Viðkvæmt blóm

Ég er viðkvæmt blóm, alltaf ef ég verð spennt opnast gömlu sárin og verða flakandi, ó ó ó, aumingja ég, hver ætlar að gefa mér te eða byggja handa mér klaustur, gefa mér komment kannski en ónei, ég er viðkvæmt blóm, ég er með svo sterkar tilfinningar, ég held að guði hafi gefið mér þær tilað skrifa úr þeim en ekki bera þær um allt, ég er bara svo sein að fatta, ég er kærleikskrútt, blóm og gíraffi, svo segið eitthvað fallegt við mig, ég er að byggja klaustur í rólegheitunum, vantar bara elskhuga. Ég er svo sæt, ég ætti ekki að hafa neinar áhyggjur. Mig vantar bara einhvern, kærasta tildæmis eða elskhuga tilað færa mér sykrað te og prenta út fyrir mig. Svo gæti ég líka skynjað nálægð hans.

*

The master of ceremony

Good evening ladies and gentleman, tonight we are going to have the good and beautiful show about all the good and beautiful. I am the master of the ceremony and tonight I am as you going to show my best sides. Good and beautiful. Life is so good and beautiful and the first to show it is a flower, its coming right now, look, the flower, it spreads out it leaves, opens up, it bow, and here it come again, because its so nice to see a flower again. And next on stage is a good and beautiful bird, look at it, here it comes, a bird. Fly, dont fly, fly, dont fly. The bird comes ten times because its so good and beautiful to see a bird ten times. And thats how the show goes, a flower, a bird, a cloud, a tree, a good morning, "good morning" ... and then there comes a monster and swallow it all up, oh, sorry, there are no monsters in this show, there is nothing wrong in this show so it must be right, so if you all concentrate the monster will bring it back. I know you will you good and beautiful monster. I am talking to it. Okay, I have to kill the monster. Close your eyes meanwhile something bad and ugly is happening. Okay done! So the good and beautiful show can continue. And there comes the flower again, the bird, the cloud, the tree, the good morning, good morning. When life seems meaningless say good morning. And look around to see the flower, the tree, the cloud, the bird and take care of the monster so it will not destroy this good and beautiful world. Focus on the monster and the monster will grow bigger. So focus on it. Thank you. And there comes the bad and ugly monster swalloing the good and beautiful world. Its over, thank you for tonight ladies and gentlemen, it has been a pleasure, there is no such as monster, it was only a theatre, no birds, flowers, no good morning or anything. Dont be afraid of the secrets of life.

Kærleikssambandið

Hvað hef ég gert í kærleika í dag núna þegar dagurinn er hálfnaður? Vaknað, búið um rúmið, látið loga ljós hjá rúminu, dáðst að svefnherberginu mínu, opnað gluggann, beðið bænirnar, tekið lyfin mín, burstað tennurnar, kíkt í blaðið, hitað kaffi, svarað símanum, talaði við Lilju Nótt og við ætlum að hittast á morgun og lesa leikritið, skrifað synopsis, farið útí búð og keypt fullt af safa, líka lífrænum og reynt að fá millistykki, og fiskibollur, hengt upp fullt af fallegum póstkortum, treyst guði fyrir ferðalaginu, beðið guð um að taka frá hræðsluna við leikritaskrif og álit annarra, hugsað um að þrífa baðherbergið, demba mér í að skrifa, tekið eftir góða veðrinu, verið syfjuð, skilið að þetta er spennufall eftir að ég hætti að hugsa um hann, þá kemur svona spennufall og tómleiki, betra en spennan og uppfyllingin.

Má ekki blogga um veikindi?

Heyrst hafa raddir um að óviðeigandi, hallærislegt, osfrv. sé að blogga um veikindi, hvort sem um er að ræða krabbamein eða þunglyndi. Hvað er að fólki, hvaða veiki er það sem hrjáir fólk sem kemur sér upp svona skoðunum, feluveikin? eða hræðslan við dauðann? Er hreystin alveg að fara með það!?

Eða er þetta bara sortéringar-ástríðan?

