Halló....

jæja gleðileg jól, mánuður síðan ég hef bloggað og þú hefur ekki kommenterað enda er það í lagi, þetta er dómssalur ekki blogg en ég er búin að gefa út nýja bók,

JÖKULL OG KRISTÍN GENGU Í HJÓNABAND,

svo komu jólin og bráðum koma áramótin, Alexía kom í heimsókn í dag og sagði að hún þarna konan í bókinni skyldi koma út því hún væri orðin fræg, en hún vildi ekki koma út því hún var að bíða eftir að verða fræg.
Þú ert fræg.
Er ég fræg.
Já, það var kona sem skrifaði um þig.
Hvaða kona, hvaða kona?
Þú ert fræg fyrir að vera í lokuðu herbergi.

****

Og svo bráðum set ég inn mynd af brúðhjónunum, þeim sætustu í heimi.

Listaverk

Kannski á ég að gera meira af því að heilsa og kveðja, ég man eftir því þegar ég fæddi tvíburana fór ég í fæðingarorlof þegar þeir voru tveggja ára, þegar við Ingi skildum fór ég yfir helgi eða svo að Búðum á Snæfellsnesi, anda, búa til pláss, taka breik, staðfesta, eitthvað gamalt var að hverfa, eitthvað nýtt að taka við, - ég hef stundum hugsað um það hvað ég gæti gert af því tvíburarnir fluttu að heiman, mig langar að gera bíómynd um útidyrahurðina og orðið mamma. En það er nóg að skrifa sögu um það, eða frásögn.

Útidyrahurð opnast. Mamma. Útidyrahurð opnast. Mamma, mamma, mamma, mamma. Útidyrahurð opnast. Mamma. Útidyrahurð opnast opnast opnast opnast. Mamma, mamma, mamma. Skellist aftur. Mamma. Skellist aftur skellist aftur opnast opnast mamma opnast mamma skellist aftur mamma mamma mamma opnast skellist aftur skellist aftur opnast mamma mamma. Mamma. Opnast.

Einsog þegar ég hélt uppá afmælið mitt og uppgötvað hvílík afrek ég hafði drýgt sérstaklega kannski síðast liðin fimmtán ár eða tuttugu ár, eða rúmlega þrjátíu ár, og nú var eitthvað nýtt að taka við, þá hvernig á ég að kveðja þennan tíma, og fagna nýja tímanum. Með því að fara burt,

hvert langar mig að fara?

Það tekur því ekki

Svo eru þessir pokar við munnvikin, kiprur, pokar, og baugar, hálsinn í fellingum, allir orðnir eitthvað svo brosmildir eða þá herptir.

Nítjánhundruðogeitthvað...

Ég man þegar árin fóru að koma sem byrjuðu á tvöþúsund og eitthvað, þá fylltist ég svo mikilli eftirsjá til áranna nítjánhundruðogeitthvað, ég virkilega syrgði þau og fannst þau alvöru ár og talan nítjánhundruð sem ég var miklu meira tengd, þetta var kannski ekki þunglyndi en jaðraði við það, eftirsjá og söknuður og vitneskja um það að ég fékk engu ráðið um tímann.

Að eldast

Þegar ég varð fimmtug fékk ég áfall, mér fannst ég og allir orðnir svo gamlir, alltí einu breyttist skynjun mín á tímanum, mér fannst að ég ætti tíu ár eftir ólifuð, svo væri allt búið, um leið byrjaði heilsu minni að hraka, ég fékk mígreni, stirðleika, og allt hvað eina. Ég gerði mér grein fyrir að ég myndi deyja og hvað yrði þá um dótið mitt, þá myndi einhver koma einsog ég kom til ömmu þegar hún var dáin og horfði á inniskóna hennar, byrja að sortera allt og pakka, henda og geyma sumt og eiga annað. En líkami minn væri liðið lík, stjörf, ég myndi aldrei vakna aftur. Ég horfði á jafnaldra mína einsog hvert annað undur, hvernig aldurinn tók þá til sín, gerði eina hrukku hér, bætti við einum drætti hér, litaði hár grátt, við fitnuðum, varirnar þynntust, samt talaði enginn um þetta, það var einsog þetta væri upphafið á langri ferð, ég starði á þetta í hryllingi og forundran og hugsaði hvort þessi sem ég var að horfa á væri að hugsa það sama, að ég væri að eldast, - og bráðum væru mínar fögru hendur alsettar hrukkum en hendurnar voru það sem elskaði mest við ömmu mína og voru undraverk því þær voru ekki einsog mínar.

