Systkinin XV

Finnst þér hann ekki kuldalegur.

Kuldalegur?

Ég meina einsog honum sé kalt.

Já, ég skil ekki afhverju hann er alltaf að koma hérna ef honum er alltaf kalt hérna.

Systkinin XIV

Var hún vond?

Nei, hún var reið.

Var hún ekki sorgmædd.

Sorgmædd?

Já sorgmædd.

Eða leið.

Leið og sorgmædd.

Leið og sorgmædd.

Og soldið reið.

Systkinin XIII

Finnirðu hvernig óttinn stíar okkur í sundur.

Slítur okkur í sundur.

Nei stíar í sundur.

Já.

Við viljum vera ein með óttann.

Þú þurftir ekki að segja þetta.

Systkinin XII

Færðu stundum tár í augun?

Hvaða augu!

*

Systkinin XI

Þau fara alltaf þegar við komum.

Hvernig vita þau þegar við komum.

Þau fylgjast með okkur.

Og hvenær koma þau aftur.

Þegar við förum út.

Þá eru þau einhverstaðar nálægt.

Þau eru inni í eldhúsi.

Systkinin X

Ég vil ekki sofna.

Nú.

Nei.

Ég er að sofna.

Ég vil ekki sofna.

Þú varst að segja það.

Má ég ekki segja það.

Afhverju viltu ekki sofna.

Maður veit ekkert hvað gerist.

Maður veit aldrei hvað gerist.

Þú ert alltaf svo gáfaður.

Systkinin IX

Afhverju þarf maður að sofna.

Viltu vera vakandi alla nóttina.

Ég vil bara ekkert sofna.

Afhverju.

Af því.

Af því hvað.

Af því bara.

Af því að þú ert ímyndunarsjúk.

Systkinin VIII

Veistu afhverju þú heyrðir ekki neitt. Þú ert að lesa.

Má ég ekki lesa.

Þarf ég alltaf ein að heyra allt.

*

Systkinin VII

Heyrðurðu hljóðið?

Nei.

Það datt eitthvað.

Nei ég heyrði ekki neitt.

Eða einsog það væri eitthvað dregið eftir gólfinu.

Nei.

Eða einhver lokaði hurðinni.

Nei.

Og sneri lyklinum.

Nei, ég heyrði það ekki.

Systkinin VI

Ég held hann sé dáinn.

Það væri gott.

Gott?

Þá geturðu hætt að halda að hann sé dáinn.

Systkinin V

Þú fékkst meira en ég.

Nei, þú fékkst meira.

Við fengum jafnt.

Systkinin IV

Það er enginn heima.

Hvernig veistu?

Ég veit það bara.

Þú veist það ekki neitt.

Það er enginn heima.

En í svefnherberginu.

Nei.

En stofunni.

Nei.

Eldhúsinu.

Nei.

Hún kemur heim fljótlega.

Ég sá hana fara niðrí fjöru í morgun.

Hún er komin aftur.

Með kuðunga í matinn.

Systkinin III

Og svo át nornin litla ljóshærða barnið, sleit af því puttana og át einn og einn í einu.

Kjökur.

Ertu farin að gráta?

Nei.

Fyrst át hún puttana, svo hausinn, augun, munninn, nefið, hárið, hún setti þetta allt í pott og þú varst að éta þetta í kvöldmat því nornin býr hér, hún sést bara ekki alltaf.

Kjökur.

Ertu farinn að gráta.

Nei.

Svo setti hún grautinn á diskana, og grauturinn var búinn til úr litla ljóshærða stráknum sem var látinn éta sjálfan sig.

Grátur.

Æ, ertu farinn að gráta, ég skal hugga þig, svona, svona, þetta er allt í lagi.

Systkinin II

Manstu í heysátunni.

Hvað með hana?

Hún var stíngumjúk.

Systkinin I

Ertu sofnaður?

Nei.

Geturðu ekki sofnað.

Ég veit það ekki.

Ertu að hugsa.

Hugsa?

Já.

Nei.

Erum við ein heima?

Ein heima?

Ég held þau séu farin.

Farin hvert.

Út.

Það mundi skellast.

Þau hafa lokað hljóðlega.

Heyrðirðu það.

Mér heyrðist það.

Þau eru ekkert farin.

Þau eru kannski að klæða sig í.

Þau mundu ekkert klæða sig í.

Úlpuna.

Þau myndu ekkert klæða sig í úlpuna.

Heldurðu að þau mundu fara úlpulaus.

Þau eru vön því.

Systkinin

Ertu með jafnt?

Nei, þú ert með meira.

Ég skar jafnt.

Það er ekki jafnt.

Það er víst jafnt.

Þú ert með meira.

Þú segir alltaf að ég sé með meira.

Þú ert alltaf með meira.

Það er jafnt.

Sjáðu hvort það er jafnt.

Það er jafnt.

Þú vilt ekki sjá.

Ég þarf ekki að sjá.

Þú ert með miklu meira.

Þú ert búinn að bíta í.

Ég er ekki búinn að bíta í.

Það var jafnt.

Það var ekki jafnt.

Það var víst jafnt.

Hvenær var jafnt.

Fyrst.

Fyrst hvenær.

Fyrst.

Það var ekki jafnt.

Nei fyrst.

Fyrst?

Maríanna Hólm tjáir sig aðeins meira um frægðina

Ég er ekkert nema ég sé fræg, þá fæ ég viðurkenningu fyrir hvað ég er sæt, gáfuð, frumleg, sérstök, skemmtileg, annars er ég ekkert af þessu, annars er þetta bara einsog þreytandi hæfileikar sem ég þarf að dragnast um með allt, svo annað hvort er að losa sig við þetta eða verða fræg, og þú getur bara gjörsovel og leyst úr mínum sálarflækjum sem koma í veg fyrir að ég verði fræg.

Ertu ekki bara löt, sagði sálfræðingurinn.

Löt!!!! Nei, ég er með sálarflækjur.

Kannski nennirðu ekki að verða fræg. Og er það ekki bara allt í lagi, kannski veistu að frægðin er innantóm og ekki þess virði, en hangir bara í henni einsog gömlum segldúk.

Gömlum segldúk?

Já, gæti það ekki verið.

Gömlum segldúk?

Ég segi svona.

Gömlum segldúk?

Hversvegna ekki.

Svona grænum gömlum stífum segldúk???

Sálfræðingur Maríönnu spyr um frægðina

Maríanna, afhverju er svona mikilvægt að verða fræg!?

Mikilvægt! Það er lífsnauðsynlegt.

Hvernig lífsnauðsynlegt.

Svo ég geti dregið andann.

En frægðin sjálf, hvað felst í henni.

VIÐURKENNING.

Viðurkenning?

Svaka viðurkenning.

En hvað með að þú gefir þér sjálf viðurkenningu?

Ha ha ha hahahahahahhaha.

Já, hvernig líst þér á það?

Ha haha hahahahahahahahahhaha.

Finnst þér það fyndið?

Ha hahahahahahahaha. Ahahhahahahahahhhahahahha.

Hvað er svona fyndið við það?

Hver ætti að vita af því ef ég gef mér viðurkenningu. Ætti ég kannski að kaupa mér tösku og hringja svo í Séð og heyrt: Maríanna gaf sér rauða tösku. Nei, ég hlusta ekki á svona sálfræðikjafftæði að ég eigi að gefa mér sjálf viðurkenningu, ég hef lesið heilu sjálfshjálparbækurnar um þetta og það er alltaf verið að tala um þetta í prógramminu. Nei, mig vantar alvöru viðurkenningu, frægð!

Mundi þér þá líða betur?

Nei, ég yrði fræg.

En yrði ekki rosa mikið að gera hjá þér.

Nei, ég myndi ráða mér aðstoðarmenn.

En þeir gætu eitrað fyrir þér.

Maríönnu svelgdist á. Svo stóð hún upp og hellti úr skálum reiði sinnar, ég hafði aldrei séð hana reiða, hún sat venjulega bæld og niðurdregin í stólnum, nú blasti hún við einsog eldhaf og hvæsti: Þú ert ekki sálfræðingur, þú ert norn, við erum komin í of mikið tilfinningasamband, eitrað fyrir mér!!! Þetta þýðir að þig langi tilað eitra fyrir mér.

