Góða ferð Kristjón

Það er svo erfitt þegar Kristjón fer, nú var hann að fara til Spánar þarsem hann býr, ég vil hafa hann hjá mér, ekki hjá mér, af því hann er sonur minn og 32 ára en einhverstaðar þar sem ég veit af honum og get knúsað hann og heyrt röddina í honum og það er svo gaman að tala við hann og ég var heillengi að tala við dætur hans, barnabörnin í símanum í kvöld og þetta er svo yndsilegt fólk og ég elska þau svo mikið að ég fæ kökk í hálsinn og fer að skæla. Góða ferð Kristjón, ég elska þig.

Og alltaf þegar ég hitti hann verð ég mamma hans Kristjóns og það er alveg sérstakt einsog það er sérstakt að vera mamma hans Garps og mamma hans Jökuls, ég á svo mikinn fjársjóð í lífinu að ég er að hugsa um að fara sofa.

Og ef einhver heldur að ég viti ekki að þetta fólk sé orðið stórt er það ekki svoleiðis en það leitar alltaf meira og meira á mig að skrifa bók um hvernig er að vera mamma, the terrible mother, the sick mother, the elisabet mother, eða einsog Garpur sagði við mig einu sinni:

Mamma, takk fyrir að gera líf mitt að ævintýri.


*

Nú er ég alveg hágrátandi. Það er líka útaf því að Kristjón fór alltaf í burtu, hann fór til Bolungarvíkur og nú fer hann til Spánar og ég er einsog gamla kellingin í leikritinu hans pabba: Ég þoli ekki þegar fólk fer. Flight þetta og hitt. En svo þoli ég það alveg, þetta er lífið og ég þekki það, svo koma bara þessi móment, mmóment sem virka einsog hyldýpi í tímanum eða sem hnýta allt saman.

Innri heimurinn - The inner world

Vitið þið hvar innri heimurinn sést?

*

Mikið rétt, í ytri heiminum...


*



Do you know where you can find the inner world? In the outer world.

*

Þáttaka í eigin lífi

Vilt þú taka þátt í eigin lífi?

Er hausinn á þér fullur af fólki sem þú veist ekki hvernig komst inn. Ert þú fjarverandi í eigin lífi af því þú ert í hausnum á einhverjum öðrum?

Elísabet kom í heimsókn

Ef þið viljið sjá brot af Heimsveldi Ellu Stínu ættuð þið að kíkja á eina skemmtilegustu bloggsíðu landsins hjá Betu Ronalds www.betaer.blog.is

Hún kom í heimsókn til mín í gær og fór um einsog stormsveipur enda var hún nýkomin frá ömmu sinni sem ræktar valmúa í stórum stíl og postulínsskó.

Það sýning á heimili mínu á bloggsíðu hennar. Og um Fatímusjóðinn hennar mömmu. Viti einhver ekki hver örlögin eru, þá eru þau mamma.

www.betaer.blog.is

Ástaryfirlýsing

Mér þykir svo vænt um þessa stelpu eða konu með hausinn fullan af hugsunum.

*


Ástin lætur manni batna.

Pínulítið um frið

Friður er tildæmis þegar ég ligg í sófanum og þótt gólfið sé óryksugað er það allt í lagi. Friður er þegar hlutirnir mega vera einsog þeir eru og ég þarf ekki að byrja stríð í höfðinu á mér þótt þeir séu einsog þeir eru.

Töfradrottningin sagði ég hefði svo mikla ró í mér. Þú hefur svo mikla ró, sagði hún. Þessi mikla ró breytist stundum í vélbyssuskothríð á lyklaborðinu en það er áfram ró, fullkomin leiðslukennd glaðvakandi ró.


*

Sveitaheimur Ellu Stínu

Sveitin er göldróttur heimur og sá heimur á auðveldara með að brotna upp og sameinast heldur en hennar innri heimur sem stöðugt brotnar upp og hún á enga gleym mér ei tilað líma hann saman.

Heimurinn er ekki stöðugur, hann er endalausir, litir, form, tónlist, hreyfing, lögmál, pláss sem fer hvað inní annað, brotnar upp og sameinast, tilað brotna aftur upp.

Hún er mjög lítil og er í þessum heimi.


