Kristín á afmæli í dag

Töframærin og tengdadóttir mín Kristín Arna á afmæli í dag. Hún lengi lifi húrra, húrra. Kristín er svo falleg og gáfuð og hafði úrslitaáhrif á það að ég hélt áfram í skólanum í fyrra. Hún sagði: Hugsaðu þetta fram að áramótum, þegar ég vildi hætta.

Kristín er vísindamaður og tilfinningavera, svo falleg og góð, töffari og töframær.

TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ KRISTÍN.

Gan teanga, gan tír

Þetta er írska og þýðir: Ekkert tungumál, ekkert land.

No Irish hand could have written the celebrated opening line of Pride and Prejudice: "It is a truth universially acknowledged that a single man in possession of good fortune must be in want of wife."

For all its wit and elegance, its too precise, too conscious, and, above all, too lacking in the essentially subversive irreverence.


*

Gangur leiksins

Það breytir alltaf gangi leiksins að skjóta á markið.

*

Þótt þú skorir ekki þá breytirðu gangi leiksins...
...með því að skjóta á markið.

Sól. Sól. Sól.

Ég svaf í tíu tíma og dreymdi heila hrúgu af litlum draumum. Er búin að setja í þvottavélina. Kannski á ég bara frí í dag, vann alla helgina. Elísabet sæta. Og hvítu blómin, ég tók blóm í fóstur fyrir 19 árum frá Kolbrá litlusystur, og 19 árum seinna báru þau blóm, lítinn blómvönd, svona brúðarvönd, stjörnubrúðarvönd eða brúðarstjörnuvönd. Af því annar afi minn var prestur er ég ótrúlega trúuð og sé hin trúarlegu element allstaðar, einsog ég nei hér lendi ég í ógöngum. Þetta er eitthvað um að himinninn giftist jörðinni.

Sennilega efni í heila Biblíu.

En Kolbrá hún hefur skellihlátur og er einn besti lesandi sem ég veit um. Að vera lesandi jafngildir því að vera höfundur. Hún er líka sæt, með ljósa lokka, með rauðleitum blæ og dreymandi stríðnisleg augu, hún er svona mögnuð, um hana má lesa á hinni síðunni minni: Galdrabók Ellu Stínu - og pressa þá á linkinn fjölskyldan. En Kolbrá er jarðbundið krútt, hún er yngst í fjölskyldunni og nýtur því ýmissa forréttinda einsog að geta sagt hinum til syndanna, einsog mér þegar hún kom með nýjar hugmyndir um bloggið mitt. Meira um það síðar, leyndó peyndó.

En það magnast upp gleðiorka við þetta.

Best að koma sér útí sólina. Ég er í pilsi. Fiðrildapilsi.

Mamma klappar alltaf mest fyrir mér. Þegar Sýrlendingar höfðu beðið mig um að yrkja friðarljóð og ég orðið við þeirri bón og flutt það í tilkomumiklum ævafornum rústum rómverska heimsveldisins þá sá ég hvar mamma sat og klappaði einsog hún hefði unnið lukkubangsa í Tívólí.

*

Ég fékk að heyra það í vetur í skólanum að hreyfingar mínar væru svo fallegar, já líð eða svíf á jörðinni. Með þokka. Sjálf hafði ég ekki hugsað um hreyfingar fyrren ég sá Einar Þór Daníelsson þann knáa fótboltakappa og hreyfingar hans, síðan er ég ofurviðkvæm fyrir hreyfingum.


Ég er hreyfing. Vertu hreyfing.


*

Fyrir þá sem ekki vita það, þá dansa ég á hverjum degi, jú Katrín veit það, en aðrir vita það ekki, ég dansa í einrúmi, oft á dag og er örugglega að undirbúa mig fyrir eitthvað, það er bara eitthvað nýtt byrjað í lífi mínu.

En ekki segja neinum. Dans.

Ef ég dansa ekki þá er eitthvað að, þá er ég sennilega að hugsa. Svo ég dansa. Og það er ekki hægt að hugsa meðan maður syngur.