Ég held að engan langi tilað eitra fyrir þér Maríanna.

Frægð Maríönnu

Já, svo hef ég engan tíma tilað vera með fólki, skrifa bréf, póstkort, hitta fólk, fara í leikhús eða á kaffihúsi, ég neyðist auðvitað stundum tilað gera það, en ég hef engan tíma til þess. Nei...já jájá. Ég þarf nefnilega að hugsa um frægðina. Hún kemur einn daginn og þá þarf ég að vera heima, og tilbúin, uppáklædd, tala sjö tungumál með sjö höfðum, búin að öllu, búin að gera allt og vera ekki önnum kafin, tilbúin fyrir frægðina, hvert sem hún kallar mig, þetta verður auðvitað allt annað líf, og áðuren ég fer með henni verð ég auðvitað að athuga hvort ég hafi slökkt á eldavélinni, lokað gluggunum, slökkt á sjónvarpinu, tekið allt úr sambandi, eða ég veit það, kannski hefur frægðin ekki tíma tilað bíða meðan ég geng frá, svo það er best að þjóta bara út, eða slökkva á öllu og taka allt úr sambandi, en ég má ekki vera svona frustreruð útaf frægðinni, frægðin kemur ekki nema ég sé í fullkomnu jafnvægi, hún gæti verið á tröppunum núna meðan ég skrifa þessi orð, svo það er best að hætta að skrifa.

Hrollur Maríönnu

Fólk gæti séð að ég væri besserwisser, að ég þættist alltaf vita allt betur en allir aðrir, að ég kláraði alltaf síðasta vínberið, að ég væri yfirkomin af græðgi, ótta, sjálfsvorkunn, þættist vita allt og vera best, ÉG ER BEST, ÉG ER LANG LANG BEST, ÉG VEIT HVAÐ ÖLLUM ER FYRIR BESTU OG HVAÐ ER BEST FYRIR ALLA AÐ GERA, ÉG SÉ ÞAÐ BARA OG VEIT ÞAÐ, já jájá, ég missti mig aðeins, bara aðeins... og fólk myndi sjá að ég er alltaf í keppni við alla að vera best og vita allt betur, og fólk myndi sjá hvað ég dæmi alltaf alla, hárgreiðsluna, skóna, málfarið, hreyfingarnar, skoðanir, klæðaburðinn, fólk má allsekki vita hvað ég dæmi alltaf alla og þykist vera betri en aðrir, og ég er dauðhrædd um að þetta sjáist, þessvegna reyni ég að passa að þetta sjáist ekki, bara allsekki, mér finnst það bara ekki krúttlegt, sætt, ásættanlegt, eða viðunandi á nokkrun hátt og ég er óttaslegin, ef maður vildi nú drekka kaffi með mér, EF MAÐUR VILDI DREKKA KAFFI MEÐ MÉR, hann gæti séð eitthvað sem ég vil ekki að sjáist.

*

Sálfræðingur Maríönnu hefur orðið:

Takk fyrir að deila sögunni þinni með okkur, en hvað heldur þú að gerist ef fólk kemur of nálægt þér?

Maríanna: Fólk gæti fengið hroll.

Sálfræðingur: Hroll?

*

Á verndarsvæði Cherokee

Ég fór á verndarsvæði Indíána í Bandaríkjunum í vetur með Kristínu og Jökli og hundunum þeirra. Við gistum í bjálkakofa í tvær nætur við ána Ooouunalufte, í þorpinu var ein gata, búð við búð sem seldi minjagripi framleiddir í kína, fyrir utan spilavítið með 35 þúsund spilakössum, uppáklæddir Indíánar að segja túristum sögur í glerbúri. Þegar þeir voru ekki að afgreiða MacDonalds voru þeir að afgreiða MacDonalds, ég vínkaði Indíánunum alþýðlega og brosti, þeir brostu aldrei en vínkuðu stundum, eftir þriggja daga ruglingslega veru sem náði hápunkti við að spila 21 við son minn og tengdadóttur undir vetrarbrautinni þá á leiðinni heim stoppuðum við í skála í fjöllunum sem seldi bjarnarkjöt og jakka úr dádýrsskinni með perlum á 2000 dollara, (semsagt ekki túristadjönk) og þar greip ég í óðagoti bókina Cherokee Women og las um White Mans Indian.... annað hvort "noble" eða "savage".

Þá kom smá skilningur í hausinn á mér.

Skrítið að ein bók bjargi manni á verndarsvæðinu, ég hélt það yrði sætur indíáni, dádýrsjakkinn eða gullpotturinn.

*

Játning Maríönnu

Ég var að komast að því að ég þarf á öðru fólki að halda, ég hafði haldið til þessa að ég kæmist af án annars fólks, að ég væri orðin góð í svona yfirborðskenndum samræðum þarsem ég gæti auðvitað verið voðalega næs og elskuleg, vitur og einlæg og já, já... já já. Að ég þyrfti ekkert að vera hleypa fólki of nálægt, vera líka elskuleg og taka tillit til ef fólk hefur misst pabba sinn, átt erfiða æsku, talar með dúkkum, á bágt, er of feitt, of mjótt, blankt, en ég verð að viðurkenna að ég hef alltaf vorkennt fólki sérlega fyrir að eiga mikla peninga, - og svo hef ég verið að hugsa eftir því sem aldurinn færist yfir, en ég er 49 ára að ég á ekkert að vera hleypa fólki inní líf mitt, að maður hleypti ekkert hverjum sem er inní líf sitt, ef líf mitt væri svona kastali, eða bygging af einhverju tagi, og ég skil það að sama skapi ef einhver vill ekki hleypa mér inní líf sitt EÐA ÉG SKIL ÞAÐ BARA ALLSEKKI NEITT, ÞAÐ ER BARA RAKKARAPAKK, ALGJÖRT PAKK, já fyrirgefðu, ég æsti mig aðeins, í dag heitir þetta að missa sig, en ég hef svona samband við börnin og mömmu og einstaka gamla vinkonu, en ég hef alltaf talið samt ég væri félagslynd og vinsæl, að fólk sækti til mín visku og félagskap, einsog í dag þá kom Katrín í morgunkaffi, svo komu Snæbjörn og Vilborg eftir hádegi og þar á eftir kona sem var að biðja mig um að hjálpa sér í gegnum sporin, og þegar hún var farin hringdi önnur sem ég var með í sporunum, það var svo kalt í dag, ég hef ekkert komist út, og ég hálflasin, það kom nefnilega vinkona mín í heimsókn hérna í fimm daga og var ömurlegt, hún fór á klósettið, skrúfaði frá krananum, geymdi mat í ísskápnum, reykti útá tröppum, klæddi sig, svaf hérna, lokaði hurðinni, og ég veit ekki hvað, þetta var ógeðslega pirrandi, ÉG MEINA ÓGEÐSLEGA PIRRANDI, ÖMURLEGT, ALVEG ÖMURLEGT, maður á bara ekki að hleypa fólki svona nálægt sér, ég meina þetta er húsið mitt, ha, djisis, ókei, ég ætlaði ekki að æsa mig, ég ætlaði bara að vera róleg en þegar ég loksins mannaði mig upp tilað fara útí búð af því ég hefði gert það fyrir börnin mín sem eru núna flutt að heiman, en þá ákvað ég að klæða mig vel, hugsa jákvætt og kaupa eitthvað gott handa sjálfri mér og svo vantaði klósettpappír!!! Og ljósaperu, og þá alltíeinu rann það upp fyrir mér þetta að ég hafði haldið að ég gæti lifað án annars fólks, að ég kæmist af án annarra, - ákvað að hugsa ekki meira um það en fór útí búð og ég hefði ekki fundið ljósaperurnar, kexpakkana ef ég hefði verið ein í búðinni, og allsekki getað afgreitt sjálfa mig, þetta var stórfurðulegt, það var stelpa sem hjálpaði mér að finna ódýrasta klósettpappírinn og voða næs strákur á kassanum, ég hefði aldrei getað þetta ein, skrítið. Já. Jájá.

Maríanna. Já, ég heiti Maríanna. Maríanna Hólm. JÁ ÉG HEITI MARÍANNA OG HVAÐ MEÐ ÞAÐ, HVAÐ EIGINLEGA MEÐ ÞAÐ, MARÍANNA!!! MARÍANNA...já jájá.

