Draumur

Dreymdi í nótt að mamma ætlaði að láta mig ferðast eitthvert fyrir klukkan tvö, sagðist ætla keyra mig heim tilað ná í passa og þessháttar, ég sagðist ekki hafa tíma en hún sagði það væri í lagi, svo var mynd af þresti í veskinu mínu og ég sagðist verða fara heim og ná í gleraugun og slíkt og þá voru Embla og Lillý pínulitlar á bleyjunni að klifra niður stigann, og ég held ég hafi átt að fara til New York og var með rauðu töskuna en komst ekki af því ég gat ekki farið en heldur ekki farið svona einsog ég stóð. Einsog það hefði kannski reddast.

Getnaðardagurinn minn

Í dag er 5. júlí getnaðardagurinn minn, þá ætti ég að fara útúr bænum en hvort á ég fara í rútu eða í bíl, afhverju er þessi þráhyggja, Kristín kenndi mér að segja, einn daginn kemst ég,.... einn daginn varð Elísabet til og ég er hvít á puttunum. Og hvað er verra en dauðinn, að hanga sífellt heima á Facebók og komast ekki neitt.

Amen

Dreymdi ég var að tala við lækni sem kom í ljós að var Ingólfur Margeirsson, hann hló og mér fannst ég vera í Mjóddinni þegar ég var að tala við hann, svo dreymdi mig fullt í viðbót einsog fólk á svölum og eitthvað fleira, nú er sól og ég er að drekka kaffi og reyna að koma mér úr bænum eða ég ætla að prófa, ég sný þá bara við nema ég taki rútuna, og fer í sund fyrir austan fjall, ég er að læra að hugsa meira um mig, beina hugsunum mínum í átt til mín og hugsa um hvað étg þurfi og langi, amen.

Draumur

Dreymdi Halldór Laxness í nótt, ég var uppí rúmi með honum og líka Linda og tvær eða tveir í viðbót, ég var mest að tala við hann. Svo sagðist ég ætla að koma aftur.

Litla stúlkan með maníurnar

Litla stúlkan með maníurnar notaði alltaf eina og eina maníu í einu tilað lýsa líf sitt upp. Þegar hversdagsleikinn var að drepa hana þá tendraði hún eina maníu og fylltist ofurkrafti, hún sá allt í nýju ljósi, heimurinn hafði tilgang, hún varð falleg og gædd snilligáfu, hún var útvalin af guði til góðra verka og þurfti bara að komast í sjónvarpið tilað segja öllum að hún ætti að breyta heiminum, allt breytti um merkingu, mannanöfn, götuheiti og svo framvegis öðlaðist nýja og spennandi merkingu í ratleik sem Litla stúlkan með maníurnar stjórnaði. En svo dró ský fyrir sól, manían kulnaði og litla stúlkan með maníurnar var annað hvort svipt sjálfræði, lokuð inni á Kleppi eða hún bað sjáf um innlögn, þar ráfaði hún um ganga, iðraðist sáran, heimurinn varð aftur venjulegur og hún varð hún en ekki frelsari mannkynsins eða ástkona heimsins, þvílík leiðindi og svo fékk hún pillur. En svo kom að því að Litla stúlkan með maníurnar dró upp eina maníu úr pússi sínu og þá varð nú fjandinn laus og flugeldasýningarnar gátu byrjað, hún fékk aftur hlutverk í heiminum, fylltist ofurkrafti og tilgangurinn draup af hverju strái, það var hún ein sem bjó yfir þessu leyndarmáli, stundum töluðu blómin, og dýrin, orðin fengu aðra merkingu, stórbrotinn hugur hennar brann að lokum út.

Nafnið hans

vaknaði í morgun og það voru dvergar að hamra nafnið hans í heilann á mér.

Eldsnemma morguns

Það var svartur köttur sem sat á götunni þegar við keyrðum útá flugvöll, hann sat þar í mestu makindum en hljóp ekki í veg fyrir bílinn, fyrir utan það að í minni fjölskyldu er svartir kettir happamerki og talan þrettán.

Nýja tjörnin

Bjó til tjörn með bréfssnifsum, steinhjarta og rauðu blómi.

Röddin

Ég hringdi í hann útá sjó og hann er með fegurstu rödd í heimi.

Tímamót

Þjáningin er búin,.... nú verður lífið bara gott og yndislegt og friður í höfðinu á mér,...

bros

er pínu hrædd svo það er best að fara í göngutúr, og pínu hamingjusöm líka, kveikti á útvarpinu, vaskaði upp, sat útá tröppum í sólinni, fékk mér kaffi, braut saman nærbuxur, gerði magaæfingar. get sagt þetta hér fyrst enginn les þetta, bros.

stórtíðindi

synti kílómeter, ótrúlegt afrek, 20 bringu, 10 bak og tíu bakskriðsund og fékk mér orkudrykk á sundlaugarbakkanum, gekk útá sögu og náði í hárkamb og keypti mér rúgbrauð í melabúðinni og losandi já einmitt í apótekinu og labbaði svo heim og hingað er ég komin,... með soldið mikið af hugsunum sem eru allar óþarfar því það er enginn dauður enn. sætt og elísabet ég elska þig.

Sólar lífið

fór í sund í dag og ætlaði ekki að geta synt, svo kom spurning hvernig má koma fram við elísabetu jökulsdóttur þegar ég var að synda ferð númer 19 og afhverju ég ætti að gera þetta sem ég hef verið beðin um en ákvað að láta það í hendurnar á æðri mætti. Og fékk mér svo malt á eftir. Það var dýrðar sól og ég gat synt þótt ég væri þunglynd í byrjun. Elska lífið.

26.júní

Á tröppunjum í sólinni á svörtum púða og hvít blóm klippt af runna í ungversku könnunni á bak við mig, neitaði kókflösku áðan, með kaffið mitt á kollinum og fuglarnir komnir á sinn stað og tjörnin sem Embla bjó til glitrar í sólinni.

Sat í garðinum

með djúpfjólubláum þyrnirunna,....