Guðmunda Elíasdóttir sagði mér að syngja meira. Syngdu meira, sagði hún. Já, sagði ég, ég skal syngja meira. Ég er alltaf syngjandi, ég er svo dásamleg, ég syng þegar ég skrifa. Og ef það er sárt er ég að gera vitleysu, það er aldrei sárt að syngja, stundum erfitt, ég lærði söng í átta ár, ef gengur vel að skrifa þá er ég að syngja.

Ég meina hafiði vitað dásamlegri manneskju en mig.

Blómin í garðinum

Njóli, hvönn, baldursbrá, sóleyjar, fíflar, biðukollur, þetta eru blómin í garðinum mínum og hendur.


*

Fullkomið kynlíf

Ég lét renna í ungversku könnuna mína sem ég keypti uppí fjöllum í Ungverjalandi, ískalt tært vatn úr krananum og fyllti hana næstum uppað börmum, setti svo þrjá sítrónusneiðar útí og æðarnar í kjötinu verða örlítið þrútnar í vatninu; fullkomið kynlíf.

Allt undir kontról

Það er allt undir kontról nema eitt blóm

og þetta blóm er lífið.



*

Hvað verður til þess að maður gefur eftir? Þegar maður hættir að sjá bara sjálfan sig og sér einhvern annan. Hvernig í ósköpunum fer maður að því? Kannski bara guðsgjöf. Eða eitthvað í manni sjálfum, eitthvað sem guð setti í mann á síðustu stundu, og er þessvegna alltaf svolítið ófrágengið, og þarf sífellt að vera laga.

Ég elska lífið.



Bloggið er búið.

Sund og afmæli

Ég var að koma úr sundi og þegar ég gat hætt að hugsa eftir tuttugu ferðir náði ég stórkostlega erótískum hæðum í vatninu, einsog við vatnið værum eitt, bylgjurnar, birtan, nautnin, gleðin. Tíu frjálsar, munúðarfullar gleðiferðir. Og nú er það bara egg og sardínur.


*

Elísabet Ronaldsdóttir á afmæli í dag. Hún lengi lifi. Húrra. Elísabet er svo fögur og fyndin, snillingur í að segja eitthvað óvænt og er VINUR MINN.

Skriftastóll Ellu Stínu

Írar fundu upp skriftastólinn. Ég hef lifað lífi mínu í skriftastól, alltaf dauðhrædd um að enginn sé að hlusta á mig. Alltaf jafn hrædd um að syndir mínar séu svo útþynntar að enginn hafi áhuga. Að ég geti ekki komið orðunum frá mér. Nú eða þá bara setið og hugsað. Beðið eftir því að einhver fyrir utan myndi segja eitthvað. En það hefur aldrei neinn sagt neitt. Í mesta lagi að einhver hefur byrst sig og sagt: Ertu að hlusta.

Lífið er dásamlegt

Lífið er svo dásamlegt að ég er næstum með tár í augunum. Og allur júlígróðurinn. Kristjón er kominn til landsins, Kristjón elsti sonur minn algjör snillingur og yndisleg manneskja, og svo SKEMMTILEGUR. Hann kíkir kannski við á morgun to his great mama. Svo hefur hann gefið mér fjóra villinga í ömmugjöf. Prinsessuvillinga. Sem gera vonandi hann og Helgu gráhærð!!! Ég er búin að vera vinna í allt kvöld í sögunni minni í kjólnum! Og Jökull og Kristín eitt fremsta kærustupar heims kíkti við á bílnum og ég bauð þeim að horfa á videó en þau þáðu það ekki, þau eru fólk sem kíkir við óvænt með pizzu nema þegar þau eru boðin í læri. Yndisleg. Garpur og Ingunn krútt Kópavogs eru heima hjá sér. Stundum þykir mér svo vænt um fólkið mitt að ég fæ næstum verki eða svona góða verki, ástarverki. Til hamingju Elísabet. Þú ert Ísland. Ég horfði hinsvegar á Blóðdemanta í fyrradag. Hún var svakaleg. Og hver lék aðalhlutverkið:

Leonardo Di Caprio. Minn draumamaður og hann var ótrúlega góður, ég gat fundið þessa tension í honum allaleið frá Afríku og í sófann.