Titringur

Allir voru sammála um hvað hann var leiðinlegur við hana. En hún sá hann stundum titra af innibyrgðri ást.

*

Yndisleg

Ég er svo æðisleg og stórkostlega yndisleg, og yndislega ljúf og góð og yndisleg og margbrotin, einföld, fábrotin og yndisleg og sæt og yndisleg, svo sæt og góð og skemmtileg, hetja, andans hola, fáviti, snillingur og smiður, og yndisleg.

Ráð: Þegar farið er yfir brú

Þegar farið er yfir brú er gott að segja:

Hættu að hugsa og treystu guði.

Þetta er jafnframt gott að segja þegar farið er yfir andlega brú, tilfinningalega brú, líkamlega brú, létta brú, bogabrú, gamla brú, nýja brú, brú sem nær heimsálfanna á milli, brú á milli fólks, en það er alltaf gaman að komast yfir góða brú.

*

Það er líka gott að dúkleggja brú, taka upp hljóðfæri og spila á það meðan maður fær sér rjómabollu og kakóbolla.

Hekla undir rjómasúpu

Ég fór að Heklu, ekki lengra en að hvítu vikursöndunum þarsem voru tveir hestar í vetrarklæðum, og lækurinn lék á flautu sína, það var komin ný brú og hana mátti dúkleggja. Hekla faldi sig eða sveipaði rjómaskýjum, stundum sást í neðstu hlíðar hennar, örlítið í toppinn, já þetta var allt með sykri og rjóma og ekki vantaði súrefnið í andrúmsloftið.

Geislakærleikur

Handa lítilli stelpu sem elti barnaperra inní skot af því hún var svo forvitin og vildi sýna hinum stelpunum að hún væri ekkert hrædd en þá klóraði barnaperrinn henni á staðnum sem enginn mátti koma við og eftir var alltaf þetta far, klórið.

*

En geislakærleikurinn getur tekið það í burtu.

Áletrun á vörubílspalli

The Earth is not dying, its being killed.

Það sem ég hef lært í dag...

Að heimurinn ferst ekki þótt ég fái ekki ímeil á fimm mínútna fresti.

Að allir sjá hvað ég er æðisleg en það tekur enginn eftir því.

Að fortíðin er best geymd í kassa en stundum leynist örlítið brot úr henni sem hægt er að nota í framtíðina.

Að lífið er dásamlegt og Elísabet er full af ást og kærleika.

Já, og friði.

Hún lyftir augabrúnunum af því hún nennir ekki að stunda lyftingar.

Fiskibollur í örbylgjuofni

Ég hitaði tvær sætar og góðar fiskibollur í örbylgjuofninum og fékk mér Akvaríus með. Núna er að renna í bað og flæðir niður stigann. Í morgun fékk ég mér skyr með jarðarberja-prótíni, hörfræjum, eggjahvítu, alveg guðdómlegt. Svo loftaði ég út og kom Mundu töfrana fyrir í einum kassa. Ég var að hugsa um að merkja hann Walter.

Tilfinningagildra og dans

Ég er að fara halda fyrirlestur um ábyrgð listamannsins í kreppunni, - ég ætla að sýna dans sem heitir Fyrirgefningardansinn, og tvö leikin atriði Tilfinningagildran og Metsölubókin.

Þetta verður í Nýlistasafninu í kvöld klukkan átta. Fylgist með frá upphafi.

Allt í kærleika. Elísabet

Afmæli og háspennu-skógur

Ég fór í afmæli Dagnýjar sem haldið var við Úlfljótsvatn í gær, leysingar á leiðinni og vorið að ryðja sér leið enda snjóaði ofaní það, veturinn kemur alltaf æðandi ef vorið er að reyna að sýna sig, við Dagný höfum þekkst síðan á Ísafirði 1977. Dagný hefur mjög gaman af því að gera karlmannslíkama, þeir eru meiraðsegja komnir á kaffibollana hjá henni. Ha ha ha ha ha ha.

En mér leist ekki á mig þarna við Úlfljótsvatn, háspennumöstrin tvist og bast, einsog hreiður, eða skógur sagði mamma sem kom hér í morgunkaffi.

Eða einsog skessan Háspennumöst sagði: Það er möst af hafa háspennu!

Hann eða ég?

Ég var að láta klippa mig, ég er komin með topp, einsog útigangshestur eða veðhlaupahryssa, fellur fram á ennið einsog foss, svo í gær var ég alltaf að hugsa um HANN, það var orðið ansi þreytandi og ég spurði sjálfa mig hvað ég gæti sett í staðinn. Sjálfa mig, sagði hugurinn, og svo naglalakkaði ég tærnar, rakaði fótleggina, setti maska í andlitið, fór í göngutúr tilað hitta Venus og Karlsvagninn og heyrði gjálfrið í öldunum, fór svo á videóleigu og leigði spólu, algjört ástarkelerí og ég gleymdi honum.

Spurning hvað ég eigi að gera í dag þegar HANN birtist á himni hugans, það er spurning með body-lotion, pússa speglana, dáðst að toppnum, gera teygjuæfingar, lengja hryggsúluna, gera tábergsæfingar, og hringja í trúnaðarkonuna.

Hræddir karlmenn

Ég var að lesa að karlmenn eru hræddir við konur með of mikið hár, of langar neglur, of mikið málaðar, ... gott að vita hvað heldur þeim í fjarlægð.

Venus-dúkkan

Það er lítil bústin fígúra úr steini sem hefur fundist víða í Evrópu, talið að hún hafi verið frjósemisgoð og dýrkuð sem slík, kannski ferðagyðja tilað hafa í lófanum, en eftir að ég var á Hólum og sá öll líkneskin að Barbídúkkunum meðtöldum ætla ég að varpa þeirri kenningu fram að Venus þessi hafi verið dúkka.

*

Skæra stjarnan á himninum núna er Venus.

Vernd gegn ástinni

Ég prjóna rauðan trefil úr hnykli sem er geymdur í þindinni, klippi í hann hjörtu og vef utanum hálsinn.

*

Hólar í Hjaltadal

Fjöllin eru einsog bleikir hestar sem prjóna,
þeysa áfram í tunglskininu,
og ég stend sem steini lostin.

*

Fjöllin eru einsog bleikir hestar
sem reisa makkann,
og ég stend sem steini lostin
þegar þeir prjóna í tunglskininu.


*

Hugleiðsla í Hólaskógi

Það eru ekki til neinar hugleiðslur eftir konur, þetta er allt eftir einhverja austurlenska kalla sem sitja hryggsúlubeinir, með krumpaða fætur og omma, ókei, gerum ekki lítið úr þeim, svo tæma þeir hugann, þetta mikla náttúruafl, það er einsog að drekkja öræfunum, ókei, við skulum ekki dæma þá, þetta er alfarið þeirra mál en þeir þurfa ekki að tala um þetta sem einu réttu leiðina, og hér koma hugleiðslur fyrir konur.

Farið útí skóg þegar trén eru þunguð af snjó. Labbið hugfangnar eftir litlum stíg og troðið snjóinn uppað hnjám, það er algjör þögn, svo heyrist í rjúpu, orhggghhaaa, svo kemur aftur þögn, fyllið líkama ykkar af þessari þögn, hárið, húðina, beinin, frumurnar, innyflin, neglurnar, vöðvana, taugarnar....þögnþögnþögn.... mjög gott, ´

þá sjáið þið lítinn læk sem rennur næstum ósýnilegur en glitrandi undir sjónunum, fyllið ykkur af lækjarhljóðinu, hárið, húðina, hnén, frumurnar, innyflin, taugarnar og píkuna.

Mjög gott.

Svo ef þið eruð í erfiðum aðstæðum, í banka, umferðaröngþveiti eða á stefnumóti, kallið fram þögnina og lækjarniðinn og öllu miðar áfram.