Jónsmessan

reyndist göldrótt, ég uppgötvaði soldið sem hafði lengi hvílt á mínum huga, það leystist og ég sá hvað var raunverulega á seyði, .... svo settist ég á rúmið og þá kom soldið gott svar, vonandi er það rétt, ég var dauðsyfjuð þegar ég kom heim frá því að passa Lillý og þá voru fuglarnir ennþá úti og inni var allt dótið á víð og dreif á gólfinu, það var eitthvað svo yndislegt, ég setti það í hattaöskjuna og fór að sofa, tók eina fennegan og eina serókvel, Embla var hér í heimsókn og við fórum í afmæli til Ronna, og löbbuðum alla leiðina, þar á undan fórum við í Nóatún og Apótekið og keyptum afmælisgjöf. Það var svo gott að fá Emblu aftur í heimsókn, hún hefur ekki komið svo lengi, svo vaknaði ég einsog venjulega með Heklu á heilanum og litla mígreni rúsínu í þriðja auganu og fór alltíeinu að pæla í hvort ég ætti að heimsækja Önnu Siggu á Ísafirði og dansa fimm ryþma dans.

Vaknaði

Vaknaði kúrði lengur fékk mér malt og tvær engifersöl fór á fætur hellti uppá kaffi fékk mér fullt af vatni með klaka. Er ég í eyðimörk? En burstaði líka tennurnar, tók lyfin, vítamín og leit örugglega útum gluggann.

Jónsmessunótt

Ljósblár spegilsléttur sjórinn hvít sængurfötin bylgjast hjartað slær ekki rótt.

Jónsmessunótt

JÓNSMESSUNÓTT Ljósblár spegilsléttur sjór og hvít sængurföt ekkert um hjartað. Ljósblár spegilsléttur sjór hvít sængurföt blóðrautt. ... og þetta er sennilega best,... Ljósblár spegilsléttur sjór hvít sængurföt hjartað slær ekki.

Draumabrot

Aðfaranótt laugardags dreymdi mig eitthvað afa og ömmu á Reynimel, og eitthvað fleira, jú Rúnar Guðbrandsson en man ekki meir eða hvað gerðist.

Halló

Í dag á ég edrúafmæli 19 ár og sjö mánuðir, sólin skín, grái kötturinn okkar mjálmar í grasinu, ég keypti malt og melónu, og datt í hug nýtt leikrit, um reiða konu sem segir: Hann hefur flætt yfir líf mitt og ég er að reisa flóðgarða, en sólin skín og ég sit á tröppunum og ætla passa Lillý í kvöld og var að hugsa hvað það væri gaman ef Embla gistir og við getum búið til litla tjörn, og hvað ef skvísurnar hans Kristjóns kæmu, halló.

Látrabjarg í pósti

Kærastinn sendi mér Látrabjarg í pósti, -

Hún sjálf var ástin

En afhverju var hún svona reið, hún hefur bara orðið reið út af einu, að hann flæddi inní líf hennar einsog fellibylur og ástin hennar hefur ekki sést. Ástin hennar hefur horfið og hún sjálf var ástin.

frjálst

ella stína var á ellu stínunum á ellu stínu sem sjón dró í gegnum ellu stínu tilað komast heim á ellu stínu, ella stína treysti sjón tilað koma henni undan ellu stínu en hún vildi allsekki vera þessi ella stína sem var á ellu stínunum á ellu stínu og óttaðist að hún myndi ná þeim og kaffæra þau í ellu stínu svo bara ef þau kæmust heim og gætu lokað ellu stínu yrði allt gott og ella stína gæti byrjað að skrifað um það hvernig er að hafa ellu stínu á ellu stínunum svo hún geti ekki um frjálst ellu stínu strokið.

Hver er presturinn?

Ella Stína vill bara komast heim til sín tilað geta skrifað undir verndarvæng Sjón, sem sagði að hlutirnir mættu vera súrealískir, en hún er að flýja undan presti og getur verið að þessi prestur sé annar en hann er.

Og hver ekki

Ella Stína dró Ellu Stínu gegnum Ellu Stínurnar, hún var á leið heim á Ellu Stínu þarsem ríkti Ella Stína og enginn kæmist tilað trufla hana, þessvegna munaði miklu að komast undan prestinum sem var að elta Ellu Stínu og Ellu Stínu og enginn vissi hvað hann hugðist fyrir en hann hafði verið dæmdur fyrir Ellu Stínu, alveg voðalegt Ellu Stínu og var ekki vel þokkaður, svo Ella Stína var soldið rugluð útaf þessu öllu saman og vissi ekki alveg hver var Ella Stína og hver ekki.

Hann sá mig minnka

Ella Stína var á snjóþotu og Sjón dró hana gegnum snjóskafla, á eftir þeim var prestur sem hafði verið dæmdur fyrir ofbeldisverk gagnvart konu, hann virtist vera að reyna að ná Ellu Stínu, ef presturinn var fortíðin hvað var Sjón þá, skáldskapurinn? Eða súrrelaisminn, Ella Stína hafði verið á bar og hafði drukkið þar ótæpilega þegar presturinn kom og hótaði að berja hana, Ella Stína flúði út og beint í flasið á Sjón sem var að væflast með snjóþotu og hún hoppaði rakleiðis á snjóþotuna, heim sagði hún, heim á Framnesveg, hann reynir að ná okkur, hver er það spurði Sjón. Ég held það sé barþjónninn, sagði Ella Stína. Barþjónninn? Já barþjónninn. Nú hvernig stendurðu á því, afhverju varst þú á barnum, þú er bara barn, ég er barn á barn...um, sagði Ella Stína, en það var þannig að ég var kona og varð að minnka mig og ég minnkaði mig alveg niðrí Ellu Stínu, ég var með þessu manni uppí sumarbústað af því ég elskaði hann, elskaðir þú mann, þú ert bara barn, já en manstu ekki að ég minnkaði mig, sagði Ella Stína, ég breytti mér í barn, eða konan breyttist í barn, hvar er konan núna, spurði Sjón, hún vill komast heim, hún er svo viðkvæm þessi kona, hún þolir bara að vera hún sjálf þegar hún er heima hjá sér og óhult frá þessum manni,en afhverju er hann að elta hana ef þú ert bara barn, hann sá mig breytast,hann sá mig minnka.

Tilbúin....