Jólaballið

Allt í einu urðu allir svo gamlir
með hrukkur og gleraugu,
alla þessa óvæntu drætti hér og hvar
gráhærðir og með grásprengt hár
og milt yfirbragð, milt augnaráð
augabrýrnar hurfu, varirnar þynntust,
hár stungust útúr andlitinu,
nefið stækkaði og eyrun,
já einn daginn vaknaði ég upp á jólaballinu
á Hótel Borg sjö ára gömul
og þá voru allir orðnir svona gamlir.

uj

Ég er að hugsa um að læra að lifa með þessu þunglyndi, það er reyndar mest á morgnana og á kvöldin verð ég að gæta þess að fara ekki yfirum af snjöllum hugmyndum og kæti, í staðinn fyrir að losna við þetta þunglyndi, segi ég hæ þunglyndi. Fáðu þér kaffi. Svo á ég að skrifa miklu meira, skrifa geðveikina niður ha ha ha,.... ég skrifa þig niður.

er í þunglyndi

Gleymska

Maður á víst alltaf að muna allt, og nú er gleymskan helsti óvinurinn, maður á muna söguna sína svo maður geri ekki sömu mistökin, fer á AAfundi væntanlega tilað muna, gleyma ekki, en þá hafa ekki verið tíundaðir kostir gleymskunnar.

Storm

It was storm at my house

and storm at his

between us

the Atlantic Ocean

with storm

so I imagine

his arms around me

and forgot.

Bón

Prófaðu að vera glöð í eina mínútu,

bara eina mínútu ekki hugsa um innbrotsþjófa, flugslys og hörmungar,

ég er bara að biðja um eina mínútu,

eina mínútu.

ástfangin af mér, -

Vinkona mín segir ég eigi að vera ástfangin af mér, - ég kem alltaf aftur og aftur að því, en hvernig fer það fram. Einsog fara snemma að sofa, eða hvað?

En ég er með andþrengsli, ég hef ekki haft andþrengsli í tíu ár eða ég veit ekki hvað lengi, þau byrjuðu í september eitthvað í sambandi við kærasta sem ég átti þá og hefur farið hljótt, - en þá komu þessi andþrengsli, þau voru viðloðandi í mörg ár,

og svo eru þau nú búin að vera uppá síðkastið, næ ekki andanum.

kannski vantar mig sól og ást og enga hræðslu.

Leiðinn, -

Leiðinn hefur alltaf bjargað mér og gerir það vonandi núna, -

því ég er orðin svo leið á því að LÁTA FÓLK VERA AÐ SKAMMA MIG

og og og

ÉG ER ORÐIN LEIÐ Á ÞVÍ AÐ VERA EKKI NÓGU GÓÐ, -

lifi leiðinn!!!

að sleikja frímerki

er galdur, eða hvar annarstaðar lætur maður munnvatn sitt!?

Draumur 25.október

Dreymdi ég var við fljótsbakka, þar bullaði kröftugt jökulfljót, heill hópur þurfti að skríða eða ganga yfir örmjóa brú eða planka tilað komast hinumegin, ég ákvað að fara ekki, en náði að bjarga unglingsstelpu uppúr vatninu, hún var næstum drukknuð, hvarf í vatnið en kom upp aftur. Linda var hinsvegar fremst í flokki í hópnum.

Hinumegin á bakkanum var stórt, hvítt fremur glæsilegt hús.

Óöryggi mitt birtist á furðulegasta hátt, - það þarf allsekki að birtast sem óöryggi heldur á annan hátt.

*

Hvað er að vera elskuð... elskaður?

Draumur 24.október

Mig dreymdi ég væri á gamla Reynimel og byggi í kjallaranum einsog ég gerði um tvítugt og líka sautján ára þegar Kristjón kom í heiminn, í einu herbergi ónotuðu var ek. geymsla en samt ekki geymsla en þar voru nokkur málverk, svo fannst mér manneskja af málverkinu vakna upp og koma til mín, og ég varð hrædd og hélt hún væri innbrotsþjófur en í rauninni held ég hún hafi vaknað upp annaðhvort úr geymslunni eða málverkinu, - hún kom nálægt mér, ég sá að þetta var ég en var samt hrædd, við sjálfa mig, - ég fór útúr húsinu og var að reyna að hringja á lögregluna, - en málið er ég að veit ekki frá hvaða tímabili þessi stúlka var, -

Höfnun

Ég er með stanslausa höfnunarkennd, ef ég lít til hægri fæ ég höfnun, ef ég lít til vinstri fæ ég höfnun, svo ég lít hvorki til hægri né vinstri.

Hver ræður?

Drottningin: Ég er drottningin sem ræður öllu.

Ég: Ég veit það.

Drottningin: Og ræð ég ekki öllu?

Ég: Jú, þú ræður öllu.

Drottningin: Það ert þú sem segir mér það.