Vantar þig lásasmið?

Elísabet Jökulsdóttir: Heilræði lásasmiðsins Kraftmikil saga, skrifuð af kjarki og einlægni. Hressileg, vekjandi og fyndin og framar öllu hreinskilin frásögn, sem er um leið afbragðs framlag til baráttunnar fyrir opnari umræðu um kvenkynfrelsi, tilfinningalíf og geðheilbrigði.

Þetta var álit dómnefndar í sambandi við Fjöruverðlaunin sem getið er hér að neðan. Góuhátíðin er stórmerkilegt fyrirbæri, ég hef verið í kvennagrúppum að gefa út kvennabókmenntatímarit eða skipuleggja bókmenntahátíðir kvenna, yfirleitt eru þrjár konur og 20 karlar á hátíðunum. Og þetta er klikkuð vinna. Oft hefur verið gefist upp. Svo Góurnar eiga heiður skilinn að halda þessa hátíð í annað sinn. FRÁBÆRT. Og sjáið hvað ég fæ sæta umsögn. Ég er ótrúlega stolt. Takk fyrir mig.

Lásasmiðurinn fær Fjöruverðlaunin

Heilræði lásasmiðsins er nú orðin margverðlaunuð bók því um helgina fékk hún Fjöruverðlaunin, en hafði áður fengið Rauðu fjöðrina. Fjöruverðlaunin eru veitt á bókmenntahátíð kvenna sem heitir Góugleði og er ætlað að vekja athygli á hlut kvenna í jólabókaflóðinu. Þetta var hátíðleg stund, sex konur fengu verðlaun í jafnmörgum flokkum og héldu dásamlegar ræður, sólin og kvakið af tjörninni barst inní salinn. Það var mikið klappað og jú-húað fyrir Lásasmiðnum. Verðlaunin voru í formi viðurkenningarskjals, lítillar kerlingar í peysufötum og fjöreggs. Dómnefnd skipuðu: Soffía Auður Bjarnadóttir, Þóra Sigríður Ingólfsdóttir og Olga Guðrún Árnadóttir. Húrrum hæ. Húrrum húrrum hæ. Húrrum húrrum húrrum hæ hæ hæ.

Elísabet Jökulsdóttir sagði í ræðu sinni elska að fá verðlaun, ó hún talar svo beint frá hjartanu.

Embla Karen

Ömmustelpan var skírð í dag, Embla Karen. Fallegt nafn, sérstæður hljómur, klingjandi, og andstæður. Afhöfnin var svo falleg og yndisleg og allir svo góðir og fallegir og yndislegir. Svo mikið af tilfinningum. Vatnið í skálinni, kertaljósið, dúkurinn. Ræða prestsins um að þroskast í lífinu. Foreldrarnir að haldast í hendur. Barnið í kjólnum. Allir gestirnir. Veislumaturinn. Og sólin, sólin, sólin. 8. mars. Embla Karen, ég elska þig.

Kærleikssambandið

Ég uppgötvaði að ég er sennilega með vitlausan guð, ég hlustaði á harmleikina mína, Ella Stína og gesturinn kom vel út, svona vel út. Ég pússaði silfur og straujaði dúka í tilefni skírnarveislu á morgun. Ég fór velklædd í skólann, keypti tvær flöskur af ananas-kókosdrykknum mínum, ég var þolinmóð í umferðarteppunni, sendi bróður mínum sms, athugaði hvort tengdadóttir mín hefði komist til landsins, dáðist að kransakökunni, súkkulaðifiðrildunum og leiklistarnemunum sem ætla setja hart í bak upp í ellefu klukkutíma, setti mörk, hringdi seinna, bað bænirnar mínar, tók lyfin mín, burstaði tennurnar, setti bensín á bílinn, bauðst tilað koma, skemmti mér hjá tengdafjölskyldu sonar míns, og svo fékk ég að halda á litla barninu í fanginu og augun hennar voru full af kærleika svo loksins veit ég hvar kærleikurinn er.