...tilbúin að fara útúr húsinu,....hafði greitt á sér hárið farið í bað lokað gluggunum lesið ævisögurnar raðað diskunum ry

Tilbúin

Allt í einu fann ég að ég var tilbúin að fara útúr húsinu, að ég var tilbúin, ég hafði verið að láta líða úr mér og passa það, öll þessi ár, eftir að þeir fluttu burtu. Allur þessi tími, þessi góði og göldrótti tími með gleði og sorgum, mat og ekki mat, mamma og ekki mamma, fótbolti og körfubolti og handbolti og glíma og prakkarastrik og sjónvarp og tölvur og stelpur og raddir og fótatak, það er alltí lagi að ég sé ég, ég má alveg taka mér tíma að nú sé þessi tími liðinn og ég geti farið burtu.

Tvær bumbur

Mín bumba er einsog ég sé komin níu mánuði á leið, segir hann og klappar sinni bumbu sem hann segir velmegunarbumbu.

Góðan daginn

Í dag þegar ég vaknaði um eittleytið og fór niður og fékk mér kaffi og þá spratt ósjálfrátt hátt og snjallt og ég breiddi út faðminn: Góðan daginn. Það var við norðurgluggann, þar sem ég bíð eftir hvítu blómunum.

Mitt líf að kremjast á milli

Dreymdi ég var með manni sem ætlaði að sýna mér hvernig ofbeldi væri, með því að þykjast kýla mig mörgum sinnum í andlitið en hann var bara að þykjast og spurði viltu þetta og hættu að vilja þetta. Og ég fann ég vildi það ekki, þetta var tortímandi viðbjóður og í draumnum var þetta IB. Þetta er ekki góður draumur, ég er baraa upptekin af ofbeldi og ekki ofbeldi og mitt líf að kremjast á milli. Svo var í draumnum mín fyrrverandi kirkja eða eitthvað líkt henni. Og ég held líka að ég sé með einhverskonar þrumuleiftur.... ha, þrumuleiftur, já en hvar er mitt þrumuleiftur og vinstri höndin hreyfir sig vitlaust og maginn er of stór, hvað geri ég ég er búin að hugsa um það í mörg ár að láta taka ljósmyndir af mér, eða í fjögur ár og árin hafa bara liðið og ég hef líka hugsað um að fara í líkamsrækt en sömu ár hafa liðið.

bannað að skammast

ég er í banni að skamma sjálfa mig, og vera upptekin af öðrum, ég er í fyrsta sæti.

paddan

hulda og laufey komu í morgunkaffi og lásu pödduna. það var gaman. margt sem ég sá, held að aðkomukonan hafi breytt sér í pöddu en hvað þá með heimakonuna. lífið er dásamlegt og ég á leiðinni í sund ef ég kemst, fór á fund í hádeginu, það var kraftaverk. soldið feimin, dreymin og dró seiminn, nei djók. og maðurinn útá sjó.

Sjálfstraustið

Það er nú merkilegt hvað sjálfstraustið getur horfið, kemur það við að vakna á morgnana klukkan níu eða hvað, þegar maður er upptekin af einhverjum öðrum endalaust, ég er stundum svo lítil þótt ég sé stór. Og ég var að naglalakka mig, það er rosalega fínt, alveg klassi, var í handsnyrtingu og nuddi handanuddi og naglabandasuddi og spjallaði við dömuna sem handgerði mig, hand made Elisabet, og ég kann ekkert á myndavélina hver getur kemmt mér á hana og mig dreymdi ekkert í nótt, það er þriðjudagur, og hvað á ég að fara skrifa næst.

að hugsa til þess

mér finnst svo voðalegt að hugsa til þess að við eigum eftir að deyja, við höfum elst og tíminn hefur liðið og stoppar ekki, þess vegna finnst mér gott að hugsa um hann.

Kaffið mitt

Ég er alltaf í samanburði og keppni við hann, mér finnst hann tildæmis mikið merkilegri en ég, svoleiðis var það líka með Inga, enda gerir hann lítið úr kaffinu mínu,.....

Draumur

Daginn eftir Óskar fór dreymdi mig hann í skipstjórastól, svo fór hann niður einsog kippt væri í spotta.

Að vera sæt

Fara í andlitshreinsun, fót og hand, litun, plokkun og nudd, horfa á eitthvað fallegt, lesa bækur, fara útúr bænum, ekki vera hrædd.

Sambandið

Fór í rúmið klukkan eitt, kíkti í rithöfundabók sem Pétur Blöndal gaf mér og svaf svo, vaknaði um sjö leytið held ég og fannst sambandið vera búið, fór aftur að sofa. Svaf vel og svaf til hádegis, það var undursamlegt, hitaði mér kaffi og fékk fyrirspurn hvort ég gæti passað Lillý.

Suðurgata 8a

Dreymdi ég bjó í Suðurgötu og búið að jarða Óskar og ég að koma heim og Kiddi sem er nýlátinn spurði hvort hann mætti koma og gista en ég sagði mig langaði að vera ein eftir jarðarförina, svo mætti hann koma og leggja sig, svo var einhver stelpa líka sem var svipað ástatt fyrir og Kidda sem vildi fá að vera, en allavega ég kom inn og uppgötvaði það var búið að breyta öllum gluggum þannig að þeir voru hættulegir fyrir börn en hægt að hleypa meira lofti inn um þá. Svo var ég þarna.

sól úti

það er sól úti og ég er eftir mig óendanlega þreytt og með þursabit því ég þoli ekki ástina eða hvað er það sem ég þoli ekki þessa endalausu spennu og svo er ég alltaf í stríði við sjálfa mig. Hér kemur stríðið. ég. afhverju ertu í stríði. ella stína. ég vil ekki verða stór. ég. afhverju ekki. ella stína. þá teygist úr mér og ég stækka og það er sárt. ég. en það er sárt að vera alltaf svona lítill. ella stína. þá verð ég að kveikja á kerti ef ég stækka. ég. og er það ekki fínt. ella stína. fínt. ég. já kveikjum á kerti og stækkum pínulítið. ella stína. hvað er að stækka. ég. viðurkenna hvernig manni líður. ella stína. ég viðurkenni aldrei neitt. ég. þá verðurðu eftir. ella stína. ég vil vera eftir. ég. en þá geturðu dáið, frosið í hel. ella stína. það er gott. ég. kveikjum á kerti handa frostinu. ella stína. bara pínulitla stund. ég. já. pínulitla stund.

skilin eftir tilfinningaalega

og svo var farangur hans yfirfarinn, leyndist hún einhverstaðatr í tödskunni.