Fugl í lófanum

Vinátta, ég veit ekkert um vináttu, - jú vinátta er þegar vinkona mín segir
: Mundu hver þú ert?
: Hvernig líður þér blóm?
: Hvernig hefurðu það?

Þegar einhver tekur í höndina á mér, þegar einhver dinglar, þegar einhver sest í bláa sófann, þegar einhver sest við eldhúsborðið, þegar einhver kemur með fugl í lófanum, -

*

Fólk er með fugl í lófanum,
allir eru með fugl í lófanum,
svo ekki kreppa hnefann
þá getur fuglinn kramist,
opnaðu lófann þá sést fuglinn
eða flýgur burt,
og hafðu lófann opinn
svo fuglinn geti sest
í lófann aftur.

Þessi fugl í lófanum
sést ekki nema á sorgarstundum
og einstaka gleðistund,

það veit ég
því vinkona mín
kom einu sinni
þegar pabbi minn dó
hún rétti fram lófann
og mér sýndist vera fugl
í lófanum

og nú þrjátíuárum seinna
veit ég að það var rétt,
það er alltaf fugl
en hann sést ekki alltaf,....

*

Viðurkenning - höfnun

Getur verið að ég þoli ekki þegar einhver hefur raunverulegan áhuga á mér, - hvað er það, er það þá einhver nýr staður sem ég þarf að fara á, hreyfa mig úr stað sem heitir HÖFNUN og fara á stað sem heitir VIÐURKENNING.

Það er auðvitað alveg hætt að feika það, en ég er að tala um raunverulegan áhuga, raunverulega viðurkenningu frá botni hjartans, -

þetta er einsog að koma í nýtt hús - ég veit ekki hvernig ég á að haga mér.

*

Drottning sem ræður yfir öllu

Höllin: Ég hef ákveðið að hætta að vera höll en vera drottning.

Ég: Drottning?

Höllin: Já, það er nákvæmar.

Ég: Drottning einmanaleikans.

Höllin: Drottning yfir öllu.

Ég: Ókei.

Höllin: Hljómar það ekki vel.

Ég: Ertu þá drottning yfir mér.

Höllin: Já, þú gerir einsog ég segi.

Ég: Ég er farin.

Höllin: Þú getur ekkert farið.

Ég: Bless.

Höllin: Ég ræð yfir blessinu.

Ég: Þú ræður ekki yfir blessinu.

Höllin: Bless.

Það var eitthvað fallegt sem ég gleymdi, ég man það ekki lengur, kannski kemur það,....

Munið hrunið, munið hrunið, munið hrunið, -

ekki gleyma því, fáið það á heilann, látið heilann fyllast og ekki hugsa um neitt annað, -

Útkoma

Búin að finna út að þetta var gott. Maður á að standa með sjálfum sér.

Lagið

http://www.youtube.com/watch?v=TejJDFt6Tkk

Aftengjast,...

Aftengjast,.....

Fólk sem brosir mikið er stórhættulegt, ég hrædd við fólk sem brosir mikið

Of stór skammtur,... of stór skammtur, .... of stór skammtur

Fékk nóg!!!

Ég fékk bara nóg af því að ég ætti að ímynda mér eitthvað hræðilegt, skelfilegt, - algjörlega nóg, uppí háls, uppí kok, ég hef verið að ímynda mér eitthvað hræðilegt frá því ég var lítið barn og þegar ég var beðin um að ímynda mér eitt hræðilegt í viðbót þoldi ég ekki meir, - ég gjörsamlega trompaðist.

Áttin snérist, -

Ég er mjög ólík sjálfri mér, ég vil bara sofa, ég vil ekki vinna, ekki borða hollt, ekki fara í sund, í gær hélt ég að myndi verða bráðkvödd, bara um hábjartan dag, ég fattaði í morgun að heilinn á mér er girtur af með þráhyggjum, svo las ég komment á Facebók að maður á að hoppa yfir girðingar, eða brjóta þær, "tilþess eru girðingar", .... en ég hef enga döngun í mér til þess og þó, ég er að skrifa þessi orð, ég er búin að fá leið að skrifa eitthvað inní tölvunni, ég vil að það birtist strax og allir viti hvað ég eigi bágt, ég fór alltíeinu að hugsa hvað það hefur verið erfitt að veikjast á geði 2o ára gömul, ég meina það eru 32 ár síðan, afhverju er ég að hugsa um það, ég kveikti á rauðu kerti og fékk mér te úr þurrkuðum jurtum, himneskt og undursamlegt, það er sunnanátt, áðan var suðvestanátt, -

Mundi alltíeinu eftir guði, -

Þá mundi ég alltíeinu eftir guð og þá leið mér betur, þá þurfti ég ekki að kljást við þessar sveiflur, heldur væri þetta í guðs höndum. Yfir til þín guð, -

Jafnvægið fór... þessvegna eru sveiflurnar, ef sálin mín er bátur...

