Staðan í lok júní

Ég á ekki fyrir mat, dömubindum eða strætómiðum, og það verið að undirrita viljayfirlýsingu um álver á Bakka, virkjanir í Þjórsá, ég var hér á undan stóriðjunni og hafði það fínt.

Vantaði typpi í leikritið?

Ein ung kona sem ég hitti var mjög hrifin af leikritinu mínu Mundu töfrana en alveg hissa yfir því að það var ekkert typpi. Ég var viss um að það yrði typpi í leikritinu þínu en svo var ekkert, sagði hún. Það voru sex typpi í einni kippu í síðasta leikriti, sagði ég. Það hlaut að vera, sagði hún.
Það hét Íslands þúsund tár.

Það er eitthvað skrítið að gerast með mig

Alltaf einsog ég sé að fá aðsvif, ekki kannski alltaf, og svo þessir kippir í heilanum sem koma venjulega á kvöldin komu alltíeinu í morgun, svo vil ég bara láta mig dreyma en nú er ég að fara lesa upp hjá Blindra, og ég er búin að vera með verk í augunum.

Ella Stína á Jónsmessunótt

Ella Stína ætlar að vaka á netinu í nótt og fylgjast með ísbirninum.

Ella Stína mesti hugsuður heims

Á visi.is má sjá lista yfir hundrað mestu hugsuði heims. Því miður er þessi listi alvarlegur misbrestur. Ellu Stínu er það hvergi getið. En Ella Stína er í fyrsta til hundraðasta sæti og í heimsveldinu hanga uppi myndir af henni: Hugsuðurinn Ella Stína. Þetta hugsaði Ella Stína í gær og þetta hugsaði Ella Stína í dag. Ef einhver getur hugsað er það Ella Stína. Það veit enginn hvað Ella Stína hugsar en hún hugsar og hún er alltaf að hugsa eitthvað merkilegt einsog áðan þegar hún fór að skoða sjóinn hugsaði hún: Nei sko, hann fellur að.

Flokkar Lísbet

Lísbet sem er snilli-fegurðardís að vestan, (ræður yfir Vestfjörðum) hefur flokkað bloggið mitt!!!

1. Sögur sem byrja Einu sinni var kona....
2. Sögur með pólitísku ívafi
3. Andlegar sögur sem eru skilaboð að handan til hennar
4. Sögur um Garp og Jökul
5. Sögur um húsið
6. Sögur með tvíræðum tóni.

Ég sé að þetta er mikið betri flokkun en mín og kveikir meira í mér, þetta kom fram í kommenti frá Lísbet, og ég leyfi mér að birta þessa flokkun hér.

Skoðanakönnun

Ég hef tekið eftir því að það eru svona færsluflokkar á moggablogginu svo ég er hér með smá skoðanakönnun um hvað lesendur vilja fá bloggað um:

1. Ellu Stínu
2. Sálina
3. Karlmenn
4. Fótbolta
5. Fegurðina í lífinu
6. Hafið
7. Ísbirni
8. Batann
9. Kærleikann
10. Eldfjöll við þjóðveginn

Elísabet á Þingvöllum

Í dag er Jónsmessa, einu sinni fór ég uppá Arnarfell á Þingvöllum með Þuru vinkonu minni og við gistum þar og vöknuðum í útsýninu eftir úrhellisrigningu sem gerði þá um nóttina, ég er svo frumleg að ég gat ekki verið að velta mér uppúr dögg einsog allir aðrir, svo einu sinni fór ég í brúðkaup á Þingvöllum og hugðist gista úti um nóttina í mínum eðalfína svefnpoka, þá kom maður og vildi komast ofaní pokann minn. Sætt. Nóttin sú var bleik og fjólublá.

Næs

Ég er búin að vera soldið næs við sjálfa mig, færa mér kaffi í rúmið á morgnana og lesa blöðin.

Engillinn Ella Stína

Grosso er ítalskur, ég fór í sund í dag, með Vilborgu, Vilborg er undur hér á jörð, algjört eintak útaf fyrir sig, allt sem hún segir og gerir og hugsar er Vilborg. Það er sól og sól og sól og ég er að horfa á barnaefnið. Og bíða eftir ungri konu sem ég er að leiða gegnum sporin, hugsa sér hvað ég er heppin, en hvað á ég að fara skrifa, ég er bíða eftir hugljómuninni, hún er reyndar komin, en mig vantar kraftinn. En hann lætur bíða eftir sér af ákveðnum ástæðum, allt er í hendi guðs.

Sætastur

Ég sá loksins einn sætan á EM, Grosso, þarf samt að sjá hann aðeins betur, hélt annars með Spánverjum, sá loksins Torres, Fabregas og alla kappana. En ég dýrka vítaspyrnukeppnir enda vítaskytta í fjölskyldunni, sá besti af þeim öllum, Jökull I. Elísabetarson

Yndislegt líf

Þetta er svo yndislegt líf, sól og sjór, allt blátt og gult og skínandi, glitrandi, nóttin svo undrafögur. Og ljúf. Mamma kom í mat í gær og við borðuðum bóg, BÓG já. Og enn skín sólin, horfðum á fótbolta, mamma hélt með rússum og ég hollindingum. Svo kom Embla Karen til landsins í gær, hún hafði STÆKKAÐ, já heldur betur einsog faðir hennar segir, þau voru svo brún og sæt, og gaman að ná í þau til Keflavíkur, það er svo yndislegt að eiga svona fólk, takk, og hvenær kemur Mánabarnið í heimsókn, bráðum. Og ég er að fara á fund, labba útí góða veðrið, lá í smá þunglyndi en svo gerðist svoldið skrítið, já, en nú hringir síminn: Fyrirgefðu, ég er að reyna að ná í aðra konu. Ég er önnur kona. Er það önnur kona. Já, það er önnur kona. Annars sá ég soldið sætan mann í gær sem keyrði mig á KRvöllinn eftir að ég hafði verið að lesa uppá Lækjartorgi, ég meina ég er snillingur, ég fékk vitrun rétt fyrir upplesturinn að lesa einsog vélbyssa og það var frábært því það varð gjörningur í leiðinni. I am the best. Það stóð líka í skýrslunni.

Banaslys

Ég keyrði fram á hræðilegt bílflak í nótt, þetta var svo fallegur morgun og falleg nótt, sumarsólstöður í hámarki, fjöllin í fjólublárri móðu og sólin hátt á lofti, og þá sá ég þennan bíl ef bíl skyldi kalla, það var varla nokkuð eftir af honum, hræðilegt flak, og seinna frétti ég að 19 ára gamall ungur maður hefði látist í slysinu. Þetta er þyngra en tárum taki. Ekki keyra full. Ekki keyra of hratt.

Elskaðu lífið.

Faðmaðu sólina

Breiddu út faðminn og faðmaðu sólina, og spurðu dapra manninn á klettinum: Er ekki allt í lagi, og hann segir: Jú jú og vonar hann sé að segja satt, allavega það hafi opnast eitthvað í sál hans við að segja jú jú.

17 eldfjöll

Við búum í eldfjallalandi, það er alveg greinilegt, það sá ég á leiðinni í Flatey, þau voru svo falleg og ósnortin og í hópum, mörg saman, ég drap á bílnum.

Útkoman

Jú, héðan er allt gott að frétta, nema ég fæ alltaf sömu útkomuna og ég er farin að halda að þetta sé heilög útkoma og heimurinn hrynji ef ég fæ ekki sömu útkomuna.

*

Ég er að hugsa um að stofna kirkju utanum þessa útkomu og trúarbrögð og allt. Ég held að það sé auðveldara en hætta að fá þessa sömu útkomu, og ég veit ekki hvað yrði um mig, ef ég hætti að hugsa um útkomuna yfirleitt.

Ef þú hefur ekki heyrt um útkomuna ertu ekki í bata!!!!!! Ha ha ha.

*

Ella Stína og útkoman

Hvað er Ella Stína að gera rétt í leiknum? Hún er ekki að hugsa um útkomuna.

Ronaldo

Ég er að horfa á leikinn, ég held auðvitað með Portugölum og er loksins búin að uppgötva Ronaldo. Hann er tilfinningavera.

Nætursól

Ég vaknaði klukkan fjögur um nóttina og þá var sólin hátt á lofti yfir sáluhliðinu og nú er ég að rifja þetta upp mér til sáluhjálpar.

Jibbí, auglýsingar

Mér finnst auglýsingin með Megasarlaginu alveg rosalega flott, hún er ein af uppáhaldsauglýsingunum mínum núna, sérstaklega maðurinn á þakinu og allt rokið og þetta er svo íslenskt, alveg einsog úr einhverri vegasjoppu, og svo dýrka ég fótboltaauglýsingarnar, með David Beckham sem gerist á smáeyju, og líka Pepsi auglýsingin þarsem Beckham kemur óvænt og líka þarsem krakkarnir eru með þeim fullorðnu í liði og allir saman útí horni á vellinum. Og svo er líka skemmtileg auglýsingin þarsem íslenski leikarinn er að fílósófera um fótbolta og vitnar í þjálfarann: Þú ert einsog fljúgandi skítakamar á vellinum og fleira, já, það er gaman að horfa á auglýsingarnar, ... ef þú smælar framan í heiminn... en hver er best? Elísabet er best. Elísabest.

Máni orðinn pabbi!!!