Lillý á Kaffivagninum

Ég og Líllý fórum í göngutúr á bryggjuna í gær sáum báta og fengum okkur kaffi á kaffivagninum og þar dugguðu rugguðu bátarnir.

150 kíló

Hann segir hún sé hundrað og fimmtíu kíló á lyfjum og geðlyfjum og hin er líka hundrað og fimmtíu kíló en var spýta áður.

Lillý og fótboltinn

Sá fótboltaleik í gær, svo mikil frelsun, að horfa, gleyma sér og var að passa Lillý, hún fór hamförum um íbúðina opnaði alla skápa lyfti lóðum lék sér að öllu dótinu, borðaði banana hló og skríkti og bræddi mitt ömmu hjarta.

Hlaðgerðarkot

Fór í Hlaðgerðarkot, helgur staður, sóleyjar og steiktur fiskur, sjúkdómurinn í öllu sínu veldi og vonin vonin vonin....

Herðakistillinn

Ég er komin með herðakistil því hjarta mitt neitar að opnast, það er reyndar ekki spurning um það heldur er hjartað horfið og þá get ég ekki verið ég sjálf hedlur einhver önnur leiðindagella í staðinn fyrir þetta djúsí fyrirbrigði sem ég er ég, svo á ég vera ástfangin af mér og nú nú nú.

Í jarðarför

Ég held hún hafi verið búin að ákveða þetta soldið.

gekk ekki sem skyldi

ég og hann fórum í bíó í gær og það gekk ekki sem skyldi, það var björt júnínótt

rifrildi, norðanátt og sættir

ég reifst við manninn minn, hann sagði ég væri hrædd, og afhverju ég væri reið, ég sagðist vera hrædd hrædd við að hverfa og mást út í sambandinu og detta inní ástsýki, en svo er komin norðanátt og trén sveiflast í vindinum og áðan sýndist mér trilla í vandræðum. maðurinn minn er að bólstra stólana, ég lagði mig, það er sigur, mér finnst ég alltaf þurfa að vera gera eitthvað, og það er að koma nýtt barnabarn.

Mataræði

ÉG var að drekka rauðrófusafa fyrir meltinguna og AB mjólk með hörfræjum og kaffi.

Já, ég byrjaði í sambúð eftir 20 ára hlé og síðan hef ég verið upptekin við að færa hluti til og frá eða býsnast yfir því að hann færi hluti til og frá, það er búið að vera sól í tíu daga svona steikjandi og ég þarf að fara uppá skattstofu og ganga frá virðisaukaskattskýrslu og síðan ætlaði ég að að búa til handrit af Ellu Stínu sögum, ég er auðvitað dauðhrædd við ástsýkina og meðvirknina og afhverju þarf ég alltaf að vera hrædd, þetta hefur verið dásamlegt hús, er ég að geðjast honum með því að vera hrædd.... eða reið. Ég veit ekki hvort ég get alltaf verið að pæla í hlutunum, það gerir mig geðveika enda fór ég inná geðdeild í fimm daga,....með geimveru sem ég fékk lánaða hjá litlu frænku minni og horfði á sjónvarpið og varð sæt af því og er núna að hugsa um að kaupa mér Barbídúkku.

jæja, vita hvort þetta virkar, fatta ég hef ekkert skrifaða síðan ég byrjaði í sambúð þann 2. mars og nú er komin júní....

Snilligáfa í viðhengi; neitakk!

Dásamlegur hugur eða óhuggulegur

Hugur minn hefur veitt mér óteljandi ánægjustundir, hugljómanir, frið, drauma, skringilegheit, ég og heimurinn erum stórkostlegur, hugurinn helsta tækið. En hugurinn hefur líka hrætt mig og ruglað, hugurinn orðið guð, fastur í einni hugsun, blóðugt stríð geysað, í þeim tilfellum er það sjúkdómurinn sem hefur veifar sprotanum.

Þegar ég heimsótti Jökul son minn og Kristínu tengdadóttur mína til Ameríku rak ég mig á það enn og aftur hversu óhugguleg geðveikin er. Hvernig sakleysislegur hugur minn reynir með ranghugmyndum að einangra mig og svelta mig, þangað til geðveikin er tekin við og minn eigin hugur hættur að starfa. Í paranojukasti ímyndaði ég mér að þau óttuðust mig, af því ég væri skrítin. Ég var orðin spennt þegar hér var komið sögu, meðal annars af því að geðveikin setti í gang og færði mér þessar hugmyndir á silfurbakka, Kristín sagði eitthvað við mig, ég man ekki hvað en ég þóttist greina ótta í rödd hennar, um kvöldið fórum við einsog venjulega útá fótboltavöll að viðra hundana og þau að skokka, þetta voru yndislegar stundir, himinninn yfir okkur, og rútína, fastur liður, og þarna spurði Jökull mig hvort ég væri til í að passa fyrir þau á laugardagskvöldið, og ég var alveg viss umað hann væri hræddur við mig, ég væri byrjuð að sýna maníueinkenni og hann áttaði sig á því, eða áttaði sig ekki á því.

En það var ég sem varð hrædd, hrædd um að lokast inni í geðveikinni, því að þetta er hún, hugsanir sem umkringja mig, næst dettur mér eitthvað annað í hug og þannig koll af kolli, að endingu er ég lokuð inní hausnum á mér, enginn kemst að mér og ég kemst ekki út, og svo tekur við það stig að ég vil ekki komast út og finnst allir vera fjandsamlegir.

Hræðilegast í þessu tilviki var að sjúkdómurinn var að reyna útiloka ást sonar míns og tengdadóttur minnar, fjölskyldunnar sem ég þekkti, treysti og elskaði. Og ég kemst ekki af án ástar og tengsla, en sjúkdómurinn reynir að rústa því, - í mínu nafni.