Áfall

Ég varð fyrir áfalli fyrir nokkrum dögum, síðan er ég búin að vera í sveiflum, ég fer hátt upp og langt niður, - vonandi fer þetta að jafnast út bráðum, -

Mjög merkileg upplifun, -

Óttinn er á undanhaldi, ég fann það í dag þegar hann yfirgaf mig að það var einsog þar kveddi minn besti vinur.

*****

Gamalt bank og veiklulegt

Einangrun, hún gerir mann skrítin, hanga alltaf heima, raða öllu, - en þannig er að ég var komin með fimm handrit þegar ég fór á Facebók og síðan hef ég ekki klárað neitt af viti, jú bænabókina, en svo eru eftir önnur handrit, ljóð, saga, leikrit, og ég ætlaði að fara skrifa eitthvað af því þegar alltíeinu gömul saga fór að banka uppá.

Hugsar um bók

Ég er búin að þvo eina þvottavél í dag
og nú er ég að þvo aðra
áðan var maður að moka útí næsta garði
ég kíkti útum gluggann
og sá glytta í hann,
ég spjallaði við Mánadís
hún var að æfa sig á fiðluna,
og nú er ég búin að kveikja á stóru tölvunni
því ég er að hugsa um bók.

Allt að

Það er alltaf allt að hjá mér, þegar ég fer á klósettið lít á klístruðu blómin á veggnum og hugsa það væri nú ráð að setja flísar þarna, sópa mylsnuna saman í horninu, raða uppá nýtt í handklæðaskápnum, færa geymslukassann inní geymslu, þrífa vaskinn, raða klósettpappírnum, strjúka af glerinu á myndinni fyrir ofan klósettið, þrífa spegilinn, og svo framvegis,

og svo hugsa ég um hvort ég eigi að sofa uppi eða niðri, niðri eða uppi og hvort ég eigi að kaupa nýjan bókaskáp, eða setja einn bókaskápinn aftur á gamla staðinn og hvað ég eigi þá að setja í staðinn fyrir hann, og hvort ég eigi kannski að fá mér vinnustofu, eða læra á píanóið, slípa upp gólfið í stofunni, færa gula stólinn aftur inní stofu, gera við saumspretturnar í gula stólnum, hvort ég eigi að mála gluggana að utan, sópa tröppurnar, hengja útúr vélinni, hafa pelsinn inní vinnuherbergi, í gestaherberginu eða fatahenginu, hvort ég eigi að láta gera við ofninn í stofunni, láta setja þrefalt gler í litla gluggann og hvaða vasi eigi að standa í glugganum, svona gef ég mér engan frið,

og held hausnum, hugsunum mínum alltaf uppteknum, aldrei sátt við hlutina einsog þeir eru, og aldrei sátt við sjálfa mig einsog ég er og þar af leiðandi aldrei sátt við annað fólk einsog það er.

Svo nú ríkir sáttin. Það er ekkert að. Það er allt í lagi.

Samtal

Hann: Ég varð bara ástfanginn af þér.

Hún: Já einmitt, og hvenær hættir það!

Lokun, -

Alltaf þegar ég eignast kærasta lokast ég.

Halló -

Það small eitthvað í samband,....

eða eitthvað datt úr sambandi sem hafði verið vitlaust tengt, -

Fjölskyldumótmæli.... voða sætt, -

Fjölskyldan er gróðrarstía eineltis, ....

Erindi í októberroki

Rok. Kona flýtir sér heim. Síminn hringir.

Harmsögur

Hún hélt sér uppá því að segja harmsögur af sjálfri sér, -

*

Skilningur

Nú skil ég afhverju ég hef fitnað; það er vegna þess að ég er hætt að tína saman playmo-kallana.

Bless, Elísabet með ljósið

Höll bíður ekki

Höll: Ég geri ekki annað alla daga en að bíða eftir honum.

Hún: Kannski er hann að bíða eftir þér.

Höll: Ég er höll.

Hún: Það bíður enginn eftir höll.

Höll: Höll bíður ekki eftir neinum.

Er höllin drottning?

Höll einmanaleikans: Ég geri ekki annað alla daga en að bíða eftir honum, þetta er óþolandi.

Hún: Kannski ert þú að láta bíða eftir þér.

Höll einmanaleikans: Ég er höll.

Hún: Kannski ertu drottning?

Höll einmanaleikans: Drottning?!!!?????

*

Höll einmanaleikans: Ertu að meina að ég sé drottning en ekki höll.

Hún: Drottningin gæti komið í ljós.

Höll einmanaleikans: Ég passa það ofurvel að drottningin sjáist ekki.