*

Gunna og Töfró eiga afmæli

Ég er á Hólum, semsagt útúr bænum, já, og það er fjall hérna sem er gamall hvalur og einn daginn vaknar hann úr álögum og syndir á haf út og étur ýsustofninn, ýsa með smjöri, Gunna var að halda uppá fimmtugsafmælið sitt, tókst svona ljómandi vel, hún fékk fjórar barbídúkkur, en hér gamalt biskupssetur og ég búin að hitta alla gömlu gæjana, guðbrand, jón ara og fleiri, hér eru bara fjöll, snjór, snæfjúk, tunglskin og súrefni og ég viðraði klútinn minn frá arabalöndunum, og í dag á Töfradrottingin líka afmæli.

Kraftaverkið

Fyrir um ári síðan lá hún titrandi nýfædd í fanginu á mér, Embla Karen, og nú sprangaði hún um íbúðina, elti mig fram í eldhús og fylgdist með lærinu í ofninum, og vínkaði mér við matarborðið.

Ástarráð

Hitið poka með hrísgrjónum og ilmjurtum og setjið á axlirnar.

Berið á ykkur ilmvatn fyrir svefninn.

Snúið ykkur einsog kópur í sundlauginni.

Setjið á ykkur varalit þegar þið eruð einar heima.

Gangið á háhælaskónum að gamni.

Segið "Til fjandans með hann" í staðinn fyrir að spyrja í sífellu: "Afhverju hringir hann ekki!!?"

Þetta fjandans skerpir sælusjúka vitundina.

Takið nokkur dansspor í eldhúsinu en ekki fara eitthvað að dansa.

Sláið nokkrar nótur á píanóið, ekki semja heilt píanóverk.

Ekki vera alltaf að taka til.

Setjið stundum smá rusl á gólfið eða eina flík og segið: Nú er fínt.

Vökvið blómin.

Þrífið baðið.

Látið svörtu hanskana sjást, ekki loka þá niðrí kommóðu.

Dáist að örbylgjuofninum.

Leigið videóspólu þegar þið hafið klárað handritið.

Málið útidyrahurðina.

Burstið tennurnar lengi, ekki af skyldu heldur af nautn.

Kveikið á lampanum í glugganum á morgnana tilað gleðja vegfarendur, sérstaklega fyrir börnin.

Dáist að því hvað er inní ísskáp.

Blandið saman í skál, ávöxtum og steinum.

Kveikið á kerti, það kallar fram sál hússins.

Ekki kveikja á fleiri kertum, það mengar.

Munið að eiga alltaf eldspýtur.

Munið að eiga flottar nærbuxur.

Munið eftir sætum orðum einsog: Elísabet þú ert svo mikið krútt, þú ert krútthali.

Gerið lista yfir það sem er gott fyrir ykkur og hengið upp. Þegar ykkur líður illa veljið eitt atriði af listanum.

In-your-face book

Það hringir enginn í mig, ekki hræða, enginn bankar, símarnir steindauðir, engin komment, ekki orð, ég fór að hugsa, er ég svona leiðinleg, eru allir svona áhyggjufullir útaf sýndar-kreppunni en þá rann það upp fyrir mér, það eru allir á Andlitsbókinni.

*

Embla Karen 1 árs

Í dag er Embludagurinn, þá eru allir sjóliðsforingjar og flota í hafinu, Hún Embla Garps og Ingunnardóttir ömmustelpa er orðin eins ár, eitt komið í lífi hennar, ég er búin að hugsa til hennar í allan dag og söng afmælissönginn fyrir hana í bláa sófanum. Prinessan ætlar svo að veita pökkum og aðdáendum sínum áheyrn á laugardaginn....svo á morgun fer ég í bæinn að kaupa fallega gjöf, handa þessa stúlku sem hefur lykilinn að hjartanu í sínu hjarta.

Embla Karen yndisfríð
elska þig alla tíð.
Komin vel á annað ár
amma sendir gleðitár.

Réttir dagsins

Í morgun borðaði ég skyr með bláberjum, hörfræjum og prótíni, og á eftir ætla ég að steikja kjúklingabringur með lífrænt ræktuðum kartölfum. Og fá mér appelsínusafa með, nýkreistan, og setja banana útí skyrið á morgun, svo keypti ég líka rjóma.

Elísabet fer í bæinn

Ég fór í bæinn í dag í sumarkápunni minni því ég grennist um kíló á dag og í dag er bolludagurinn, ég skrifaði fjóra kafla í handritið mitt í morgun og undirbjó aðra tíu, þetta er allt að smella, markmiðið er að vera búin fyrir næstu mánaðamót, ég vaknaði upp við það að enginn hefði samband við mig, en sennilega er það öfugt, ég hef ekki samband við neinn, ég kíki ekki einusinni inná hina víðfrægu bloggsíðu kex sem Katrín Dagmar rekur, svo fór ég á pósthúsið og póstlagði þrjú eintök af Dagbók prinsessu og þrautum úr barnablaði moggans til Spánar þarsem þær búa Alexía, Jóhanna og Mánadís, fór svo að láta ljósrita engilinn minn, ekki í sex hundruð milljón eintökum einsog Helgi stakk uppá, og svo mynd sem Jökull gerði þegar hann var lítill, en hann er nú í Mexíkó, og Kristín er hér heima og mamma hennar að passa fegurstu hunda heims, svo fékk ég hugboð um að skreppa á kaffi Hljómalind og ætlaði að hætta við þegar ég minntist orða Kolbrár systur minnar, um að sjá fallega karlmenn, en þeir eru nú flestir aðeins of ungir fyrir mig hér, en það er sama, hér sit ég, einmana, yfirgefin, hugsandi, það rignir og ég hef ekki fundið neina leið tilað græða á kreppunni, en sumir eru að selja jeppa úr landi, en ég er búin að synda og synda og hér er morgunmaturinn minn:

Hálft kíló af skyri.
Stór skeið af próteini.
3 tsk. sykur.
Nokkur hörfræ.
Berjablanda, bláber, jarðarber, hindber.
Sletta af mjólk eða vatni eftir atvikum.

Svo er þetta hrært í mixernum.

Á föstudaginn steikti ég folaldasnitsel og át með fjórum kartöflum eftir að hafa næstum orðin skotin í strák í Nóatúni.

Á morgun er Sprengidagur og ég hlakka mikið til, jafnvel að hugsa um að búa til súpu sem ég er snillingur í en í hana set ég alltaf vænan bita af beikoni.

Svo er ég búin að taka djúsí greipaldin út úr ísskápnum, hún bíður mín þegar ég kem heim. En nú er ég að drekka orkudrykkinn Akvaríus. Nammi namm.

Í gær borðaði ég gómsætt gúllas hjá Elísabetu Ronalds og flestum hennar mörgu börnum.

Já, morgunmaturinn er líka þrír sopar af lýsi, og vítamín.

Það er gaman að lifa.

Faðmlagið

Mig langaði að faðma þig lengur,
- ekkert alvarlegt.

*

Ég er með faðmlag á heilanum
sem getur staðið lengi,
af því tíminn hverfur þar.

*

Bara tilað hvílast, einsog þetta væri staður
- tilað hvílast.

*

Kannski er þetta konan sem hefur haldið
heiminum uppi, hún vill vera föðmuð.

*

Ég er með löng faðmlög á heilanum,
löng, löng, löng faðmlög.

Kristjón og Ingunn eiga afmæli

Kristjón elsti sonur minn og Ingunn yngsta tengdadóttir mín, kona Garps og mamma Emblu og snillingur af guðsnáð einsog Kristjón sem er á Spáni með fjölskyldunni, - eiga afmæli í dag, stórmerkilegt. Þau eru vatnsberar en vatnsberar eru sérstakir að því leyti að ég myndi segja að til væri sérstök vatnsberaátt sem sumt kemur úr, einsog skynsemi, húmor, viðhorf, hlýja.

Hér er kuldasólarblíða, tannlæknirinn segir hann hafi sjaldan séð eins flott gróið sár, enda saumuðu englar það saman. Fór í Smáralindina með Huldu og Valla sem eru með skemmtilegra fólki og gaman að vera með, og litlu börnunum þeirra.

Sá Husky hunda á leiðinni og fékk Husky kast!

En til hamingju með afmælin!!!! Ást og ást.

Það er svo yndislegt að þið hafið komið í heiminn.

Nýjasta æðið mitt er trönuberja-vínberja-safi, ástin, lífið, sólin og sólskinið.