Það eru sérstakar kveðjur til mömmu hér af blogginu, móðir mín er snjallasta og fegursta kona heims, fyrir utan að hún hefur lykla að mörgum heimum. Á einum stendur Ella Stína. Hún þekkir mig einsog enginn annar þekkir mig. Ég sendi henni lagið Green green grass at home.

Mamma mín er göldrótt, trygglynd, skemmtileg, brjálæðislega skemmtileg, vitur, sæt, hugsjónamanneskja, skáld, mjúk, töffari, hefur áhuga á börnunum sínum og er alltaf að pæla í hvernig manneskjur þau eru, kynþokkafull (þetta sögðu þau í Arabaferðunum) viðkvæm, fyndin, sniðug, gáfuð, rosalega gáfuð, trúuð, vill að allir komi til hennar af því hún er ættmóðirin en kemur samt oft með vínarbrauð á tröppurnar, hefur ríka réttlætiskennd, þolir ekkert kjaftæði, kemur í galdraheimsóknir og þá verður allt í lagi, spyr: Hvernig hefurðu það? (Og meinar þunglyndið mitt svo hún spyr ekkert mjög oft)

Þegar ég átti erfitt var mamma alltaf að gefa mér verndargripi og biðja fyrir mér við Grátmúrinn. Ég uppgötvaði mörgum árum seinna undir Heklurótum að þetta hafði allt sín áhrif og að ég þarf vernd. Vernd.

Þetta var soldið um mömmu, svo kemur meira um mömmu af því mamma þolir ekki mikið hrós. Þótt það hafi verið hún sem bjó til Arabalöndin og Þúsund og eina nótt, það sá ég með eigin augum þegar ég fór þangað.

Ég starði hugfangin og töfrana og sagði svo; Maaaaaammmmmmmmmmaaaa.

Mamma elskar pabba ennþá.


Mamma, ég elska þig.


*

Og hvar er Máni og Rottweilerhundarnir hans. :)

Elísabet keypti kjól

Ég keypti ekki bara einn kjól, heldur tvo og pils. Ég hef ekki átt pils í trilljón ár og ekki þolað pils, en svo alltíeinu kom einhver pils-hugmynd og þegar ég fór í eina búð á Laugaveginum áðan þá kallaði eitt silkimjúkt fiðrildapils hvítt til mín og það var nú ekki á því verði sem ég hafði ætlað að kaupa, en ég varð að kaupa það og gerði skoðanakönnun í búðinni og það hættu allir að versla því þær urðu að fara taka þátt í mínu lífi. Það er líka mjög gott að koma við það ef einhver er skotinn í mér. Ég elska hendur, ekki hverjar sem er, en hendur.

Svo keypti ég kjól sem sýnir form hinnar þroskuðu konu en ekki 14 ára ofurfyrirsætu af tískupöllum heimsins, og þegar ég kom niðrí Rokk og rósir og fann annan kjól sem æpti á mig af slánni, spurði ég: Er þessi ekki of stelpulegur, ha, við eigum allar að vera stelpur eitthvað. Þá sagði kona í búðinni: Þú ert nú alltaf svo stelpuleg. Og ég bráðnaði oní gólfið: Taaaaaaaaaaaaaaakkkkkk.

Annar kjóllinn er semsagt eiturgrænn með glimmer og hinn blár með örlitum skútum. Ég er æði. Og ætti kannski að vera skotin í einhverjum eða kannski er ég það fyrst ég fór alltíeinu að kaupa kjóla.

Ástin tekur tíma

Ég man það núna að ástin tekur tíma, og kemur smám saman í ljós, einsog mynd sem verið er að framkalla, og hvað þarf í framköllunarvökvann?

Einn dropa af eilífð, hvíslaði hún.

Og ilm af blóminu.

*

Svo verður maður að vera góður.

*

Hvítu blómin tóku tíma, þau tóku 19 ár. Og einn maður sagði ég mætti velja hvað þau táknuðu.

