Höll einmanaleikans.

Fólk spyr mig stundum að nafni, ég segist þá heita Höll einmanaleikans, mér finnst það einhvernveginn passa betur en Gremja.

Höllin

Höllin: Ég ætla horfa aðeins á sjónvarpið.

Hún: Sjónvarpið.

Höllin: Færðu þig aðeins, ég ætla leggjast í sófann.

Hún: En hvað með höllina.

Höllin: Hvaða höll?

Hún: Höll einmanaleikans.

Höllin: Þekki enga slíka höll, það var einu sinni róni sem ég þekkti sem var kallaður höll einmanaleikans.

Höllin með test

Höllin: Þú hefur sagt frá mér.

Hún: Nei, ég hef engum sagt.

Höllin: Það var gott.

Hún: Afhverju hélstu það?

Höllin: Þetta var test.

Hún: Test!?

Höllin: Þú hefur semsagt sagt einhverjum.

Höllin blikkar

Höll einmanaleikans var dimm og drungaleg, þar var hvergi ljósglæta. Stundum ef síminn hringdi þá upplýstist höllin en það voru blikkandi viðvörunarljós.

Höllin sem hundur

Höllin trítlaði við hliðina á mér og þegar við mættum einhverjum settist hún niður. Voðalega er þetta hlýðin höll, sagði sá sem við mættum. Svo spjölluðum við saman góða stund og svo hélt ég áfram með höllina. Þú heldur að ég sé hundur, sagði höllin þá. Hundur? Já, þú hefur mig í bandi, gefur mér hundamat, lætur mig setjast, klappar mér og hvaðeina, afhverju heldurðu að ég sé hundur. Það ert þú sem hefur alltaf heimtað að vera hundur, sagði ég þá.

Höll útí tunnu

Hún: Get ég fengið Höll einmanaleikans?

Þjónninn: Því miður, hún er ekki lengur í boði.

Hún: Er ekki einhver gömul útí tunnu?

Höll á lager

Höll einmanaleikans: Ég er hrunin.

Hún: Ég fá þá aðra á lager.

Höll einmanaleikans: Lager!!!!!!!!!!!!!!!! Sagðirðu lager!!!! Þú ert búin með lagerinn.

Höllin er alheimurinn

Hún: Þú ert hrunin, ég þarf að byggja þig upp aftur.

Höll einmanaleikans: Já, þú þarft að byggja mig í líki skýjanna, sólarinnar, skógarins, húsanna, dýranna, gatnanna, götuljósanna, garðanna, fólksins, alls á jörðinni og í líki stjarnanna.

Höll rís af sjálfu sér

Hún: Ef þú hrynur, hvað gerist þá?

Höll einmanaleikans: Þá rís ég af sjálfu sér.

Höll rís af sjálfu sér

Hún: Má ég spyrja þig að einu.

Höll einmanaleikans: Hvað?

Hún: Hvað gerist ef þú hrynur.

Höll einmanaleikans: Ef ég hryn?

Hún: Þarf ég þá að byggja þig aftur?

Höll einmanaleikans: Nei, þá rís ég af sjálfu sér.

Höllin bítur

Höll einmanaleikans trítlaði við hliðina á henni niður í bæ.

Hún: Þú mátt ekki bíta neinn.

Höll einmanaleikans: Ég bít þá sem mér sýnist.

Símtalið

Hún: Hvað gerist ef ég hringi eitt símtal?

Höll einmanaleikans: Ég hryn.

Höll einmanaleikans

Höll einmanaleikans lá fram lappir sínar og hét henni ævarandi tryggð. Ég verð alltaf hjá þér, sagði höll einmanaleikans. Alltaf? Alltaf, ítrekaði höll einmanaleikans. Hvað þarf ég að gera í staðinn? spurði hún. Ekki segja neinum frá mér.

Kærleiks

Kærleikurinn er eina vitið, - ég á engra kosta völ, en samt er það auðvitað val, hvað verður um mig ef ég vel kærleikann. Verður þá ekki valtað yfir mig, og ég missi allan mátt, segi já, - já? Já! Og finn mér vöknar um augun og tárin koma fram í andlitið, þau hafa beðið þar í viðbragsstöðu, hvað gerist ef ég opna fyrir kærleikann, - þá lifi ég kannski.... lifi, -

Draumur 27.september

Mig dreymdi ég varð hrifin af Grænlendingi, hann var pabbi stelpu sem ég kannaðist við. Hann var með sítt gljáandi svart hár og ég kyssti hann. Það var reyndar flóki í hárinu á honum. Mér fannst hann ætti að vera maðurinn minn, svo vorum við alltíeinu lögst á þröskuld á apóteki og það var ekki eins gott að kyssa hann og í byrjun. Þá kom ungur maður hlaupandi og sagði hann þyrfti að koma strax, því það væri vesen. Þá kom í ljós að Grænlendingurinn var bæjarstjórinn í þessum bæ.