! Uppáhaldsfrændi minn Þorsteinn Máni Hrafnsson er orðinn pabbi, hann og konan hans Daggrós eignuðust son 16. júní, dásamlega guðdómlegt. Sonurinn var 13 merkur og 51 sentimeter og er yndislega sætur og magnaður persónuleiki. Til hamingju Máni minn, þú ert svo flottur og barnið heppið að eiga þig fyrir pabba.

Enn eitt meistaraverkið eftir Garp

BJÖRN BRÓÐIR

Til Íslands skal halda,
í leit að birni bróður,
löng leið, yfir hafið kalda,
erfitt sund, þreyttur og móður,

í vonlausri leit,
tálsýn hann eltir,
sér bæi og sveit,
æðaregg hann meltir,

vonlaus hann gengur,
úr honum fer allur kraftur,
hann trúir ekki lengur,
að þeir hittist aftur,

þá heyrist í skoti
hann verður smeykur,
og hleypur til sjávar
honum er illt, orðinn veikur,

hann fellur niður,
allt verður svart,
loks verður friður,
loks sér hann sinn bróður

*

17. júní í Flatey

Ég var fjallkonan útí Flatey í gær, og útnefndi líka fjallbarnið, síðan héldum við ræðu og Blátt lítið blóm eitt er spilað á eftir, þetta var á bryggjunni í Flatey þarsem dásamleg lítil skrúðganga hlykkjaðist úr þorpinu eftir veginum niðrá bryggju. Barðar voru bumbur, látið klingja, spilað á gítar, blöðrur og fánar, allir í hátíðaskapi, líka sjórinn og fiskarnir og sérstaklega fuglarnir. Sólin skein og hey hó jibbí jey. Ræðan var um hvað er að vera sjálfstæður og að við værum úr sama efni og jörðin og ef einhver gerði jörðinni eitthvað þá fyndum við til. Fjallkonan fékk varalit tilað varalita sig áðuren fattaði það og gerði það á eftir. En þá fór hún líka í róður og það gaf svoleiðis á bátinn. Fjallkonan var í björgunarvesti, og þegar við komum aftur að landi var Fjallbarnið í fjörunni og sagði við skipstjórann: Ertu búinn að setja Fjallkonuna í vesti!!! Og var heldur misboðið. En fjallkonan klæddi sig úr sokkum og skóm og fór að vaða í Grýluvoginum. Nammi, namm.

Rúmenía - Ítalía

Ég hélt með Ítalíu í leiknum sem voru allir í Armani jakkafötum, kannski ekki jakkafötum en Armani íþróttafötum þangað til ég tók eftir því að þjálfari Rúmena var í íþróttagalla sem hann hefði getað keypt á útsölu í síðasta stríði og leikmenn Rúmena litu allir út einsog þeir hefðu verið pikkaðir uppaf munaðarleysingjahælum; þá fór ég að halda með þeim.

Sagt um Elísabetu

You are one big kærleikur.

Göldróttari en lífið.

Gert líf mitt að ævintýri.

Hetja.

Alltaf svo gaman að hlusta á hana Elísabetu.

Amma, þú ert drottningin mín.

Galdraandlit.

Langflottust.

Betri en Ísland.

Fallegar hreyfingar.

Þú ert mikil sjávarperla, þin skrýtna og sérkennilega sýn á lífið er gulls ígildi.

Gyðingaharpa og Panflauta

Sæt.

Skemmtilegt barn.

Fallegasta kona á Íslandi

Alvöru hlátur


*

... ef þið viljið bæta við kommenti, ég er að safna í bók.... skinnhandrit.

Við munum sigra

Minni á tónleikana í garðinum í Laugardal með Björk, Sigurrós og Ólöfu Arnalds. Gegn stóriðju og náttúruspjöllum. Allir að mæta. Við munum sigra.

Ella Stína lýsir leiknum

Ég var að horfa á fótbolta og ég er búin að skrifa niður nokkrar setningar sem gætu orðið til þess að ég fái að lýsa leik... en það hefur verið minn helsti draumur um árabil. (Ég verð að segja að Snorri Steinn ber af leiklýsingum) En hér koma setningar Ellu Stínu....

....fótbolti er ekki alltaf sanngjarn... það vantar einhvern á fjærstöngina... þeir eru bara að klára þetta... hann er að dæma víti.... ég vil meina hann sé rangstæður... hér hleður hann í skot... ágætt skot þarna... fín tilraun þarna... það er allt galopið... ÞARNA VANTAR EINHVERN... Þeir eru bara miklu ákveðnari... þetta hlýtur að enda með marki.... hann skallar frá... hann togar í hann... þetta er gult spjald... þetta er skot... þeir hafa ekki skapað neitt... ÞETTA ER AUKASPYRNA Á HÆTTULEGUM STAÐ... Þeir hreinsa burtu.... þeir eru bara mikið betri... það er enginn tilað taka við þessari sendingu... þeir reyna að halda boltanum... HVAÐ VERÐUR ÚR ÞESSU? ... Markmaðurinn nær boltanum.... dómarinn er búinn að flauta... þeir eru bara mikið betri...

Hér lýsti Ella Stína fótboltaleik og þetta er líka lýsingin fyrir leikinn á morgun og hinn og hinn og hinn. Ella Stína er snillingur og goðumlíkt ofurmenni, fífill í móanum. Það er líka hægt að taka þessa leiklýsingu og fara með einsog nútímaljóð...segiði svo að nútímaljóð séu ekki vinsæl.

Ellu Stínu í landsliðið!!!!

Svarthöfðadjók

Mér fannst þetta Svarthöfðadjók skemmtilegt þangað til ég vissi að Vantrú stóð fyrir því. Prestahalann á næstu Svarthöfðagöngu!!!

Elísabet fagnar

Ég er að horfa á ÞýskalandKróatía og þeir fagna þegar þeir skora, svo ég er að hugsa um að fagna svolítið. Fagn, fagn, fagn. Þetta er frægt fagn og fagnið er gott og fagnið. Fagnið hverjum degi.

Eitt merkilegt

Ég átti mann í fjórtán ár, það er langur tími, við vorum mjög ástfangin, svo lentum við í hakkavél alkóhólismans, svo skildum við, hann átti frumkvæðið, þá voru tvíburanir fimm ára. Til að gera langa sögu stutta þá eru sextán ár síðan við skildum og það er fyrst núna sem einhver úrvinnsla virðist eiga sér stað, í draumlífi mínu, ég hef auðvitað unnið úr skilnaðinum með skrifum, á fundum, hjá sálfræðingi og svo framvegis, en mig dreymdi manninn bara ekkert í þessi sextán ár fyrren núna, þá eru tvíburarnir farnir að heiman, og þá virðist einhver úrvinnsla eiga sér stað, þetta er merkilegt, ég virðist hafa elskað þennan mann og ást virðist vera mjög merkileg.

*

Líka af því hún virðist vera lífræn.

Upplitaðist

Ég held ég sé með gróðurofnæmi, lungnakrabbamein, lungnabólgu, krabbamein í augum, þvagfærasýkingu, magakrabbamein, brjóstakrabbamein, skakka fætur, vanti gleraugu, þurfi að fara í handsnyrtingu, handskjálftinn er farinn, ég sakna handskjálftans, það er sól úti, ég elska sólina en upplitaðist í gær.

* En allt þetta bendir til að ég hafi líkama nema það sé líka ímyndun.

Kvíði

Þetta er nottla bara kvíði að halda maður sé að verða bráðkvaddur, og afhverju ætti ég að hafa kvíða, kannski útaf þessum endalausu peningamálum, eða kannski vegna framleiðslu á kvíða, eða er kvíðinn kvíðastillandi fyrir þunglyndið, það var svo yndislegt í Töfragarðinum og mig vantar nýjan síma, ég verð að vera í sambandi við fólk, annars líður mér mjög vel, ég er virkilega búin að njóta þess að sofa síðan ég hætti í skólanum, hugsa loftbóluhugsanir, (það eru sona hugsanir sem fljóta uppá yfirborðið) hugsa um hverjum ég ætti að giftast (það er af því ég er með giftingarfíkn) og ég er farin að fara í sund og taka til útum alla íbúð, já svona litlar breytingar hér og þar, og þeir segja í Evrópumótinu að þessi þarna fótboltamaður og hinn séu snillingar af því þeir gera eitthvað óvænt, svo ég hlýt að vera annaðhvort snillingur eða fótboltamaður. Blómið.

Krabbameinshugsanir

Kosturinn við að vakna í skólann var að ég hafði ekki tíma tilað hugsa um að ég væri örugglega komin með krabbamein svo núna hugsa ég um það á kvöldin hvort ég sé komin með eitthvað sem lætur mig alltíeinu verða bráðkvadda og tek símann með mér í rúmið svo ég geti hringt ef ég verð bráðkvödd.

Fríið

Fríið er farið að bera árangur, ég fór að gráta í gærkvöldi.

*

Hef ekki séð neinn sætan

Nú stendur fótboltamótið yfir í Evrópu og ég hef ekki séð neinn sætan, ég man eftir Batestuta, Nuno Gomes, Vitor Baja, Zidane, Maldini, .... hver getur gleymt Maldini? Hvar eru þeir allir? Gómes er á sínum stað en hann er ekki sætur lengur. Sá sem mér finnst flottastur er Henrik Larson, hann er flottur!!! En hann hefur ekki verið flottur fyrren núna. En núna sé ég engan sætan, ég hef samt ekki gefist upp, ég á eftir að sjá Rússana, Spánverjana og Frakkana og þar er Patrick Viera en á meðan ég sé engan sætan horfi ég bara á boltann....

