri og ég ætla ekki að vera annað. Þorvaldur Davíð hafði ekki sagt þetta svona einsog Linda, einsog það væri eitthvað tilað hálfskammast sín fyrir, allavega hætta að vera ævintýri. Samt var Ella Stína búin að þekkja Lindu síðan hún var tíu ára og hún reyndar vissi hvað Linda meinti. Linda ætti nú bara að vita að hún er rammgöldrótt. Já nútímafólk heldur að það sé nútímafólk en er svo rammgöldrótt, ævintýri, goðsaga, elding, foss og ég veit ekki hvað. Geisli, tré, álfar. Þetta sést allt í nútímafólki, sést þrátt fyrir jakkafötin, einsog maðurinn sem Ella Stína sem er skotin í, hann vinnur á skrifstofu og er rammgöldróttur. Svo heldur nútímafólk það sé rosa nútímafólk og til sé ein leið inní heiminn, rúlluhurðin í WallMart. En svo byrja börnin í skólanum, skólafélagar Ellu Stínu, og þegar hún varð samferða Vilborgu heim úr skólanum byrjaði hún líka. Það skal tekið fram að Vilborg er rauðhærður eyjafjarðarpúki, þokkadís sem skrifar söngleiki fyrir Broadway og Þjóðleikhúsið og lærði stjórnsýslu áðuren hún sló í gegn í Listaháskólanum. Þær voru að labba yfir Arnarhól þegar Vilborg byrjaði:
Ella Stína, veistu ef ég væri í skotin í manninum sem þú ert skotin í væri það allt öðru vísi hjá mér, það væri næstum ekkert sérstakt en þegar þú talar um hann verður allt sveipað töfraljóma, já þegar þú talar um hann þá er ... þá er... einsog hann sé prins. Er hann prins?
Hann er stjórnarformaður, sagði Ella Stína.
Guð stjórnarformaður veistu þegar þú segir það verður það eitthvað svo... eitthvað svo... töfrað.
Hann er fasteignasali, sagði Ella Stína.
Ertu að meina það, fasteignasali, veistu þegar þú segir þetta þá verður það eitthvað svo... eitthvað svo ... töfrað.
Hann keypti handa mér kastala í Rúmeníu, kastala Drakúla greifa á 60 miljarða, með 260 herbergjum, og 45 pyntingarklefum sem ég get notað fyrir mína sadómasókísku kynóra.
Vá æðislegt, veistu þegar þú segir þetta þá verður eitthvað svo... eitthvað svo ............. töööööööööööööööööffffraðððððððððð!!!!!!!!
*
Ella Stína vissi að Linda meinti að hún væri föst í ævintýrinu. Allt í lagi að vera ævintýri en Ella Stína var föst. Linda sá það. Það var ekki fyrren nokkrum árum seinna að Ella Stína skildi það. Það var daginn sem hún braut regluna, - og sagði prinsinn í heilan dag ánþess að spyrja hann leyfis. Skyldi prinsinn vera búinn að senda mér ímeil, skyldi prinsinn vera í útlöndum, í heita pottinum, í miðbænum, skyldi hann vera fúll útí mig, skyldi prinsinn vera brjálaður útí mig, ætli prinsinn tali aldrei við mig aftur, ætti ég að senda prinsinum sms, ætti ég að fara sund ef ég skyldi hitta prinsinn.
Ella Stína heyrði að það var eitthvað að.
Raunveruleikinn hvarf einsog vímuefni hefði þurrkað hann út.
Auk þess voru engir prinsar á Íslandi.
En hún var með prins á heilanum.
Ella Stína var lokuð inní herbergi, einsog þið munið lesendur góðir var prinsinn aðferð tilað halda henni í lokaða herberginu, en þá spyr ég bara:
HVERNIG ER UMHORFS Í LOKAÐA HERBERGINU???
Ella Stína, veistu ef ég væri í skotin í manninum sem þú ert skotin í væri það allt öðru vísi hjá mér, það væri næstum ekkert sérstakt en þegar þú talar um hann verður allt sveipað töfraljóma, já þegar þú talar um hann þá er ... þá er... einsog hann sé prins. Er hann prins?
Hann er stjórnarformaður, sagði Ella Stína.
Guð stjórnarformaður veistu þegar þú segir það verður það eitthvað svo... eitthvað svo... töfrað.
Hann er fasteignasali, sagði Ella Stína.
Ertu að meina það, fasteignasali, veistu þegar þú segir þetta þá verður það eitthvað svo... eitthvað svo ... töfrað.
Hann keypti handa mér kastala í Rúmeníu, kastala Drakúla greifa á 60 miljarða, með 260 herbergjum, og 45 pyntingarklefum sem ég get notað fyrir mína sadómasókísku kynóra.
Vá æðislegt, veistu þegar þú segir þetta þá verður eitthvað svo... eitthvað svo ............. töööööööööööööööööffffraðððððððððð!!!!!!!!
*
Ella Stína vissi að Linda meinti að hún væri föst í ævintýrinu. Allt í lagi að vera ævintýri en Ella Stína var föst. Linda sá það. Það var ekki fyrren nokkrum árum seinna að Ella Stína skildi það. Það var daginn sem hún braut regluna, - og sagði prinsinn í heilan dag ánþess að spyrja hann leyfis. Skyldi prinsinn vera búinn að senda mér ímeil, skyldi prinsinn vera í útlöndum, í heita pottinum, í miðbænum, skyldi hann vera fúll útí mig, skyldi prinsinn vera brjálaður útí mig, ætli prinsinn tali aldrei við mig aftur, ætti ég að senda prinsinum sms, ætti ég að fara sund ef ég skyldi hitta prinsinn.