A poem to his patients (working on it)

Tell them about the woman in Iceland
who landed on earth,
by crawling from the sea,
drove to the vulcano
to masturbate in the lava-field,
danced around the rocks,
dig a hole in the ground
to make a space for love,
had some more coffee and sigarette,
put flowers into her hair
so the angels would recognize her,
went into the graveyard
to have a proper soil.

Drove the road with elves,
into bleeding madness,
recovering by getting worse,
counted on ideas in her head
because everything was strange,
searching and searching,
listening to the vulcano breath,
talking to mountains, crying there,
throwing her self into glacier-river
so the birds would take her away,
finally seeing her childrens eyes,
finally solution, some lithium,
straight from the earth,
and the inner wound
started healing.

Fróðleiksmoli

Við erum með taugafrumur. Á taugafrumunum eru svona sælubollar. Ef maður fær völd þá fjölgar sælubollunum, og maður getur tekið við meiri vímu, sælu eða hvað sem maður kýs að kalla það.

En hversu margir sælubollar eru á þessum taugafrumum, þá verður maður að vera api inní búri og ráða yfir öðrum apa svo þetta virki allt saman.

Fórnarlambið

Einu sinni var kona sem vildi ekki fara úr fórnarlambshlutverkinu því þar var allt til alls, heitt og kalt vatn til að láta renna á hendurnar og sápa.

Allt gekk vel

Já, nú er aðgerðin búin og allt gekk vel. Ég fékk litla beinamylsnu tilað japla á tilað vera einsog persóna í Samúel Beckett leikriti, eða bók, ég held að þessi mylsna sé gamalt frónkex úr verksmiðjunni frá Patreksfirði. Alltaf haldið uppá Patrek. Ella Stína Patrekur. En hin hliðin á málinu er sú að ég fékk ekki mylsnu, heldur nautabein og nú stendur beinið sitthvorumegin út úr holdinu, andlitinu já, svo enginn kemst að mér, sérstaklega enginn karlmaður með konfektkassa og blóm og silkinærfötu, heldur bara get ég gert mína hluti í friði og grúft mig yfir skriftirnir, sem eru einmitt svona einsog leki úr gömlum ofni frá kreppunni 1926.

En ég þakka stuðninginn.

Ella Stína Naut.

Tannviðgerðir, STUÐNINGUR ÓSKAST

Aumingja ég er að fara í aðgerð á morgun, það að sprauta mig með mörgum sprautum tilað deyfa mig, fyrst fæ ég kæruleysistöflu, og dett í vímu, sem ég er alltaf í, sennilega, svo verður skorið holdið, svo verður beinið skafið, svo verður sett nautabein, eiginlega mylsna, og svo verð ég að byrja að reykja af því ég get ekki tuggið nikótín tyggjó, ég þarf á öllum stuðningi að halda sem hugsast getur því ég er búin að vera í drama og panik útaf þessu, og svo asnaðist ég tilað hringja í mann sem ætlar að biðja fyrir mér og senda mér engla, en það er sætur maður og ég teiknaði engil í NorðurKarólínu.

ææææææææææææ, ó ó ó aumingja ég.

já, svo ætlar ein kona að berja í hausinn á mér tilað lækna mig af kvíðanum.

og ég er að bíða eftir símtali frá Þórarni Tyrfings hvort hann taki mig inn á eftir. ÚFFF.

Þetta verður kúl. Ella Stína naut.

Ótrúlegt

að mótmæli á Íslandi beri árangur.... drekinn er vaknaður. Ég spáði því fyrir nokkrum árum enda er ég líka svo æðisleg.

Ath.

Mig vantar heimilsfang hjartans
og uppskrift að hamingjunni.

Samhengi hlutanna

Ég er komin heim, - enda er ríkisstjórnin í þann veginn að falla.

Hausinn lokaður

Einu sinni var kona sem var alltaf inní hausnum á sér og fór aldrei út því hún var svo hrædd um að hausinn yrði lokaður þegar hún kæmi aftur til baka.

Heilræðavísur mömmu

Það er kannski ansi töff
að æfa með síkakó rosa röff
Þá er að fá sér kókópöff
og lífið verður ekkert blöff.

*

Jökull til Chichago Fire

Kosinn var til Síkakó
kappinn vesturbæjar.
Fagnar frómt en ekki æjar
fyllir skál af kakó...pöff.

*

Keanó - hvolpurinn sanni

Keanó er lítill hvolpur í Greensboro, Kristín og Jökull eiga hann, hann kom á eftir Zizou, hann var agnarlítill þegar hann kom og einna líkastur Forest Whitaker í framan, Kristín var með í fanginu fyrst, hann er svo mikill töffari, en líka algjört beibí, hallar undir flatt af forvitni og undrun, skottast, maskaralegur myndi Kristinn á Dröngum segja og meinar þá að hann lætur engan bilbug á sér finna, enda er hann óhræddur að leika við stóru hundana í Dog Park, ég sakna Keanó og einlægni hans og baráttuvilja.

Klesstan Keanó Klesstan
klófestu bitann bestan.
Fær í sjó flestan
fæddur fyrir vestan.

*

Leggur sig með litla rófu
langar að verða stór.
Vaknar svo með skott á tófu
skrautlegur hvolpaþór.

*

Borðar einsog botlaus hít
byrjar á gæsaskít.
Klippir svo í sundur orma
sæll á eftir, fer að dorma.

*

Keanó er krútt
einsog Kristín
Í honum er fútt
fríður og skín.

*

i wonder

My isolation is an empire or is it the opposite?

The good-looking Elisabet at JFK

Hey, remember when I told you about the roots, if I could carry them through pass-control and costoum service, well I can tell you when I came to the Kennedy airport dragging those heavy roots because yeah they had grown bigger every moment and there I was barefooted and he was looking at my passport and then he said: YOU LOOK GOOD.

And because of my goodlooking he didnt notice my heavy roots I was now carrying both hands.

A blue-eyed dog named Zizou

I

I miss a blue-eyed dog

who leds me

through the wood

also the wood in my head

where I always get lost. 

II

This blue-eyed dog

with her silvergrey skin

enthusaism

and free spirit

is the queen of my memory

from Greensboro, 

I forget everything

when I am with her.  

Just the awareness,

hey Zizou. 

A poem

I dont have his mobile

or his email,

only a marble to throw at his window. 

A good story

Once upon a time there was a woman and every time she pressed the send-button her isolation totally collapsed.

The Greensboro-poem

I feel like a flower
and I am going away
have been flower before
knowing its very hard
to come home,
I had to suffer for a day,
felt in a wrong place.

But now I feel those roots,
dont know how to travel with them,
realize I had to cut them off,
will it be bleeding,
didnt know what to do next,
but my friend told me
she had put them in a foil
and then in a plastic-bag.

But now I am just wondered
if the costoum service
will let me through.

Annáll 2008 (I am working on it)

ROSAmerkilegt ár... förum aðeins yfir það....

JANÚAR

Blogga að ég vilji frekar deyja en tengjast sjálfri mér. Annars fínt blogg um veitingahús.

Fór á geðdeild útaf þunglyndi í tíu daga. Fattaði þetta með frontinn.

PÚSSAÐI BORÐIÐ. 

FEBRÚAR

Embla Karen fæðist 19. febrúar, ég dansa útá svölum, snjókorn, ég sé strax að barnið er flotaforingi. Embla er dóttir Ingunnar og Garps.

MARS

Byrja á leikritinu mínu, lokaverkefninu, held ég fái 9 fyrir það, fékk 6. Leikritið á rætur í gömlu leikriti og splúnkunýjum hugmyndum sem ég fékk á Írlandi.

Embla Karen skírð. E.K. einsog töfraamman.

APRÍL

Varð fimmtíu ára 16 apríl. Heljar mikil veisla í Iðnó. Fólk kom frá Vestmannaeyjum og Írlandi.
Dásamlegt opið hjarta. Flottar ræður, söngur, gjörningar og dans. 200 manns mættu. Gjafir og peningar handa tannlausa afmælisbarninu. Meiraðsegja mamma hélt ræðu. Kolbrá sló samt í gegn, Friðgeir og Daníel. Ég kom með gjörning. Dásamlegt kvöld, algjörlega breytti lífi mínu.
Öllum fannst gaman nema Lindu Vilhjálmsdóttur vinkonu minni.