Ég er smá einmana núna og þori ekki einu

Ég hef alltaf verið hrifin af eggjabikurum og að borða egg úr eggjabikar.
Ég hef alltaf verið hrifin af miðnætursólinni.
Ég hef alltaf verið hrifin af geirvörtum karlmanna.
Ég hef alltaf verið hrifin af gönguskóm.
Ég hef alltaf verið hrifin af núðlusúpum.
Ég hef alltaf verið hrifin af því að smjúga í vatninu.
Ég hef alltaf verið hrifin af því að hafa mjaðmir.
Ég hef alltaf verið hrifin af silki og hunangi.
Mig langar í hvalaskoðun.

Sól og blíða og köngulóarblóð

Ég fór í sólbað í Töfragarðinn í dag, það var yndislegt, hafði ekki komið þangað í nokkur ár, það var einn fugl sem hafði komið sér fyrir á trjátoppi einsog í barnateikningu og spilaði þar og söng hin ljúfustu lög, ég drap eina könguló - óvart - á nöktu lærinu svo ég er með köngulóarblóð á lærinu, vissi ekki það væri blóð í þessum vinkonum mínum, en þetta var fullkomið, ég keyrði Garp og Ingunni og Emblu útá völl, þau fóru að heimsækja Kristínu, Jökul og Zizou sem búa í Norður-Karólínu í Ameríku. Ég hlustaði á AA-stöðina, þetta er spennandi tungumál og heimur sem þau túlka. Ég sá hús og kirkju á Keflavíkurveginum - neðst til vinstri - á leiðinni í bæinn, man ekki eftir að hafa séð það. Talaði soldið við guð í garðinum og fékk mér peru eftir ég hafði brotist gegnum lúpínuþykknið. Fékk mér svo ís með heitri súkkulaðisósu og fór heim og lagðist í sófann og hugsaði um líf mitt.

*

Hér til hægri eru komnar tvær nýjar myndir sem Ingunn Sigurpálsdóttir tengdadóttir mín tók við útskriftina af mér og Emblu Karen Garpsdóttur nýjasta ömmubarninu. Myndin er tekin í Borgarleikhúsinu þarsem athöfnin fór fram.

*

En nú mun ég halda áfram að hugsa um líf mitt.

Mánadís 8 ára í dag

Í dag heldur Mánadís uppá átta ára afmælið sitt, víðsfjarri Íslandi, á Spáni. Mánadís er undurfögur, skemmtileg, sniðug og gáfuð ömmustelpa sem segir: Amma, ég elska þig, og: Þú ert besta amma í heimi, og: Amma, gættu þín.

Ég hlusta á svona ömmustelpu einsog Mánadís. Hún hefur sent mér póstkort frá Spáni. Hún er með fallegt hár og á heim útaf fyrir sig.

Til hamingju með afmælið elsku Mánadís mín.

*

Beðið eftir jarðskjálftanum

Var þetta jarðskjálfti? Eða var þetta kannski jarðskjálfti. Eða var þetta jarðskjálfti? Hvað með þetta, var þetta jarðskjálfti, þetta gæti hafa verið jarðskjálfti en þetta var örugglega jarðskjálfti var það ekki keon,etip04t5æqn5kjn ðt9 il4u6594jfn,zdfnglyppwps,,

Hvað er þetta?

Þetta fékk ég sent í morgun, fannst sem ek. falin frétt í atvinnublaði moggans:

"13,7 miljarða kaup";
Þar segir m.a. "Orkuveita Reykjavíkur undirritaði fyrir skemmstu stærsta samning sem hún hefur gert frá upphafi, en fjárhæð hans nemur 13,7 miljörðum króna. Samningurinn er gerður við Mitshubishi og Balcke Dürr um kaup á fimm vélasamstæðum fyrir gufuaflsvirkjanir á Hengilsvæðinu. ..............
........... Samanlegt afl vélanna nemur 225 megavöttum og verða þær afhentar á árunum 2010 og 2011..............."
Síðan kemur rúsínan; ....."Forseti Íslands, Ólafur Ragnar Grímsson, var viðstaddur undirritunina í Hellisheiðarvirkjun." ....Já !

Spenna - ekki spenna

Ég er að reyna koma mér upp einhverri spennu, ég er reyndar búin að vera í spennuástandi alltof lengi, augun á mér tildæmis eru helþreytt og ég er búin að kaupa klaka-augu tilað frysta og leggja ofaná mín alvöru-augu. Svo er ég ekki skotin í neinum, ég er búin að fara yfir listann og það er enginn sem ég er skotin í, það er reyndar einn sem mig langar að vera góð við en ég veit ekki hvort það er það sama. En hvað á ég að gera þegar er engin spenna....

dæmi:

Pússa borðið
Taka málningu af gyllta glugganum
Horfa á Portugal-Tyrkland
Liggja í sófanum og detta útaf
Horfa uppá Snæfellsnes
Þrífa eldhússkápana
Raða hjartasteinunum
Fá mér vatn
Fá mér meira vatn
Kommentera
Kíkja á bloggið
Lesa blöðin
Dást að hvítu blómunum
Bíða eftir jarðskjálftanum
Hugsa um líf mitt
Greiða á mér hárið

Já, það er semsagt engin spenna í lífi mínu, það er gott, maður verður að takast á við nýja hluti í lífinu. En ég er aftur byrjuð að hugsa um Flatey á Breiðafirði þegar ég vakna svo ég hugsa að stefnan verði sett þangað. Allavega í huganum því það er allt á floti þar.

Mótmælt á staðnum

Ríkisstjórnin ásamt félögum sínum tók skóflustungu í garðinum hjá sér að nýju álveri, ég hélt að Björgvin ráðherra hefði sagt að nú væru komnir nýjir tímar og ekki þjóðarsátt um álver, þetta er skrípamynd, sýndarveruleiki. Og afhverju allar þessar skóflur!!! Skóflurnar níu og byssurnar fimm þegar ísbjörninn var drepinn. Ég fylltist sorg og reiði en varð svo aftur fegin að þessu var mótmælt, og óska mótmælendum til hamingju og þakka þeim fyrir að vera á staðnum.

Dramatíkin

Vinkona mín á Írlandi, Margrét O'Sullivan varaði mig við því að vera dramatísk þegar karlmenn væru annarsvegar. Ég hafði það í huga þegar Andrew kom hingað til lands og það var ekki fyrren á þriðja degi sem ég sagði honum að þegar fyrst þegar ég sá hann hefði mig langað tilað giftast honum, nánar tiltekið á Laugarvatni, eftir mikla ferð um Gullfoss, Geysi, Þingvelli og Kjöl. Andrew var svo kurteis að hann sagðist vera "flattered". Ég var svo lítið að minnast á þetta við hann nema í öðru samhengi þarsem ég sagðist eiga erfitt með að vera heil, en það er önnur saga, og það var svo ekki fyrren daginn sem hann fór að þetta bara aftur á góma og ég sagði:

Elísabet: Andrew, could you wait for me?

Andrew: Sorry? (Hann var svo kurteis)

Elísabet: Because I am not ready to get married, so could you wait for me.

Andrew: Uh, ok, yes, I will see about that.

*

Mótsögnin

Venjulegt fólk er undarlegt...

Útskriftargjöfin mín

Ljóðið Fyrirmyndarbörn eftir Garp I. Elísabetarson

Ég er búinn að hafa 24 ár,
til að koma henni til manns,
búið að kosta blóð,svita og tár,
og skilja eftir sig mörg ör og sár.

Margar bækur, ljóð og sögur,
klúrin ljóð og ein saga misfögur,
öll þessi ár með leikhúsæði,
og loks hún fór að læra þessi fræði.

Loks ég fekk hana á skólabekk,
þrjú ár, vakna snemma, læra heima,
alla athygli að sjálfsögðu hún fékk,
svo með írskum draugum hún fékk að sveima.

Saklausi björninn eftir Garp I. Elísabetarson

Á löngu ferðalagi yfir jökla og ís,
yfir hafið, þangað sem allt frýs,
kominn á framandi slóðir,
allt annað en björninn kýs,

undrandi augu á hann stara,
inní þokuna hann flýr,
hann veit ekki hvert á að fara,
villtur, hvert sem hann snýr,

Ærandi hljóð, hann þekkir hættur,
veiðimaðurinn er mættur,
björninn langar á sínar heimaslóðir,
saknar sinna barna, hvar er hans móðir?

*

Ævintýrið gengur á land

Þegar hingað þvælist ísbjörn norðan úr höfum sumardag í júní er það ævintýri líkast, speglar ævintýrið sem við erum alltaf að vonast eftir, óvænt og skringilegt, rómantískt. Og svo er ísbjörninn skotinn. Það er einsog að skjóta ævintýrið. Það er kannski þetta sem gefur lífi okkar gildi, einn dagur er frábrugðinn öðrum, einn daginn gerist það óvænta og bregður lit yfir alla hina dagana.
Ísbjörninn fékk okkur öll tilað gapa af undrun, ísbjörninn kom ímyndunaraflinu af stað, ísbjörninn kom söguvélinni í gang, ísbjörninn minnti okkur á hvar við erum staðsett, ísbjörninn vakti okkur öll og svo er hann skotinn.