Ella Stína heyrði að það var eitthvað að.
Raunveruleikinn hvarf einsog vímuefni hefði þurrkað hann út.
Auk þess voru engir prinsar á Íslandi.
En hún var með prins á heilanum.
Ella Stína var lokuð inní herbergi, einsog þið munið lesendur góðir var prinsinn aðferð tilað halda henni í lokaða herberginu, en þá spyr ég bara:
HVERNIG ER UMHORFS Í LOKAÐA HERBERGINU???
Sama um heimsveldið
Ella Stína var að pæla í að hafa samband við þann sem hún var skotin í og fá eina allsherjarundantekningu á því að kalla hann prinsinn hvenær og hvar sem henni þóknaðist. Ráðgjafinn benti þá á að þarmeð væri þetta orðið heimsveldið hans, Ellu Stínu var alveg sama svo framarlega sem hún fengi að kalla hann prinsinn.
Reglan hennar Ellu Stínu
Ella Stína ákvað að setja á reglu í Heimsveldinu. Hún lét þau boð út ganga í Heimsveldinu að það mætti ekki nefna á nafn manninn sem hún væri skotin í. Þetta var einfaldlega fyrsta reglan sem henni datt í hug. Ella Stína lagðist í sófann af áhyggjum, hvernig átti hún að reka Heimsveldið ef það mátti ekki nefna nafn hans, og átti þá að nefna eitthvað nafn í staðinn, og hvaða nafn ætti það að vera.
Ella Stína var í vandræðum með regluna þegar síminn hringdi. Vinkona hennar Elísabet Ronaldsdóttir var í símanum, Ella Stína spurði hana hvaða nafn hún gæti sett í staðinn.
Prinsinn, sagði Elísabet Ronaldsdóttir.
Prinsinn? sagði Ella Stína.
Svo það átti að segja prinsinn í staðinn fyrir þann sem Ella Stína var skotin í.
Svo er undantekning, það má aldrei segja prinsinn nema hann leyfi það sjálfur.
Þá er ekki hægt að segja ... sagði Ella Stína, verð ég þá að spyrja ....í hvert sinn ... sem mig langar að segja ... Er það þannig að ... verður að hafa samband ef ... vill leyfa að nafnið ... sé nefnt á nafn. Svo orgaði hún: Það skilur mig enginn.
Er það í lagi svo framarlega sem þú heldur regluna, sagði rödd inní henni.
Ég er byrjuð að heyra raddir, orgaði Ella Stína sýnu hærra.
Talaðu bara um eitthvað annað en ... sagði röddin.
Þú ert að tala um ... orgaði Ella Stína einsog stunginn grís.
Hún ákvað að brjóta regluna og sagði við ráðgjafa sinn: Ég er búin að hugsa um prinsinn í allan dag.
Hefur .... leyft það? sagði ráðgjafinn.
Ha?
Þú átt eftir að venjast þessu, sagði ráðgjafinn, já þú venst því að vissa hluti má ekki tala um, sem ekki er hægt að tala um og loks verður það þannig ef þú nefnir .... skilur enginn hvað þú ert að tala um.
Ella Stína var í vandræðum með regluna þegar síminn hringdi. Vinkona hennar Elísabet Ronaldsdóttir var í símanum, Ella Stína spurði hana hvaða nafn hún gæti sett í staðinn.
Prinsinn, sagði Elísabet Ronaldsdóttir.
Prinsinn? sagði Ella Stína.
Svo það átti að segja prinsinn í staðinn fyrir þann sem Ella Stína var skotin í.
Svo er undantekning, það má aldrei segja prinsinn nema hann leyfi það sjálfur.
Þá er ekki hægt að segja ... sagði Ella Stína, verð ég þá að spyrja ....í hvert sinn ... sem mig langar að segja ... Er það þannig að ... verður að hafa samband ef ... vill leyfa að nafnið ... sé nefnt á nafn. Svo orgaði hún: Það skilur mig enginn.
Er það í lagi svo framarlega sem þú heldur regluna, sagði rödd inní henni.
Ég er byrjuð að heyra raddir, orgaði Ella Stína sýnu hærra.
Talaðu bara um eitthvað annað en ... sagði röddin.
Þú ert að tala um ... orgaði Ella Stína einsog stunginn grís.
Hún ákvað að brjóta regluna og sagði við ráðgjafa sinn: Ég er búin að hugsa um prinsinn í allan dag.
Hefur .... leyft það? sagði ráðgjafinn.
Ha?
Þú átt eftir að venjast þessu, sagði ráðgjafinn, já þú venst því að vissa hluti má ekki tala um, sem ekki er hægt að tala um og loks verður það þannig ef þú nefnir .... skilur enginn hvað þú ert að tala um.