*

Tíminn er stundum svo feiminn.

*

En tíminn er svo magnaður. Maður veit bara ekkert hvað er á seyði. Tíminn er oft að galdra eitthvað, maður verður bara að passa tímann.

Kósí hús

Það tiplaði hér inn tvítug blómarós, kósí hús, sagði hún, villigarður og svona á bak við, svo kósí. Að ekki sé minnst á heilagsanda-græna hurðina.

Söngurinn

ég elska að syngja, ég lærði söng í átta ár, ég get sungið og sungið og þá er gott að vera uppí fjalli eða útí sveit eða við sjóinn. söngur er ég og heimurinn saman.


*

Gleði

Það kom til mín maður og svo fór hann. Hann borðaði læri. Og ég vaknaði svo glöð daginn eftir að ég er að hugsa um að hafa það fyrir leyndarmál milli mín og hans.


*

Klúðraðu þessu

Ég er alltaf að refsa mér svo ég hætti að klúðra hlutum. En nú er komin ný tækni til sögunnar og í hvert sinn sem ég klúðra hlutum þá segi ég: Frábært Elísabet, þú klúðraðir þessu! Og næst þegar ég fer á svið þá hvísla ég að sjálfri mér áður: Klúðraðu þessu!!!

*

Býflugnakenningin

Ég er æðisleg. Og það er sól. Ég get komið auga á það enda eru augun í mér djúpir brunnar. Í gær skilaði ég inn TVEIMUR leikritum í keppni í Ameríku og hélt matarboð. Ég veit ekki hvaða vættur er yfir mér en það hlýtur að vera engill sem gjörsamlega dýrkar mig og stráir blómum í götu mína hvert sem ég fer.

Hinsvegar hefði þetta ekki tekist nema með hjálp Jökuls sonar míns og vinkonu minnar Elísabetar Ronaldsdóttur. Þegar ég uppúr hádeginu var farin að klúðra leikritinu hringdi Elísabet og gaf mér býflugnakenninguna, mjög góð vinnuaðferð. Snilld einsog Elísabet er frá upphafi til enda og sætleikinn sjálfur. Takk Elísabet. Ég elska þig. Og Jökull, hann er ótrúlegur, hann hefur þessa fullkomnu ró, stáltaugarnar, ástina og nennti að senda fyrir mömmu sína og borga af eigin visakortinu. Ég var alveg að gefast upp undir miðnætti þegar ég hringdi í hann og bara við að heyra röddina hans varð allt skýrt og allt í lagi. Það hlýtur að vera gaman að vinna með honum. Takk Jökull. Ég elska þig. Svo fór ég niðrað sjó í miðnóttinni og getið hvað! Engir mávar en æðarkollur með ungana sína að láta sig svífa í algleymisleiðslu guðdómsins. Ú ú ú... guðinn ú.

Ég hafði einn dag, einn dag, tilað rúlla upp öðru leikritinu, þe. skera það niður, ég elska að vera svona ákveðin, allt mitt rugl er bara tilað fela ákveðnina mína, því ákveðnin er það fallegasta sem ég á og ég er svo falleg og svo er margt fleira.

Matarboðið var töfrandi. Og kannski það sem þurfti tilað leikritin kæmust í loftið eftir sæstrengnum. En ég prófaði að gera nýjan rétt með lærinu, bara af því ég er svo stórkostleg og hef nýjungagirnina alveg á valdi mínu. Fyrir utan áhættuþörfina sem drífur svona mannkyn áfram einsog mig. Svo hringdi Garpur og spurði: Hvernig gekk matarboðið. Og ég sagði vel nema ég var soldið feimin. Þú feimin mamma, ég hef aldrei séð þig feimna. Garpur hefur þekkt mig í 23 ár. Svo kannski er þessi feimni orð yfir eitthvað annað. Maður verður stundum að nota önnur orð svo krossgátan gangi upp.

Uppáhaldsliturinn minn í dag er bleikur og fjólublár og svona ljósljósblár.


*

Það komu margir fleiri englar. En kannski blogga ég sérstakt englablogg.

Elísabet engill og englakrútt

*