Ísbjörninn

Garpur sonur minn hringdi í mig áðan og sagði: Mamma, ertu búin að heyra um ísbjörninn sem var á töltinu í Skagafirði í morgun. Það er búið að skjóta hann. Afhverju er verið að gera Garp og 0kkur svona sorgmædd og allir ísbirnir skotnir. Hverskonar ríkisstjórn er þetta sem lætur skjóta ísbirni? Gamaldags aðferðir, sagði Árni Finnsson formaður Náttúruverndarsamtakanna. Og afhverju var honum ekki boðið læri áðuren hann drapst, það getur líka verið að Ísbjörninn hafi verið á leið í Trékyllisvík að heimsækja Hrafn bróður minn. En mér finnst þetta ekki fallega gert gagnvart Garpi - og ekki fallega gert gagnvart ísbirninum.

Ást og skilningur

Ég elska þig þegar sagt er við mig: Þú ert nottla búin að vera undir ÞVÍLÍKU ÁLAGI síðustu tuttugu, þrjátíu árin. - Já, takk fyrir það. Ég fékk nefnilega stíng í þriðja augað, ég var flutt í sjúkrabíl fyrir einhverjum mánuðum uppá slysadeild útaf stíng í þriðja auganu og nú kom hann aftur, ég hef tildæmis ekki þrek tilað senda vinkonu minni afmæliskveðju, þrekið er búið og mig langar í snertingu, snertingu, snertingu og tónlist, einhverja sem er svo svo svo yndislega varla til.

ps. Jökull og Garpur eru svo stoltir af mömmu sinni, og konurnar þeirra, Kristín og Ingunn, svo ekki sé talað um Emblu Karen sem er að rifna af stolti, ég fæ alveg tár í augun, og þá er Zizou ekki síst stolt, búin að rífa í sundur heilan fótboltavöll í Ameríku.

Linda

Linda á afmæli í dag. Ég efast um að hún vilji að allir viti hvað hún er gömul, hún er soldið einsog Kristín, svona filmstjarna. Hún hefur alltaf gefið mér fallega hluti, rauða leðurhanska, kórónu alsetta litlum bláum demöntum, smyglaðan lótusilm frá Egyptalandi. Hún sagði mér að eitthvert vit væri í Laufeyju og Fótboltasögum þegar ég sýndi henni þær fyrir einhverja rælni. Linda er með stíl, það sést líka á klæðaburðinum og öllum skópörununum hennar, hún gæti rekið tískublað sem heitir Linda. Í staðinn fyrir að skrifa öll þessi forneskjulegu ástarljóð sem hún er sífellt að yrkja gæti hún skrifað tísku-texta. En Linda er rammgöldrótt en samt algjör nútímaskvísa, hún hefur verið vinkona mín í þrjátíu ár en samt kynntist ég henni fyrst fyrir 40 árum þegar við sátum saman í bekk, tíu ára bekk, tveir vannærðir krakkar, upprennnandi skáld og alkóhólistar, ha ha ha. Linda er mjög heiðarleg, hún segir alltaf það sem henni finnst, amk. um skáldskap minn, hún er mjög öfgakennd í því sambandi, annaðhvort segir hún: Tær snilld. Eða: Ég hef engan áhuga á þessu, og þú veist það. Hjálpar manni mjög mikið ha! enda hef ég skrifað staf í marga daga. Við Linda höfum þvælst um heiminn og lesið upp ljóð, aðallega hún, hún er tildæmis fræg í Þýskalandi og kemur út í bókum með Heine, Göte, Shciller. Hún kom með alveg nýjan tón í íslenska ljóðagerð, galdratóninn, þótt enginn hafi fattað að kalla hann svo nema ég. Held ég. Svo höfum við lesið upp ljóð í Tjarnarhólmanum, Hallgrímskirkju, Akraborginni, Borginni, og ég veit ekki hvar og hvar. Linda segir mér að ég sé óljóðræn, já ég læt allt flakka í þessari ræðu, af því hún veit að ég trúi öllu sem hún segir, og hversu veik ég er fyrir gúrúum og stjórnun. Síðast hitti ég hana í kjólabúð. Og þar á undan í skóbúð. Og þar á undan... í kjólabúð. Linda er einsog ljóð, hún er mjög falleg, með brún augu og brúnt hár, stundum kerknisleg, stundum rómantísk, stundum fögur, stundum íðilfögur, stundum stríðnisleg, og mjög viðkvæm, hún er viðkvæmur töffari nema hún hefur þessa galdrataug og stendur í beinu sambandi við forneskjuna og fléttar nútímanum sífellt saman við hana. Hún er mjög góð manneskja og kemur alltaf þjótandi ef ég er hjálparþurfi, og hlustar í símanum á harmatölur, efasemdir og guðveithvað. Nú er ég ekki í meira stuði tilað skrifa enda er sjálfstraustið í molum, en gæti safnast saman á eftir.

Ljóðið hans Garps

Undur og stórmerki gerðust í lífi mínu, Garpur orti útskriftarljóð til mín, ég er búin að syngja það óteljandi sinnum, það er guðdómlegt. Birt með góðfúslegu leyfi höfundar.

*

FYRIRMYNDARBÖRN

Ég er búinn að hafa 24 ár,
til að koma henni til manns,
búið að kosta blóð,svita og tár,
og skilja eftir sig mörg ör og sár.

Margar bækur, ljóð og sögur,
klúrin ljóð og ein saga misfögur,
öll þessi ár með leikhúsæði,
og loks hún fór að læra þessi fræði.

Loks ég fekk hana á skólabekk,
þrjú ár, vakna snemma, læra heima,
alla athygli að sjálfsögðu hún fékk,
svo með írskum draugum hún fékk að sveima.

*

Ég útskrifast

Ég útkskrifast í dag og það verður frábært, um að gera að gleyma allri félagsfælni og siðahrolli, og njóta þess, að ég hef mætt í skólann hvern einasta dag í þrjú ár, aldrei verið veik, varla komið of seint og lært alveg óskaplega mikið og margt, þessi skóli er alveg búin að breyta lífi mínu, yndislegur skóli og BEKKURINN MINN ALVEG YNDISLEGA STÓRKOSTLEGUR, ég elska þau, gáfuð, yndisleg krútt, lifi leikhúsið, jæja, þeir sem vilja senda mér blóm, skeyti og gjafir sendi það bara heim til mín og hengi á hurðarhúninn. Ég verð í hvítum kjól og svörtum skóm, eða gylltum kjól og írsku skónum með fíflahala....

Ingunn tengdadóttir mín og ömmustelpan Embla Karen verða viðstödd útskriftina og kannski Garpur ef hann kemst.

Til hamingju Elísabet.

Túrtappi og tár

Ég er að útskrifast úr Listaháskólanum á morgun þarsem ég hef verið við nám í þrjú ár. Ég er búin að læra margt í skólanum, tildæmis að ég get ákveðið með tíu mínútna fyrirvara að koma nakin fram og draga útúr mér túrtappa og fengið 8.5 í einkunn og svo hitt, skrifað leikrit í tvo mánuði og fengið 6.0

Jarðskjálftinn sagði: Ég ræð

Það kom jarðskjálfti í dag, ég var að tala við Huldu í símann, sjötíu ára gamla húsið okkar sveigðist til og frá, titraði, eitthvert óskaplegt afl úr iðrum jarðar sagði aðeins tvö orð: Ég ræð.