Eitthvað óvænt
Mig langar að skrifa eitthvað óvænt, eitthvað sem ég hef ekki hugsað áður eða skipulagt, eitthvað sem sprettur upp núna kannski með aðferðinni ease up, dont freeze up en þannig er það kannski í heiminum, eitthvað óvænt sem er ekki hægt að fella í kerfi eða stjórna og þar eru allar tilfinningar sem vakna, stækka og minnka, sumar koma ekki aftur, aðrar koma alltaf aftur, en ef maður hefur tilfinningar þarf maður á öðrum að halda, augu tilað horfa í, hendur tilað snerta, þegar hendur okkar snertast, já ég er að hita te og mig dreymdi þrjá drauma í nótt, en það er þetta um að treysta heiminum eða treysta guði, því það gerist svo margt fallegt og stundum verð ég yfirkomin af fögnuði bara ef ég sé lítinn fugl, gamlan mann, lítið barn eða skýjatjásu, heyri vatnið sjóða, regnið falla, bara að það er þessi dagur og ég fyllist af hamingju einsog líkami minn sé gerður fyrir hamingju og þá veit ég að líkami minn er hamingjubox og sennilega er hann landamæralaus, sennilega nær hann alla leið til þín og svo ná líkamar okkar til stjarnanna og líkami stjarnanna nær til okkar og nú tek ég andköf af hamingju og veit að líkami minn er líka eitt sársaukabox, móttökustöð fyrir sársauka sem því aðeins er mögulegt að hann hafi verið áður smurður af hamingju.
Nafnið hans: Prinsinn
Og það var þá sem Ella Stína uppgötvaði að eitt orð hafði merkingu. Prinsinn. Hún gerði lista yfir töframátt orðsins prinsinn:
Það hélt henni frá heiminum.
Það gerði heiminn absúrd
Það gerði heiminn leiðinlegan
Það setti tilgang í heiminn
Það gerði hana sjálfa absúrd
Það gerði hana ókunnuga sjálfri sér
Það gerði það að verkum að hún þekkti sjálfa sig
Það kveikti vonir í brjóstinu
Það hélt henni á lífi
Það gerði það að verkum að henni fannst hún vera að deyja eða missa vitið
Það vissi enginn af því
Það hljómaði einsog bænastagl
Það gerði hana að vélmenni
Hún gat ekki hætt að hugsa um þetta orð ALVEG SAMA HVAÐ
Já, þetta eina orð.
En aðeins ef hún endurtók það nógu oft.
Það hélt henni frá heiminum.
Það gerði heiminn absúrd
Það gerði heiminn leiðinlegan
Það setti tilgang í heiminn
Það gerði hana sjálfa absúrd
Það gerði hana ókunnuga sjálfri sér
Það gerði það að verkum að hún þekkti sjálfa sig
Það kveikti vonir í brjóstinu
Það hélt henni á lífi
Það gerði það að verkum að henni fannst hún vera að deyja eða missa vitið
Það vissi enginn af því
Það hljómaði einsog bænastagl
Það gerði hana að vélmenni
Hún gat ekki hætt að hugsa um þetta orð ALVEG SAMA HVAÐ
Já, þetta eina orð.
En aðeins ef hún endurtók það nógu oft.
Dansinn
Ella Stína komst að því að pabbi hennar hafði sett hana í hlekki þegar hún var að dansa. Dansa! Hugsið ykkur. Þarna var hún lítið saklaust barn að dansa sinn ástaróð til lífsins og hvað!? Kemur ekki ekki pabbinn með hlekkina. Og smellur!!! Hver er ekki orðinn leiður á þessum pabba hennar Ellu Stínu. Ekki Ella Stína. Jú einmitt Ella Stína. Er furða að hún hafi skipt um nafn á honum? Og svo framvegis. En nú var Ella Stína farin að halda að þetta væri allt dansinum að kenna þótt hún væri löngu hætt að dansa. Ella Stína lifði svo flóknu lífi að hún átti ekki vísakort, bara eitt debetkort. Og hvað með mömmu hennar Ella Stína, jú Ella Stína var alltaf svo utan við sig af því hún var að reyna muna hvað stóð á miðanum sem mamma hennar sendi hana með... eitthvert... hún vissi ekki hvert hún var að fara en það var allt í lagi ef hún mundi bara eftir því hvernig hún átti að vera. Fyrstu orðin á listanum rifjuðust upp:
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Ella Stína sá enga meiningu í þessu. Þetta var allt sama orðið. Það gat varla verið meining í því. Þetta hlaut að vera algjört brjálæði, stóð það kannski á listanum:
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Það er heldur engin meining í þessu, hugsaði Ella Stína, ég verð að finna eitt orð sem er einhver meining í. Og svo fór hún að gráta.
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Góð
Ella Stína sá enga meiningu í þessu. Þetta var allt sama orðið. Það gat varla verið meining í því. Þetta hlaut að vera algjört brjálæði, stóð það kannski á listanum:
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Brjálæði
Það er heldur engin meining í þessu, hugsaði Ella Stína, ég verð að finna eitt orð sem er einhver meining í. Og svo fór hún að gráta.