Hún: Einmitt, er þetta kannski lítil prinsessa?

Höll einmanaleikans: PRINSESSA HAHAHAHAHA....

Hún: Vannærð prinsessa sem vantar ást frá föður sínum.

Höll einmanaleikans: Þú meinar kónginum.

Hún: Er kóngur?

Höll einmanaleikans: Ég er búin að slátra nokkrum, líkin liggja í dýflissunni.

Höllin drambsama

Höllin: Ég geri ekki annað en að bíða eftir honum.

Hún: Kannski er hann að bíða eftir þér.

Höllin: Eftir mér?

Hún: Já, að þú látir renna af þér drambið.

Höllin: Hvaða dramb?

Hún: Drambið og hrokann.

Höllin: Það er naumast.

Hún: Hræðsluna, óttann.

*

Höllin getur ekki pakkað niður

Höllin: Ég geri ekki annað en að bíða eftir honum, ég nenni því ekki lengur, ég er farin norður á Strandir.

Hún: Þú kæmist aldrei fyrir Kaldbak, þú ert höll.

Höllin: Er ég höll.

Hún: Höll með þrjúhundruð herbergjum, leynigöngum, sölum, turnum, görðum, og svo framvegis.

Höllin: Og kæmist ég ekki norður á Strandir.

Hún: Þú gætir ekki einu sinni pakkað niður.

Höllin hlær

Höllin: Hann kíkir aldrei við svona óvænt.

Hún: Hann kíkti við í gær.

Höllin: Og hvað?

Hún: Það var allt slökkt og dregið fyrir glugga, hann hélt þú lægir inní þunglyndi.

Höllin: Hhahahahahahahha....

Höllin á bakinu

Höll einmanaleikans: Afhverju kíkir hann aldrei við.

Hún: Hann kíkti við í gær.

Höll einmanaleikans: Já, alltaf að kíkja.

Hún: Má ekki kíkja á þig.

Höll einmanaleikans: Ég er búin að steypa uppí hjartað á mér. Sá sem getur höggvið steypuna af hann fær mig.

Hún: Og ætlar þú þá að flytja út.

Höll einmanaleikans: Hvert ætti ég að flytja?

Hún: Í kjólabúð.

Höll einmanaleikans: Hvaða della er þetta.

Hún: Ég er bara orðin svo rugluð.

Höll einmanaleikans: Rugluð!?

Hún: Já, ég get ekki búið hér lengur.

Höll einmanaleikans: Bú bú bú.

Hún: Ég verð að flytja.

Höll einmanaleikans: Ætlarðu að taka mig á bakið?

Höllin og planið

Höll einmanaleikans: Kærastinn minn kíkir aldrei við, svona óvænt.

Hún: Hann kom við í gær.

Höll einmanaleikans: Það var ekki óvænt, hann ætlaði að bjóða mér í pönnukökur.

Hún: Þú sérð það.

Höll einmanaleikans: Ég sé það ekki neitt, ég sé að hann var með plan. PLAN.

*

Höllin gefur prik

Höll einmanaleikans: Afhverju kemur kærastinn minn aldrei við?

Hún: Hann kíkti við í gær.

Höll einmanaleikans: Nú jæja, hann fær prik fyrir það.

*

Kærasti hallarinnar

Höll einmanaleikans: Afhverju er kærastinn alltaf að hringja í mig?

Hún: Hann langar að heyra í þér.

Höll einmanaleikans: Hann er að tjékka á mér.

*

Mamma hallarinnar

Höll einmanaleikans: Ég er með ýmsar hugmyndir.

Hún: Nú, hvernig þá.

Höll einmanaleikans: Afhverju hefur mamma ekki komið í heimsókn.

Hún: Hún kom í gær.

Höll einmanaleikans: Já, en þar á undan.

*

Höll og kofi

Höllin: Hann er bara kofi.

Hún: Kofi?

Höllin: Hann er kofi, ég er höll.

Hún: Hann kemst kannski útúr kofanum.

Höllin: Og í höllina.

*

Ég er höll

Höllin: Ég þarf að komast á Facebók.

Hún: Viltu ekki hitta kærastann þinn?

Höllin: Ég er höll.

Höllin: Afhverju er ég svona feit?

Hún: Ha?

Höllin: Já svaraðu!!

Hún: Feit.

Höllin: Ég er tíu kílóum of feit.

Hún: Tíu kílóum.

Höllin: Ég verð að hafa frið tilað hugsa.

Hún: Ha?

Höllin: Nú get ég bara hugsað um hvað ég er feit.

Hún: Bara forvitni, en um hvað þarftu að hugsa?

Höllin: Svara þú því!

Höllin er ekki með munn

Höllin: Mig langar í nammi.

Hún: Nammi.

Höllin: Ég hef bara engan munn.