MAÍ

Útskrift. Fléttaði mér fíflahala og var í hvítum kjól af ömmu einsog í afmælinu, Garpur, Ingunn og Embla voru viðstödd. Og pabbi held ég, allavega fór ég voða mikið uppúr þurru að hugsa til hans.

Frumsýndi leikritið mitt, Mundu töfrana, Örn Jónsson kom. Fékk maníueinkenni og fannst fuglasöngurinn vera skilaboð frá geimverum, ofkeyrði leikritinu, en samt svo dásamlegir krakkar sem léku það. Elísabet Ronalds vinkona mín vildi koma tvisvar.

Andrew Keene, írskur leikari kom. Tók þátt í leikritinu og gisti hjá mér.

Zizou kemur til sögunnar, töfrahundur Jökuls og Kristínar, getur sungið.

JÚNÍ

Svaf. Þriggja ára þreyta eftir skólann. Svaf. Flatey byrjaði að kalla á mig. Fór þangað og varð fyrir dularfullri reynslu sem kemur í ljós eftir sex ár.

Ronald Mánason fæddist 16. júní.

JÚLÍ

Hélt áfram að sofa. Heimsótti aldavinkonu mína til Hveragerðis, Kristínu Bjarnadóttur. Fórum í sund. Ég hélt áfram að pæla í leikritinu mínu.

ÁGÚST

Byrjaði á bók um geðhvörf og alkóhólisma. Svaf. Sótti fundi hjá Slaa og Alanon. Reyndar allt sumarið.

Gerði gjörning á Akureyri sem aðstoðarmaður Vilborgar sem var með mér í skólanum. Heimsótti Anítu og Örnólf.

SEPTEMBER

Man ekkert, jú, Hart í bak, ég og Kolbrá fórum, hún segir ég eigi að skrifa leikrit.

Magnús Haukur kom, Unnur var sæt, Illugi kom líka. Hrafn var heima.

Hélt áfram með bókina, gekk upp og niður.

Jökull og Kristín bjóða mér að vera hjá sér í 2 mánuði í USA.

OKTÓBER

Unnur heklaði bætur á lopapeysuna mína.

Vann sporin í Slaa, sótti mikið fundi þar og í Alanon, leiddi fund á sextán ára afmælinu mínu 23. október.

NÓVEMBER

Flaug til Jökuls og Kristínar 5. nóvember. Sótti fótboltaleiki og sá hann skora af 55 metra færi.

Bókin rann áfram, tuttugu kaflar bættust við á mánuði.

Keanó kemur til þeirra, lítill maskaralegur hvolpur og grallari, talar mikið.

Ég sæki mikið AA fundi í Greensboro, byrja að skilja guð uppá nýtt.

Kynntist Ginu og Sam frá finnlandi og palestínu.

Ég fæ næstum maníueinkenni hjá þeim en tekst að tala um það og skrifa geðlækninum mínum Óttari Guðmundssyni, uppgötva hvað ég á erfitt með að treysta og taka á móti ást.

Ég skelf mikið. Ansi tilkomumikið. Meira en venjulega.

Fer ein út með hundinn Zizou.

DESEMBER

Jól og áramót. Fegurð og gleði.

Heimsóttum verndarsvæði Cherokee indíana í þrjá daga.

JÖKULL ÚTSKRIFAST. JÖKULL STÆRÐFRÆÐINGUR.

Ótrúlegt að sjá hann á pallinum í kuflinum.

Ugla birtist kvöldið áður. Its a sign!!!

Fer á dansiball hjá AA-samtökunum í Greensboro.

Heimsóttum Hanging Rock, Jökull þurfti að ýta mér upp fjallið.

Skil að ég þarf að elska sjálfa mig tilað lækna titringinn innra með mér.

Kristín kennir mér að ég þurfi ekki að vera með stöðugar leiksýningar tilað fá ást og viðurkenningu. 

Meira seinna.

Obamabrandari

já, það er ótrúlegt hvað hvíti maðurinn getur náð langt, jafnvel orðið forseti bandaríkjanna þótt hann sé pínulítið svartur.

heyrt frá conan o brian

Gleðilegt ár

Elskurnar mínar nær og fjær á fjallvegum og nærliggjandi hamingju og gleði óskar Ella Stína öllum aðdáendum heimsveldisins.... vonir og óskir lifi og dafni, stjörnur skína, englar glitra,

takk fyrir gamla árið... 2008

við hafið undir stjörnuhimni er 2009 að skríða að landi.

og líka hér í Grænuborg hjá Stínu og Jökli og hundunum þeirra,

og úti á svölum sá ég Júpíter og tunglið,

og gleðina. Takk.

Embla Karen farin að ganga

Embla létt er lögð af stað
lífsins gang hún finnur
skrifar skrefin sín á blað
skært lúðrar hljóma

*

Embla litla er lögð af stað
lífsins gang hún finnur
enn og aftur emblustað
útum heiminn finnur

*

Englar gæti Embluveg
allan lífsins ganginn
stoppin líka stórmerkileg
stúlkan hugfangin.

Verndarsvæði Ellu Stínu

Ella Stína opnar á næstunni verndarsvæði þarsem Ellu Stínu verður komið fyrir og hún nýtur sérstakrar og tilhlýðilegrar verndar...

.... hugmyndina fékk Ella Stína eftir að hún fór með Kristínu og Jökli á verndarsvæði Cherokee Indíana en þar er mikið dót...

... og þar má enginn koma við Ellu Stínu...

Englar úr smjörpappír og glimmer

Einn daginn hérna í Greensboro langaði mig að búa til engil, helst að teikna risastóran engil við borðið hjá Jökli og Kristínu. Svo teiknaði ég engil í teikniblokkina mína, hann tókst!!! Og úr þessum engli hef ég gert tvo engla úr smjörpappír, og setti glimmer á þá, annar er silfraður og hinn gylltur. Ég gaf þeim englana í jólagjöf en ég er með frumritið og get bætt við englum í heiminum.

Mínar helgustu stundir í Karólínu

Mínar helgustu stundir eru þegar ég labba í skóginum með Zizou og hún eltir íkorna og ég elti hana, trén eru einsog súlur guðs, birtan smeygir sér á milli, og fyrir utan skóginn þá er það bara ég og hundurinn.

Dýrastra líþíumtafla í heimi

Þegar ég var nýkomin hingað til Karólínu komst Zizou í líþíumtöflu og át hana hálfa. Sama dag var mikilvægur leikur í boltanum. Kristín fór með hana til dýralæknis og hann sagði að hundar væru stundum með geðhvörf og fengju þá líþíum!!!! Heimsóknin til læknisins kostaði hinsvegar tvö hundruð dollara. Ég beið heima í dramakasti en komst á leikinn. Jökull og félagar unnu. En hinsvegar verður þessi tiltekna tafla að teljast dýrasta líþíumtafla í heimi!!!!!!!!!!!!!!!!

*

Heims um ból

Ég hef ekkert heyrt Heims um ból svo ég ætla syngja smá.... heimsumból

heims um ból ból ból
heimsum ból heims um um um bóóóóólllllllllllll

heims heims heims um ból ella stína í kjól helg eru jól silent night
liggur í jötunni.............lávarður seims hins guðlega heims um ból ból helg

En svo fór Jökull að blístra heims um ból og þá varð allt gott....

heimsblís umtur blísturból

Jólagjafirnar mínar í Karólínu

Ég fékk húfu með útsaumuðum stöfum Ella Stína, hvít með ljósbláum stöfum, hið ljósbláa hefur ráðið ríkjum hér, keypti 2 boli með ljósbláu í, .... ljósblátt í.....

svo fékk ég fiðrildi sem búið var að pakka, kínversk..... undralitir....

i hate packing.
just pack the butterflies

hér er ég stökk í leikritinu mínu.

Og svo fékk ég mynd af Jökli með boltann, stórglæsileg mynd, töframaðurinn.

Ég beið á kaffihúsi, Starbökk, meðan verið að sauma stafina í húfuna og versla fiðrildin.

Jökull stærðfræðingur

Jökull útskrifaðist í gær og er orðinn stærðfræðingur, þetta var algjör snilld, allir voru í búningum frá sextándu öld og Jökull var í bláum kufli og með skott húfu. Hann var glæsilegur. Svo teinréttur og glæsilegur. Það voru haldnar sniðugar ræður einsog:

Dont ask what the world wants,
ask what makes you come alive.

