Ævintýrið

Einu sinni bað ég um fund með Alkóa
Alkóa með þjótandi frá New York tilað hitta mig
Ég var soldið hissa en þetta kitlaði hégómataugina.
Kannski hafði enginn viljað tala svona lengi við Alkóa.
Alkóa spurði hvar við ættum að hittast
og ég var ekki viss
sonur minn stakk uppá fótabaðinu útá Nesi
en þá fannst mér ég vera komin of nálægt Alkóa

það varð úr að við hittumst á Kaffi Hljómalind
Alkóa sagðist elska svona lítil kaffihús
sem að væru með lífrænar kökur og sjálfbært kaffi
og hlýtur að hafa vitað að eigandinn var á móti Alkóa
Alkóa sagðist alltaf fara á Hljómalind
þegar Alkóa væri á Íslandi
og svo fórum við að tala saman
Alkóa hélt kannski að ég ætlaði að leggja niður vopnin
og segja Amen Alkóa
en í fyrsta lagi hafði ég ekkert umboð til þessa eða löngun
heldur var erindið að bjóða Alkóa í bíó
ég var búin að kaupa bíómiðana
og rétti Alkóa yfir borðið
Alkóa brosti sínu blíðasta og þakkaði fyrir sig
hann ætlaði að gefa miðana litlum frænda sínum
já Alkóa var svo góður við börn
Alkóa sagði mér líka frá því þegar Alkóa var lítill drengur í New York
þá hefði Alkóa verið svo hrifinn af náttúrunni
og alltaf verið að kafa í sjónum
með hvölum og höfrungum
Alkóa kafaði oft ennþá
því náttúran væri svo stókostleg og í framhaldi af því sagði Alkóa mér frá því
að Alkóa ræktaði lítil rauð blóm í bakgarðinum á álverinu í Ástralíu
já svona hugsaði Alkóa um náttúruna
mikið var þetta fallegt
rauð blóm
rauð ilmandi blóm
þegar samtalinu var lokið og ég hringdi í mömmu tilað láta hana vita hvernig hefði gengið
sagði ég henni frá rauða ilmandi blóminu
þá fnæsti mamma og hvæsti út úr sér:
Já, þeir eru allir að rækta rauð blóm í bakgörðunum.

En hvað um þaðég ætlaði að bjóða Alkóa í bíó
á Pirots of the Carabbian
með Johnny Depp mynd númer 2
hún endaði nefnilega á svo magnaðan hátt
þarsem það var prédikað í lokin á þessari Hollywood mynd
að stórfyrirtækin og markaðsöflin eyðileggðu ævintýrið
ég hafði ekki áttað mig á því
en auðvitað
stórfyrirtækin eyðileggja ævintýrið
og um leið áttaði ég mig á því
að Kárahnjukavirkjun og hvert einasta álver
er kynnt sem ævintýri
Kárahnjúkavirkjun var kynnt sem ævintýri
stærsta framkvæmd Íslandssögunnar
hvað er það annað en ævintýri
lengstu göng í Evrópu
stærsta stífla í Evrópu
álver sem frelsaði menn úr ánauð
hvað var þetta annað en ævintýri
já Alkóa kunni tökin á ævintýrinu
enda líka löngu búnir að gleypa því
og við vorum búin að tapa því
og nú er ævintýrið í hættu
ef það er ekki glatað
og hvaða ævintýri er ég að tala um
ég er að tala um ævintýrið þegar maður liggur á árbakka með veiðistöngina sína
ævintýrið þegar vinir syngja saman inní tjaldi
ævintýrið þegar lítil stelpa safnar saman steinum í fjörunni
ævintýrið þegar hann fer á hnén í lautu tilað biðja hennar
ævintýrið að klífa fjallið og sigrast á sjálfum sér

horfa á spegilslétt vatnið og gátan er leyst
tína bláber í fötu og verða berjablár
fleygja sér í hátt grasið og dæsa af vellíðan og fá trú á lífið á nýjan leik
drekka úr læknum
vaða yfir ána
borða nesti undir berum himni
öll þessi ævintýri
vill Alkóa ekki sjá og býr til fals ævintýri
því stærsta framkvæmd Íslandssögunnar
það segir sig sjálft að það er mesta bull Íslandssögunnar
skálinn hans Ingólfs var stærri framkvæmd
eða veggurinn sem hinir úthýstu Írar hlóðu
og nú var ævintýrinu mínu úthýst
þvi hvað var það annað en ævintýri
að ætla að bjóða Alkóa í bíó.
En það er það sem markaðsöflin taka frá okkur,
ævintýrið.



Svo næst þegar einhver býður þér í ævintýri
skaltu athuga hvort um falsævintýri sé að ræða
eða raunverulegt ævintýri.
Og auðvitað áttum við að hittast í fótabaðinu útá Nesi
ef ævintýrið hefði fengið að ráða. 