Kristín Bjarna á stórafmæli

Hún vinkona mín, til þrjátíu ára, á stórafmæli í dag 29.maí, ég þori ekki að segja hvað hún sé gömul því hún er svo mikil filmstjarna, það er ekki víst hún vilji það, það verður þá að koma fram í kommenti, ég kynntist Kristínu fyrst þegar hún kom heim með pabba, hann kom heim tilað deyja en hún sat við saumavélina og saumaði á hann slopp svo hann gæti dáið, það passaði svona nokkurnveginn og sloppurinn passaði alveg þótt hann mátaði aldrei sloppinn. Svo sá ég Kristínu næst á horni Týsgötu og Skólavörðustígs, þá var hún að tala við sjálfa sig af því hún var svo sorgmædd. Hún var oft gestur í Suðurgötunni og orti ljóð í hvert sinn hún kom í heimsókn og hló þá að öllu, hún var byrjuð að hlæja og síðan hefur hún verið hlæjandi, á mínu heimili er hún kölluð Hlátursskjóðan af því að r0kurnar svoleiðis standa út úr henni, lífsglaðar og smitandi, það eru örfáir sem hafa fengið þess heiðurs aðnjótandi að vera uppnefndir en Garpur og Jökull sáu um það, hún var einsog einhver síhlæjandi ævintýraprinsessa í þeirra augum og hló mest við eldhúsborðið, hún var líka einsog farfugl, hún kom og fór, sást ekki mánuðum saman en sat svo dag eftir dag við eldhúsborðið og hló og alltaf með ljóðabúnka með sér. Og sína sérstöku sýn á lífið. Alltaf til í að sjá heiminn útfrá sínum sjónarhól, Kristínarhól, þegar ég var löngu búin að negla niður heiminn ásamt öðrum vinkonum mínum kom Kristín og sagði: Hvað með það? Og er eitthvað slæmt að hafa þráhyggju??? En í mínum íslenska vinahópi hefur það þótt næsta glæpsamlegt en Kristín talar um þráhyggjur einsog sérstakar vinkonur sínar eða gjöful element. Já svo heimsótti hana til Haga þarsem hún bjó sem krakki, hún var ljóð strax á barnsaldri, ég kynntist foreldrum hennar, systkinum hennar, silungsvatni sem sál hennar dvelur jafnan í, harmoníkkuböllum, sveitaböllum, þúsund milljón svönum sem syngja allar nætur þar fyrir norðan, ég held líka að það sé sál Kristínar. Svo fórum við norður að ná í Kristjón á einhverjum furðulegum bíl, já komumst alla þessa leið og ég ólétt að tvíburunum ánþess að vita það. Þar á undan hafði ég búið hjá henni á Öldugötunni eftir að Suðurgötuævintýrið leið undir lok og dópheimurinn gleypti ástina sem hafði búið mig til uppá nýtt, þar svaf ég í stofunni og Kristín hvæsti á mig einhverntíma þegar ég svaf hjá manni heima hjá henni og klóraði hann svo mikið á bakinu að hann er sennilega tattóveraður síðan. En það voru allskyns stórmenni að heimsækja hana, svona fallega skáldkonu og leikkonu undir súðunnfi sem átti fallega hringborðið og var alheimsbóhem og húnvenstk blóm, Thor, Atli, Rúnar, og ég veit ekki hvað, þeir sátu svoleiðis um hana og sungu mansöngva fyrir utan í bjartri vornóttinni ef hún hleypti þeim ekki inn. Hún labbaði alltaf mjög hratt og gerir eiginlega ennþá. Við fórum mikið saman í sund og svo varð ég geðveik og spurði hana hvort hjartað gæti brostið. Og ég hefði ekki munað þetta nema hún mundi þetta. Og hún var algjör skvísa og er ennþá. Svo er hún líka örlætisbolti, hún getur alltaf lesið eftir mig, og ég er alveg í lausu lofti ef hún getur það ekki og hún kemur alltaf með önnur komment og svo gerir hún kröfur, þegar hún fær eitthvað að lesa spyr hún: Hvað viltu að ég hugsi um?

Hún dæmir mig aldrei. Hún bara elskar mig. Og svo er hún svo sæt.

Svo lék hún og dansaði á bryggjunni og lánaði mér gular trúðabuxur sem gáfu mér lífið uppá nýtt.
Hún dansar tangó.

Hún trúir á tangó.

Hún yrkir tangóljóð.

Hún er með sterka réttlætiskennd. Hún er vitur.

Hún fékk krabbamein og bloggaði krabbameinið úr sér.

Hún er heimur útaf fyrir sig.

Hún kom að heimsækja mig til Dublin. Svo ég hef vitni.

Hún tók einu myndirnar af mér sem til eru í Dublin.

Það er gaman að vera með henni.

Hún er femínisti.

Það er hægt að tala við hana um allt.

Ég vona hún verði hundrað ára. Hún er norn og engill. Hún er silungur, tré, vatnsköttur og hvítir skór í myrkrinu. Hún er eyrun mín.

Hún er hörkutól.

Gáfuð.

Ofurgáfuð.

Ljóðskáld.

Alvöru leikkona.

Hún er Kristín Bjarna og ég tek ofan fyrir henni að eilífu, hún er heilt fang af örlæti, forvitni og öllum sínum útúrsnúningum sem snúast alltaf í skemmtilega átt.

Hún er vinur.

Hún er vinur minn.

Hún kemur. Og þarna stendur hún með rauðu töskuna, mér finnst hún líka vera í rauðri kápu, hún er lent. Hún er komin.

Kriiiiiissssssssssssssstttttíín.

Allir elska hana.

Hún hugsar vel um sjálfa sig og er með húð úr sólargeislum, blá augu úr lynginu, sem stundum eru dreymandi, stundum hvöss, stundum glöð, stundum hugsandi.

Til hamingju með afmælið.

Konan talar við reiðina

Konan: Hvað hefur þú gert fyrir mig sem enginn annar hefur gert?
Reiðin: Finnst þér þetta svaravert.
Konan: Mig langar að vita það.
Reiðin: Ég ansa þessu ekki.
Konan: Annars nenni ég ekki að tala við þig.
Reiðin: Eru þetta þakkirnar fyrir allt sem ég hef gert.
Konan: Hvað hefurðu gert.
Reiðin: Það er ég sem ætti ekki að nenna að tala við þig.
Konan: Hættu þá að tala við mig.
Reiðin: Jæja, einmitt.
Konan: Ég vil samt fá að vita það.
Reiðin: Þögn
Konan: Þú hefur ekkert gert fyrir mig.
Reiðin: Þögn
Konan: Þú ert bara ömurleg, ömurleg reiði sem hefur eyðilagt og rústað lífi mínu.
Reiðin: Þögn
Konan: Ég tala aldrei við þig aftur.
Reiðin: Þú ætlar þá kannski að vera án reiðinnar.
Konan: Þögn
Reiðin: Mér þætti gaman að sjá það.
Konan: Þögn
Reiðin: Þú ert glötuð án mín.
Konan: Þögn
Reiðin: Þú getur varla sýnt reiði.
Konan: Þögn
Reiðin: Þú getur ekki verið reið.
Konan: Þögn
Reiðin: Hverfur bara inní einhverja sjálfsvorkunn.
Konan: Þögn
Reiðin: Og fýlu, ertu í fýlu, en gaman.
Konan: Þögn
Reiðin: Svo springurðu.
Konan: Þú ert ömurleg.
Reiðin: Ég vann.
Konan: Vannst hvað.
Reiðin: Þú byrjaðir að tala við mig.
Konan: Og hvað með það.
Reiðin: Á ég að segja þér hvað ég hef gert fyrir þig sem enginn annar hefur gert.
Konan: Ég vil ekki vita það.
Reiðin: Viltu ekki vita það?
Konan: Nei, ég kæri mig ekki um það.
Reiðin: Ég loka fyrir kærleikann.
Konan: Kærleikann.
Kærleikurinn: Það er kominn tími á þriðja sporið.

Reið útí hvað.

Konan var svona reið. Reið útí lífið. Hún var reið útí karlmenn, útí börn, útí guð, út sóleyjar og túnfífla, útí bíla, útí ský, útí farsíma og sms, útí hringingar, útí útidyrahurðir, útí fingur, útí hringja, útí snertingu, útí hitt og þetta, útí hamagang, útí þögn og kyrrð, útí sjálfa sig, já hún var svona reið útí sjálfa sig en þóttist vera reið útí allt annað.

En afhverju var hún svona reið útí sjálfa sig, fyrir hvað hún var ljót og sein á fætur, hvað hún átti fáa vini, hvað hún átta marga vini, hvernig veðrið var, hvernig hún var í laginu, hvernig hún var ekki í laginu, að hún var ekki búin að öllu, að hún hafði ekkert gert, að hún bað ekki bænir á hverjum morgni, að hún eldaði ekki hafragraut, að hún bauð ekki öllum í læri alltaf. Hún var reið útí sig fyrir allt.

Hvernig stóð á því. Af því hún vildi að reiðin ætti garð þarsem reiðin fengi að vaxa og konan var þessi garður fyrir reiðina.

Hvað hafði reiðin gert fyrir konuna sem enginn hafði gert?

His voice

When I heard his voice,
I never wanted anything bad to happen.

*

Konan og læstu hirslurnar

Einu sinni var kona og hún fékk mann í heimsókn og hann tæmdi allar hirslur hjá konunni, segjum hann hafi tæmt skartgripaskrínið, píanóið, bókaskápinn, bankahólfið, já allar hirslur, eða hjartað, lungun, mænuna, hugann, hann tæmdi allt hjá henni og hún var tóm á eftir og rúin öllu. Afhverju lét hún þetta viðgangast, kannski var þetta dramatilhneiging hjá konunni og hafði gerst oft áður, kannski hafði hún verið svona einmana og allt það svo hún lét þetta viðgangast, kannski var þetta ekki henni að kenna, en kannski gat hún ekki sett mörk, afhverju vildi konan vera rúin öllu, eða vildi hún það, svo hún þurfti ekki að taka ábyrgð á neinu. Og þegar allt hafði verið tæmt, þá gat hún orðið reið. Kannski hafði ekki fundið reiðina af því allar hirslur voru svona fullar og við það að þær tæmdust fannst reiðin. Bara afhverju var þessi reiði. (Framhald)

Markmiðinu náð

Ég fór í skólann með ákveðið markmið, að skrifa Mundu töfrana, það var síðan útskriftarverkefnið mitt, markmiðinu var náð.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Elísabet er yndisleg.

Snúningur á lífinu

Ég er búin að vera með hausinn í bleyti hvað ég ætti að skrifa næst þegar það rann upp fyrir mér að ég var að útskrifast úr leiklist, ég þarf bara ekkert að skrifa, ég fer bara að leika.

Nett þunglyndi eða meira þreyta

Einsog í dag var ég viss um að ég væri afspyrnu vondur rithöfundur og hefði einhvernveginn tekist að plata fullt af fólki tilað trúa því ég væri ekki svo slæm, ég var að lesa bækurnar mínar inná blindraspólur þegar þetta rann upp fyrir mér, og ég hugsaði bíddu hvenær trúði ég að þetta væri gott, ég á sennilega allsekki að vera rithöfundur, hvað á ég að taka mér fyrir hendur.