Og ég er endalaust... endalaust... frá morgni til kvölds á varðbergi gagnvart hugsunum mínum, það er ótrúlega þreytandi, en ég er líka farin að geta dansað án þess að hugsa, farið í göngutúr með hundinn án þess að hugsa, og meðtekið alla þessa ást sem ég hef fengið frá Jökli og Kristínu sem sögðu frá upphafi heimsóknar minnar; mamma, þú hugsar of mikið, þú átt ekki að spyrja um leyfi fyrir neinu í húsinu, þú mátt vera einsog þú ert, þá ert það þú... við elskum þig, ... og það er öll þessi ást sem er læknismeðal og kallar fram tár.

Þú ert ekki leiðinleg, þú mátt vera með, þú mátt koma með, þú mátt fá þér, já við skulum hlæja að þér og stríða þér af því við elskum þig, þú hugsar of mikið, klesstan.

Oft ef ég verð þess áskynja að einhver elskar mig verð ég hissa, eina vitið er að sýna þakklæti og sýna ást á móti.

Fæ ég þá aldrei frið, verður þetta alltaf svona, það er fyrst hér í Ameríku að ég hef beðið guð um lækningu á geðhvörfunum, að það sé ekkert sniðugt við þau; snilligáfa í viðhengi, nei takk.

Ástæðan fyrir því að ég áttaði mig á að þessar hugmyndir mínar um ótta þeirra og að ég gæti greint raddir þeirra undir smásjá væri vottur af geðveiki, byrjun á maníu, var sú að í vor þegar ég var að skrifa leikritið mitt vaknaði ég einn morguninn heima hjá mér, heyrði fuglasöng og vissi samstundis að hann var skilaboð frá geimverum.

Og ég er heppin, það eru ekki allir sem gætu afborið allar þessar hugsanir, það eru ekki allir sem geta beðið um lækningu, það eru svo margir miklu veikari en ég einsog hún Neasa vinkona mín á Írlandi. Eða er einhver veikari en annar?

Hún gat gefið mér eitthvað sem enginn annar gat gefið mér, sögu sína og hvernig hún hleypti mér inní líf mitt, hún var annað hvort í maníu eða þunglyndi, og dvaldi langdvölum á spítalanum. Ég söng fyrir hana Sofðu unga ástin mín útí garði og hún kom auga á það sem ég hafði ekki komið auga á, þetta lag var geðveikt, og hún skildi ekki að það væri sungið fyrir lítil börn.

Ég var heppin að hitta hana, ég hitti hana í lestinni, hún hafði strokið af spítalanum, hún sagði mér að hún væri með geðhvörf, tvær manneskjur hittast í lest og svo urðum við vinkonur, hún sendi mér jólastjörnu á netinu, hún sýndi mér hvar bangsinn svaf, hún var stolt af mér og sagði hinum sjúklingunum að ég væri að skrifa bók um geðhvörf og þá myndi okkur öllum batna.

Sjálf skrifaði hún aldrei meira en eina setningu af því hún var lasin og gat ekki skrifað meira, en þessar setningar voru einsog brautarteinar sem eru lagðir svo vonin geti ferðast.

Nýr dagur

LJÓÐ
Nýr dagur
Fuglatíst
Garnagaul
Bílhljóð
Og sólin faldar skýin.

Gærdagurinn,... -

LJÓÐ
Já, nú er nýr dagur
Og ég er búin að á leið á gærdeginum,
Hann kemur þjótandi aftur og aftur
Breiðir úr sér,
Segist vera dagurinn í dag,
Lýgur öllu,
Í staðinn fyrir að hlúnkast
Ofaní gröfina sína,
Gröf gærdagsins.

Við vatnið, maður verður betri maður við vatnið

VIÐ VATNIÐ
Undarlegir þessir Íslendingar, maður hittir þá við vatnið, þeir eru að fara að veiða, og svo hefja þeir upp raust sína og leysa heimspólitíkina á einu augabragði, einsog að kasta út flugu, ánþess að blikka auga, nefna þá alla í einu Gengis Khan, Saddam Hussein, Bandaríkjaforseta, Ívan grimma rússakeisara, þeir vita allt að mannlíf eru einskis virði í Rússlandi, að Rússarnir hafi drepið blökkumenn sem voru um borð með þeim, allt útaf kommúnistabyltingunni á sínum tíma og enn lengra aftur, þeir þekkja ekki lýðræði og þegar ég reyni að benda á að lýðrækisríkin séu að fara með plánetuna til fjandans, og eigi nýlendur um allt, leyndar og ljósar er því auðvitað samsinnt og tekið fram að viðkomandi sé ekki á móti Múslimum, en Zaríalögin séu auðvitað útí hött, og svo að menntun vegi uppá móti grimmd og stríði í heiminum, en þegar ég bendi á að Nasistar hafi verið feikivel menntaðir en samt útbúið þrælskipulagða útrýmingarherferð, - já hvað er þá til ráða, og svo eru það Kínverjar þeir fóru hægar í sakirnar en Rússarnir, og Bandaríkjamenn hefðu ekki ráðist inní Írak nema af því að þar var olíu og þeir eru ægilega gráðugir og svo er hrunið afgreitt og ég leiði talið að Sturlungu og alkóhólisma og minnst er á græðgi og hann segir mér frá vini sínum sem er að fara með allt til fjandans, konan farin frá honum, og hann er hættur að sjá hvað er að. Á lokaorðunum treður maðurinn sér í vöðlurnar og arkar svo sína leið að veiða silunginn eftir að við höfum náð að vera sammála um eitt, að maður verður betri maður við vatnið.

Venjuleg rödd á venjulegu kaffihúsi

Ég hlustaði ekki lengur á kjaftæðið. Hann var einsog röddin í mér sem alltaf er að hræða mig, og segja mér skelfilega hluti, og láta mig ímynda mér þá. Þarna var hún lifandi komin. Holdi klædd. Að drekka úr kakóbolla. Bara svona ósköp venjuleg rödd á venjulegu kaffihúsi. Einsog hún gæti birst hvar sem er og hvenær sem væri, ég væri hvergi óhult fyrir henni, og alltíeinu var nóg komið. Orð mín og rökræður höfðu ekki dugað, eilífar endurtekningar, bænir höfðu ekki dugað. Svo áðuren ég vissi af var ég búin að slá hann utanundir.

Ást

Allt sem gert er af ást, .... -

*

Spakmæli

STÖÐNUN ER KANNSKI EKKI ÞAÐ VERSTA SEM TIL ER.

Áhrifameira...