Þá fer óttinn burt

Ef ég bara treysti þá fer óttinn burt.
Ef ég vona það besta þá fer óttinn burt.
Ef ég trúi þá fer óttinn burt.
Ef ég er í kærleikanum þá fer óttinn burt.
Ef ég segi satt þá fer óttinn burt.
Ef ég upplifi mig jafna öðrum og ekki fyrir ofan þá eða neðan þá, - þá fer óttinn burt.

Ef ég borga reikningana mína fer óttinn burt
Ef ég fer í sund fer óttinn burt.
Ef ég tala við vini mína fer óttinn burt.
Ef ég steiki læri fyrir börnin fer óttinn burt.
Ef ég brosi fer óttinn burt.

Ef ég hugsa ekki um það meir fer óttinn burt.

Uppljómun

Nú veit ég afhverju ég sef svona mikið og lengi, það er til að forðast óttann.

Að fóðra óttann

Óttinn er fóðraður með snobbi, sýndarmennsku, óheiðarleika, efasemdum, ranghugmyndum, hjátrú, vantrú, tilgerð, leti, .... að fóðra óttann, til hvers að fóðra óttann, af því maður þekkir óttann svo vel, og veit hvað hann étur, maður á það alltaf til uppí skáp, maður þarf að fara niðrí fjöru tilað ná í eitthvað handa kærleikanum og maður nennir ekki þangað, svo maður gefur óttanum endalaust að éta, því óttinn er alltaf kominn á öxlina á þér, og vill fá að éta úr lófa þínum, hrifsað það reyndar þaðan og alla hendina með, skjálfandi höndina, óttinn óttinn óttinn, eitthvað svo kunnuglegur, veist hvar hann á heima, einsog núna þorir ekki að segja frá óttanum, það er hægt að segja þetta í einni línu: Að fóðra óttann; af því óttinn er svo sannfærandi þegar þér finnst þú tildæmis ekki þurfa borga skattinn af því þú átt svo bágt eða þér finnst kærastinn þinn ekki nógu góður, allar þessar hugmyndir bara tilað fóðra óttann, þangað til óttinn étur þig upp, - og heldur bara lífi í þér svo hann geti étið þig aftur upp, og aftur.

Já, veistu, óttinn getur líkamnast, það er einmitt hann sem stendur og les þennan texta yfir öxlina á mér.

ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ

Já, þetta byrjaði allt með sól

Sól og flauelsmjúkur sjór
KR-Breiðablik í dag
Jökull að keppa
áfram Jökull
áfram Breiðablik og bæta við, -

Mamman, Kolbrá, Illugi, Ísleifur, Garpur, Ingunn, Kristín, fjölskylda Kristínar, og allir, - á vellinum, gleyma sér, hrópa og kalla, trommur og söngur, -

kannski kemur Gulli, -

ef hann er ekki að hugsa um Odd, biðjum fyrir honum og sendum honum bata, bata, bata, batakveðjur, - elsku strákurinn, -

Góða skemmtun á vellinum, vinnum KR!!!!! Breiðablik hlustið á mig, - ....

Að vilja lifa

Mjög gott er að byrja hvern morgun á því að teygja úr sér og segja syfjulega: Ég vil lifa, .....

Draumur, - leiksýning

Mig dreymdi ég kom í leikhúsið, ek. heimaleikhús, eða úti á landi leikhús, það var leiksýning í gangi, á aftasta bekk sat kona með lítinn strák sem gat ekki séð leiksýninguna, ég reyndi að hjálpa honum en konan var ekki hress með það.

Straumurinn

Ég fæ straum
þegar ég hugsa
um þig,

eða er ég að hugsa,
kannski er ég
straumurinn.

Draumur, ég, Jónsi í Sigurrós og Doris Day

mig dreymdi að hljómsveitin sigurrós væri að pakka og flytja í kjallaranum á kjörgarði, þeir voru ma. að skila mér dóti sem þeir höfðu fengið lánað einsog tvíbreiðu rúmi sem var með kórónu öðru megin á, - og ég var að hugsa um að hafa það á miðju gólfi svo kórónan myndi njóta sín, -

... svo seinna í draumnum þá var ég komin í herbergi með jónsa í sigurrós, við stóðum fyrir framan svona gamaldags skáp úr ljósum viði, - einsog var til heima hjá mér þegar ég var lítil, þarsem var glerskápur og svo aðrir skápar, meðal annars einsog púlt, þetta var allt lokað, ég stóð fyrir framan skápinn, og jónsi fyrir aftan mig og svo sáum við óvæntan hlut, ek. leynihólf í skápnum, sem hægt var að toga út, fyrst var það ljóst að lit, en þegar við toguðum í það breyttust litirnir og urðu regnbogalitir eða sýrðir, - og það kom í ljós að þetta var svona sönghólf eða hvað heitir það þarsem hægt er að ýta takka og fá spilað lag, við ýttum á nr. 2 og fengum lag með Doris Day.