Töframaðurinn Bob Dylan

Ég sá strax að þetta var hann. Bob Dylan. Hann var svo fallegur, töfrandi, einsog töframaður, seiðmaður, galdramaður með orgel sitt og röööööööööööööööddin. Röddin. Hann hefði getað verið þúsund ára gamall. Með hatt og fjöður í hattinum, aðeins álútur, húmorinn, lífsgleðin, valdið, tæknin, hæfileikarnir, ég varð svo glöð, ég brosti, ég dansaði, ég hef séð Bob Dylan. Bob Dylan. Svona strákslegur líka og flottur. Tónleikarnir voru undursamlegir, lögin falleg, spilamennskan svo þétt, svo gott að heyra svona góða tónlist og Bob í miðjunni, galdrandi og maður hugsaði bara hvað margt sniðugt kemur frá Ameríku. Bob Dylan gerir Ameríku alveg stórmerkilega. Og svo í lokin þá tók hann Blowing in the wind.... í nýrri útgáfu, ég gat ekki orða bundist og sagði: Þakka þér fyrir, Bob Dylan. Því ef einhver skilur blowing in the wind... þá er það ég... bæði blowing and the wind.

Ég og Bob Dylan

Elínu Öglu fannst að Bob Dylan ætti að sofa hjá mér, hún hugsaði þetta - bara ósjálfrátt - á tónleikunum. Hann þarf bara að sjá hana, hugsaði hún svo. Á meðan var ég að troða mér upp hægri vænginn og allir þessir öryggisverðir höfðu þau áhrif á mig að mig langaði að afklæðast og hlaupa í snatri fyrir framan sviðið og hrópa Hæ Bob. Og vita hvort ég fengi að halda ræðu um hin íslensku öræfin. En Elín Agla sagði að karmað væri komið í gang og þetta myndi sennilega gerast einhverntíma í haust. Ég og Bob Dylan.

Hvolpurinn Sísú

Á að vera komin í hendur eiganda sinna, Jökuls og Kristínar í Ameríku. Sísú er gælunafn knattspyrnukappans Zidane. Og þessi hvolpur er algjör úlfur og sætur, hlakka tilað sjá hann. Mér þætti gaman að sjá mig nenna að ala upp hund, eða kött, ég er letihaugur en er að ala upp nokkur blóm og nú blómstrar eitt í kirkjuglugganum.

Mest smitandi hláturinn

Það er heilmikill hlátur í minni fjölskyldu, hann kemur úr dramatíkinni ho ho ho, ég og Kolbrá tildæmis springum alltaf úr hlátri, en svo er hláturinn í Jökli syni mínum, hann springur ekki úr hlátri en er með svona hlátur að maður verður að hlæja ef maður heyrir hláturinn hans, smitandi hlátur, hann er hér með tilnefndur.

Garðurinn í blóma

Reynitréð stendur allaufgað í garðinum, svo þungt, létt, grænt og höfugt, göfugt þetta tré sem hefur verið samferða okkur svo lengi, og fíflarnir á sínum löngu leggjum, minna mann þegar glókollar þutu upp og niður stíginn, ég heilsaði þessum fíflum áðan, stóð og dáðist að þeim og sagði: Þið eruð sætir.

Bókaskápurinn

Svo sópaði hann öllum bókunum ofaní strigapoka, hún hafði ekki hreyft eina einustu bók í háa herrans tíð en þetta voru allt bækur sem höfðu auðgað hennar sál.

Önnur kynslóð á KRvöllinn

Ég og Ingunn fórum með Emblu Karen að horfa á Garp keppa. Garpslið vann, Embla Karen svaf í vagninum og fannst þetta alveg toppurinn, að vera á vellinum að horfa á pabba sinn, kannski hefur hún séð leikinn í draumi.

Einn lítill sætur dagur

Ég er soldið einmana og ég er að hugsa um líf mitt, ég er líka soldið að hugsa um að fara í bað og svo væri gaman að sökkva nöglunum í einhvern vöðvastæltan.

Svo opnaði hann píanóið

Já, svo opnaði hann píanóið. Og tíndi uppúr því lítil lög en konan hafði ekki leikið á það óralengi og ekkert verið að læra á það, hann spilaði auðvitað einhver bulllög en konunni fannst þau soldið sæt og hann með svona fallegar axlir og hendur að leika á píanóið, hún hugsaði með sér að kannski væri hann píanóstillingarmaður, kannski væri hann fatlaður, eða einhverfur og hefði óvart farið í ísskápinn og skartgripaskrínið en hefði alltaf ætlað sér að stilla píanóið, hún mundi samt ekki eftir því að hafa pantað stillingarmann. Svo skellti maðurinn píanóinu aftur.

Hvað opnaði maðurinn næst?

Svo opnaði hann ísskápinn og konan var furðulostin, ætlaði hann að setjast að, var hann svangur, var hann að gera birgðakönnun, vissi hann ekki hvar hann var, hélt hann að hann væri kominn heim, eða væri staddur hjá móður sinni, konan horfði á ljósið í ísskápnum og það var eiginlega ekkert þar, egg, beikon, gamalt engifer, lýsisflaska, mjólk, gamlar kartöflur, kerti, rjómastautur... maðurinn lokaði aftur ísskápnum eftir að hafa sópað öllu í ruslið, gáði líka í frystinn og saknaði þess að finna ekki klaka í frystinum. Konan kíkti inní ísskápinn eftir að maðurinn hafði sópað öllu út. Það var einsog þessi ísskápur ætti engan eiganda. Og það þyrfti að þrífa hann. Hann setti allt í hvítan ruslapoka. Og gerði þetta allt þögull. Þögnin er fyrir elskendur, sagði hann.

Skartgripaskrínið

Kannski var maðurinn eitthvað sætur, kannski kom hann á viðkvæmu augnabliki, kannski var konan svo forvitin, og hissa þegar hann hafði opnað dyrnar með sínum eigin lykli að því er virtist vera og opnaði svo skartgripaskrínið. Konan var kannski svona veik fyrir því að hann opnaði skartgripaskrínið af því hún opnaði það aldrei sjálf, hún var bara alltaf með sömu skartgripina og var ekkert að skipta eða láta þetta standa opið eða leyfa barnabörnunum að leika sér að skartgripunum svo þegar hann opnaði skartgripaskrínið fannst henni það nánast einsog vísbending frá alheiminum, og tók svo eftir því að hann lét skartgripina renna í vasa sinn. En fattaði ekki neitt og hélt að maðurinn væri töframaður en ekki innbrotsþjófur.

Linda vinkona mín er alltaf að heimta raunveruleikann

Svo ég get alveg sagt einsog er þá eftir að maðurinn opnaði hurðina - eftir að hafa rjátlað við hana - þá opnaði hann skartgripaskrín konunnar.

Ég er gjörsamlega bit. Can anybody help me????

Snuðrarinn

Einu sinni var maður sem opnaði allar læstar hirslur hjá einni konu, hann var snuðraði og var að snuðra, ég veit ekki afhverju.... kannski var hann bara snuðrari. Eða svona óöruggur og varð að vita hvar allt var svo hann væri öruggur.

Fyrst fannst konunni þetta eitthvað heillandi og rómantískt að það væri verið að opna allt hjá henni, en svo þegar hann opnaði hryggsúluna þá fattaði hún að það var eitthvað bogið við þetta og hún þyrfti kannski að gefa leyfi eða opna þetta sjálf. Eða biðja hann um að opna hryggsúluna.

En ekki að það kæmi einhver töframaður: Ó, hryggsúlan er læst, ég opna hana fyrir þér, ójá takk töframaður, ... lásasmiður kannski, er hann enn á ferð. Maðurinn gat ekki verið í kringum konuna nema hann vissi nákvæmlega hvað væri inní henni, því hvað hann ætlaði hann að gera við það, já þetta er skrítin saga.

Afmælisgjafirnar

Gullhring frá mömmu sem amma átti og kjól sem amma átti
Rautt trúðanef fá Röggu Gísla tilað geyma í handtöskunni og setja upp gagnvart karlmönnum.
Rosaflottan bláan hring, risastóran, líka frá Röggu og Birki
Læri frá Gumma
Galdramaður frá Guðjóni og Jónu
Heilög hrísgrjón full af ljósi frá Elísabetu
Fallegar grifflur, líka frá Elísabetu
Heilög olía af fjalli frá Sveini Rúnari og Hauki syni hans
Mynd af mér, pabba og Hrafni frá Binna og Ástu blómasala
Pennasett frá Guðmundi og Ragga
Mynd sem mamma hennar Bryndísar gerði
Armband úr skeljum frá Elvu Ósk
Slípaðan hjartastein í boxi frá Valgerði Ben.
Græna húfu frá Báru og stelpunum í mötuneytinu
Andlitshreinsun frá Díönu
Skemmtikvöld frá bekknum
Nuddtíma hjá dansstelpunum
Ljóðabók frá Guttesen
Bók um skriftir frá Pétri Blöndal
Geisladisk frá Birgittu um mömmu hennar
Kuruzawamynd frá Steinunni Knúts
Bókina um Klepp frá Óttari
Tebolla göldróttan frá Anítu
Blómvönd frá Þórhildi og famílíu
Myndlistarbók og disk með Skúla Sveins frá Evu í skólanum
Hjartastein frá Gullu
Blóm frá Kalla Gúmm
Trefil og húfu frá Rúnu Testner
Ungfrú Töfra frá Þórey og Hilmari
Útsaumaða tösku frá Þuru og Vilborgu
Brúðkaupstösku frá Unu
Útaðborða frá Auði Bjarna
Hamlet-glas frá Guðrúnu Ásmundsd.
Mynd af mér og Önnu Maríu frá Önnu Maríu

Aukþess, sorrí ég man ekki frá hverjum:
Ilmkerti, búið að gleðja mig og veita mér frið
Bestu vinir, bók
Tveir hugleiðsludiskar
Leikbrúðu á puttann
Reykelsi, ótrúlegur ilmur
Penna

Fullt af yndislegum kortum sem ég geymi í stofunni tilað gleðja mig ef ég er leið eða efast um sjálfa mig, þá er fullur skrautpoki af yndislegum kortum með fallegum orðum handa mér
Fullt af blómum sem ilmuðu um allt húsið lengi á eftir.
Fullt af pening, eitthvað um hálfa miljón, hef ekki haft tíma tilað athuga reikninginn útaf lokaverkefni í skólanum. En takk takk takk og endilega gerið athugasemdir ef þetta stemmir ekki.