Ég þarf einhvern tilað passa svo ég hreyfi mig ekki.
Það er langbest að þú passir það sjálf.
Langbest?
Já.
En er hitt ekki áhrifameira?

Ella Stína og hreyfingaleysið

Elísabet. Og hvernig vernd viltu.
Ella Stína. Ekki sjást. Ella Stína ekki sjást.
Elísabet. Viltu þá að ég feli þig einhverstaðar?
Ella Stína. Já.
Elísabet. Hvar ætti ég að fela þig.
Ella Stína. Gefðu mér te.
Elísabet. Te?
Ella Stína. Gefðu mér te, þá sést að ég er að drekka te.
Elísabet. Ég skil. Þú sést í hreyfingu og vilt fela þig í hreyfingaleysinu.

Ella Stína: Ég þarf einhvern tilað passa að ég hreyfi mig ekki.
Elísabet: Nú?
Ella Stína. Annars er ég alltaf að hreyfa mig.
Elísabet. Er ekki fínt að hreyfa sig.
Ella Stína. Ég þarf að hugsa.
Elísabet. Hugsa. Um hvað.
Ella Stína. Um allt.
Elísabet. Allt hvað.
Ella Stína. Um hvað ég ætla að gera.
Elísabet. Og hvað

Ella Stína og illskan

Ella Stína. Ég þarf vernd.
Elísabet. Hvernig vernd.
Ella Stína. Vernd gegn illskunni.
Elísabet. Illskunni.
Ella Stína. Illskan er að ná tökum á mér.
Elísabet. Nú hvernig birtist það.
Ella Stína. Þegar ég birtist.

Ella Stína stóð kyrr svo gleðin kæmist ekki inní hana

Ella Stína: Hefur þú einhverntíma staðið kyrr.
Elísabet: Já en þú?
Ella Stína: Hvar?
Elísabet: Í biðröðum og víðar.
Ella Stína: En hefur þú staðið kyrr í sjö ár.
Elísabet: Sjö ár.
Ella Stína: Já.
Elísabet: Nei. Hefur þú gert það.
Ella Stína: Ég hef staðið kyrr í sjö ár.
Elísabet: Afhverju gerirðu það?
Ella Stína: Ég veit það ekki, ég man það ekki lengur.
Elísabet: Og stendurðu ennþá kyrr.
Ella Stína: Já, ég þori ekki að hreyfa mig.
Elísabet: Afhverju ekki.
Ella Stína: Þá reynir gleðin að reyna að komast inní mig.
Elísabet: Gleðin? Er það ekki fínt?
Ella Stína: Það er ekkert pláss fyrir hana.
Elísabet: Nú, það var leiðinlegt.
Ella Stína: Ég er bólgin af reiði og bráðum svíf ég uppí loftið.
Elísabet: Skildu reiðina eftir og komdu til mín.
Ella Stína: Ert þú tóm?
Elísabet: Tóm?
Ella Stína: Já tóm svo það sé pláss fyrir gleðina.
Elísabet: Hvernig tóm?
Ella Stína: Þetta er svo mikil gleði.
Elísabet: Tóm gleði?

Helga hans Kristjóns 40 ára

Helga er fertug og fær
fögur heillandi mær
tengdadóttir ofaní tær
töfrandi ástkær

Til hamingju með afmælið í gær

Leitin að guði

Elísabet Kristín Jökulsdóttir
Vísindamenn hafa nú fundið manneskju sem telur að allt sé henni að þakka, og hún sé skapari og himins og jarðar, hafi alltaf rétt fyrir sér, sé endalaust kærleiksrík (en þó með lúmskan svip) sé alltaf að safna fyrir börn í Afríku en mest í eiginsjóði, færi fjöll úr stað og heilu árnar, - vísindamenn halda þó áfram leitinni að guði, -
Líka

5.des

5.des var soldið ömurlegur, - stjórnleysi, klær, - kuldi, en veistu hvað, ég bjó til marga verðlaunaglugga, með appelsínum, og dúllerídúll, - drakk tvær malt og skemmti mér aðeins á Facebók, hringdi í kærastann, og ég hef nú um annað að hugsa!

Hunangsdrykkur og jólaljós

komnar jólaseríur í gluggana.... óskar fór í göngutúr, ég auglýsti bókina, hamingja rólegheit, umræður.... kaffi, hunangsdrykkur, - já og settum útiljós og svo eru grýlukerti í miklum faðmlögum í trénu við húsið, og kominn krans með hreindýri utaná hurðina,. ....

2.desember

f0studaginn 2.desember forum við óskar í sund, það var undursamlegt, .... og svo í melabúðina,.....ég safnaði svo nokkrum áskrifendum fyrir bókina!!!

Lilly Elísabet grét

er ég var að passa hana á Laugardaginn, ... litla skinnið, var kannski svona þreytt, ég reyndi allt, barnavagninn, sjónvarpið, stóra rúmið, bleyjuborðið, stólinn, gluggann, hundana, - litla litla skinnið hún er svo falleg og gat ekkert sagt afhverju hún grét,....

um kvöldið fórum við óskar á flórida með lalla.

Tónleikar með Grafík

Við Óskar fórum á tónleika með Grafík í gærkvöldi, hittum Vilborgu og fleiri, Ísafjörður varð nálægur, svo var myrkur í salnum og tónlist og fólk, -

og snjór úti þegar við tókum leigubíl og Ísafjörður enn nálægur!

síðasti dagur í nóvember

Fór í súpu til Laufeyjar, hitti Örn og fleiri gesti, - og yndisbörnin hennar. Dimmt oh kalt og mikið frost....

seldi nokkrum prestum bænabók í dag,

og sendi á tryggingarfélög

gerði fínt í svefnherberginu annars svaf ég niðri í nótt sökum kulda uppi, uppikulda,

allt svo fínt hérna og verslaði í matinn fyrir 6.þús. hvað var í pokanum?

lífið er dásamleg. t.

Í dag....

Talaði við Melabúðina
Ríkisskattstjórann
Tók af stað í brekku
var kalt
fór í bókabúðina
Vaknaði hálf tvö með tilfinningu um að það væri verið að búa til spennu
hugsaði um jólaseríur
það er dimmt og kalt
og ég hugsaði um hvernig Lillý Elísabet hefði það í fyrstu kuldunum sínum....