*

Hún tekur eftir sóleyjum í þúfunum og gleyméreiunum sem eru með töframátt og geta límst við mann, svona ofurfíngerðar og gleym mér ei. Og fífunum í móunum sem afi hennar sýndi henni, margar saman í hálfgerðri mýri og hún elskar mýrina og labba berfætt og láta mýrina klístrast milli tánna á sér og stundum koma verulegar hættur, mýrarpollarnir, með rauðum lit úr jörðinni, svo eru fíflarnir, sem verður að tína og búa til vönd úr og knipsa blóminu af, og prófa að sjúga mjólkina úr og hún er svo römm en samt fíflamjólk, og skreyta drullukökur með fíflum og sóleyjum og afi hennar segir henni frá störinni sem fólk tíndi í gamla daga tilað setja góða lykt í fötin.

Hún tekur eftir þvi hvernig kýrnar sletta hölunum, hvernig klaufirnar fara á kaf í mýrina, hvernig júgrin eru sneisafull, hvernig augun í þeim eru, sorgmædd en hugsandi og líka blíðleg, hvernig fjallið fyrir ofan bæinn er og hrafnarnir í fjallinu, og á bak við fjallið eru útlönd og álfar í hamrinum og hún er lítil og stundum brotnar heimurinn upp tilað sameinast.

Þóra á afmæli í dag

Hún lengi lifi húrra húrra. Ég kynntist Þóru í Arabalöndunum, við sátum saman í rútunni og hlógum einsog brjálæðingar, sérstaklega yfir því sem var ekki fyndið. Þóra hún er sæt og góð og skemmtileg og góður vinur, hún gaf mér bók frá Íran og dró mig útí Gróttu í gærkvöldi.

Í afmælinu hennar í fyrra talaði ég um hláturinn hennar sem lendir í einu af topptíu sætunum yfir magnaðasta hlátur í heimi, já svo talaði ég um tárin. En ekki síst þann merkilega eiginleika okkar Þóru að geta breytt karlmönnum í töframenn, - og það fyrsta sem þeir gera er að láta okkur hverfa ha ha ha.

Til hamingju með afmælið Þóra knús.

HA HA HA.

Barnið í kvöldsólinni

Einu sinni var barn og það var alltaf verið að setja eitthvað inní barnið þangað til það var orðið alveg úttroðið. Þá dó það næstum því en svo einhver labbandi í kvöldsólinni og hafði þekkt barnið fyrir löngu og bjargaði því.

Ég er saklaus

Ég er saklaus einn dag í einu og nenni ekki lengur þessari sekt, ég lýsi yfir sakleysi mínu.


*

Ég tala svo fallega með höndunum.


*

Örlögin eru eitthvað að ráðstafa mínum karlamálum en ég hef ekkert heyrt ennþá.


*

Mamma kemur alltaf með þetta, ég veit ég hljóma einsog sjö ára og það er sjö barn sem ég varðveiti inní mér einsog þessa 49 ára.


*

Ég vil bara fá að skrifa í friði. Vill einhver fara útí búð fyrir mig og færa mér kaffi að skrifborðinu, very nice.


*

Stundum þarf að hita upp, ég veit ekki hvar ég væri ef ég hefði ekki fótboltann tilað sækja minn lærdóm til, hita upp, klára leikinn og ég veit ekki hvað og hvað.


*

Ég er full af ást og kærleika, áðan var ég full af pirringi og stressi, var að reyna finna sökudólg og allt hlyti að vera mér að kenna. En svo breyttist það svona og það er leyndarmál útafhverju, en það er útaf því að ég er farin að kunna á sjálfa mig, þetta er allt spurning um tilfærslu valds. Vald hefur rými og tíma. Skák er vald, rými og tími. Ást í fótinn.

Elísabet beib

Ég var í sjónvarpinu í kvöld og er orðin BEIB. Fékk sms frá Þóru vinkonu minni og frá Kolbrá að ég væri rosaflott, og Guðmunda Elíasdóttir besta söngkona á Íslandi og söngkennarinn hringdi líka og sagði ég hefði verið svo falleg og já góð í að koma fyrir orði, takk fyrir skemmtunina, sagði hún. Gaman að vera beib. Ég er að bíða eftir fleirum svona beib-kommentum, ég var auðvitað í smínki frá hádegi, ha ha ha, en þeir sem vilja sjá mig í Kastljósi ásamt Illuga Gunnarssyni og Brynju tala um nornir, allabúð, glæpafélagið sem vill kaupa sér álversréttindi hér, nota bene þeir eru bendlaðir við blóðdemanta í Afríku. En ég verð að skrifa aðeins um meira um beibið mig, svona Famme Fatele hárgreiðslu, já ýtið bara á ruv.is

Ég stefni núna að því að verða megabeib.