Hún: Er þetta ekki fulllangt gengið.

Höllin: Ha?

Hún: Þú ert ekki höll.

Höllin getur ekki sofnað

Höllin: Ég get ekki farið að sofa.

Hún: Hvað er.

Höllin: Það gætu komið innbrotsþjófar.

Hún: Þú ert að fóðra óttann.

Höllin: Fóðra óttann?

Hún: Veggfóðra höllina.

Sópað í höllinni

Höllin: Hvað ert þú að gera hérna?

Hún: Ég er að sópa hérna.

Höllin: Sópa!!!???

Hún: Sópa í höllinni.

Höllin: Er ekki allt í lagi!?

Höllin vildi hann hringdi

Höllin: Afhverju hringir hann ekki?

Hún: Þú baðst hann um að hringja ekki.

Höllin: Hann hefði nú samt getað hringt.

Höllin of feit

Höllin: Er ég of feit?

Hún: Of feit?

Höllin: Ég er of feit.

Kannast við Höll einmanaleikans

Það er margir sem segjast kannast við Höll einmanaleikans, - mér finnst það skrítið, því ég hélt ég byggi hérna ein.

Höll einmanaleikans.

Fólk spyr mig stundum að nafni, ég segist þá heita Höll einmanaleikans, mér finnst það einhvernveginn passa betur en Gremja.

Höllin

Höllin: Ég ætla horfa aðeins á sjónvarpið.

Hún: Sjónvarpið.

Höllin: Færðu þig aðeins, ég ætla leggjast í sófann.

Hún: En hvað með höllina.

Höllin: Hvaða höll?

Hún: Höll einmanaleikans.

Höllin: Þekki enga slíka höll, það var einu sinni róni sem ég þekkti sem var kallaður höll einmanaleikans.

Höllin með test

Höllin: Þú hefur sagt frá mér.

Hún: Nei, ég hef engum sagt.

Höllin: Það var gott.

Hún: Afhverju hélstu það?

Höllin: Þetta var test.

Hún: Test!?

Höllin: Þú hefur semsagt sagt einhverjum.

Höllin blikkar

Höll einmanaleikans var dimm og drungaleg, þar var hvergi ljósglæta. Stundum ef síminn hringdi þá upplýstist höllin en það voru blikkandi viðvörunarljós.

Höllin sem hundur

Höllin trítlaði við hliðina á mér og þegar við mættum einhverjum settist hún niður. Voðalega er þetta hlýðin höll, sagði sá sem við mættum. Svo spjölluðum við saman góða stund og svo hélt ég áfram með höllina. Þú heldur að ég sé hundur, sagði höllin þá. Hundur? Já, þú hefur mig í bandi, gefur mér hundamat, lætur mig setjast, klappar mér og hvaðeina, afhverju heldurðu að ég sé hundur. Það ert þú sem hefur alltaf heimtað að vera hundur, sagði ég þá.

Höll útí tunnu

Hún: Get ég fengið Höll einmanaleikans?

Þjónninn: Því miður, hún er ekki lengur í boði.

Hún: Er ekki einhver gömul útí tunnu?

Höll á lager

Höll einmanaleikans: Ég er hrunin.

Hún: Ég fá þá aðra á lager.

Höll einmanaleikans: Lager!!!!!!!!!!!!!!!! Sagðirðu lager!!!! Þú ert búin með lagerinn.

Höllin er alheimurinn

Hún: Þú ert hrunin, ég þarf að byggja þig upp aftur.

Höll einmanaleikans: Já, þú þarft að byggja mig í líki skýjanna, sólarinnar, skógarins, húsanna, dýranna, gatnanna, götuljósanna, garðanna, fólksins, alls á jörðinni og í líki stjarnanna.

Höll rís af sjálfu sér

Hún: Ef þú hrynur, hvað gerist þá?

Höll einmanaleikans: Þá rís ég af sjálfu sér.

Höll rís af sjálfu sér

Hún: Má ég spyrja þig að einu.

Höll einmanaleikans: Hvað?

Hún: Hvað gerist ef þú hrynur.

Höll einmanaleikans: Ef ég hryn?

Hún: Þarf ég þá að byggja þig aftur?

Höll einmanaleikans: Nei, þá rís ég af sjálfu sér.

Höllin bítur

Höll einmanaleikans trítlaði við hliðina á henni niður í bæ.

Hún: Þú mátt ekki bíta neinn.

Höll einmanaleikans: Ég bít þá sem mér sýnist.

Símtalið

Hún: Hvað gerist ef ég hringi eitt símtal?

Höll einmanaleikans: Ég hryn.