Það sem ég fell fyrir í fari karlmanna

1. Að hann sé naiv
2. Að hann geti sýnt ískalda skynsemi

en framar öllu að hann sé góður við mig og leyfi mér að vera góð við hann.

A game

When he sees
he can open
my locked door
he close again

and then I know
its a game.

Ræður og uppákomur í afmælinu mínu 16. apríl

Þarsem ég er óðum að nálgast jörðina skal nú greina frá afmælinu mínu, ég bauð gesti velkomna og sagði eitthvað sniðugt, ég man ekki hvað, ég var í hvítum kjól, svo gaf ég Illuga orðið, hann var veislustjóri og sagði ég hefði haft djúp áhrif á líf hans sem krakka og hann hefði orðið fyrir áfalli þegar hann uppgötvaði að ég laug að honum, fyrirgefðu Illugi. En svo las hann rosalega flotta ræðu frá Kristjóni elsta syni mínum sem býr á Spáni, mjög hjartnæm, skáldleg ræða þarsem hann þakkaði mér fyrir að hafa gefið sér strumpahús og bar kveðjur frá fjölskyldunni. Já hvað var nú fleira, svo kom Ævar og söng Makka hníf við undirleik Viðars, ég elska þetta lag og hafði pantað það sérstaklega, svo flutti bekkjarbróðir minn Friðgeir ræðu, ég var í nettu sjokki yfir því að bekkurinn gerði ekkert, en Friðgeir trompaði allt með furðulegum söng af Sined OConnor plötu og póstmódernískum stælum, svo flutti Vilborg ræðu um gamla góða þjófnaðinn á Ísafirði og þakkaði mér fyrir að gefa sér hugrekki, Guðrún Ásmundsdóttir kom með ræðu um pabba enda ágætt þarsem hann var fjarri góðu gamni, svo flutti mamma ræðu og þakkaði öllum fyrir að koma því það myndi gleðja mig, já mamma er nú sæt og svo sagði hún að uppeldi tvíburanna væri kraftaverk, Jökli fannst það eitthvað voða fyndið, svo kom Sverrir skólabróðir minn úr Hagaskóla og hummaði afmælissönginn og talaði um Tilfinningatorgið, og svo var sunginn afmælissöngurinn, Kolbrá litla systir mín reið á vaðið og hennar ræðu hefur verið skil hér með fimm stjörnum, ég er að hugsa um að biðja hana um að taka útfararræðuna líka, tvíburarnir héldu enga ræðu, ég fékk hana um nóttina, allskonar ásakanir um kókapöff and stöff, mjög flott, ég er kannski að gleyma einhverju, en það kemur þá, þetta var svo yndislegt afmæli og allir að tala vel um mig og gleyma öllu hinu, svo má allsekki gleyma uppákomu Daníels Sigurðssonar vinar míns og uppáfinningamanns sem sneri útúr dægurlagatexta til mín og spann í kringum þetta langan performans svo allir héldu hann væri konseptlistamaður. Og viti menn, Hans Jakob frændi minn flutti ræðu svo allir úr öllum fjölskyldum komust að. Það sýnir nú hvað ég er þroskuð að ég gleymdi því að ég ætlaði að gera gjörning en mundi eftir því í lokin og flutti gjörninginn: Það sem ég hef lært af lífinu, - með hjálp Vilborgar í mínum bekk. Fyrsta sem ég hef lært er að þegja. Annað að vera góð við börn. Þriðja að ferðast.

Two green-eyed kids from Ireland

God sent me two green-eyed kids from Ireland to bring a new blood in my play, - which awakes the question what I do to struggle against new blood.

Tveir græneygðir krakkar

Mér voru sendir tveir græneygðir krakkar frá Írlandi tilað hleypa nýju blóði í leikritið mitt, það er svo spurning hvað maður gerir tilað streitast á móti nýju blóði.

Hvað skildi hann eftir?

Hann skildi eftir sjampóið sitt, dagblöðin sín og aðgöngumiða að turni Hallgrímskirkju, ég man ekki eftir fleiru nema stóran konfektkassa sem hann gaf mér og kristalsskál, allt þetta er auðtúlkað, og leiðir hugann að því er fólk skilur eftir hér í húsinu.

Í gullkjól af ömmu

Ég er alltíeinu farin að ritskoða bloggið mitt, hvað ég eigi að skrifa og hvað ekki, þá bara kafna ég, lífið er svo stutt og bloggið svo langt, mig langar rosalega í einhvern mann, reyndar ekki einhvern en ég þori ekki að hringja í hann, hann getur nú líka alveg hringt í mig, svo langar mig í sund, alveg meiriháttar en ég er sem lömuð einsog grjót inní líkamanum og finnst einhver ætti að hugsa um mig, leggja mig undir sæng og spæla egg og bacon handa mér, ég er enn að fatta leikritið mitt, það er magnað að vera útskrifast, ég er að hugsa um að mæta við athöfnina og vera í gullkjól af ömmu.

Neyðarkall frá norðurskauti

Já, ég varð mjúk þegar ég heyrði í honum, og langaði tilað hafa eitthvað fallegt í kringum mig, það er gott þegar allt verður mjúkt því þá breytist ég og verð öðruvísi og langar tilað segja þér eitthvað fallegt. Einsog tildæmis gefa þér að borða úr fallegu skálunum mínum, og ef mig langar í karlmann þá kemur alltaf skræka röddin þjótandi: Elísabet, þú ert ástsjúk. Viltu að ég drekki þér í stórum bala, segi ég þá - því stundum langar mig bara að sitja á steini og syngja fyrir hafið og einhver er að hlusta og segir svo komdu í rúmið eða á bak við stein. Eða bara útí buskann þarsem við erum tvö og getum andað, andað, andað.

Ég vaknaði einn morguninn

og fannst fuglasöngurinn vera skilaboð frá geimverum. Þótt augnablik sturlunarinnar væri óneitanlega seiðandi hringdi ég í geðlækninn minn. Hann sagði mér að auka lyfjaskammtinn og bætti við: Svo veistu það Elísabet að auðvitað er fuglasöngurinn skilaboð frá geimverum.

Blómið í hægri hendinni

Einu sinni var lítið barn sem hélt á blómi í hægri hendi.

Ella Stína verður Elísabet

Þessi litli heimsveldisblettur.... hm, já mig vantar að smyrja heilann á mér, með smjöri kannski eða hita hann í eldi, ég er einmana, viðkvæm, sterk, og langar tilað hafa átta hendur sem allar snerta aðrar átta hendur, ég er feimin, skyldi einhver lesa þetta, læknirinn minn sagði ég fyndi öryggi í hættuástandi en óöryggi í hinu, sem er núna, hættuástandi hefur verið aflétt, Elísabet vilt þú kannski fara gera þig skiljanlega, já ókei, ég er tómarúmi, spennufalli eftir frumsýningu, mjög hamingjusöm, bara feimin að segja frá því, puttarnir voru settir á mig aftur. Guð gerði það.

Ein manneskja stóð upp í myrkrinu og svo allir

Frumsýningin á Mundu töfrana var falleg... eitthvað réði ríkjum sem tók alla inní heiminn á sviðinu, ég var bara svo snortin, leikararnir voru svo góðir.... og yndislegir og magnaðir. Svo var klappað, ein manneskja stóð upp, vá hún er hugrökk, hún stóð þarna heila eilífð, svo stóðu allir upp, mínar villtustu vonir....

uppgötvaði svo í gær ég þarf að gæta mín. Einsog Mánadís sagði: Gættu þín.

Hrifning...

Hverju ég hrífst af í fari karlmanna:

1. Frosin rómantík
2. Ævintýramennska
3. Eitthvað villt

Svo er voða skemmtilegt ef þeir geta leikið.

Og eldað mat, kósí.

ps. Það er ekkert að marka mig þessa daga, dómgreindin er farin, ég hélt eitt andartak í morgun að fuglasöngurinn væri skilaboð utan úr geimnum. Svo fór ég og vaskaði upp. En þetta var soldið sjokkerandi. Left the earth for a moment...