Kærleikssambandið

Hvað er ég búin að gera í kærleika í dag. Sofa út. Fara á fætur. Fara í klippingu og litun. Borga skattana mína. Fara í bankann. Bursta tennurnar. Fara á fund. Setja allt í vitlausa röð. Heimsækja mömmu. Labba heim. Byrja á ritgerð um Afródítu. Setja í þvottavélina. Hugsa um næstu bók. Eiga leyndarmál. Reyna að leysa málin. Vera í kærleika. Vera í rauðu. Sjá hvað allt er fallegt heima hjá mér. Búa um rúmið. Taka lyfin. (Gleymdi þeim í morgun) Tala við lífeyrissjóðinn. Hringja. Trúa einhverjum fyrir einhverju. Biðja um hjálp. Leggja ákveðið mál í hendurnar á guði. Hengja útúr vélinni.

Afrek eitt og tvö

Einu sinni var stúlka sem klauf sig í herðar niður og annar hlutinn fór útí geiminn og líður þar um en hinn hlutinn ofaní jörðina og skríður þar um.

En svo eru önnur afrek einsog fá AFRIT af skattaskýrslu og láta FAXA eitthvað, það eru svona afrek sem ég bara kemst varla yfir að ég hafi unnið. En það gerðist í dag.

Kynjafræði

Ég var með fyrirlestur um Lásasmiðinn í Kynjafræði, það var alveg magnað, Þorgerður er svo falleg og klár, og það var flott stemmning. Ég lærði eitt orð að þiggja. Að ég gef karlmönnum alltaf alltof mikið svo ég verð að læra að þiggja sjálf. Svo ég hugsa bara þiggja þiggja þiggja. Og rautt. Nuddarinn minn segir ég sé í fínu formi nema vanti jarðtengingu og bara vera í rauðu af því að jarðarstöðin er rauð. Í gær keypti ég rauð-bleikt móherteppi, móher sko, rautt ilmkerti, og þegar Hulda og Valli komu í heimsókn um daginn benti ég á að rauði diskurinn væri fyrir tepokana. Svo ég er bara í rauðu og er að þiggja allar heimsins listisemdir. Ég er meiraðsegja að kaupa gestarúm, borga skattana mína, fara í klippingu, ég er svo dásamleg kona að ég er algjört krútt. Ég heyrði líka í elsta ömmubarninu í gær, henni Indíönu, hún er skemmtilega ákveðin. Fór í leikhúsið og ég er í rauðum náttfötum og er ekki komin á fætur, var að vakna, dreymdi mikið, um tengingar, ég var í sjónvarpsþættinum mínum í gær og hitti svona ofurkonur einsog Sigríði Klingenberg og Bryndís Schram. Spákonan sagði ég þyrfti að vera aðeins kærulausari og sleppa áhyggjunum. (Ég er áhyggjukrútt) Svo er ég að lesa MEIRIHÁTTAR bók um goðsögur eftir Karen Armstrong, algjör snilld, mér finnst þessi Fiðrildavika flott, og útifundurinn flottur í gær gegn árásum á Gazasvæðinu. En hvað á gera við svona forsætisráðherra sem heldur að álver hífi upp stemmninguna á fjármálamarkaði, bara eyðileggja landið svo eitthvert jakkafatalið geti haldið áfram að braska í þykjustupeningum. Annars er ég byrjuð að hugsa um lokaverkefnið mitt, og skírnina á laugardag. Þá verður gaman, allir koma, líka Jökull og Kristín frá Ameríku og það verður að gaman að sjá skírnarbarnið með foreldrum sínum og svo fáum við að vita hvað hún á að heita. :)

Elísabetaræði

Það er leiðinlegt að fara að sofa. Bursta tennurnar, ganga frá öllu, fara í náttfötin og blúff. Eða vakna, hita kaffi, bursta tennurnar, kveikja á tölvunni. Það er gaman að drolla á kvöldin þegar allt er orðið hljótt.