Höll einmanaleikans

Höll einmanaleikans lá fram lappir sínar og hét henni ævarandi tryggð. Ég verð alltaf hjá þér, sagði höll einmanaleikans. Alltaf? Alltaf, ítrekaði höll einmanaleikans. Hvað þarf ég að gera í staðinn? spurði hún. Ekki segja neinum frá mér.

Kærleiks

Kærleikurinn er eina vitið, - ég á engra kosta völ, en samt er það auðvitað val, hvað verður um mig ef ég vel kærleikann. Verður þá ekki valtað yfir mig, og ég missi allan mátt, segi já, - já? Já! Og finn mér vöknar um augun og tárin koma fram í andlitið, þau hafa beðið þar í viðbragsstöðu, hvað gerist ef ég opna fyrir kærleikann, - þá lifi ég kannski.... lifi, -

Draumur 27.september

Mig dreymdi ég varð hrifin af Grænlendingi, hann var pabbi stelpu sem ég kannaðist við. Hann var með sítt gljáandi svart hár og ég kyssti hann. Það var reyndar flóki í hárinu á honum. Mér fannst hann ætti að vera maðurinn minn, svo vorum við alltíeinu lögst á þröskuld á apóteki og það var ekki eins gott að kyssa hann og í byrjun. Þá kom ungur maður hlaupandi og sagði hann þyrfti að koma strax, því það væri vesen. Þá kom í ljós að Grænlendingurinn var bæjarstjórinn í þessum bæ.

Þá fer óttinn burt

Ef ég bara treysti þá fer óttinn burt.
Ef ég vona það besta þá fer óttinn burt.
Ef ég trúi þá fer óttinn burt.
Ef ég er í kærleikanum þá fer óttinn burt.
Ef ég segi satt þá fer óttinn burt.
Ef ég upplifi mig jafna öðrum og ekki fyrir ofan þá eða neðan þá, - þá fer óttinn burt.

Ef ég borga reikningana mína fer óttinn burt
Ef ég fer í sund fer óttinn burt.
Ef ég tala við vini mína fer óttinn burt.
Ef ég steiki læri fyrir börnin fer óttinn burt.
Ef ég brosi fer óttinn burt.

Ef ég hugsa ekki um það meir fer óttinn burt.

Uppljómun

Nú veit ég afhverju ég sef svona mikið og lengi, það er til að forðast óttann.

Að fóðra óttann

Óttinn er fóðraður með snobbi, sýndarmennsku, óheiðarleika, efasemdum, ranghugmyndum, hjátrú, vantrú, tilgerð, leti, .... að fóðra óttann, til hvers að fóðra óttann, af því maður þekkir óttann svo vel, og veit hvað hann étur, maður á það alltaf til uppí skáp, maður þarf að fara niðrí fjöru tilað ná í eitthvað handa kærleikanum og maður nennir ekki þangað, svo maður gefur óttanum endalaust að éta, því óttinn er alltaf kominn á öxlina á þér, og vill fá að éta úr lófa þínum, hrifsað það reyndar þaðan og alla hendina með, skjálfandi höndina, óttinn óttinn óttinn, eitthvað svo kunnuglegur, veist hvar hann á heima, einsog núna þorir ekki að segja frá óttanum, það er hægt að segja þetta í einni línu: Að fóðra óttann; af því óttinn er svo sannfærandi þegar þér finnst þú tildæmis ekki þurfa borga skattinn af því þú átt svo bágt eða þér finnst kærastinn þinn ekki nógu góður, allar þessar hugmyndir bara tilað fóðra óttann, þangað til óttinn étur þig upp, - og heldur bara lífi í þér svo hann geti étið þig aftur upp, og aftur.

Já, veistu, óttinn getur líkamnast, það er einmitt hann sem stendur og les þennan texta yfir öxlina á mér.

ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ

Já, þetta byrjaði allt með sól

Sól og flauelsmjúkur sjór
KR-Breiðablik í dag
Jökull að keppa
áfram Jökull
áfram Breiðablik og bæta við, -

Mamman, Kolbrá, Illugi, Ísleifur, Garpur, Ingunn, Kristín, fjölskylda Kristínar, og allir, - á vellinum, gleyma sér, hrópa og kalla, trommur og söngur, -

kannski kemur Gulli, -

ef hann er ekki að hugsa um Odd, biðjum fyrir honum og sendum honum bata, bata, bata, batakveðjur, - elsku strákurinn, -

Góða skemmtun á vellinum, vinnum KR!!!!! Breiðablik hlustið á mig, - ....

Að vilja lifa

Mjög gott er að byrja hvern morgun á því að teygja úr sér og segja syfjulega: Ég vil lifa, .....

Draumur, - leiksýning

Mig dreymdi ég kom í leikhúsið, ek. heimaleikhús, eða úti á landi leikhús, það var leiksýning í gangi, á aftasta bekk sat kona með lítinn strák sem gat ekki séð leiksýninguna, ég reyndi að hjálpa honum en konan var ekki hress með það.