En ég elska að vera í sjónvarpinu, helst í kappræðum og segja sögur af Zidane.

Elísabet Megabeib. ÉG ER ORÐIN ÞAAAAÐÐÐ!!!!!

Tókuðu eftir því hvernig þetta gerðist....oh.


ps. ég þorði samt ekki að fá mér vatnssopa, ég var skjálfhent, ég er svo mikið krútt, ég elska skjálfhentuna í mér, fæ mér næst stóran sopa. Gúlp!

Ella Stína labbar hægt

Ella Stína labbaði mjög hægt í kvöld eftir sólarlagsbrautinni og þá sá hún margt mjög dásamlegt einsog æðarkollur og blika og skarfa og kríur og strá mörg saman einsog vöndur, mjög mörg saman sem bærðust þokkalega í vindinum, og baldursbrár og ekki köttinn sem hún sá síðast og ölduna falla að og skilningarvitin náðu þessu öllu í rólegheitunum því hún labbaði svona hægt og rólega og þá sá hún allskonar undur og stórmerki og eitthvað lítið og undursamlegt sem sést ekki venjulega. Og ég sakna svo barnabarnanna að það liggur beinast við að selflytja þau til landsins.

Ella Stína. Prella Prina.

Fucking with everybody

Once upon a time there was a man and he was fucking with everybody and so he got his name: The man who was fucking with everybody but nobody called his name so he never got his real name, so he lived in imaginare world and of course he was fucking with it.

To be continued.



Dedicated: To Eninem.

Hlekkurinn

Þegar ég varð fyrst amma 14.apríl 1997 varð ég fyrir andlegri reynslu.

*

Mér fannst ég gjörsamlega ómissandi og algerlega gagnslaus. Tindrandi mótsögn og ég uppgötvaði að þetta er tilfinning hlekksins.



*

Tengdadæturnar

Ég elska líka tengdadæturnar, af því ég nefndi börn og barnabörn, ég nefndi að vísu ekki syni mína, þeir eru ekki börn en ég hef rosalega gaman af börnum og næ alltaf sambandi, börn eru alltaf að segja mér eitthvað sem enginn annar segir mér og kannski verð ég fullkomlega ég gagnvart börnum, bók um það síðar, en þá nefni ég syni mína og tengdadæturnar, viljiði pæla í því, ÞRJÁR tengdadætur, þær koma skipinu alltaf á réttan kjöl og eru svo yndislega ungar og fallegar konur sem hægt er að tala um allt við, skóla, grænar baunir, fótbolta, nám, drauma, réttlæti, leiðir, ást, börn, peninga, og allt, - tengdadætur eru eitthvað það stórkostlegasta sem um getur, og ég segi bara takk stelpur. TAKK.


Þessvegna er Ella Stína kannski Ella Stína af því hún sér heiminn einsog barn. Ég er Ella Stína en samt er ég Elísabet. Þetta er ekki flókið. Og kannski þarf ekki að leggja niður Heimsveldi Ellu Stínu af því það er lokaða herbergið.


*

Klukk handa Elísabetu Ron.

Sko, ég þoli ekki klukk og allsekki keðjubréf, ég hendi þeim öllum, gives me the creep, en klukk handa Elísabetu er ókei, en spurningin með leyndarmálin, ég skal athuga það: Here it goes.

1. Ég get komið hlutunum í lag.

2. Ég er einbeitt og ákveðin.

3. Ég er með langar neglur í augnablikinu og alltaf að dáðst að þeim.

4. Ég er búin að gera gat í vegginn.

5. Ég er sæt.

6. Ég er vel vaxin.

7. Ég elska bækur, karlmenn, tísku, öræfin, kókakóla, bíla, augnablik sem verða til af sjálfu sér, hús, börn, barnabörn, axlir, fallegar raddir, guð.

8. Ég er snillingur í að verða undrandi.

Ástin brýtur grindverk

Einu sinni var ég að lesa sögu úr Lúðrasveitinni um unglingsstelpu sem hafði skriðið inní sængurver útí kirkjugarði og svo hafði fiðrið þyrlast í myrkrinu einsog ástin og að ástin væri hlý, mjúk og kitlandi, og þá kom Jóhanna barnabarn stökkvandi uppum hálsinn á mér, fimm ára gömul og sagði: Ó amma, ertu að lesa um ástina, og Alexía tvíburasystir hennar bætti við eftir andartaksþögn: Já, ástin brýtur grindverk.

Gummi vinur minn

segir að hjartað í mér sé það heilagasta í mér.


*