*

Ísland....

Fimm kórar í sjósundi, semsagt hálfir í kafi útí sjó, syngjandi og prjónandi, -

það er Ísland, eilfur, geðveikislegur söngur, sjósund og prjónaskapur, -

bráðum förum við líka að byggja t0rfkofana, -


ég er snillingur. og sviðakjammi og svimakjammi.

Eftir sínu höfði

Hann þoldi hana ekki.
Þoldi hana ekki afhverju?
Hún var ekki einsog hann vildi hafa hana.
Hvernig vildi hann hafa hana.
Eftir sínu höfði.

Já

Hún var skotin í honum.
En var hann skotinn í henni.
Já.

Flatt

Hún fór flatt á þessu.
Flatt á hverju?
Hún fór heldur betur flatt á þessu.
Heldur betur flatt á hverju.
Ég segi ekki meir.

Hennar týpa

Þetta er algjörlega hennar týpa.
Nú?
Já.
Hvernig þá.
Bara.
Hvernig þá hennar týpa.
Einsog hún vill hafa þá.

Keyrði hana heim

Hann keyrði hana heim.
Keyrði hana heim.
Já.
Og hvað.
Hann bara keyrði hana heim.

Ugla og Mínerfa

Finnst þér þær ekki svipaðar?
Hverjar?
Mínerva og Ugla.
Svipaðar.
Já.
Hvernig þá.
Báðar svona hálfsofandi.
Hálfsofandi.
Já og með stórt nef.

Fjóla

Finnst þér hún ekki lík Fjólu?
Fjólu?
Fjólu sem var með Halla.
Fjóla var aldrei með Halla.

Petrína

Hún minnir alveg rosalega á Petrínu.
Petrínu.
Já, finnst þér það ekki.
Hún er ekkert lík Petrínu.
Þær gætu verið tvíburar.
Tvíburar?
Já, þær eru svo líkar.
Þær eru ekkert líkar.
Nei, þær eru kannski ekkert svo líkar.

Jói

Hann minnir mig rosalega á Jóa.
Hvaða Jóa.
Jóa sem var með Dísu.
Dísu?
Hann lamdi hana í klessu.

Ágústa

Hún minnir mig á Ágústu.
Ágústu?
Já.
Hvaða Ágústu?
Ágústu.
Ágústu hvaða.
Ágústu í sjoppunni á Selfossi.

Tengsl

Hann er bróðir Hildar sem er systir hans Gulla.
Hún er systir Gulla sem er bróðir hans Nonna.
Hún er amma hans Nonna sem er giftur henni Dísu.
Dísa er tvíburasystir Lilju sem býr fyrir norðan.

Þekkist þið Hrafnhildur?

Hún er með Nonna sem er bróðir hennar Karenar.
Karenar?
Hún bjó á Siglufirði um svipað leyti.
Siglufirði.
Svo flutti hún þaðan og býr núna í Breiðholtinu og er að pæla í að skilja við Nonna?
Skilja við hann?
Já, hann kann ekki að fara í sleik.

Í alvöru.
Nei hvað veit ég.
Kann hann ekki að fara í sleik?
Hann segir hún hafi of sterka tungu.
Of sterka tungu?
Eða eitthvað.

halló

jæja, ætlar þú aftur inní lokaða herbergið, kíktu í kringum þig, opnaðu hjarta þitt, hættu að tala dulmál, segðu eitthvað opið og beint út, þannig líður þér betur í hjartanu, mig langar bara að slappa af í dag, mig langar bara tilað gera ekkert í dag, - liggja í sófanum, vaska upp, lesa leikritið, gráta pínulítið.

Hjónaskilnaður á Reykjanesbrautinni

EKKERT AÐ PÆLA

KRÚTTIÐ ER AÐ DREPA MIG

KANNSKI VERÐ ÉG GÖMUL OG DEY

*
*
*

hjálp...

Getiði ekki hjálpað mér kæru lesendur,

ég er með tvö handrit og jafnvel fleiri sem ég þarf að gefa út, eða koma út, en eftir hálfs mánaðar viku frí á Facebook er ég aftur byrjuð að hanga þar og annar veruleiki hverfur.

eða á ég kannski hætta að skrifa og fara í sund?