... og hvar er fallhlífin mín. Oj, ég held að fallhlífar séu ruddaskapur nema í hernaði, geta komið sér vel, en ég er að hætt að vera blá, ég ætla vera grá.

Hamhleypa og krútthleypa

Sko allir eiga að elska mig og krúttast í mér því ég er að fara frumsýna og á voðalega bágt,

Mundu töfrana, 10. 13. 16. maí. í Kassanum, Þjóðleikhúsinu.

Komið endilega...

mig vantar einkabílstjóra, þjón, einkarita, tölvufræðing, saumakonu, nuddara, sjómann, tertu, gullgullgulleitthvað, gullfoss bara, og ég er krútt, búin að fá smá leið á krútt og knús, ég er ekki með raunveruleikaskynið í lagi fyrst ég er að blogga,

en þeir síðustu sem ég hef sofið hjá eru eftirtaldir.... æ nú man ég það ekki.

En það kemur. Það kemur allt og sumt fer...

lífið er svo dásamlegt, takk guð.

Mundu töfrana 10.maí

Nú þegar vornóttin er að leggjast yfir hjörtu vor einsog gegnsæ slæða og gerir okkur svo þakklát og bljúg, svo tindrandi viðkvæm blóm, eitt vor enn, þvílík titrandi dýrð, þá verður frumsýnt eitt lítið leikrit eftir mig, næsta laugardag kl. 22 um kvöldið. Og svo verða tvær aðrar sýningar, amk. 16. maí. Já Mundu töfrana, mundu töfrana.

Leikritið er um konu sem lifir í ævintýraheimi og þegar raunveruleikinn bankar uppá (ef hann er ekki orðinn leiður á því) býður hún honum inní ævintýraheiminn. Og lætur þá slást... ha ha ha. Djók. Reynir að koma þeim í hjónaband. Svo getur hún verið í kremjunni, hvar er næsta kremja, hvar er þilið milli ímyndunar og raunveruleiks. Og er til einn raunveruleiki eða margir. Hættu Elísabet!!!! Hvar er limmósínan þín og hvar er appelsínan þín.

En persónur og leikendur eru: (Þetta verður leiklestur sem er æðsta form leiksýninga)

Töfrakonan. Þorbjörg
Ella. Lilja Nótt.
Bróðirinn. Walter.
Græni maðurinn. Stefán Benedikt.
Tárið. Hannes Óli.
Hollywoodleikari. Andrew Keane.
Barnið. Vigdís.
Ballerína. Vigdís Eva.

Svo getur vel verið að ég hoppi inní... ef snúsnúbandið verkast þannig. Nei, best að sitja í salnum, ég er búin að vera svo mikið á sviðinu í skólanum að ég er búin reyna vera troða mér inní sýninguna en gengur ekkert, hugsa ég fari bara í Bláa Lónið á meðan.

Jæja ég er að bulla mig útí móa og verð að hugsa um gula birni tilað fá orku. En það virkaði.

Töfragarðurinn?
Töfragarðurinn?
Þetta er hún.
Hún?
Já hún.

Erum við inní henni.
Nei, hún á eftir að ná okkur.
Hún er svo veik.
En hún er falleg.
Já, hún er svo falleg.

Ástin er veik.
Já.
Við verðum að vera góð.
Hversu góð.
Mjög góð.

En ef hún er svona veik?
Þá leggjum við hana í rúmið.
Látum hana kúra á milli okkar.
Þá hlýnar henni.
Og allt verður gott.

Við skulum vera þar alltaf.
Alltaf?
Já alltaf.
Og hvernig er alltaf.
Hjá henni.

En ef okkur langar burt.
Okkur langar ekki burt.
Af því þetta er hún?
Eigum við að setjast.
Já, þetta er fínt.

Sjáðu augun í henni.
Þau eru slokknuð.
En þau er falleg.
Það gæti kviknað á þeim.
Það gæti gert það.

Hvert er hún að fara?
Inní örvæntinguna.
Örvæntingin er falleg.
Örvæntingin?
Örvæntingin já.

Vorið

Sauðburðurinn er að byrja, árnar að vaxa og fíflarnir stinga upp kollinum.

Hellisbúarnir

Einu sinni var kona og það gistu stundum hjá henni hellisbúar í nokkra daga svo hún lánaði þeim lykil. En það var einsog við manninn mælt, þeir gleymdu alltaf að skila lyklinum.

Samskipti tveggja kvenna

Kona kom til konu og konan lánaði henni svefnherbergið sitt og konunni fannst það soldið túmöts og spurði hvort hún væri viss og konan sagðist vera viss og sagðist bara st0ppa í viku og svo lánaði konan konunni internetið sitt og vini sína og bíltúr útá land að skoða eldfjöllin og konan þurfti ekkert að borga og svo tók konan þetta allt saman af henni aftur og flaug burt og brotlenti inní tölvunni sinni en þar hafði hún verið að skrifa eitthvað allt annað en það sem var í gangi á heimilinu sem konan hafði lánað og sama dag flaug konan burt af landinu sem hún hafði lánað og sagðist ekki vera viss um að hún myndi gista aftur á þessu hóteli.

Dyrnar

Einu sinni var kona sem sagðist mundu henda annarri konu út ef hún skúraði ekki herbergið. Konan fór þá og skúraði herbergið og virðist ekki hafa áttað sig á því að það voru engar dyr hjá konunni.

Gestabókin

Í mínum augum hafa gestabækur alltaf verið mystískar, frá því ég var lítill krakki, llt skrásett, allt handskrifað, takmarkaðar upplýsingar og þó, sumir reyna að skilja eitthvað eftir sig, sumir skrifa stórt, aðrir lítið, sumir gleyma að skrifa í gestabókina. Ég eignaðist fyrstu gestabókina mína í fimmtugsafmælinu, ....þvílík gersemi.

ps. Þeir sem gleymdu að skrifa í gestabókina geta gengið að henni á píanóinu.

Afmælið mitt

Afmælið mitt var einsog í kirkju, allir svo glaðir, prúðbúnir og eitthvað heilagir, enda ég í hvítum kjól af Elísabetu ömmu minni, hann var hvítur með silfursprungum, ég setti líka upp giftingarhringinn hennar sem ég hafði geymt í bankahólfi, af því hann var svo dýrmætur og passaði heldur ekki á mig, alltof lítill, en viti menn einsog afi Kristjón sagði, hringurinn passaði á afmælisdaginn.

Og ég ætlaði að giftast þeim sem hefði beðið mín, og var með skipstjóra á staðnum en skipstjórann mega gefa saman ef giftingarandinn hleypur yfir fólk, en ég er að fatta það núna að ég hefði alveg getað beðið hans, ekki lengur, en beðið hans á staðnum, en kannski eru för eftir hné mín einmitt þar ef grannt er skoðað og strokið yfir gólfið.

dauðir hanskar

hendurnar á mér eru einsog dauðir hanskar eftir vinnu undanfarinna daga, og mig vantar að geta lagt þær yfir mig og "dáið" smástund, áðuren ég held áfram.

ps. mig vantar einhvern tilað þýða leikrit yfirá ensku, 30 bls.

Skipt um nafn

Ef maður lifir í helli þá getur verið mjög gott að skipta um nafn á hellinum og kalla hann þunglyndi.

En maður heldur að skáldskapurinn reddi öllu og segir: Ó, ég bý í helli. Bara enn eitt trixið tilað gera mann heimilislausan á jörðinni.

Gestakomur

Í dag kom þriðji gesturinn, hann einsog þeir fyrri reyndi að breyta heimili mínu í hellinn sinn, en þegar honum tókst ekki að stjórna hér öllu var hann á bak og burt. Ég nottla vissi ekki að til væru hellismenn, síðasti gesturinn er reyndar kona, hellisfólk og er soldið núna að reyna átta mig á því afhverju á þessum tímum sé til hellisfólk, það lifir auðvitað allt í okkur, en það er sama, það verður að átta sig á þessu, líka afhverju ég vil hafa hellisfólk fyrir guði, - ef það vegna þess að það hangir á löppunum einsog blóðsugur, einsog Óðinn, var Óðinn ekki alltaf í gestalíki, en ég er bæði með gesti fyrir guði, eitthver sem kemur að utan og bjargar lífi þínu, eða blóðsugur fyrir guði því mín trúarbrögð ganga útá að það eigi að sjúga úr mér blóðið, eða þeas. það eru mín gömlu trúarbrögð og þau dúkkuðu alltíeinu upp og nú er ég alveg hætt að skilja hvað ég meina, en einhver sem sýgur úr mér orkuna, afhverju er hann guð. Ég er reyndar hætt að hugsa, ég komst á botninn í analísu, og analísa ekki meir og held alltaf að ég sé að verða bráðkvödd, það er birtingarmynd kvíða, einmitt, birtingarmynd guðs er blóðsuga í helli, og ég hef verið að hugsa um ljósið, ljósið, ljósið. En ég er bara svona meðvirk, að vera meðvirkur er að afhenda líf sitt öðrum, en ég er svona meðvirk, þetta er sjúkdómur, en ekki ég, ég þyrfti að komast á fund, ég komst ekki á fund í gær, ég fór að Gullfossi, með gestinum auðvitað, það þarf að sýna öllum gestum Gullfoss og láta þá taka með sér orku heim, og vita hvar maður vill hafa þá.