Og svo var annar prófessor sem sagðist ekki nenna að vinna, nema kenna nemendum sínum sem mættu aldrei í tíma og taldi upp allar afsakanir þeirra.

Jökull var í hafi af tvö þúsund útskriftarnemum, og við Kristín sátum fremst annarstaðar í salnum og höfðum gætur á lögreglunni að hún færi að handtaka neinn fyrir að klappa.

Svo fórum við heim, Kristín var búin að útbúa þvílíkar kræsingar, og Jökull fékk gjafir frá okkur, stærðfræðiboli frá henni og nafnspjöld frá mér. Um kvöldið fórum við á Red lobster og héldum ræður og einsog þessir humrar voru settir í sjóðandi vatn og þá kom kjötið út úr skelinni, þá vorum við líka öll soðin í tilfinningahita og rifum út á okkur hjartað og tjáðum ást og þakklæti.

Um miðnætti fórum við rúnt að skoða ótrúlegar skreytingar hér í bæ og fórum svo með Zizou og Keono út að hlaupa og skemmta sér. Kristín vann svo Jökul í körfubolta meðan hundarnir skutust inní runna að leita að íkornum, og í lokin fékk ég að skora eina körfu.

Þetta var dásamlegur dagur.

Hóstakast

Jökull er að fara útskrifast á fimmtudaginn og það má ekki klappa, þá verður maður handtekinn. Það er kannski þessvegna sem fólk er svona rosalega næs hérna, það skælbrosir við manni milli rekkanna í stórmarkaðnum, einsog það sé að hitta gamlan vin, og svo handtekur það mann fyrir að klappa, svona nottla æsir uppí manni hugmyndaflugið, ætti ég kannski að hósta, taka rosalegt hóstakast þegar hann stígur uppá pallinn með þessa frægu húfu.

ps. Það má heldur ekki vera með blöðrur. Balloon...

Tveir menn á pallbíl og guð

Í gærkvöldi var ég keyrð heim af tveimur mönnum á pallbíl, ég spurði þá hvernig þeir upplifðu guð og þeir sögðust báðir halda að guð ynni í gegnum fólk.

Stop thinking and trust god

Hæ, hæ, það er yndislegt að geta verið með fólkinu sínu alveg frá morgni til kvölds, keypt í matinn, viðrað hundana, horft á sjónvarpið, borðað saman, spjallað, leitað að lyklunum, pening í þvottavélina, dáðst að jólatrénu, fengið sér pepsi, ...

og úti er skógur, og þrjúhundruðþúsund íkornar sem Zizou heldur að guð hafi plantað alveg sérstaklega handa henni tilað eltast við, Keonó litli bróðir hennar er hinsvegar ekki búin að fatta íkornana en hann er svo magnaður að hann á örugglega eftir að ná einum. Hann er samt ekki magnaðri en Zizou, þau eru bæði alveg.... en ég hef aldrei séð hund sem ég upplifi að sé guðleg vera sem er Zizou.

Ég er hér að skrifa og sæki AA-fundi, annan hvern dag, þeir eru alveg búnir að sjá í gegnum mig og endurtaka: STOP THINKING AND TRUST GOD.

ferskeytla um fótbolta

Mörðu þá í Maryland
menn úr okkar liði
grófu þá í grýttan sand
grimmur fyrirliði.

Loksins fréttir

Ég geri ráð fyrir að allir séu byrjaðir á hata mig fyrir að hafa ekki bloggað djók. En ég er ekki með netið, Kristín og Jökull eru svona lærimeistarar mínir og vildu að ég skrifaði en ekki bloggaði, enda kláraði ég heila 19 kafla í handritinu mínu. Og eftir smá hvíld sneri ég mér að leikritinu. Svo vil ég minna á íkornana í trjánum.

Tían átti töfraleik

*

Númer tíu átti töfraleik
tæklaði þetta sjálfur
Þurfti ekkert þykjustumeik
þruman var hann sjálfur.

*

Þetta er um Jökul í síðasta leik, hann tók leikinn í sínar hendur, sólaði þvílíkt, fór inní varnarvegg og útúr honum aftur, skaut á markið og annar nýtti sér frákastið, það var jöfnunarmark og í framlengingu varð mark úr aukaspyrnu sem Jökull tók.

Tólfsporagarðurinn

Síðasta sunnudag fór ég á AA-fund á meðferðarstöð, meðferðin er byggð á Hazelden sem þykir mjög fín. Í kring er garður, tólfsporagarður, maður getur gengið sporin, farið inná litla reiti, sest á bekk og lesið á skilti ýmis spakmæli og það sem viðkemur hverju spori.

Þarna í garðnum hafði guð skrifað á lítið skilti sem stóð uppúr moldinni:

WORRYING IS A LACK OF FAITH.

Elstu fjöll í heimi

Elstu fjöll í heimi finnast í Norður-Karólínu, Smokey Mountains. Cherokee Indíanar bjuggu í fjöllunum en voru neyddir til að ganga alla leið til Ohio á verndarsvæði. Ferðin tók margar vikur og er kölluð:

The trail of tears.

En það hlýtur að búa andi í fjöllunum sem gaman væri að láta segja sér eitthvað.

Kveðskapur Ellu Stínu

Dúkana þeir lögðu létt
lögðu þá á borðið
Spartans spilaði ansi þétt
Spartans hafði orðið.

*

Dúkarnir eru liðið Duke sem Spartans (lið Jökuls) lagði að velli í gær í spennandi leik, 2-0

Fréttir frá Karólínu

Jökull og félag hans Spartans eru komnir í 32 liða úrslit yfir öll Bandaríkin. Það var svo kalt á vellinum að ég varð að dansa... og hrópa Common Blue Get Trough... það rímar sko. Ég er orðin lukkudýr hérna, það er eiginlega forsíðufrétt

ELLA STÍNA LUKKUDÝR......:)

Ég veit bara ekki alveg hvernig lukkudýr, sennilega einsog ég er, frábær og allt það, og meira frábær, en allir foreldrar eru búnir að hlaupa uppum hálsinn á mér og segja: You brought us luck, og meiraðsegja þjálfarinn sagði Jökli að við hefðum ekki tapað leik síðan ég kom. Ég er í rauninni snortin yfir þessu, lukkan er ekkert lamb að leika sér að, svo ég sagði bara thank you. Oh thank you. Nei, í alvöru þetta er fallegt og mér finnst það. Hélt bara að þetta kæmi aldrei fyrir mig, en það var einmitt það sem ég hugsaði þegar ég varð ólétt að tvíburunum.

Við Kristín keyrðum til Durham, Kristín er algjör ökuþór og ekur hér um Bandaríkin þver og endilöng einsog ekkert sé, framhjá risastórum trukkum, brjáluðum pallbílum, klikkuðum sportbílum, og svo ræðum við um lífið og tilveruna.

Og óskuðum okkur þegar við sáum stjörnuhrap.

Annars er ég komin með nokkur próf:

1. Ég er komin með próf á hundaól.
2. Ég er komin með próf á uppþvottavélina... næstum því.
3. Ég er ekki komin með próf á sjónvarpið eða videóið.
4. Ég er komin með próf á innkaupakerru í Wal Mart.
5. Ég er komin með próf á hliðin sem þarf að loka á fótboltaavellinum svo hundarnir sleppi ekki út þegar þeir eru að hlaupa um.
6. Ég er komin með próf á pepsidósina.

Og ég get farið út með ruslið og sagt við manninn sem býr í ruslagámnum: Enjoy, þegar hann segir: This is too much.

Ellu Stínu kveðskapur

Ofdekruð í Amerík
af öllum þar og einni tík
fær að vera sjónvarpsfrík
og fíla sig í pepsi-klík.