Ella Stína í Ellu Stínu
Það er ekki að furða að Ella Stína væri hrædd við heiminn og vildi frekar vera á leynistöðunum sínum, lokaða herberginu eða í hlekkjunum. Það var af því að einu sinni hafði allt heitið Ella Stína. Hér kemur smá sýnishorn af því:
Ella Stína lifði í Ellu Stínu þarsem allt hét Ella Stína. Þess vegna hét Ella Stína inn Ella Stína. Af þessum Ellu Stínum rak Ellu Stínu í Ellu Stínu þegar hún sá það í Ellu Stínu að hún hafði ekki mætt til Ellu Stínu. Það var Ella Stína við Ellu Stínu þarsem hún sagði að Ella Stína hefði tapað öllum Ellu Stínunum í Ellu Stínu og væri niðurbrotin og þyldi ekki að tapa meira. Ella Stína glápti úr sér Ellu Stínu. Hvernig gat þetta verið? Hún vissi ekki betur en hún væri alltaf í Ellu Stínu þar sem hún hefði búið til heila Ellu Stínu, já tíu Ellu Stínur tilað keppa á Ellu Stínu. Hún hafði hlaðið Ellu Stínum á þær, hver Ella Stína fékk tíu þúsund Ellu Stínur til að ganga vel í Ellu Stínu og vinna Ellu Stínu. Til að þetta yrði alveg öruggt hafði hún ákveðið að hafa hinn brasilíska Ronaldo með. Þau höfðu unnið í alla Ellu Stínu og verið alveg ósigrandi. Ella Stína vildi nefnilega ekki tapa, hún hafði alltaf verið að tapa og tapa og tapa og var orðin leið á því. Í hvert sinn sem hún tapaði splundraðist Ella Stína og var lengi að safna sér saman. Ella Stína vildi vinna. Þá small Ella Stína saman og ekki bara Ella Stína heldur Ella Stína. Hún mundi eftir því þegar hún fæddist að það var svipað og að vinna, allt féll saman í eina Ellu Stínu. En svo hafði Ella Stína komið og hafnað Ellu Stínu og líka Ella Stína auðvitað svo Ella Stína var farin að trúa því hún ætti ekki skilið að fá neina Ellu Stínu.
Hér lýkur þessu sýnishorn en sagan er uppá fimm blaðsíður og birtist síðar í heild sinni. En svona var heimurinn í gamla daga, allt hét Ella Stína. Svo hafði komið sprunga í Ellu Stínu og guð virtist hafa komist inn þegar pabbi hennar dó, (sick!) Eftir það skiptu hlutirnir um nafn, Laugavegur fór að heita Laugavegur en ekki Ella Stína, Lækjartorg Lækjartorg, Kleppsspítali Kleppsspítali og svo endalaust framvegis, þetta var óviðráðanlegur heimur fyrir Ellu Stínu, og þetta var bara ekki Ella Stína, þetta var heimurinn, - svo Ella Stína var - nú á þessum tímamótum sem þið eruð vitni að lesendur góðir þegar Ella Stína er að fara útí heiminn, já soldið smeyk, smeyk um heimurinn myndi aftur byrja að heita Ella Stína og svo myndi aftur koma sprunga.
Og svo myndi sprungan heita Ella Stína.
Og þá kæmi semsagt aftur Ella Stína. Og svo aftur Ella Stína.
Svo yrði hún öll sprungin.
Ella Stína er tildæmis búin að blogga þrjá kafla sem hún geymir; afhverju? er hún huglaus? tillitssöm? feimin? hvað er að? Er hún að missa karakter?
Er þetta brestur í hetjunni, svona einsog í grísku harmleikjunum?
Ella Stína getur ekki hugsað sér að verða grískur harmleikur, grískur harmleikur er auðvitað hluti af heiminum en hún ætlar sér ekki að hanga þar einsog í hverri annarri sjoppu.
Svo hvert á Ella Stína að fara næst í heiminum tilað komast útúr gríska harmleiknum?
1. ameríska bíómynd
2. hjarta sitt
3. fellini-mynd
4. idol-keppni
5. íslendingasögurnar
6. hringja í ....?
7. tala við bensínafgreiðslumanninn
Ella Stína lifði í Ellu Stínu þarsem allt hét Ella Stína. Þess vegna hét Ella Stína inn Ella Stína. Af þessum Ellu Stínum rak Ellu Stínu í Ellu Stínu þegar hún sá það í Ellu Stínu að hún hafði ekki mætt til Ellu Stínu. Það var Ella Stína við Ellu Stínu þarsem hún sagði að Ella Stína hefði tapað öllum Ellu Stínunum í Ellu Stínu og væri niðurbrotin og þyldi ekki að tapa meira. Ella Stína glápti úr sér Ellu Stínu. Hvernig gat þetta verið? Hún vissi ekki betur en hún væri alltaf í Ellu Stínu þar sem hún hefði búið til heila Ellu Stínu, já tíu Ellu Stínur tilað keppa á Ellu Stínu. Hún hafði hlaðið Ellu Stínum á þær, hver Ella Stína fékk tíu þúsund Ellu Stínur til að ganga vel í Ellu Stínu og vinna Ellu Stínu. Til að þetta yrði alveg öruggt hafði hún ákveðið að hafa hinn brasilíska Ronaldo með. Þau höfðu unnið í alla Ellu Stínu og verið alveg ósigrandi. Ella Stína vildi nefnilega ekki tapa, hún hafði alltaf verið að tapa og tapa og tapa og var orðin leið á því. Í hvert sinn sem hún tapaði splundraðist Ella Stína og var lengi að safna sér saman. Ella Stína vildi vinna. Þá small Ella Stína saman og ekki bara Ella Stína heldur Ella Stína. Hún mundi eftir því þegar hún fæddist að það var svipað og að vinna, allt féll saman í eina Ellu Stínu. En svo hafði Ella Stína komið og hafnað Ellu Stínu og líka Ella Stína auðvitað svo Ella Stína var farin að trúa því hún ætti ekki skilið að fá neina Ellu Stínu.