Ömmustelpur í heimsókn, -

Mánadís og Jóhanna eru í heimsókn hjá mér, það er alveg toppurinn að hafa barnabörn í heimsókn, þær eru búnar að rústa pleisinu, stela peningunum mínum, eyðileggja sjónvarpið, klára matinn (það var mjög lítill matur) og svona er nú þetta góðir gestir, ....

þetta eru reyndar smá ýkjur því ég er svo fyndin og skemmtileg, þær eru enn fyndnari og skemmtilegri og yndislegar og svo gaman að fá þær í heimsókn, lífið verður allt dásamlegt og meira virði, -

þær eru bestar!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Merkilegt

Ég sagði vini mínum að ég væri í meiriháttar vandræðum og hann spurði hvort ég væri sjálf að stjórna lífi mínu......!!!

Svona

Hann má ekki vera svona og ekki heldur svona og ekki svona og allsekki svona.

Barnatrú

Ella Stína var með sína barnatrú, hún trúði á börn.

*

Hrapið

Ella Stína missti trúna á guð, og þá hrapaði hún og hrapaði og hrapaði og hrapaði, hún var lengi að hrapa og þegar hún loksins lenti, sagði hún: Guð, afhverju varstu að láta mig hrapa?

Stoppið og ástin

Ég man það núna að það er ástin sem setur allt af stað, ...

svo getur stoppið verið hvíld einsog þegar ég sit í fjörunni í Flatey og horfi á ölduna sogast til og frá og óðinshanann trítla um í þanginu.

Rúllugardínur

Það var einu sinni maður sem skrifaði mér: Þú ert stopp og við því er ekkert að gera, þú átt eftir að halda áfram, .... já hann talaði einsog stoppið væri sjálfsagður hlutur, - en ég sem bý í kapítalísku velferðarþjóðfélagi þar er ekki tími fyrir neitt stopp, stoppið er ekki markaðsvænt, stoppið er ósigur, - en stoppið gefur pláss, pláss fyrir hvað, - hvað hefur mitt stopp gefið pláss fyrir, .... löngun tilað kaupa rúllugardínur.

Stoppið

Undanfarin þrjú ár hef ég verið stopp, ég skrifað að vísu fimm handrit í fyrra eftir að ég útskrifaðist, en svo hefur allt verið stopp, líkaminn hefur verið stopp, ég hef fitnað í fyrsta sinn, ég hef ekki viljað halda áfram, ég hef nottla verið miðaldra, varð fimmtug, fannst allt stopp vildi ekki halda áfram, en afhverju vil ég ekki halda áfram?

: Það er refsing.

: Refsing fyrir hvað.

: Ég man það ekki, það finnst í skjölum ef vel er leitað.

Sigrar eða ósigrar

Vinur minn sagði að maður ætti ekki að vera selja sig á stefnumótum, þe. segja af sér frægðarsögur, heldur ætti maður að reyna að selja hina óseljanlegu ósigra.

Útí bláinn

Að ríða berbakt
út í bláinn

með gleymérei
í hárinu

eða taglinu.

Stefni mót sól

í háu roðagylltu
grasinu

og fullt tungl
fylgir í humátt á eftir.

Varið ykkur á Elísabetu Jökulsdóttur, hún er allstaðar

Elísabet Jökulsdóttir er komin á kreik, hún er með allskonar kröfur og viðhorf sem ég verð að beygja mig undir og taka tillit til, ég get ekki hreyft mig nema spyrja hana fyrst og hún er yfirleitt önnum kafin á Facebook, eða svo annars hugar að hún heyrir ekki í mér, ég er að gefast upp, já hún er að hugsa um Nóbelsverðlaunin, holdafar sitt, hvar hlutirnir eigi að vera, að hún fái engin starfslaun, að ekkert gangi, að allir séu ekki alltaf að tala um hana, að það sé langt síðan hún hafi komið í blöðunum, það var reyndar síðasta föstudag, en það var pínulítið mynd á baksíðu og hún leit út einsog Elísabet Englandsdrottning, eða skipstjóri í brúnni eða ég veit ekki hvað, ég vona bara að hún komist ekki í bloggið mitt.

Kannski

Það er svo magnað, maður á gott líf en heldur að það getur orðið betra ef maður eignist kærasta en það er kannski ekki það sem "vantar" heldur eitthvað annað eða ekki neitt. Sjálfstraust kannski,...

sannleikur

ég skil ekki afhverju menn geta bara ekki sagt sannleikann, sannleikurinn kemur kannski upp um það að þeir séu lygnir og ómerkilegir, - og í hvaða sannleika lifa þeir þá sjálfir.

Í steik

Ég var að tala við mann, það fór allt í steik, svo horfði ég á sjóndeildarhringinn og vissi að það er alltílagi að hlutirnir fari í steik, það er meirasegja eðlilegt að þeir fari í steik.