Og svo skipulagði ég útgáfupartý með Lísbet, það tók fimm mínútur¨!

Sund í gær

Fór í dásamlegt sund í gær, 30 ferðir
Ingunn Garpur og Embla komu í heimsókn ótrúlega himnekskt svo falleg
Fór í kirkjuhúsið með bænabækur
á pósthúsið með bænabækur
heyrði í Óskari
það var mánudagur.


Um helgina var ástand sem kallast kústurinn og bollinn... góður titill.

Það er einsog það sé opið inní einhvern sársauka

*****

Elísabetardagurinn

Í dag er Elísabetardagurinn og þá skiptir mestu að vera á ferðinni og kjurr þess á milli einsog núna ég er að skrifa um daginn, búin að hengja upp þvottinn, það lekur úr þvottavélinni,

það lekur úr þvottavélinni, datt í hug þér kynni að þykja það æsandi,....en þú ert kannski á Kaffi París með elskunni þinni...., -

ég er soldið lítil, sniðug en lítil og alltaf að leita pöbbum þótt ég hafi jarðað minn útí Ameríku og séð aðra jarða hinn útí Fossvogi. En það er kalt og ég er búin að panta göngutúr, og svo ætla ég í gallabuxur, það er stefnan, - á ég, eða á ég ekki, - og ég er búin að setja upp töfradósina í eldhúsgluggann, - og svo langar mig að ryksuga, setja upp jólaseríur, í stofuna, svo jólin verði tilbúin þegar ég er að selja bækur í desember en guð segir mér að hugsa um mig, hugsa um bókina, - .....

í dag

verða jól eftir mánuð. þá verða ég og hundarnir hér.

edrúafmæli

19 ár og 1 mánuður

Í dag

setti ég upp jólakúlur í eldhúsgluggann
fékk ég mér te
lagaði til í bókaskápnum
fór á facebók
og hottmeilið
setti teppið á klósettið
og þrjár gyðjur í gluggann
kerti í kertastjakana
tvo ruslapoka útá tröppur
hugsaði um að fara í sund
hugsaði um áfall sem ég varð fyrir 4 ára en þá brann tjaldið og kannski kenndi ég mér um það í staðinn fyrir að vera hetjan
hringdi í lindu
fékk mér heimilisfrið
hugsaði um drauminn þarsem ég bjó á hótelherbergi og tveir menn voru að slást fyrir utan, annar ingi og allt fullt af nikótíntyggjóum
og hugsaði um að norskur kastali væri það sem væri inní mér
hlustaði á fréttirnar
hringdi í prentsmiðjuna
hjartastöðin datt út
bað guð um kærleika
var hrædd
og leið
og það er ljós uppi
og allt óumbúið
og má ég eiga
mitt líf

Heimsóknartíminn

Ég var hrædd við að snerta hann eða vera næs
það gæti komið eitthvað
ég var auðvitað soldið upptekin af vinnunni minni
en var að hugsa að kannski ætti ég að leggjast uppí honum
einsog við gerðum í vor
en það var einhvernveginn ekki þannig núna
ég vissi ekki hvað ég átti að segja
mér fannst ég langt í burtu
eða hvort hann var langt í burtu
eða við bæði
svo ég greip til þess ráðs að segja þaðan
og það stytti fjarlægðina aðeins.

En það gerðist þó eitt jákvætt
ég gaf honum blóm
og hann tók við því
og setti það á bak við eyrað.

Heimsóknartíminn

Skammaði mig fyrir að fá lán hjá strákunum
fyrir að hafa ekki borðað
sagði mér ég væri þreytuleg
að hann væri hættur við að giftast mér
afhverju ég hefði ekki fengið far hjá Krumma
leit varla á mig
en horfði sjónvarpið
og gaf mér svo pening fyrir leigubíl.

Eftirmáli

Ég fór norður tilað elta strák
það var hið opinbera erindi
ástin
sem hefur leitt mig
á ótrúlega staði
einsog lokaða herbergið
mitt á Kleppi
þarsem ég lokaðist inni
í huganum
eða gleymdist í 30 ár
og úr varð sagan
Heimsóknartíminn
ástin hefur alltaf
verið fyrir mér
einsog að ganga á rekann
lokaða herbergið opnast
og það flæðir inn
ég ræð ekki neitt
við neitt
stjórnleysi og töfrar
svo lokast allt aftur
og lífið gleymist
og allt gleymist
ekki bara lífið
heldur sjúklingurinn í rúminu
börnin og barnabörnin
því sorgin heldur mér upptekinni
og skammirnar dynja á mér
skammirnar og skammirnar
endalausar skammirnar
hvergi friður
kannski var friður fyrir norðan
og hafi mér leiðst var ég búin að gleyma því
og er ég að gleyma lífinu
ástinni
og öllu hér
kannski er þetta bara bull
en ég er komin útúr lokaða herberginu
og þess náði ég erindinu
þótt það hefði gleymst
og allt annað gleymdist
einsog ljóðið um Drangavík

og ég gleymdi erindinu
gleymskan hafði varðveitt það
þangað til núna.

Góðar hugmyndir

Jóhanna Líf kom í heimsókn um helgina, - það var dásamlegt. Hún leiddi mig í sannleikann um "main-stream" og "hipster!" Hvar væri ég stödd án þessara barnabarna, ein í turni einhverstaðar, úff....., - við fórum á Hróa að fá okkur pizzu, í Þjóðleikhúshúsið að sjá Hreinsun, og í sund á sunnudeginum og þegar ég ætlaði að "beila" á því þá sagði Jóhanna, þú gætir nú fengið góðar hugmyndir í heita pottinum amma og þá meinti hún í sambandi við bókina mína.

Jóhanna Líf kom í heimsókn

11.11.11.

Þetta er einsog heill her þessi dagsetning, - full tungl, ég elska kærastann minn. Jóhanna er í heimsókn, - yndislegt. Kraftaverk gerðist í formálanum. Svo sá ég Lillý í dag. En við Jóhanna fórum á Hróa og erum búnar að vera í tölvunum og horfa á teiknimynd. Allt er fínt heima.

10.nóvember

Vann í formálanum.... það er ekki hægt að leiðast þessi formáli, ekki lengur. Svo fór ég á fund með Laufeyju, það var að koma fullt tungl, - og það var góður dagur.