Hér lýkur þessu sýnishorn en sagan er uppá fimm blaðsíður og birtist síðar í heild sinni. En svona var heimurinn í gamla daga, allt hét Ella Stína. Svo hafði komið sprunga í Ellu Stínu og guð virtist hafa komist inn þegar pabbi hennar dó, (sick!) Eftir það skiptu hlutirnir um nafn, Laugavegur fór að heita Laugavegur en ekki Ella Stína, Lækjartorg Lækjartorg, Kleppsspítali Kleppsspítali og svo endalaust framvegis, þetta var óviðráðanlegur heimur fyrir Ellu Stínu, og þetta var bara ekki Ella Stína, þetta var heimurinn, - svo Ella Stína var - nú á þessum tímamótum sem þið eruð vitni að lesendur góðir þegar Ella Stína er að fara útí heiminn, já soldið smeyk, smeyk um heimurinn myndi aftur byrja að heita Ella Stína og svo myndi aftur koma sprunga.
Og svo myndi sprungan heita Ella Stína.
Og þá kæmi semsagt aftur Ella Stína. Og svo aftur Ella Stína.
Svo yrði hún öll sprungin.
Ella Stína er tildæmis búin að blogga þrjá kafla sem hún geymir; afhverju? er hún huglaus? tillitssöm? feimin? hvað er að? Er hún að missa karakter?
Er þetta brestur í hetjunni, svona einsog í grísku harmleikjunum?
Ella Stína getur ekki hugsað sér að verða grískur harmleikur, grískur harmleikur er auðvitað hluti af heiminum en hún ætlar sér ekki að hanga þar einsog í hverri annarri sjoppu.
Svo hvert á Ella Stína að fara næst í heiminum tilað komast útúr gríska harmleiknum?
1. ameríska bíómynd
2. hjarta sitt
3. fellini-mynd
4. idol-keppni
5. íslendingasögurnar
6. hringja í ....?
7. tala við bensínafgreiðslumanninn
02 apríl 2007
Hvað er Ella Stína gömul?
Útaf því hvað Ella Stína var upptekin af því að fylgjast með ísklumpinum gat hún ekki fylgst með tímanum. Svo ef hún var spurð um aldur hélt hún alltaf að hún væri sjö ára. En það er til saga af því þegar ísklumpurinn bráðnar og allt fer á flot, sú saga er nátengd ástinni, Ella Stína var alltaf að reyna að stjórna ástinni þangað til einn daginn, já einmitt í dag, gafst hún upp. Og þá fann hún svona hita og viðkvæmni í brjóstinu alveg einsog söknuðinn í gær. Ellu Stínu fannst þessar tilfinningar einsog fínir fánar sem blöktu í vindinum. En bráðlega verður haldin samkeppni í Heimsveldinu um fána. Hún er heldur ekki með hest fyrir ráðgjafa, hún er með lítinn demanta-dverg sem fannst á flóamarkaði í Norður Karólínu. En þetta er soldið svona hingað og þangað. Ella Stína hélt semsagt hún væri sjö ára en var þá bent á hún væri 48 ára og hún reyndi stundum að hugsa einsog 48 ára gömul kona og komst þá að allt allt öðrum niðurstöðum og var bálundrandi, ha? sagði Ella Stína en þær voru furðulegar heppilegar en Ellu Stínu fannst stundum erfitt að vera Ella Stína og einhver benti henni á að hún gæti orðið Elísabet Jökulsdóttir en Elísabet Jökulsdóttir er stofnun og Ella Stína vildi frekar vera heimsveldi en stofnun.
Svo það er spurning um þá þriðju?
Næsta blogg verður um væbið. (Á íslensku straumar)
Svo það er spurning um þá þriðju?