Brasilíufiðrildi

Og sjá, ég er floginn einsog nýskapað brasilíufiðrildi úr klóm almættisins! Ég er nýr og alt umhverfis mig er nýtt, tilveran líkust salúnsvef sem var settur upp í gær.

*

Þessi tilvitnun er úr Vefaranum frá Kasmír, en í ljóðinu hér að neðan er átt við fiðrildi sem flækjast hingað á sumrin, appelsínugul og svört, ....

Raðhúsið

Raðhúsið mitt er búið til úr Brasilíufiðrildum
og þú kemur á svalirnar eina nóttina
og það er auðvitað opið uppá gátt
gluggatjöldin bærast í golunni
og ég að sturlast af þrá
eftir að taka í skyrtukragann þinn.

Þursabit

Ég hefði þurft að beygja mig í ákveðnu máli, - þesssvegna fékk ég þursabit, guð tók mig og braut mig saman, fyrst ég vildi ekki beygja mig, - en hélt ég gæti barist við alla djöfla í heiminum í staðinn fyrir að gefast upp. Játa mig sigraða. - En ég er enn ekki búin að gefast upp, ég er enn að fá hugmyndir, ... enn að leita að smugu, - góði guð, viltu hjálpa mér að gefast upp. Mig langar ekki lengur að berjast við fíknina, mig langar að gefast upp, viltu gefa mér fúsleikann tilað gefast upp, - þetta er lífshættulegt, fíknin þurrkar út persónuleika minn og líf, fær mig tilað fara á ystu nöf, ég get ekki orðað þetta öðruvísi, - uppgjöf.

Ég gefst upp.

Ég viðurkenni vanmátt mitt gagnvart áfengi og mér var orðið um megn að stjórna eigin lífi.





*

Vinnukonan

Ég er vinnukona hjá Elísabetu Jökulsdóttur, ég hef löngu gleymt hvað ég heiti, þessi saga er tilað mögulega rifja það upp. Ég fer sjaldan út hjá Elísabetu Jökulsdóttur, hún er svo hrædd við innbrotsþjófa, hún er líka hrædd við að það kvikni í. Svo ég er bara að taka til hjá henni og raða hlutum uppá nýtt. Vorið er að koma, hún leyfði að dyrnar stæðu opnar í dag, annars er hún hrædd um að fresskötturinn í næsta húsi laumist inn og pissi í rúmið hennar, eða þá hinn grái kötturinn í næstnæstahúsi sem er sú tegund af ketti sem er sérfræðingur í að láta stjana við sig, láta gefa sér mjólk, abbast uppá mann og helst eignast hér annað heimili, en Elísabet Jökulsdóttir er búin að eyða ævinni í að hugsa um aðra en sjálfa sig svo hún þolir ekki einn kött í viðbót, ekki einu sinni þótt hann sé frekar vinalegur, ég hef boðist tilað gefa honum mjólk á tröppurnar en þá gerir hún sér lítið fyrir og hvæsir á köttinn, síðan setur hún upp sigrihrósandi glott. Hún liggur alla daga í sófanum og starir útí loftið, hún segist þurfa að hugsa. Hún hugsar mjög mikið. Hún hugsar um hvað lífið hafi verið óréttlátt í hennar garð, að enginn færi henni kaffi í rúmið, að hún eigi eftir að fylla út skattskýrsluna, að hún hafi ekki fengið næg komment á Facebook, já það er rétt, þegar hún er ekki að hugsa í sófanum er hún á Facebook. Hún rúllar þar fram og aftur og í staðinn fyrir að kíkja í heimsókn til vina sinna eða hringja í þá hangir hún á Facebook þótt þetta sé sýndarveruleiki og ekkert nema tölvuleikur. Ég held hún sé að bíða eftir að eignast kærasta en það er eitt af því sem hún er alltaf að hugsa um, - þú kannt að spyrja hvað ég geri eiginlega fyrst að Elísabet Jökulsdóttir gerir allt, því það er einmitt það sem hún hefur gert alla ævi, - gert allt. Svo ég geri ekki neitt, ef ég geri eitthvað þá myndi fara illa svo ég fylgist bara með lífi Elísabetar Jökulsdóttur. Því einhver þarf að fylgjast með því renna út í sandinn.