ást er tími

í gær bjó ég til ommelettu, hafði ekki gert það í mörg ár, handa mér, ég skar niður lauk, og hvítlauk, úff hvítlaukur, þá þarf að plokka himnuna af, steikti sveppi, opnaði dós af aspas og skar niður tómata, ekkert salt, smá pipar þegar hún var til..... namm

Sýndi mér kærleik og gaf mér að borða

Brokkólí buff í dag, gaman að steikja þau, snarkaði í ólífuoliunni.

Ýsa með kartöflum og smjöri í gær, mjög ljúffengt.

Já, það er gott þegar maður sýnir sér kærleik og gefur sér að borða, heitan mat.

Atlantshafshryggurinn liggur í gegnum mig

Landnemarnir setja saman Ikea-rúm

Landnemunum brá heldur betur í brún þegar þeir .... með skógarbjörninn mjálmandi fyrir utan eftir hunangi, og Indíánana á gluggunum að bíða eftir að verða boðnir í kaffi, voru að setja saman Ikea-rúm

Fór til Vesturheims

Einu sinni var maður sem fór til Vesturheims, áðuren hann fór á skip þvoði hann sokkana sína og hengdi þá til þerris yfir arineldinum. Garpur sonur minn fór til Vesturheims í fyrradag og skildi eftir sig klippta Brasilíufara sem voru frumsýndir í sjónvarpinu í gær, já menn skilja ýmislegt eftir sig þegar þeir fara til Vesturheims og þess má geta sat ég ellefu ára gömul inní bókaherbergi hjá afa og ömmu og las hvert ættfræðiritið á fætur öðru og þegar stóð aftanvið nafn einhvers: Fór til Vesturheims.... hríslaðist um mig örlagahrollur af lúxusgerð.

Ásakór... í Kanada.....

Fyrsta saga úr óbyggðum Kanada hjá Garpi og family:

Hann tekur upp myndavél, kvikmyndagræjur þegar hann er búinn að öllu og bjálkahúsið stendur þarna almáttugt og hver bjálki á sínum stað, þá tekur hann vélina og byrjar að taka upp og þá er það svo skrítið að þá sést Ásakór.

Brella!

Brellumeistarinn Tíminn

Tíminn er snjallasti brellumeistari sem ég þekki, hann getur breytt fortíð í nútíð og nútíð í framtíð og aftur framtíð í fortíð og þannig endalaust. Maður er kannki á gangi með hundinn og kominn á bólakaf í fortíðina og eina ráðið er að hlusta eftir fótataki hundsins tilað komast aftur í núið. Og já, tíminn og brellurnar, því hvernig stendur á því að lítill drengur sem svipti upp útidyrahurðinni og kallaði mamma ertu heima, er eitthvað til í ísskápnum, og lagði sína litlu hönd á ennið henni, hvernig stendur á því að þessi litli drengur getur á nokkrum mínútum, ef ekki augabragði farið til Kanada..... Vesturheims.... með fjölskylduna sína.... og fyrst svo er af því Tíminn sér um sína og framleiðir sínar brellur á færibandi þá hlýtur þessi litli drengur að vera fara til Vesturheims að reisa bjálkakofa í óbyggðum.

Einsog þeir gerðu hérna landnemarnir. Og hann þarf að höggva tré og reisa húsið, grafa fyrir brunninum, höggva í eldinn, reisa snúrustaura og búa til hægindastól handa frúnni og skera út dúkkur úr tré handa dætrunum, hann þarf auðvitað að eiga bók, og stromp, og tröppur.....

Og hann þarf að bægja burt skógarbjörnum og vingast við Indíanana, hlusta á laufskrúðið í skóginum eða vindinn á víðáttunni ef þeetta er slétta.... og hann þarf að læra að dorga í vatninu.

Og ég held að allt sem þessi litli drengur hafi brallið hingað til hafi einmitt verið til þess gert að búa hann undir akkúrat þetta og sitja svo á veröndinni með fjölskyldunni, hann er einmitt undirbúinn undir þetta.

Það eina sem gæti komið honum úr jafnvægi er ef móðir hans birtist nú alltíeinu og heimtaði að fá að sitja við arineldinn og stara í logana.