Straumurinn

Ég fæ straum
þegar ég hugsa
um þig,

eða er ég að hugsa,
kannski er ég
straumurinn.

Draumur, ég, Jónsi í Sigurrós og Doris Day

mig dreymdi að hljómsveitin sigurrós væri að pakka og flytja í kjallaranum á kjörgarði, þeir voru ma. að skila mér dóti sem þeir höfðu fengið lánað einsog tvíbreiðu rúmi sem var með kórónu öðru megin á, - og ég var að hugsa um að hafa það á miðju gólfi svo kórónan myndi njóta sín, -

... svo seinna í draumnum þá var ég komin í herbergi með jónsa í sigurrós, við stóðum fyrir framan svona gamaldags skáp úr ljósum viði, - einsog var til heima hjá mér þegar ég var lítil, þarsem var glerskápur og svo aðrir skápar, meðal annars einsog púlt, þetta var allt lokað, ég stóð fyrir framan skápinn, og jónsi fyrir aftan mig og svo sáum við óvæntan hlut, ek. leynihólf í skápnum, sem hægt var að toga út, fyrst var það ljóst að lit, en þegar við toguðum í það breyttust litirnir og urðu regnbogalitir eða sýrðir, - og það kom í ljós að þetta var svona sönghólf eða hvað heitir það þarsem hægt er að ýta takka og fá spilað lag, við ýttum á nr. 2 og fengum lag með Doris Day.

*

Ísland....

Fimm kórar í sjósundi, semsagt hálfir í kafi útí sjó, syngjandi og prjónandi, -

það er Ísland, eilfur, geðveikislegur söngur, sjósund og prjónaskapur, -

bráðum förum við líka að byggja t0rfkofana, -


ég er snillingur. og sviðakjammi og svimakjammi.

Eftir sínu höfði

Hann þoldi hana ekki.
Þoldi hana ekki afhverju?
Hún var ekki einsog hann vildi hafa hana.
Hvernig vildi hann hafa hana.
Eftir sínu höfði.

Já

Hún var skotin í honum.
En var hann skotinn í henni.
Já.

Flatt

Hún fór flatt á þessu.
Flatt á hverju?
Hún fór heldur betur flatt á þessu.
Heldur betur flatt á hverju.
Ég segi ekki meir.

Hennar týpa

Þetta er algjörlega hennar týpa.
Nú?
Já.
Hvernig þá.
Bara.
Hvernig þá hennar týpa.
Einsog hún vill hafa þá.

Keyrði hana heim

Hann keyrði hana heim.
Keyrði hana heim.
Já.
Og hvað.
Hann bara keyrði hana heim.

Ugla og Mínerfa

Finnst þér þær ekki svipaðar?
Hverjar?
Mínerva og Ugla.
Svipaðar.
Já.
Hvernig þá.
Báðar svona hálfsofandi.
Hálfsofandi.
Já og með stórt nef.

Fjóla

Finnst þér hún ekki lík Fjólu?
Fjólu?
Fjólu sem var með Halla.
Fjóla var aldrei með Halla.

Petrína

Hún minnir alveg rosalega á Petrínu.
Petrínu.
Já, finnst þér það ekki.
Hún er ekkert lík Petrínu.
Þær gætu verið tvíburar.
Tvíburar?
Já, þær eru svo líkar.
Þær eru ekkert líkar.
Nei, þær eru kannski ekkert svo líkar.

Jói

Hann minnir mig rosalega á Jóa.
Hvaða Jóa.
Jóa sem var með Dísu.
Dísu?
Hann lamdi hana í klessu.

Ágústa

Hún minnir mig á Ágústu.
Ágústu?
Já.
Hvaða Ágústu?
Ágústu.
Ágústu hvaða.
Ágústu í sjoppunni á Selfossi.

Tengsl

Hann er bróðir Hildar sem er systir hans Gulla.
Hún er systir Gulla sem er bróðir hans Nonna.
Hún er amma hans Nonna sem er giftur henni Dísu.
Dísa er tvíburasystir Lilju sem býr fyrir norðan.

Þekkist þið Hrafnhildur?

Hún er með Nonna sem er bróðir hennar Karenar.
Karenar?
Hún bjó á Siglufirði um svipað leyti.
Siglufirði.
Svo flutti hún þaðan og býr núna í Breiðholtinu og er að pæla í að skilja við Nonna?
Skilja við hann?
Já, hann kann ekki að fara í sleik.

Í alvöru.
Nei hvað veit ég.
Kann hann ekki að fara í sleik?
Hann segir hún hafi of sterka tungu.
Of sterka tungu?
Eða eitthvað.