Næsta blogg verður um væbið. (Á íslensku straumar)
Ísklumpurinn
Pabbi hennar Ellu Stínu var alltaf inní ísklumpi og fór aldrei út úr honum. Bernska Ellu Stínu leið við það að reyna bræða ísklumpinn og frelsa pabba sinn, það var eftir að hún hafði starað stórum augum á þessi undur og ósköp hvernig ljósið klauf hann í marga parta í ísnum eða skein í gegnum svo stundum sýndist pabbi hennar einsog geislandi engill eða allur afskræmdur af ljósbrotinu. Ella Stína var því fullkomlega hugfangin af pabba sínum. En svo varð hún soldið leið á honum og hélt kannski að hann myndi segja henni sögu ef henni tækist að ná honum út. Svo hún reyndi allskonar hitastig dag eftir dag eftir dag og skráði allar rannsóknirnar. Höfuð hennar var orðið fullt af niðurstöðum sem sköruðust hver við aðra og línuritin og súlurnar fylltu hausinn á henni einsog þéttriðið net. Ellu Stínu fannst hún alveg hafa rétta hausinn í þetta. En svo leið og beið og ekki bráðnaði ísklumpurinn. Stundum reyndi hún að brjóta hann en þá kom mamma hennar alveg klikkuð og sagði að Ella Stína væri erfitt barn. Ella Stína trúði auðvitað mömmu sinni og fór að trúa því að hún væri erfitt barn og þessvegna væri erfitt að brjóta ísklumpinn svo hún beið eftir því að hann myndi bráðna af sjálfu sér. Ella Stína trúði því líka að þegar hún yrði ung stúlka og hætti að vera barn hætti hún að vera erfið og þá yrði ekki erfitt að láta ísklumpinn bráðna. En einmitt á þeim tímamótum dó pabbi hennar. Þá varð til pláss í ísklumpinum. Ella Stína varð himinlifandi og setti draumaprinsinn inní ísklumpinn. Hún setti alla draumaprinsana inní ísklumpinn en þeir hurfu allir á tilteknu augnabliki. Það var þegar Ella Stína sagðist elska þá. Hún var farin að þekkja ísklumpinn svo vel að auðvitað elskaði hún hann, hann var hið eina stöðuga í lífinu, og hún gerði engan greinarmun á ísklumpinum og draumaprinsinum. En þegar Ella Stína sagði:Ég elska þig ísklumpur eða Ísklumpur ég elska þig, þá hvarf draumaprinsinn úr ísklumpinum. Svo Ella Stína setti alltaf nýjan draumaprins í plássið. Því hann passaði svo vel í plássið. Og svo ætlaði hún að þíða hann með ást sinni. En kannski skynjuðu draumaprinsarnir hatrið sem lá að baki, kannski faldi hún það, maður má ekki láta sjást að maður hatar ísklump, nei þá er betra að elska ísklump. Einsog þegar maður segir æ hann er svo mikill ísklumpur, ég er bálskotin í honum. Ella Stína hafði líka einhverntíma sagt við pabba sinn þegar hún var lítil: Ég hata þig. Og þá hafði mamma hennar komið og sagt: Þú getur ekki sagst hata pabba þinn. Hann er pabbi þinn. Pabbi minn! Hann er ísklumpur. Hann er kannski ísklumpur en hann er pabbi þinn. Svona höfðu allskonar ljón verið í veginum fyrir því að Ella Stína fengi einn daginn Nóbelsverðlaun í eðlisfræði. Því loksins fann hún svarið, ef hún gæti bara geymt draumaprinsinn í ísklumpinum við rétt frostmark svo hann kæmist ekki úr klumpinum væri björninn unninn.
Já, þá fengi hún einn daginn Nóbelinn í eðlisfræði fyrir formúluna: Hvernig best er að frostið haldist á draumaprinsi í ísklumpi.
Já, þá fengi hún einn daginn Nóbelinn í eðlisfræði fyrir formúluna: Hvernig best er að frostið haldist á draumaprinsi í ísklumpi.
01 apríl 2007
Ella Stína gerir allt vitlaust
Ella Stína gerði alltaf allt vitlaust. Hún var alltaf að reyna að gera allt rétt og það gerði hana rosalega taugaóstyrka. Hún hélt að hægt væri að skipta öllu í rétt og rangt. Hún var tildæmis alltaf að reyna gera allt rétt í sambandi við pabba sinn. En hún gat aldrei gert neitt rétt. Hann sá hana ekki. Hann heyrði ekki í henni. Alveg sama hvað. Ella Stína reyndi að þóknast honum og færa honum allt kaffi í heiminum, hún læddist á tánum í kringum hann, fylgdist með svipbrigðum hans, reyndi að spá í svipbrigðin og var alltaf að reyna að túlka þau, en hún túlkaði alltaf allt vitlaust, hún sá það á svip pabba síns, en hún gafst ekki, hún var á nálum og gjóaði augunum og reyndi að gera þetta með lokuð augun, en pabbi hennar var alltaf jafn ískaldur. Ella Stína afneitaði öllu tilað þóknast pabba sínum, sjálfi sínu, hreyfingum, tilfinningum, tíma sínum og loks afneitaði hún eigin kyni, hún breytti sér í strák þegar hún skynjaði að pabbi hennar vildi bara eiga stráka, klippti af sér hárið, kallaði sig Georg og fór í önnur hverfi tilað vita hvort blekkingin gengi upp. Já Ella Stína hefði sjálfsagt dáið fyrir föður sinn hefði hún haft hugmyndaflug til þess. En það var búið að stífa vængina hennar. Og svo er heldur ekki víst að hún hefði dáið rétt. Segjum að Ella Stína hefði dáið tilað þóknast föður sínum. Svo í jarðarförinni hefði einhver ættingi spurt pabba hennar sem hefði verið rosalega pirraður að þurfa að mæta í jarðarförina en þessi ættingi hefði sagt við pabba hennar: Jæja ertu nú ekki feginn að Ella Stína er dáin. En þá hefði pabbi hennar sagt: Nei, hún dó vitlaust.
Galdraandlit Ellu Stínu
Þegar Ella Stína var að fara að sofa í gærkvöldi og var svona aðeins að horfa á tunglið áðuren hún skreið í háttinn þá fékk hún sms. Róbert, hugsaði hún. Það stóð: Þú ert með galdraandlit, á símanum. Sennilega ekki Róbert, hugsaði Ella Stína og sló inn númerið. Þetta var svo skrítið að fá svona ímeil einmitt þegar hún var að horfa á tunglið því tunglið er með galdraandlit en samt var einsog þetta væri sms frá tunglinu.