Afmæli Mána og sykurkarið

Máni uppáhaldsfrændi minn á afmæli í dag, 24 ára, grislingur, nei ungur maður með framtíðina á silfurfati, og einn af topp tíu skemmtilegustu mönnum Íslands. Og glæsilegustu. En annars er bara stundum svo gaman að vera heima og fá sér sykur úr sykurkarinu í teið, hafið fyrir utan, þulurinn í útvarpinu, barnabarnið í Ásakórnum, já allt á sínum stað, svo ég þarf ekki að raða neinu, bara svona fá mér smá sykur útí tebollann.

Skil í lífi Elísabetar Jök.

Sko, ég fékk tilkynningu um endurgreiðslu á peningum frá Glitni af því ég hefði staðið í skilum!!! Viljiði heyra þetta. Næst þegar sýslumaður ætlar að rífa af mér húsið ætla ég að veifa þessu. Elísabet Jökulsdóttir í skilum. Skilið!!!

Harmleikur Ellu Stínu

Ég á að skrifa harmleik fyrir morgundaginn, það ætti varla að vera mikill vandi, bara spurning hvaða harmleik maður á að velja, Hamlet, Hamlet eða Hamlet.

Geitahjörðin úr Atlantshafinu

Ég var á leiðinni heim um miðnætti í gærkvöldi á bílnum og þarsem ég beygði inn Seljaveginn og leit útá hafið sá ég ekki betur en geitahjörð stigi uppúr hafinu, ég hélt fyrst að þetta væri hvítfyssandi öldufaldurinn en svo sá ég þær nálgast, þeysa uppúr fjörunni og ég rétt náði að beygja áðuren þessi fríði flokkur geita yfirtóku Mýrargötuna. Ég sá þá að það vantaði eina geitina en það mundi sennilega vera geitin sem Jökull hefði bloggað um í morgun.

Geitin á Laugaveginum

Ég var eitthvað að slæpast á Laugaveginum, fór á Næstu grös, í bókabúðina og kaffihús og nennti ekki heim til mín, þetta var eitthvað um átta leytið og fáir á ferli, þá sá ég eitthvað hvítt skjótast framhjá mér einsog það væri á háhælaskóm, ég leit við og sá ekki betur en þetta væri geit. Ég var furðulostin þangað til ég las bloggið hans Jökuls en hann hafði mætt manni með geit í bandi í skemmtigarði í Norður-Karólínu. Ég hafði ekki lesið bloggið en skildi að þetta hlyti að vera blogg-geitin, ég leit niður og sá slitið band á götunni og ákvað að geyma það til minja.

Geitin

Ég vaknaði í nótt í úrhellisrigningunni við að það að bankað var í hurðina, ansi duglega, svona eftir á að hyggja finnst mér að hafi verið stangað í hurðina. Þegar ég las svo bloggið hans Jökuls um að hann hefði mætt manni með geit í bandi í skemmtigarði í Norður-Karólínu þá hallast ég að því að þetta hafi verið geitin sú.

Hamingjan

ég er bara oft hamingjusöm þegar ég kem heim og hamingjusöm þegar ég er að vinna og hamingjusöm þegar ég fer að sofa, já þetta er merkilegt ljóð því fyrir svona tveimur árum orti ég heila runu af saknaðarljóðum af því garpur og jökull voru fluttir að heiman og það var svo skrítið að hurðin væri ekki alltaf að opnast og lokast og einhver að koma hlaupandi niður stigann eða með græjurnar í botni, samt var það ekkert af þessu, heldur hamingjan, og lífið og svo fóru þeir að heiman, sem í raun er stórkostlegt og jafnvel stórkostlegra að geta komið barni að heiman en í heiminn, en hvernig sem snjóar þá er þetta dásamlegt líf, og hún Garpsdóttir ætlaði að kíkja við en ég var í leikhúsinu en ég er búin að finna soldið leikhús handa henni á Framnesvegi 56a, ... plássið sem hingað til hefur verið dans-plássið mitt, ég get auðvitað dansað áfram og kannski dansa ég í leikhúsinu hennar ef hún vill, ... ég verð allavega á fremsta bekk.

Hvernig á að muna eftir öllu

Mjög gott ráð til að muna eftir öllu er að brosa.