Appelsín á Hlemmi

Fór í sjúkraþjálfun, - eignaðist fyrsta kaupandann í strætó, .... rigning, kíkti í búðirnar og keypti strætómiða og appelsín í gleri á Hlemmi, - lífið er dásamlegt!

Handabandið 8.nóvember

Tíminn er slóttugur,..... þarna stillir hann öllu upp fram og aftur, fjörutíu árum síðar kemst maður inní bakaríið og þá er þar útgerðafyrirtæki, - makrílveiðar og súkkulaðisnúðar renna saman í eitt, -

kraftaverkið gerist.... handaband....

Það rignir og rignir í æðra veldi og svolítið hvasst ef ég má orða það svo, kærastinn fór til tannlæknis, ég kveikti á reykelsum og kertum tilað gleðja hann.

Velkomin framtíð

Fór útað borða með Óskari í gær, Grillhús Guðmundar, sá ekki Guðmund, en maturinn og samræðurnar allar athygli verðar, held að ég sé skáld, fékk minnimáttarkennd þegar ég hugsaði að gefa út bók, líka þegar það er orðið svona áliðið, -

það er orðið áliðið, alltaf fallegt seiðandi orð, -

áliðið, .....

Svo fórum við á fund, það var soldið yfirþyrmandi og undirþyrmandi, - gott að komast heim, góður fundur og ég rifjaði upp þegar ég fékk litla sæta andlega vakningu í States, um að guð treysti mér, takk guð og góða gyðja, sem sagði mér að þemban og remban stafaði af ótta við framtíðina,

svo nú þarf ég að skrifa framtíðarbók,

eða bara bjóða framtíðina velkomna,

velkomin framtíð,

ég lofa að vera ekki alltaf í núinu svo þú komist að, -

já og svo fór í klippingu og litun, það mikla kvennahof....

Lillý fær pizzu og pepsiiiiii

Bauð Lillý uppá pizzu og pepsi en hún vildi frekar mjólkurmóðina. Ég er að fara á date í kvöld og hálfkvíði fyrir, líka í klippingu og hugsa um handritið mitt, hvort ég eigi að gefa út nýja bók.

Ný bók

jæja, það er best að draga frá, - ég elska útvarpið, - það kemur rödd úr því og list, auglýsingar og allt, - ég var að passa Emblu í gær og sagði henni sögur af Ellu Stínu og bernskubrekum hennar, henni fannst langmest gaman að heyra um kýrnar og slamp, slamp, slamp, (sem heyrðist þegar þær kúkuðu) - Neglurnar eru loksins að taka við sér, og Ellý Vilhjálmsdóttir syngur þín hvíta mynd.............. um svarta nótt. Ég er að hugsa um að gefa út nýja bók:

Stelpan á Seljanesi við Ingólfsfjörð

Og fjallið

Ég vaknaði svo snemma að ég náði að hlusta á Óskastundina, uppáhaldsútvarpsþáttinn minn, annars er ég döpur og leið og daðla og langar til útlanda, bara aðeins að breyta um umhverfi, hugsa stöðugt um að fara til Heklu til vina minna þar, og fjallið.

Hreint hjarta á norðurhveli jarðar

Ég var svo ör í gærkvöldi ég gat ekki sofnað, hlakkaðí svo mikið tilað VAKNA OG hver hugmyndin rak aðra, ég hugsaði: Hvað gerði mig svona öra? Var það þegar Garpur kom og sagði það væri gott að skella sér í heita pottinn, svo fékk þá hugmynd að Garpur væri snillingur sem hann er og ætti að vera að vinna í mannlegum samskiptum, því slíkt hreint hjarta finndist ekki á norðurhveli jarðar.

Síminn á silent

1.nóvember átti Hrafn afmæli, hringdi í hann, hann var í labbitúr með Írisi á Ægissíðunni, svo var eitthvað meira, já þetta var þriðjudagur, ég fór og passaði Emblu, hún var sofandi í bílnum, vaknaði og fékk sér kjúkling, skyr og vínber, svo söng ég "lögin mín" og las Barbapabba, en á endanum sofnaði hún ein í rúminu sínu og fallega herberginu sínu, og ljós frá fjólubláa lampanum. Óskar hringdi í mig en ég var með símann á silent.

Naglalakkið

Fór á bolnum í úlpunni á fund, labbaði, en nennti svo ekki í sund einsog ég elska sund, kannski á morgun, sá svo alltíeinu hvað Lillý Elísabet er lík honum Jökli, og það er kalt og er ég er að hugsa um líf mitt, eða þeas. vinnuna mína....

og naglalakkið!

haustblogg

það er haustleg, laufin eru fallin af trénu, ég er ein í stofunni, óskar liggur í einari, með ótrúlega blá augu, ég fór að huga að apótekaraglösunum, og las uppúr geðveikihandritinu mínu, bara eina sjúkraskýrslu, laufey og jón komu í hádegiskaffi, veturinn er á leiðinni, flottar myndir af emblu og lillý, lífið er dásamlegt, kannski á ég fleiri en eina sögu í tölvunni, og vantar útgefanda, stofan er svo glæsileg núna eftir breytingarnar.....

Hin hryllilega tannaðgerð

Vaknaði og sagði við sjálfa mig, ég fer aldrei í þessa hryllilegu tannaðgerð en svo var lítill álfur sem hvíslaði mér að halda áfram....halda áfram ferðinni.... stundum nefnilega vil ég ekki halda áfram en fara aftur á bak eða standa í stað....

Kvöldganga með Lillý Elísabet

Vaknaði undarlega máttlaus en bjartsýn, fékk mér kaffi, prótín, lýsi, vítamín, kíkti á Facebók og Heiðar ætlar að kíkja í kaffi, - í gærkvöldi fór ég í sund, synti fimm hundruð metra, hitti Albert í heita pottinum sem sagði sögur úr Flugbjörgunarsveitinni og svo kíkti ég til Lillýar og foreldra hennar, við fórum öll í kvöldgöngu í ísbúðina hér í mínu hverfi, með hundana og allt, Lillý er hið fegursta blóm, - það var orðið dimmt, og laufin fuku um strætin, lífið er dásamlegt og allt er gott.