Klikkunarplássið

Ella Stína situr hér og er komin með prjónahnykil inná sviðið, hann vísar ekki í þetta prjónaæði sem nú gengur yfir landið, þetta er blár prjónahnykill, og hún tekur hann og tætir hann í sundur og þá kemur engill og segir taktu einn spotta.
Spotta?
Já, og vittu hvert hann leiðir þig.
Og spottinn leiddi Ellu Stínu að brunni.
Þar oní var barn alveg að deyja, Ella Stína sagði því að toga í spottann.
Mig langar að eiga borðstofu, sagði barnið.
Borðstofu?
Já, með silfurborðbúnaði og svoleiðis.
Ella Stína var alveg stúmm. Komum heim til ömmu, sagði hún svo.
Ömmu, hún er dáin.
Í huganum.
Amma vildi eiga allt fínt en hún hlýtur að líka að hafa verið eitthvað klikkuð.
Klikkuð?
Já, allir eru eitthvað klikkaðir, það er svo klikkunarpláss í manninum.
Ætlar þú bara að hanga í brunninum.
Þetta er klikkunarplássið mitt.

Blogg.... það virðist heil síða vera horfin.

Læst hjartað

Það þarf lykil tilað opna hjarta þitt, sagði hann.

Þá uppgötvaði ég að það var læst... í metafóru eða myndlíkingu og hjartað gat ekki talað venjulega....

Ein að flækjast

...alltaf ein að flækjast... er það kannski tilgangurinn, þarf ég bara að læra á það, en verða hluti af einhverjum hópi og vera meira fókuseruð...

Englar

Englar, englar, englar....

Embla Karen æðstakrútt

Embla Karen Æðstakrútt...
ærnar, kýr og smalinn
Gleðisumar gæfufútt
göngum inní dalinn.

Hún segir mér...

sko, það kommentarar enginn ef þú segist eiga geðveika systur, hvað þá að þú segir að það sé ömurlegt, fólk vill bara að þú sért voða umburðarlynd, víðsýn og fordómalaus, en þetta er systir mín, og hún vill ekkert að ég sé umburðarlynd, víðsýn og fordómalaus, hún vill bara að ég sé góð og henni finnst það vera rosalegt mál að vera með geðhvörf, en mér finnst það ekkert mál og ég er alltaf að segja henni það, en það er bara einsog enginn hafi veikst í heiminum nema hún, og ég held það sé svoldið svoleiðis, en hún segir mér alltaf þegar hún sér tunglið merla á sjónum. og ég ein veit þegar fegurðin er að bera hana ofurliði og hún hugsar með sér hvort hún eigi eftir að muna þetta kvöld.

Ástarsorg

Ég er náttúrulega stundum bara þreytt á henni af því hún er systir mín og ég elska hana en þetta tekur á, ég er úrvinda eftir samræður við hana en best er að segja við hana:Hættu að hugsa og treystu guði. En þá líður mér einsog húns páfagaukur eða gæludýr og best sé að tala við hana einhvernveginn. Ég veit ekki í hverju hún lenti, ég held hún hafi lent í ástarsorg.

Heimsókn systurinnar

Það er kannski ekki ömurlegt, en stundum ömurlegt, - hún getur snúist í hringi yfir engu, hún er svo hrædd við að fara í maníu að það mig oft góða stund að róa hana niður, hún heldur ef hún fer seint að sofa þá fari hún í maníu, ef hún steypir sér á kaf í skriftirnar þá fari hún í maníu, ef hún verður ástfangin þá fari hún í maníu, ef hún skrifi leikrit þá fari hún í maníu, það er einsog hún sé í fangelsi og ég heimsæki hana þangað.

Mín geðveika systir

Það er ömurlegt að eiga geðveika systur, við erum kannski boðnar í mat og gestirnir varla búnir að stinga uppí sig einum bita þegar hún byrjar og segist vera með geðhvörf. Ég er ekki að segja að það standi í neinum en það kann auðvitað enginn við að loka á hana, en hún segist gera þetta í nafni hreinskilni og opinnar tjáningar. Svo þegar við komum heim er hún alveg eyðilögð og sérstaklega daginn eftir en hún er alltaf í þunglyndi á morgnana og fer að ásaka sjálfa sig fyrir að geta ekki talað um annað. Hún fer yfir samræðurnar í huganum, hvað hún hafi sagt, hvað hún hefði átt að segja. Ég reyni alltaf að segja henni að vera ekki að skamma sjálfa sig, þetta sé nú alltí lagi og hún geti talað um eitthvað annað næst. En ég fæ engan frið fyrir henni, hún tekur aldrei mark á mér og byrjar uppá nýtt, hún geti aldrei stillt sig og hvað sé eiginlega að henni. Ég þykist þá fara að lesa en hún tekur af mér bókina og spyr hvað sé eiginlega að sér. Ég mundi segja henni að hún væri með geðhvörf ef hún færi þá ekki að ásaka mig fyrir að nudda henni uppúr sjúkdómnum, svo ég reyni að stinga uppá því að fara í göngutúr en þá er hún viss um að það verði brotist inn, eða kvikni í húsinu svo við förum ekki neitt, auk þess þurfi hún að fá sér kaffi og hrista af sér þunglyndið, já það er ömurlegt að eiga geðveika systur. Stundum finnst mér einsog henni sé haldið sofandi.