Friðgeir svaraði símanum. Friðgeir!!! Vinur hennar og bekkjarfélagi staddur á Akureyri. Við höfðum verið að ræða að þú hefðir galdraandlit, sagði hann, en allur bekkurinn nema Ella Stína voru á Akureyri. Við skiljum varla andlitið á þér, sagði Friðgeir, Vilborg sagði þú hefðir galdraandlit, mér fannst ég verða sms-a það til þín á stundinni. Þetta var einmitt hápunkturinn og kom á réttu augnabliki, alveg einsog atriðið í "uppljómaða glugganum" sem er sér kafli eða skott á rófunni. En Ella Stína gat breytt andlitinu á sér alveg ótrúlega eða þeas. andlitið gat breytt Ellu Stínu ótrúlega. Ella Stína elskaði andlitið á sér og hvernig það gat orðið eftirhermuandlit með sönnum dramatískum eða kómískum persónuleikapörtum. Kannski getur Ella Stína birt myndir á síðunni.
Heyrðu, sagði Friðgeir, svo vorum við líka að tala um hvað þú grætur fallega. Ellu Stínu fannst ótrúlegt að heyra að fólk væri að tala um hana í öðrum landshlutum!!! Og hvern hefði grunað, já - eftir öll þessi ár þurrausinna brunna og þornaðra tára, sorgar sem breyttist í steypu en ekki tár, tár sem tókst ekki kreista fram nema undir áhrifum vímuefna, alla sálfræðitímana sem Ella Stína hafði borgað fyrir að fá að gráta en ekki tekist, öll þessi þúsund tár, og tárakirtlarnir farnir að starfa öfugt, þegar hún hló runnu tárin, þegar hún grét orti hún ljóð, já þetta er grátur, að skrifa er að grátur, og reyndar trúin líka, það er svo margt sem er grátur, mannkynið grætur í öllum athöfnum sínum einsog þegar allt þýðir Róbert, já einn allsherjar grátur, Ella Stína hafði ekki grátið þegar pabbi hennar dó, þegar afi hennar dó, soldið þegar amma hennar dó, - en núna, einmitt núna var stödd í símtali þarsem röddin í símanum sagði:
Við vorum að tala um hvað þú grætur fallega.
Friðgeir svaraði símanum. Friðgeir!!! Vinur hennar og bekkjarfélagi staddur á Akureyri. Við höfðum verið að ræða að þú hefðir galdraandlit, sagði hann, en allur bekkurinn nema Ella Stína voru á Akureyri. Við skiljum varla andlitið á þér, sagði Friðgeir, Vilborg sagði þú hefðir galdraandlit, mér fannst ég verða sms-a það til þín á stundinni. Þetta var einmitt hápunkturinn og kom á réttu augnabliki, alveg einsog atriðið í "uppljómaða glugganum" sem er sér kafli eða skott á rófunni. En Ella Stína gat breytt andlitinu á sér alveg ótrúlega eða þeas. andlitið gat breytt Ellu Stínu ótrúlega. Ella Stína elskaði andlitið á sér og hvernig það gat orðið eftirhermuandlit með sönnum dramatískum eða kómískum persónuleikapörtum. Kannski getur Ella Stína birt myndir á síðunni.
Heyrðu, sagði Friðgeir, svo vorum við líka að tala um hvað þú grætur fallega. Ellu Stínu fannst ótrúlegt að heyra að fólk væri að tala um hana í öðrum landshlutum!!! Og hvern hefði grunað, já - eftir öll þessi ár þurrausinna brunna og þornaðra tára, sorgar sem breyttist í steypu en ekki tár, tár sem tókst ekki kreista fram nema undir áhrifum vímuefna, alla sálfræðitímana sem Ella Stína hafði borgað fyrir að fá að gráta en ekki tekist, öll þessi þúsund tár, og tárakirtlarnir farnir að starfa öfugt, þegar hún hló runnu tárin, þegar hún grét orti hún ljóð, já þetta er grátur, að skrifa er að grátur, og reyndar trúin líka, það er svo margt sem er grátur, mannkynið grætur í öllum athöfnum sínum einsog þegar allt þýðir Róbert, já einn allsherjar grátur, Ella Stína hafði ekki grátið þegar pabbi hennar dó, þegar afi hennar dó, soldið þegar amma hennar dó, - en núna, einmitt núna var stödd í símtali þarsem röddin í símanum sagði:
Við vorum að tala um hvað þú grætur fallega.
Fullt tungl
Ef einhver er að furða sig á flóðinu skal það tekið fram að hreyfingar Ellu Stínu fylgja tunglinu og það er fullt tungl.
Samningar við guð
Einsog þið kannski munið kom Ella Stína litla alltaf heim úr skólanum tilað bjarga hjónabandi foreldra sinna sem var hvergi sjáanlegt nema þá þegar það sat útí horni úfið, rotið og skjálfandi fast í öllum björgunarhringjunum sem Ella Stína var alltaf að klastra uppá það einsog það væri dótahringur. Ókei guð, sagði Ella Stína, ef þú bjargar hjónabandinu skal ég alltaf trúa á þig. En hjónabandið brast einn daginn, meiraðsegja á afmælisdag Ellu Stínu 16.apríl. Sem betur fer átti Chaplin afmæli sama dag sem gerði þetta allt mjög fyndið. En Ella Stína varð svo reið útí guð að hún hafði hann fyrir utan eftir þetta eða hvort hún SKIPTI UM GUÐ.
Þetta var nú bara smá um guð. Ella Stína er að reyna að púsla þessu saman um guð, en þó er öllu líklegra að guð sé frekar að púsla henni saman.