*

Zizou

Hún er merkilegur hundur, stundum horfir hún í augun á mér, svo syngur hún, ég fékk tár í augun þegar ég heyrði hana syngja, þetta var svo mögnuð tjáning, hún hefur óþrjótandi áhuga á íkornum og skilur ekki afhverju þeir dansa ekki fyrir framan hana, svo er hún mjög gáfuð, hún tildæmis sest niður við umferðargötu og bíður eftir að Jökull og Kristín gefi henni grænt ljós. Uppáhaldsstóllinn hennar er Lazy-boy sem ég kalla núna Husky-boy, þar situr hún með mjög heimspekilegan svip. Stundum situr hún úti á svölum í djúpri hugleiðslu, í yogastellingu og hugleiðir á trén sem hvísla að henni leyndarmálum úr universinu.

Hússtjórn og hundarækt

Ég er búin að læra að búa til Tortillas og Lasagna, og svo hef ég fengið að halda í ólina hennar Ziz ou. Svona er lífið stundum öðruvísi en maður ætlar, maður fer í aðra heimsálfu tilað skrifa ævisögu sína en þá bara bætist við ævisöguna.

Mark aldarinnar!!!!

Jökull skoraði mark af 50-60 metra færi í síðasta leik, það var glæsilegt, boltinn sveif yfir hálfan hnöttinn og festist í netinu. Boltinn ætlaði aldrei að hætta að svífa, hann sveif og sveif og sveif... og endaði í markinu. Og þetta er töframark, það endurtekur sig í huganum, og festist í neti hugans, það var sól og stormur, og ég, Kristín og Zizou sátum réttumegin.... Vívívívívíííííííííí...

Neikvæðar hugsanir

Jæja, þá má maður hugsa neikvæðar hugsanir og vera reiður, reiði er líffræðilegt viðbragð við ógnun, .... þetta kemur útúr kreppunni, nú sé ég skýringuna á því afhverju ég gagnrýndi ekki allar sósurnar, í góðærinu mátti ekki vera reiður eða hugsa neikvætt um sósur, þá er ég að tala um þrjúhundruð sósur í hillu eftir hillu, þöglar biðraðir, einmitt þöglar biðraðir, það var aldrei neitt gaman á kassanum, ekki nema þegar ég skemmtilega og frumlega kom með appelsínuna mína og sagði sigrihrósandi við kassadömuna, SJÁÐU APPELSÍNUNA MÍNA, og benti svo allri biðröðinni á þessa stórkostlegu appelsínu, en nei nei, í staðinn tróðust allir, maður fékk ekki frið tilað setja í pokann sinn, borga með peningunum sem maður hafði eytt lífsorkunni sinni í að búa til, nei alltaf að flýta sér, sósurnar og kexið... áfram gakk, búðir undanfarið hafa ekki verið neitt annað en útrýmingarbúðir, ég er verulega pirruð yfir því, ég veit þetta er neikvæð hugsun, ég ætla ekki að dvelja þar lengi, BURTU MEÐ SÓSURNAR.

Til Ameríku!!!!

Ég er búin að lakka táneglurnar... fjólubláar, pakka oní risatösku, kaupa hangikjöt, þrífa eldhúsið fyrir leigjandann, og koma öllu haganlega fyrir í mínu herbergi, og ég var ALEIN heima í kvöld að elda hafragraut og þarf að fara með bílinn í smurningu á morgun, og hvað hvað meira, kaupa gjaldeyri ha ha ha ha ahahahahahahhahahahahah... svo hvað, já hverju gleymi ég, engu, ég ætla nefnilega að chilla í Ameríku hjá Kristínu og Jökli og Zizou....!!!!! Hundinum þeirra, úlfinum með bláu augun, ég er mjög spennt að vita hvar Zizou setur mig í goggunarröðuna, ... hvort ég fæ að fara út að labba með henni og sjá hana grafa holu, þessar holur eru mjög spennandi, og hvað fleira, ó já svo verð ég að kveðja Emblu Karen og Garp og Ingunni, Embla Karen fær loksins bláa trefilinn sem ég prjónaði á Írlandi-Íslandi, þetta er töfratrefill, það er svo mikið af róandi hugsunum í honum, og já eftir að pakka tannburstanum, en þetta er svona algjört rólegt kvöld, af því að vitið þið hvað!!!!!!!!!!!!!!

ÉG FÉKK BOÐSKORT FRÁ AMERÍKU...

Frá skólanum hans Jökuls, um að vera viðstödd hátíðahöldin þegar hann útskrifast,... ég er búin að lesa það í bak og fyrir, graduation from University of North Carolina Greensboro.

Skemmtilegt

Ég var að spyrja geðlækninn minn hvort honum þætti vænt um mig, jú, svaraði hann. Þykir þér örugglega vænt um mig, ítrekaði ég. Já, sagði hann, þú ert svo skemmtileg. Þú gerir allt svo skemmtilegt. Þú gerir lífið skemmtilegra....

Elísabet... gerir lífið skemmtilegra!

En nú er ég að fara að sofa, ég sef mjög skemmtilega.

Vindurinn Ella Stína

Vindinn, já og svo á ég vindinn, sem stundum blæs blíðlega og stundum varla stætt, vindurinn sem æðir áfram, og vindurinn sem strýkur vanga minn ljúflega, hlýr vindur, kaldur vindur, allskonar vindur og ég get verið einsog vindurinn

Hvað á ég? Listi...yfir það sem ég hef...

1. Hugarró
2. Fallegur sjór
3. Kristalsljósakróna í huganum
4. Hvíta gardínan
5. Hek
lu
6. Eldavél, ein hellan biluð, ég á eina bilaða hellu
7. Réttlætiskennd
8. Yndisleik
9. Kímnigáfu
10. Hús sem er töfrahús við hafið
11. Hús með sögu
12. Hendur og fingur, tíu alls
13. Þögn
14. Te, var að fá mér
15. Haframjöl, engifer, mjólk
16. Gleraugu
17. Fegurð
18. Neglur á tám og fingrum
19. Fjólublátt mjúkt efni
20. Undrun
21. Sætleika
22. Kvenleika
23. Hetjulund
24. Trúðlæti
25. Þrjár hurðir
26. Tvo sófa
27. Rauða tösku, fyrsta taskan mín or so to say.
28. Sköpunargáfu
29. Skauta, held ég alveg örugglega
30. Skautasvell, bráðum

Og mig dreymir á nóttunni

Hið dulda samhengi

Íslenska þingið fær aldrei að fjalla um neitt, ekki Íraksstríðið og ekki ýmislegt, og ekki lán frá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum, en þingið í Úkraínu er að fjalla um sitt, hér er allt ákveðið bak við tjöldin enda ekki skrítið að íslenska landsliðið í fótbolta getur ekki neitt.

Ella Stína talar um góðærið

já, hér er ég í búðinni og það eru þrjúhundruð sósur og sjöhundruð kexpakkar, og trilljón kryddstaukar, og tvöhundruð tegundir af þistilhjörtum, og allt þetta gos, og allt þetta gos og allar þessar sápur, mikið er ég hamingjusöm, og allt þetta nammi, gos, djús, sviðasulta, álegg, sjöhundruð tegundir af kexi og allt þetta kaffi, sósur og súpur, og heill rekki af klósettpappír, og allir þessir ávextir, allt með rotvarnarefnum nema smá lífrænt og krumpað og betra, og þrjúhundruð sósur, þrjúhundruð sósur, þrjúhundruð sósur, ég ætla halda fund á austurvelli og segja frá því að það séu til þrjúhundruð sósur í búðinni.

Hm?

Afhverju þarf að tala svona mikið um kreppuna, það var aldrei talað neitt um góðærið.

Auðmennina heim!!!!

Einu sinni vildum við fá handritin heim. Við fengum þau heim, við stóðum tárvot á hafnarbakkanum tilað taka á móti þessum sundurnöguðu skinnum. En nú er annað brýnna, enda hitt í höfn, og það er "auðmennina heim" svo við getum aftur staðið tárvot á hafnarbakkanum, það hafa verið uppi kröfur um þetta en aðeins einn gefið sig fram, Hannes Smára búinn að lýsa því yfir að of geyst hafi verið farið í útrásinni og hann ætli að brjóta sparibaukinn sinn ef það mætti verða til þess að hjálpa einhverjum. Mér fannst þetta nú soldið flott hjá honum, bera vott um hugrekki, en það hefur enginn sýnt honum áhuga, ekki minnsti vottur, smá klausa á visir punktur is. Og ekki meir. Svo kannski hefur átt að vera svona, auðmennina heim - nema hannes.