Tengslanet

Hún biður mig um að segja eitthvað á ráðstefnunni; Tenglsanet, , bara eitthvað, syngja, dansa, þegja, bara eitthvað, þetta er á Hávallagötunni og jarðarfarargestir að týnast í jarðarför, mér sýnist meiraðsegja Davíð Oddsson í einum jeppanum ætla að lauma sér bakdyramegin, en aðallega koma tveir aðilar tengdir geðsjúkdómum, annar á jeppa, framkvæmdastjóri Geðhjálpar og hin gangandi kona, móðir geðklofasjúklings, oft í sjónvarpinu, - eru þetta skilaboð til mín að tala um geðveiki, mér finnst ég hafa sagt svo mikið um það, hverju ætti ég að bæta við, ha..... að ég átti einu sinni flygil.

Ég lyfti mér upp yfir norðlensku fjöllin með brjóstsykur í munninum

Ég lyfti mér upp yfir norðlensku fjöllin með brjóstsykur í munninum

Eyjafjallajökull, hvað get ég sagt

Eyjafjallajökull, hvað get ég sagt

Hamingjusöm, glöð og frjáls

Þá hef ég ástæðu tilað deyja ekki strax og lifa lengur, ég hef öðlast frelsi, og það er einsog hafið, vænti ég, og tunglið, stækkandi, minnkandi á hreyfingu, allskonar á litinn, og ekki svona sjálfgefið og innpakkað einsog smjörstykki. En frelsi frelsi frelsi,.... fyrsta tilfinningin var hræðsla... við frelsið.... en ég er semsagt óbundin og flýg um og smýg ofaní jörðina og útum allt, líka til hliðar þarsem er hliðarvitund og hliðarvindur og massa strókur, frelsi já, böndin leysast, hlekkirnar falla af, hugsunin verður lengur að finna allskonar táknmál tilað bindast niður, eða eilíflega uppvið altarið, bundin í guðdómlegum eyðifirði mót opnu hafi og niðursteypandi fjöllum þarsem vaxa kýr og fikra sig eftir hamrabeltinum, heldur frjáls einsog fuglinn, einsog fiskurinn, skýið, og allskonar, - hamingjusöm, glöð og frjáls.

það kom komment á síðuna mína!!!!!

Innbrot

Það er einsog hafi verið brotist inní mig og öllu snúið þar á hvolf og hugsanir eru á þeytingi útum allt. Og ná ekki saman, þræðirnir slitnir....

Hún var ekki reið, hún var hrædd

Morgunverk í hádeginu

Ég svaf ekki hjá neinum í nótt svo það er frá engu að segja en var að gera Feng Sui í allan gærdag og búin að taka allt niður af veggjum nema rauðu slæðuna frá Bagdad Café og bráðum neyðist ég tilað fara útað labba og fá súrefni og labba og labba og labba í bókabúð með bænabækur því það vantar, gaman hvað ég fæ mörg komment hér á síðuna, og Tjaldurinn kominn í Trékyllisvík og vaknaði uppí reiði útí fyrrverandi manninn minn og bað guð að taka reiðina frá mér, halló, hvar er framtíðin, er ég föst í fortíðinni, NEI, en meira Feng Sui, Jökull kynnti mig fyrir þessu, maður á víst sérstaklega að hugsa um anddyrið og svo koma hundarnir á morgun og ég er að viðra mottu útá tröppum sem eru einskonar svalir og það þarf að múra tröppurnar og ég hugsa um hendur, eða öllu heldur arma.... og hvað er það sem ég ekki sé, og gleðina, ég er að forrita mig uppá nýtt með gleðinni, setja inn gleði í staðinn fyrir allt draslið, dreslið, jebb... þetta er uppá Skólavörðustíg þessi bókabúð.

Elísabet

Það vantar ástina í líf mitt, - ég er að skilja það, - sérstaklega þegar hverfið er allt fullt af innbrotsþjófum.

Kolvitlaus í hjartanu

Írafellsmóri opnar skápana

Einn daginn opnuðust allir skápar, ég held það hafi verið Írafellsmóri að sýna mér hvað ég lokaði inni, - aðrir sögðu að frosthörkur hefðu þessi áhrif á viðinn, - en þessar frosthörkur höfðu verið viðvarandi dögum saman, og svo bara vissi ég einhvernveginn um leið.

Írafellsmóri

Írafellsmóri... ættaður frá Írlandi, ekki vera hrædd við sprellið, ... sprellið... Írafellsmóri hvað heldur að ég sé, er drama frá toppi til táar... Ókei, segir Írafellsmóri, sprell heimspeki... hm.