Þetta var nú bara smá um guð. Ella Stína er að reyna að púsla þessu saman um guð, en þó er öllu líklegra að guð sé frekar að púsla henni saman.
Upplýsingabox Ellu Stínu
Ella Stína er orðin kúl. Hún finnur heljarkrumlu íshellunnar herpast um brjóstið. Hún getur bara verið kúl og sniðug. Hana langar að hringja í Róbert og segja eitthvað fallegt. Eitthvað fallegt sem kviknar í brjóstinu. En hún finnur ekkert. Hvað er að gerast fyrir Ellu Stínu. Hún þorir ekki að snerta sársaukann.
Hún horfir bara á sársaukann, frá sér numin af viðbjóði og hryllingi og getur ekki hugsað sér að snerta hann. Þetta er sjálfur heimurinn.
Hún er að horfa á heiminn. Og skilur ekki hvernig hún getur verið að horfa á heiminn því er hún er hvorki í lokaða herberginu né hlekkjunum og heldur ekki heiminum, er hún þá í sársaukanum. Heimurinn er bara annað orð yfir sársauka.
Hún ákveður að koma fyrir upplýsingaboxi í heimsveldinu þarsem sársaukinn getur gefið upplýsingar og fyrsta spurningin er:
Afhverju kannast ég svona við þennan sársauka?
Þetta er bara gamli sársaukinn, segir upplýsingaboxið.
Sem var þess valdandi að ég fór útúr heiminum, spyr Ella Stína.
Mikið rétt, segir upplýsingaboxið.
Og hefur þá ekkert breyst, spyr Ella Stína.
Ha ha ha, segir upplýsingaboxið.
Ha? Segir Ella Stína.
Hlátur er upplýsingar, segir upplýsingaboxið.
Hefur þá ekkert breyst, spyr Ella Stína.
Á ég að ansa þessu, spyr upplýsingaboxið.
Þú ert upplýsingabox Ellu Stínu, segir Ella Stína.
Á ég þá að gefa upplýsingar Ellu Stínu, segir boxið.
Ég er ekki með neinar upplýsingar, segir Ella Stína.
Það er nefnilega það, þú hefur aldrei þorað að snerta á sársaukanum, segir boxið sem var farið að kalla sig box.
Hvernig ætti ég að snerta á sársaukanum, spyr Ella Stína.
Hvernig ættir þú að snerta á sjálfri þér, spyr boxið á móti.
Ég er ekki upplýsingabox, segir Ella Stína.
Það er nefnilega það, sagði upplýsingaboxið, þú ert eitt upplýsingabox frá hvirfli til ilja.
Ég gæti fengið rangar upplýsingar.
Eða engar.
Engar?
Já, sagði upplýsingaboxið, það er spurning um traust. Maður gefur bara þeim upplýsingar sem maður treystir, nema maður hafi tapað röddinni.
Sársauki heyrist í röddum.
Vildurðu spyrja að einhverju, spurði upplýsingaboxið.
Já, hvernig kemst ég hingað.
Þú fylgir sjálfri þér.
Hún horfir bara á sársaukann, frá sér numin af viðbjóði og hryllingi og getur ekki hugsað sér að snerta hann. Þetta er sjálfur heimurinn.
Hún er að horfa á heiminn. Og skilur ekki hvernig hún getur verið að horfa á heiminn því er hún er hvorki í lokaða herberginu né hlekkjunum og heldur ekki heiminum, er hún þá í sársaukanum. Heimurinn er bara annað orð yfir sársauka.
Hún ákveður að koma fyrir upplýsingaboxi í heimsveldinu þarsem sársaukinn getur gefið upplýsingar og fyrsta spurningin er:
Afhverju kannast ég svona við þennan sársauka?
Þetta er bara gamli sársaukinn, segir upplýsingaboxið.
Sem var þess valdandi að ég fór útúr heiminum, spyr Ella Stína.
Mikið rétt, segir upplýsingaboxið.
Og hefur þá ekkert breyst, spyr Ella Stína.
Ha ha ha, segir upplýsingaboxið.
Ha? Segir Ella Stína.
Hlátur er upplýsingar, segir upplýsingaboxið.
Hefur þá ekkert breyst, spyr Ella Stína.
Á ég að ansa þessu, spyr upplýsingaboxið.
Þú ert upplýsingabox Ellu Stínu, segir Ella Stína.
Á ég þá að gefa upplýsingar Ellu Stínu, segir boxið.
Ég er ekki með neinar upplýsingar, segir Ella Stína.
Það er nefnilega það, þú hefur aldrei þorað að snerta á sársaukanum, segir boxið sem var farið að kalla sig box.
Hvernig ætti ég að snerta á sársaukanum, spyr Ella Stína.
Hvernig ættir þú að snerta á sjálfri þér, spyr boxið á móti.
Ég er ekki upplýsingabox, segir Ella Stína.
Það er nefnilega það, sagði upplýsingaboxið, þú ert eitt upplýsingabox frá hvirfli til ilja.
Ég gæti fengið rangar upplýsingar.
Eða engar.
Engar?
Já, sagði upplýsingaboxið, það er spurning um traust. Maður gefur bara þeim upplýsingar sem maður treystir, nema maður hafi tapað röddinni.
Sársauki heyrist í röddum.
Vildurðu spyrja að einhverju, spurði upplýsingaboxið.
Já, hvernig kemst ég hingað.
Þú fylgir sjálfri þér.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