Þegar synir fara að heiman

Garpur og fjölskylda er farin til ársdvalar í Kanada og það er einsog ég ráði ekki við þetta, ég veit að ég er glöð... bara glöð og hef húmorinn en svo kemur tóm,.... svo kemur hinn mikli brellumeistarinn Tíminn og fer í marga hringi og ég er að hugsa hvernig var þetta þegar Jökull og Kristjón fóru, Jökull fór til Ameríku og Kristjón fór til Spánar, fyrst hélt ég væri búin að gleyma því og þá hugsaði ég, gleymist þetta þá líka, þessi tilfinning þarsem ég stend með kaffibollann við eldhúsgluggann og horfi útá hafi, gleymist þetta bara, en þá mundi ég eftir því að ég fylgdi Kristjóni alla leið þarsem hann keyrði í gegnum Evrópu í nokkra daga, var með honum alla leið og þegar Jökull fór til Ameríku fór ég útá flugvöll og ég var einsog titrandi strá, allt titraði inní mér, ég var bara hulstur.... utanum titringinn og mig langaði núna með útá flugvöll að kveðja þau, en fannst ég vera fyrir eða gera of mikið úr málunum, en auðvitað á maður alltaf að fara útá flugvöll... eða á maður að fara útá flugvöll.

Nú er nýja bókin mín að koma, barnasaga, Músin sem flaug á skottinu, teikningar eftir Jóhönnu Líf Kristjónsdóttur, hlakka tilað sjá hana, það verður gaman

Ný bók eða blað

Ég ætla gefa út nýja bók með þessu:

Dansað við brimölduna

Uppskrift

Draumur

Tískusýning

Ljóð

Dramasaga

status

komment

lítil samtöl

fjúkkeddí fjúkkeddí fjúkk

væntanlegar bækur

öræfablús

sprengisandur og fimmvörðuháls

púllímú

gluggaskreytingar

eitthvað yfirnáttúrulegt

fleiri ljóð

já já já

vettlingar

pöddur

ekki tjalda öllu elísabet ókei nei geri það ekki strika út vettlingar og pöddur og hef kannski blómaskreytingu

já þetta verður skreytingarbók

skraut og skrattinn

tökum dísu á þetta.

hamingjutjúttið

mannamál

búin að skrifa
barnabók
ástarofbeldisbók
dauðabók
mýrarljósabók
leikritasafn
barnasögu
og draft af kærleiksbók, hvernig elska skal sjálfa sig,

og ekkert er alveg tilbúið nema leikritasafnið
en held það seljist ekki.

sjálf er ég handalaus með höfuðverk.

HRUNIN

ég er hrunin.
eru töfrarnir þá búnir.
töfrarnir hrynja aldrei. hrunin höll er partur af töfrunum. töfrarnir eru alltaf soldið hrundir, töfrarnir láta veruleikann alltaf hrynja soldið.
einsog jólaseriur?
já einsog jólaseríur.
en hvað fleira eru töfrar.
töfrar eru árás, kannski ekki árás, á raunveruleikann, en þeir koma inní hann. smjúga inní hann, upphefja hann, sýna hann í nýju ljósi.
einsog hvað.
einsog kertaljós í kletti.
ok.
einsog heimili sem er einsog safn.
ok.
það vita allir hvað töfrar eru.
en nú þarf að toga raunveruleikann upp.
já annars fæ ég hendurnar ekki aftur. hugurinn er á þeytivindu, stoppar ekki.
þreyta.
já þreyta. það er allt að brotna upp.
hrynja.
leyfðu þér að hrynja.
hvað er þegar höllin er hrunin....
útrétt hönd, teppi.
ég botna ekkert í þessu samtali.
hvíld.

innum lúguna

Búin að vera á vondum, kunuglegum stað, að vita ekki hvað ég skuli gefa út, eða hvort ég skuli gera það, þetta verður svo alvarlegt og leiðinlegt, .... jsmm. í staðinn fyrir að finna góða staðinn og láta skilaboðin koma innum lúguna.

athuga það!

Þegar óttinn fór var það svo stórt skref að það lá beinast við að kalla á hann aftur,.....

*

vélin........

Since my early childhood I have been told that playwriting is the most difficult thing on earth, so always when I think of playwriting I start shivering. 

But here in Ireland I have finally heard something thats makes sense when it comes to playwriting, my theacher told me playwriting is not about writing these endless conversation - more about building machine. 

skrítin orð

Argantíta, fimbulfambi, gágúm, kakkalakki, titringur, kokhraustur, englahundakofi, útí bláinn, út um hvippinn og hvappinn, buskinn, hangin-lukka,

Er einhver að lesa þetta blogg, má setja nafnlaust komment hér, væri gaman að vita

VINUR MINN LEIÐINN

Leiðinn hefur aldrei brugðist mér, ég get farið til sálfræðings, geðlæknis, á fundi, til útlanda, talað við vini mína, farið í sund, borðað mat, drukkið appelsín, hugsað fjandann ráðalausan, - tilað vinna á ákveðnum málum, - en ekkert af þessu jafnast á við leiðann.

Það er ekki fyrren leiðinn bankar uppá að málið leysist.

*

Grænn

Ég sker innanúr avakadó
og kreisti lime yfir,

og borða með teskeið

svo tími ég ekki
að henda því

liturinn er svo grænn.