Dans

Ég er ekki hlutur, ég er dans
Ég er ekki hlutur, ég er dans
Ég er ekki hlutur, ég er dans

Fimmta hestaljóð

Bara ef ég mætti vera hestur og þeysa beint af augum, og þyrfti ekki alltaf að vera í símanum eða Facebook, heldur hófarirnir leystust úr álögum og breyttust í tíu fingur.

Fjórða hestaljóð

Bara ef ég mætti vera hestur væri allt í lagi og ég væri að skrifa ódauðlegt snilldarverk, úr lendunum, sveigjunni á hryggnum, sterklegum hnjánum og öllum þessum vöðvum sem ég veit ekki hvað heita.

Þriðja hestaljóð

Bara ef ég mætti vera
hestur
væri allt í lagi
og ég prjónandi.

Annað hestaljóð

Undir hrosshúðinni
og þarf ekki nema að segja
hókus pókus
til að þeysa af stað.

Eitt af hestaljóðunum mínum

Með tagl og fax
og hófa
húki ég
inní skáp.

Ekki hestur

Það hefur komið í ljós að þessi sem ég hélt að væri Eiríksjökull heitir Geitlandsjökull og það er til Geitlandsjökull eitt og tvö, og nú er ég að fá mér kaffi af því ég kom heim í gær, dauðþreytt af því ég hafði ekki sofið en gat svo ekki sofnað þegar ég kom heim og sá fyrir mér kindurnar í fjárhúsinu, öll þessi augu, allar þessar nasir, öll þessi horn.

Svo það má segja ég hafi sofnað í fjárhúsunum.

Og þegar ég vaknaði sá ég fyrir mér hestana í freðnum móunum, eitthvað að bíta, eða horfa útí loftið, svo það má segja að ég hafi vaknað í móanum og komist að því að ég er ekki hestur.

Dögun og miðnætti

Það er einsog himinninn sé blátt flauelshaf sem tunglið dansar í og vefur sig hverri slæðunni af annarri.

*

Dögun yfir Langjökli, ... bleikar línur skrifaðar á himininn.

Andleg vakning í gilinu

Frosinn lækurinn hlykkjast einsog kirkjutröppur upp gilið, að fossinum þar sem brúðurin stendur í klakaböndum og hlær að mér.

Ógleymanlegt vonandi

Fylgdist með tunglgaldri hér í Lundarreykjardal, tunglið kom eldrautt uppúr potti Skjaldsbreiðs, færði sig hikandi uppá himinhvolfið og dansar nú með stjörnuhirð

Sólarupprásin

Hér er allt vaðandi í jöklum
og sólarupprás.

Hausinn

Frosinn lækurinn
hlykkjaðist einsog kirkjutröppur
upp gilið
að fossinum
ekki hemaður eða hélaður
heldur frosinn
svo hann sýndist
úr marmara eða silki
og efst í gilinu
stóð fossinn
eða var það brúður
í hvítum kjól
eða var það bara pilsið
það vantaði
allavega á hana
hausinn.

Myrkrið

Í myrkrinu
heyrðist aðeins

hljóð í svönum

og ein stjarna hrapaði.

Morgunverk

Hvítdröfnótt fjöllin

og enn meiri kyrrð

ekki kvak eða söngur

best að ávarpa

þessi fjöll.

Gilið

Í gilinu fann ég leyndarmálið mitt

frosinn lækurinn hlykkjaðist
einsog kirkjutröppur
upp að fossinum

sem stóð þar einsog brúður

frosin af hamingju
hræðslu

eða leyndarmálinu.

Pípulykt.... þrisvar sinnum

Leiðinn

Þetta er búið að standa yfir í meiren þrjátíu ár, og alltíeinu fékk ég leið á því, þessi seigdrepandi hugsun sem hefur verið einsog stálkló um heilann og lagt undir sig tilfinningalífið, frumurnar og innyflin, fjöllin núna og myrkrið, himintunglin og hendurnar á mér, - og þá kemur þessi leiði einsog frelsandi engill, - og ég eignast sjálfa mig, að minnsta kosti til hálfs....

ég elska mig, ég er svo æðisleg, skemmtilega hugsandi, töfrandi falleg og einstök og mikið undur hér á jörð með heilan heim á bak við mig... og næ stundum í alla aðra heima líka.

Hamingjan.

Norðurljós á himni

Norðurljósin eru einsog veggir í höll alheimsins....

og tunglið er að koma upp.... eldrautt

og ég er að fara að sofa.

Ok ofaní kok

Okið gægist yfir fjallshlíðina og fylgist með ferðum mínum, það vill komast ofan í kok á mér því það er Ok.

Það er hvítt og hreint og finnst dalurinn brúnn og skellóttur, mosavaxinn og gulur einsog venjulega.

Það lyftir sér tilað sjá betur.